บทที่3 โดดเดี่ยว
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไวมากรู้ตัวอีกทีเนี่ยฟงเห็นภาพเขาเคลื่อนตัวไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกเจ็บที่ไหล่ซ้ายเขาหันไปมอง “นี่มัน...”เล็บสีดำสนิทสามเล็บจับที่หัวไหล่เขาแน่นปลายเล็บกดมาที่หน้าออกและหลังของเขา
มันมาไกลแค่ไหนไม่รู้ความเร็วนั้นมันเร็วจนเขาแยกแยะไม่ออกว่าป่ามีลักษณะอย่างไร เนี่ยฟงสูดลมหายใจลึกๆตั้งสติหยิบกระบี่จากกำไลมีติแล้วแทงขึ้น้าด้วยพลังิญญาทั้งหมดที่เขามี เสียงกรีดร้องดังยาว ... มันปล่อยเนี่ยฟงเขาปลิวไปในอากาศทันที ร่างกายกระแทกทำต้นไม้หลายต้นกระอักเืหลายครั้งเขาไถลไปไกล30เมตราแเต็มตัวจากนั้นเขาก็สลบไป
ทุกคนที่เห็นเนี่ยฟงถูกจับตัวไปกำลังใกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น “เป็เพราะข้าถ้าเขาไม่ช่วยข้าเขาคงไม่ถูกเอาตัวไปเย่หวิ๋นร้อ...”ใจเย็นๆก่อนเราต้องตามหาเขาแน่ๆแต่เราต้องเดินทางพรุ่งนี้พวกเราอ่อนล้าเต็มทีเราจะหาหินไปด้วยในขณะที่ตามหาเขา" "ทุกคนมีอาวุธเร็วเท่าไหร่เราจะได้ปลอดภัย"หลี่ิคงพูด เพราะเขาคิดว่าในป่าแห่งนี้ถ้ารีบตามหาเลยทุกคนอาจจะตายกันหมดไม่รู้ว่าสัตว์อสูรมันจะแข็งแกร่งเพียงใดถ้าไปลึกกว่านี้เขาตระหนักหลังจากได้สู้หมีปีศาจหากไม่มีเนี่ยฟงทุกคนอาจตายกันหมด
เช้าวันที่2ของการทดสอบ เนี่ยฟงลืมตาขึ้นอย่างช้าๆเขาขยับตัวไม่ได้ "นี่มันแย่อะไรขนาดนี้พลังหมดและข้ายังอยู้คนเดียวาเ็หนัก" เขานอนคิดสักพักก็พยายามลุกขึ้นด้วยความเ็ปเข้าหยิบยาขึ้นมากินสักพักอาการาเ็ก็ทุเลาลงหยิบแผนที่ป่ามาดูเขาเดาว่าน่าจะอยู่เกือบสุดเขตรอบนอก "ข้าต้องฟื้นพลังก่อนไม่งั้นไม่รอด" เขามองหาที่เหมาะๆ ก็เห็นว่ามีถ้ำที่ไม่ลึกจึงเดินเข้าไปนั่งสมาธิเมื่อหลับตาและเริ่มดูดซับพลังิญญาในป่าเกิดเป็แสงรอบตัวจางๆ สัตว์อสูรที่อยู่ใกล้ไปเริ่มรู้สึกถึงพลังิญญาอ่อนๆ
ผู้เข้าทดสอบหลายกลุ่มฆ่าอสูรอย่างยากลำบากบางกลุ่มยังไม่ได้เลย พวกเขาจึงต้องรวมตัวกัน บางกลุ่มมีถึง10คนจะได้มีโอกาสมากขึ้น พวกเขากำลังล้อมวัวอสูรเขาดาบอยู่ จำนวนคน10นั้น วัวอสูรเขาดาบตายอย่างง่ายด้วย ดังนั้นการล่าเป็อะไรที่ไวขึ้น บางกลุ่มเริ่มสร้างอาวุธได้บ้างแล้วจึงง่ายมากพลังของอาวุธิญญานั้นมีมากยิ่งอสูรเขตรอบนอกเป็แบบที่เลี้ยงไว้มันจึงอ่อนแอกว่าอสูรที่อยู่ในป่ามากแต่ถึงอย่านั้นการอยู่คนเดียวในป่านี้ไม่ใช่เื่ดี
ปังงงงง......!!!1
“หอกตระกูลหลี่” หอกเงินพุ่งไปหาจิ้งจอกหางไฟ สุนัขจิ้งจอกหางไฟมีสีแดงที่หางมีไฟลุกตัวยาวประมาณ1เมตร ปังงงง....หอกพุ่งเข้าไปที่มันทันทัน มันหมุนตัวหลบทำถ้าจะกระโจนเข้าหาเย่หวิ๋นและคนในกลุ่มอีกสองคนพุ่งแทงที่ด้านหลัง ฉึกกก!!! กระบี่แทงเข้าที่หลังมันหันไปมองและสะบัดหางเปลวไฟพุ่งใส่คนที่แทงมันทันที
เพื่อนอีกสองคนพุ่งมากระบี่ป้องกันเพื่อนไว้..เย่หวิ๋วยิงศรไปที่หัวขณะที่มันหันหัวไปด้านหลังเป็เวลาเดียวกับหลี่ิคงะโขึ้นไปในอากาศแทงลงมาที่กลางหลัง ศรและปลายหอกเข้าเป้าพร้อมกันมันล้มลงไฟที่หางดับ ทุกคนปาดเหงื่อ เก็บเหินมามันเป็สีเหลือง เย่หวิ๋นรับมันไปในขณะที่หน้าก็ดูกังวลห่วงเนี่ยฟง
เวลาผ่านไปครึ่งวันพลังของเนี่ยฟงก็เพิ่มมาครึ่งหนึ่งเนื่องจากพลังจะต่ำแล้วหารดูดซับยังช้าด้วย เขาสังเกตถึงอันตลายที่ล้อมรอบตัวเขา...”นี่มันบ้าอะไรกันทำไมมันซวยไม่หยุดแบบนี้”...เขาเตรียมตัวเสร็จพุ่งออกจากถ้ำทันทีสัตว์อสูรห้าตัวเห็นวิ่งตามทันที สัตว์อสูรตัวหนึ่งรูปร่างคล้ายเสือสีขาวลายสีดำมีเปลวไฟสีฟ้าลุกที่หลังที่หัวและขาวิ่งขนาบเขาทางขวา “โอ๊ย...บ้าไปใหญ่แล้ว"พยัคฆ์เพลิงก็มาป่านี้ระดับหนึ่งจริงหรือเขาสบถ มันเอี้ยวตัวหาเขาพร้อมตวัดกรงเล็บ ฟ่าววววว...เขาเบี่ยงตัวหลบไปทางซ้ายมุดเข้าโพรงไม้ก็มี สัตว์อสูร อสรพิษทองเขี้ยวเงินพุ่งฉกเขา ตัวมันยาว10เมตรขนาดตัวกว้าง20ซม.หัวมันมีเขาแหลมตรงกลาง1เขา
ขณะกำลังคิดอยู่นั้นนกสีดำบินโฉบขาทั้งสองข้างกางเล็บมาหาเข้าที่ด้านหน้า เขาเอนตัวไปด้านหลังเล็บทั้งหกผ่านไปอย่างหวุดหวิด เนี่ยฟงสังเกตรอยแผลที่ท้องมันนี่มันนกตัวที่จับเรานี่ อีกาปากเหล็ก มันหมุนตัวกลับแล้วพุ่งมาด้วยความเร็วปากมันแหลมสีเงินดูเหมือนโลหะเขาะโหลบไปบนต้นไม้ ก็รู้สึกถึงการจ้องมาจากข้างหลัง ลิงที่มีเขายาวตัวสีทองมีกระแสไฟฟ้าที่เขาหมุนตัวพุ่งเข้ามาเอาแขนฟาดไปที่เขา
ปังงงงงงง....!!!!!!
เขากระเด็นตกจากต้นไม้เมื่อหันไปมองต้นไม้หักทันทีโชคดีที่เขาโดนลงมาก่อน “นั่นมันลิงเขาสายฟ้าตัวสูงสามเมตร นี่มันบ้าอะไรกัน”สัตว์อสูรระดับ3มี5ตัวกำลังตามเอาชีวิตเขาอยู่ “เ้าพวกนี้มาได้ยังไงกันหรือเราเข้ามาป่าชั้นในแล้วแต่ทำไมเราไม่เห็นม่านพลังป้องกันเลยมันแปลกเกินไปแล้ว”ทันใดนั้นเปลวไฟพุ่งใส่เขาทันที
ปัง!!!!!!!!!!
ตีลังกาหลบไปข้างหลัง ไปที่หลังพยัคฆ์เพลิงนั่นเอง เขาวิ่งต่อเข้าะโหลบไปมาสัตว์อสูรทั้งห้าสลับกันโจมตีไม่หยุด หมาป่าขนดำพุ่งมาอย่างรวดเร็ว เขาเอากระบี่แทงไปที่พื้นที่เป็หินดีดตัวขึ้นไปในอากาศแล้วพุ่งหนีจากการโจมตีทันใดนั้นท่อนไม้ขนาดใหญ่ก็ลอยมาทางเขวตัวที่เหวี่ยงต้นไม้มาคือลิงเขาสายฟ้า
มันผ่านหัวเขาไปอย่างหวุดหวิดขณะที่ อสรพิษทองเขี้ยวเงิน อ้าปากรออยู่ด้านหน้ามาตอนไหนไม่รู้แต่กำลังจะกัดเขาเนี่ยฟงตวัดกระบี่ไปที่ปากมันเต็มแรงทำมันชะงักแต่ไม่สร้างาแได้ๆบนหน้ามัน โดยปกติอสูรระดับ3 จะต้อง ิญญาเทวะ ถึงจะฆ่ามันได้แต่ก็ยังยากอยู่ แล้วนี่เนี่ยฟงยังไม่มีอาวุธิญญาด้วยซ้ำจะทำอะไรได้
เนี่ยฟงสังเกตเห็นว่าเขาไม่พบผู้เข้าทดสอบเลยหลังจากโดนอีกาปากเงินพามา "นี่อาจจะเป็...!!! มิติเชื่อมที่พวกสัตว์ ระดับสามสามารถผ่านไปเขต1เพื่อจับอสูรระดับ1กิน ซวยใหญ่แล้วต้องหาทางกลับไป" เขาวิ่งแบบไม่คิดชีวิตพลังที่สะสมวันนี้จะหมดอสรพิษทองเขี้ยวเงินไปทางซ้ายเขามองไปข้างหน้าตอนนี้เขาไม่สามารถบอกได้ว่าเขาอยู่ที่ไหนวิ่งลบอสูรอย่างไม่หยุดพัก
จากการวิเคราะห์แล้วเขาต้องหาที่หลบเพื่อคำนวณทางออกขณะที่คิดอยู่เขาเห็นซอกผาเพื่อไม่ให้พวกอสูรสังเกตเห็นเขาใช้ก้าวพริบตาพลังของเข้าเหลือใช้ทักษะแค่ครั้งเดียวเมื่อเข้ามา พวกสัตว์สับสนกับการหายตัวไปแต่มันคงยังอยู่แถวๆหน้าผ่าหมาป่าขนดำ พยามหากลิ่นของพลังิญญาแต่เพราะพลังเข้าหมดจึงไม่ได้กลิ้น
เมื่ออยู่ในซอกผ่าเขาหยิบแผนที่ป่ามาดู ตอนนี้เราอยู่ป่าระดับสามติดกับป่ารอบนอกพอดีต้องวิ่งไปทางเหนือเขาสังเกตว่าหากไม่มีพลังสัตว์อสูรตามกลิ่นเข้าไม่เจอถ้าดวงไม่ซวยไปเจอมันเองอะนะ หลังจากพักตอนนี้มันค่ำแล้วเขาตัดสินใจนอนเอาแรง ในซอกผามีช่องเล็กๆพอให้เป็ที่พักได้เขาก่อไฟแล้วนอนพักอย่างเหนื่อยล้า