จักรพรรดิอักขระสยบฟ้า

ตอนที่ 42

คฤหาสน์กลางน้ำ

ต้นเดือนเก้าหลิงเฉินได้วิเคราะห์แก่นพลังวิญญาณ 5ธาตุสยบสวรรค์จนบรรลุถึงโครงสร้างและแก่นแท้ของมันได้ในที่สุด กระนั้นเขาก็มุ่งมั่นอยู่กับการวิเคราะห์แก่นพลังวิญญาณและล่าสัตว์อสูรวิญญาณเพื่อสร้างมุกแห่งวิญญาณขึ้นมา จนทำให้เขาแทบจะไม่มีเวลาในการขัดเกลาพลังวิญญาณให้เพิ่มขึ้นเลย 

ผ่านมาเดือนเต็มๆพลังวิญญาณของหลิงเฉินยังอยู่เพียงแค่ระดับ หยั่งรู้ ขั้นที่ 3 ในเดือนเพิ่มมาหนึ่งขั้นเช่นนี้ไม่ว่าผู้ใดก็กล่าวได้ว่าเป็นอัจฉริยะ แต่มิใช่กับหลิงเฉินถ้าเขามีเวลาขัดเกลามันจริงๆพลังวิญญาณของเขาคงจะเพิ่มไป 2 ถึง 3 ระดับภายใน 1 เดือน

แต่กระนั้นหลิงเฉินก็คิดว่ามันยังคุ้มที่จะเสียเวลาอยู่ดีในการลงทุนแรงฝึกทักษะ 9 ชีพจร หลังจากที่สามารถบรรลุถึงโครงสร้างส่วนต่างๆของแก่นพลังวิญญาณ ห้าธาตุสยบสวรรค์ ได้แล้ว หลิงเฉินก็เริ่มฝึกในต่อทันที 

เวลาย่างเข้าต้นเดือนที่ 11 สองเดือนผ่านไปหลิงเฉินยังคงใช้ชีวิตประจำวันเช่นเดิม เขาออกไปล่าสัตว์อสูรวิญญาณนอกเมืองในยามกลางวัน เมื่อกลับมาในยามกลางคืนก็ทำการขัดเกลาเพิ่มพูนพลังวิญญาณต่อ 

ครั้งนี้หลิงเฉินโชคดีที่การฝึกฝนทักษะเก้าชีพจรนั้นทำไปพร้อมกับการขัดเกลาได้ในครั้งเดียวกัน ในขณะที่หลิงเฉินกำลังขัดเกลาพลังวิญญาณเขาก็พลังวิญญาณที่หลุดรอดออกมาอย่างไร้ประโยชน์มาสร้างเป็นแก่นพลังวิญญาณขึ้นอีกหนึ่งแก่น

จนบัดนี้หลิงเฉินบรรลุทักษะ 9 ชีพจรขั้นที่ 1 เรียบร้อยแล้ว แต่กว่าเขาจะสามารถทำสำเร็จก็ต้องใช้เวลาตั้งสองเดือน

ในช่วงเวลานี้เองหลิงเฉินเขาก็มีระดับพลังวิญญาณขึ้นไปอยู่ในระดับหยั่งรู้ขั้นที่ 8 บ้านที่เขากำลังสร้างในที่ดินที่ซื้อไว้ก็กำลังจะเสร็จ มุกแห่งวิญญาณเองก็รวบรวมพลังของสัตว์อสูรวิญญาณระดับสีฟ้าจนเกือบจะครบแล้ว

ทุกอย่างในชีวิตของเขากำลังไปได้สวยงาม เมื่อเขาสามารถสร้างมุกวิญญาณระดับต่ำสำเร็จ หลิงเฉินก็จะใช้มันในการขัดเกลาทะลวงขึ้นระดับไปได้อย่างรวดเร็ว 

วันต่อมาหลิงเฉินก็ได้ความจากหวังเซียนว่าบ้านของเขาสามารถสร้างจนเสร็จแล้ว วันนี้ถือว่าเป็นวันดีของเขาเพราะว่าบัดนี้เองมุกวิญญาณเองก็เหลือเพียงดูดซับพลังวิญญาณจากแก่นพลังวิญญาณของอสูรวิญญาณระดับสีฟ้าอีกเพียงแค่ 1 ตนเท่านั้น

ในตอนเช้าหลิงเฉินรีบมุ่งหน้าเข้าไปภายในป่าเพื่อหาสัตว์อสูรวิญญาณระดับสีฟ้าเขาใช้เวลาหาอยู่ประมาณหนึ่งชั่วยามก่อนที่จะสังหารมันอย่างง่ายดายแล้วดูดซับพลังวิญญาณของมันมา 

ทันทีที่หลิงเฉินใช้อักขระดูดวิญญาณ ดูดพลังวิญญาณของสัตว์อสูรวิญญาณตนที่หนึ่งร้อยเข้าไปภายในมุกสีขาวนวลที่เปล่งประกายสีฟ้าเข้มก็เปลี่ยนไปทันที เนื้อมุกสีขาวนวลได้เปลี่ยนไปถูกย้อมกลายเป็นสีน้ำเงินเข้ม 

บัดนี้ภายในมือของหลิงเฉินนั้นคือมุกสีน้ำเงินเข้มที่เป็นออร่าพลังวิญญาณสีฟ้าครามออกมาเป็นจำนวนมาก ตอนนี้เขาทำมันสำเร็จแล้วหลิงเฉินได้ยกยิ้มที่มุมปากของตนเอง

หลังจากจัดการเรื่องมุกแห่งวิญญาณจนเสร็จเรื่อง หลิงเฉินก็รีบเดินทางไปที่ที่ดินของเขาที่ตั้งอยู่ด้านนอกของเมืองชิงลู่ทันที

ท้องนภาเปิดโล่งแสงอาทิตย์อ่อนๆส่งผ่านลงมาจากท้องฟ้าให้ความอบอุ่นกำลังดีในยามสาย หลิงเฉินเดินทางมาถีงที่ดินของตนเอง เขาได้ขอให้หวังเซียนเจรจากับช่างไม้ให้ว่าให้สร้างบ้านกลางสระบัวขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางที่ดินให้

เมื่อเดินทางไปถึงสระน้ำก็มีหวังเซียนรอต้อนรับอยู่ก่อนแล้ว สระบัวสีชมพูเบ่งบานออกมารับแสงแดดจนเต็มสระ ทัศนียภาพเปล่งดังสระน้ำบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า หลิงเฉินมองตรงไปที่บ้านของเขาที่ถูกสร้างจนเสร็จอย่างพึ่งพอใจ 

คฤหาสน์ขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นมาตั้งอยู่ใจกลางสระบัวสีชมพูที่งดงาม มันเป็นคฤหาสน์ที่เป็นครึ่งไม้ครึ่งหินที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างหรูหรา แต่ที่มันน่าแปลกก็คือมันไม่มีสะพานระหว่างฝั่งและตัวคฤหาสน์ 

หลิงเฉินยืนชื่นชมมันอยู่นานก่อนที่เขาจะปรายตาไปสังเกตุเห็นเจ้าปลามังกรเจ็ดสีที่ปรากฏกายขึ้นมาเพื่อจะทักทายกับหลิงเฉิน เด็กหนุ่มวัยสิบหกปีได้โบกไม้โบกมือให้กับมันเพื่อทักทาย 

หวังเซียนที่ยืนอยู่ใกล้ๆก็ให้ประหลาดใจนัก เขาเป็นผู้ใดถึงมีเรื่องให้น่าตกใจได้มากขนาดนี้ เขาอยากรู้จริงๆว่าสรุปแล้วนายน้อยหลิงผู้นี้เป็นตัวอันใดกันแน่

หลังจากที่ปลามังกรเจ็ดสีขึ้นมาทักทายหลิงเฉินอยู่สักพักมันก็ได้หายลงไปภายใต้สระอีกครั้ง 

“ นายน้อยหลิงขอรับช่วยบอกข้าทีเถอะขอรับมีเรื่องอย่างหนึ่งที่ข้าน้อยนั้นประหลาดใจมานาน ” หวังเซียนถามขึ้นมาทันทีหลังจากที่ปลามังกรเจ็ดสีกลับลงไปภายใต้สระเช่นเดิม 

“ อันใดหรือขอรับท่านหวังเซียน ”

“ เหตุใดท่านถึงไม่ให้สร้างสะพานละขอรับ ” มันเป็นเรื่องที่แม้แต่ช่างที่มาสร้างบ้านหลังนี้ให้กับหลิงเฉินยังงุนงง พวกเขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดถึงไม่ให้สร้างสะพานขึ้นมา 

หลิงเฉินยกยิ้มด้วยความสุขก่อนที่เขาจะตอบกลับไป “ ข้าไม่ชอบให้ผู้ใดก้าวเข้ามาภายในบ้านของข้าได้ง่ายๆน่ะขอรับ ”

เมื่อได้ฟังหวังเซียนยิ่งประหลาดใจกับนายน้อยหลิงผู้นี้ ผู้ใดกันเล่าจะกล้าเข้ามาบริเวณนี้เขาลืมไปหรือเปล่าว่าบ้านของเขามีสัตว์วิญญาณระดับสีดำเฝ้าอยู่ 

“ เข้าไปดูด้านในกันเถอะขอรับท่านหวังเซียน ” หลิงเฉินกล่าวขึ้นมาเขาอยากจะเห็นด้านในเต็มทีแล้ว 

“ เข้าไปหรือขอรับพวกเราจะข้ามไปอย่างไรกัน ” 

หลิงเฉินกระทำสิ่งที่ไม่น่าเชื่อขึ้นมาอีกอย่างเขาจับแขนของหวังเซียนพร้อมกับพากระโดดไปบนผิวน้ำอย่างรวดเร็วเพื่อมุ่งตรงไปที่คฤหาสน์กลางน้ำของเขา 

จบตอน