การเดินทางออกจากหมู่บ้านที่ลู่เฟิงเคยอาศัยอยู่นั้นเต็มไปด้วยความเงียบสงบ เสียงฝีเท้าของพวกเขาดังชัดในความเงียบอันแสนอึดอัด สภาพแวดล้อมรอบข้างนั้นดูเหมือนจะไร้ชีวิตชีวา ท้องฟ้าสีครามไร้เมฆลอยปกคลุมูเาและป่าทึบ แต่บรรยากาศของการเดินทางเต็มไปด้วยความกดดันที่ไม่อาจบรรยายได้ ลู่เฟิงรู้ดีว่าเส้นทางนี้เป็เพียงการเริ่มต้นของการเดินทางที่ยากลำบากเท่านั้นลู่เฟิงและเพื่อนๆ ได้ทำการออกเดินทางเข้าสู่เมืองใหญ่ ซึ่งเป็เป้าหมายหลักของพวกเขาในครั้งนี้ เมืองใหญ่คือศูนย์กลางของการค้าและการปกครองของภูมิภาคนี้ ที่นั่นเขาหวังว่าจะสามารถรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับกลุ่มนักฆ่าที่เขา้าแก้แค้น
ความสูญเสียที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านทำให้ลู่เฟิงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เด็กชายที่เคยมีความเงียบสงบกลับกลายเป็คนที่ไร้ความรู้สึก เขาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ให้เห็น แม้แต่การสนทนาเล็กน้อยกับเพื่อนๆ ก็ถูกตอบกลับด้วยคำพูดสั้นๆ และน้ำเสียงที่เยือกเย็น การสูญเสียพ่อแม่ของเขาทำให้เขากลายเป็คนที่มุ่งมั่นและไม่ยอมให้ความรู้สึกมาขัดขวางเป้าหมายของเขาพวกเขาเดินทางผ่านูเาและป่าเขียวชอุ่ม มุ่งหน้าไปยังเมืองใหญ่
ในขณะที่พวกเขาเดินทางผ่านเขตูเาที่เต็มไปด้วยอันตราย ลู่เฟิงและเพื่อนๆ ได้พบกับสัตว์ปีศาจขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง ที่มีลักษณะคล้ายกับัหินทะลวง ตัวมันมีขนาดมหึมาและร่างกายที่แข็งแกร่ง ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น มันจะเป็ผู้ชนะในทุกกรณี"ฮ่า ฮ่า ฮ่า! พวกเ้าคิดว่าพวกเ้าจะสามารถผ่านไปได้หรือ?" ัหินทะลวงกล่าวด้วยเสียงเย่อหยิ่ง และตาเต็มไปด้วยความหยามเหยียด "ข้าจะจับพวกเ้ามาบ่มเพาะพลังวิถีมาร เพื่อทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้น!"ัหินทะลวงใช้พลังของมันปล่อยลมหายใจที่เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างออกมา พวกเขาต้องพยายามหลบหลีก แต่ลู่เฟิงยืนอยู่โดยไม่เคลื่อนไหว ดวงตาของเขาส่องแสงเ็า ขณะที่เขาเตรียมพลังในการโจมตีลู่เฟิงรวบรวมพลังปราณกระบี่วิถีเซียนที่ระบบได้ฝึกสอนให้เขา เขามีท่าทางเยือกเย็นขณะที่เขาหยิบกระบี่ขึ้นมา เสียงเหล็กของกระบี่ตัดผ่านอากาศอย่างเรียบง่าย ความเร็วและความแรงของมันไม่อาจคาดเดาได้ัหินทะลวงยังคงหัวเราะเยาะ แต่เมื่อลู่เฟิงพุ่งโจมตีไปที่มัน ด้วยพลังเต็มที่ พลังปราณกระบี่วิถีเซียนก็ตัดผ่านอากาศอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ภาพของกระบี่ที่แหลมคมตัดผ่านตัวมันไปอย่างรวดเร็ว ัหินทะลวงร้องเสียงดัง ก่อนที่คอของมันจะขาดสะบั้นในชั่วพริบตา ูเาหินที่เป็ฉากหลังเกิดรอยฟันเป็แนวลึกเข้าไปในหินลึกถึง 5 เมตร ลู่เฟิงยืนอยู่อย่างสงบ ขณะที่ัหินทะลวงที่เคยเป็ภัยใหญ่หลวง ตอนนี้กลับกลายเป็ซากของความพ่ายแพ้ที่ไร้ค่า
เมื่อเห็นว่าศัตรูถูกกำจัดอย่างง่ายดาย เพื่อนๆ ของลู่เฟิงมองดูด้วยความใ พวกเขาไม่เคยเห็นพลังของลู่เฟิงที่แข็งแกร่งถึงขนาดนี้มาก่อน"ลู่เฟิง...เ้า..." หลี่ หยุนพูดด้วยความประหลาดใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อไป"อย่าเสียเวลากับมัน" ลู่เฟิงพูดด้วยน้ำเสียงเ็าและเข้มงวด "พวกเราต้องเดินทางต่อไป เรามีสิ่งที่ต้องทำมากกว่านี้"ด้วยคำพูดที่ไม่มีอารมณ์และการกระทำที่มีความแน่วแน่ ลู่เฟิงจึงกลายเป็คนที่มีจิตใจแข็งแกร่งและไร้ความรู้สึก เขา้าให้ความโกรธและความเ็ปเป็แรงผลักดันในการเดินทางของเขา แม้ว่ามันจะทำให้เขาสูญเสียความสามารถในการเชื่อมโยงกับคนอื่น แต่เขาก็รู้ดีว่าต้องยืนหยัดและก้าวต่อไปการเดินทางเข้าสู่เมืองใหญ่เต็มไปด้วยความท้าทายและโอกาสใหม่ๆ ลู่เฟิงรู้ดีว่าทุกย่างก้าวที่เขาเดินออกไปจะนำเขาใกล้ชิดกับการแก้แค้นมากยิ่งขึ้น แม้ว่าเขาจะต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายและอันตรายมากมาย แต่เขาก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อบรรลุเป้าหมายของเขา
1K
