"คุยตรงนี้ก็ได้"
"ฉันจะพาเธอข้ามปีไปด้วยกัน" เต้พูดขึ้นพร้อมกับกระชับมือที่จับกรีนเอาไว้ คำพูดของเขาทำให้กรีนลังเล ก็นี่มันเป็ความปรารถนาที่เธอพึ่งจะนั่งคร่ำครวญไปเมื่อกี้
"นี่กระเป๋าตังฉัน เธอถือไว้ละกัน ใกล้เที่ยงคืนแล้ว รีบไปกันเถอะ" เต้ยัดกระเป๋าตังของเขาใส่มือกรีนไว้เพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กรีน และออกแรงดึงตามไปทันทีเมื่อมองนาฬิกาที่ข้อมือห้าทุ่มกว่าแล้ว
"จะไปไหนละ นายเมารึเปล่า?" ฉันยังคงท้วง และเมื่อเขาพาฉันไปหยุดตรงมอเตอร์ไซด์บิ๊กไบค์คันใหญ่ นั่นก็ทำให้ฉันต้องถามเขาให้แน่ใจ หากจะไปด้วยรถคันนี้
"เมาอะไรล่ะ พึ่งดื่มกับเธอไปแค่ 3 แก้ว แล้วฉันก็ชื่อเต้ เรียกชื่อฉันสิ" เต้ตอบพร้อมกับยัดหมวกกันน็อกใส่ในมือกรีน
"ของใคร? " กรีนถามทันที เมื่อมีหมวกสองใบ แสดงว่าต้องมีคนมาด้วยสิ แล้วมาลากเธอออกมาด้วยแบบนี้อีกคนจะกลับยังไงละ
"เพื่อนที่นั่งข้างใน ไม่ต้องห่วงมันหรอก" เต้ตัดบทหันมาคว้าเอวกรีนยกขึ้น
"ว้าย!" กรีนร้องเสียงหลง เมื่อจู่ๆ เขาก็อุ้มเธอขึ้นซ้อนมอไซทั้งกระโปรงแบบนั้น ส่งสายตาดุให้เขาเมื่อเขาอุ้มเธอไม่มีปี่มีขลุ่ย โชคดีที่วันนี้เป็กระโปรงผ้าสักราดจีบรอบที่กางขาได้กว้าง แต่นั่นก็ทำให้เธอต้องขยับจัดมันให้เข้าที่ เพื่อไม่ให้มันปลิวเปิดเปลือยไปถึงไหนต่อไหนตอนที่รถวิ่งบนถนน
"กอดให้แน่นๆ ด้วยนะ" เต้หัวเราะกับท่าทีเก้ๆ กังๆ ของกรีนก่อนจะขึ้นประจำฝั่งคนขับและออกรถทันที
สาบานว่าเธอไม่ได้ฉวยโอกาสสักนิด แต่ความเอียงลาดของเบาะและความเร็วของเขาต่างหากที่ทำให้กรีนกอดพิงเขาแแ่แบบนี้ไปตลอดทาง มันรู้สึกดีอย่างแปลกประหลาดกับความรู้สึกแบบนี้ กรีนเปิดกระจกหมวกกันน็อคออกเพื่อรับอากาศ รวมถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของตัวเขาที่ระเหยออกมาเป็พักๆ
"นายจะพาฉันไปไหน" กรีนะโถามแข่งกับเสียงลม ในหัวยังคงมีคำถามตลอดเวลาที่เขาพาเธอเคลื่อนที่ไปบนถนน ผ่านเส้นทางไกลออกไปเรื่อยๆ
"เซอร์ไพร้ส์" เต้เอียงหน้ามาตอบกรีนสั้นๆ ทำให้เธอต้องย่นจมูก หลับตาลงเมื่อรู้สึกตาลายจากภาพข้างทางที่เคลื่อนตัวบวกกับความมึนเมาในหัวที่มีพอสมควร ปล่อยให้เขาพาไป เมื่อรู้แล้วว่าคงไม่ได้คำตอบ
"ตุ้มๆๆๆ!! " เสียงพุที่ดังขึ้นทำให้กรีนลืมตาขึ้น และเงยหน้าขึ้นไปมอง เต้จอดรถบนสะพานสูงริมแม่น้ำเ้าพระยาและถือวิสาสะอุ้มเธอลงจากรถอีกครั้งเช่นเดิม
ทั้งคู่ถอดหมวกออกวางไว้ และเต้ก็คว้ามือกรีนพาข้ามไปยืนบนขอบสะพานดูพุบนท้องฟ้าที่ละลานตาไปหมด
"สวัสดีปีใหม่" เสียงเต้กระซิบข้างหูกรีนเบาๆ ทำให้กรีนหันไป ตั้งใจจะกล่าวสวัสดีปีใหม่เขาเหมือนกัน แต่ไม่มีโอกาส
ริมฝีปากของเต้ทาบลงมาอีกครั้ง พร้อมอ้อมแขนที่รวบเอวกรีนเข้าหา ไม่เคยรู้สึกอื้ออึง หนักหน่วงเท่านี้มาก่อน ริมฝีปากของเขาร้อนผ่าวพอๆ กับลมหายใจที่เป่ารถลงมาพร้อมกับกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ และเมื่อเขาส่งลิ้นเข้ามา กรีนก็รู้สึกวูบวาบอย่างบอกไม่ถูก
มือยกขึ้นคว้าไหล่เขาไว้ด้วยความซาบซ่านไปทั้งตัว หัวใจและเสียงพุบนท้องฟ้ามันรัวกระหน่ำไม่ต่างกัน
สายลมเย็นที่พัดมาปะทะตัวไม่ได้ทำให้กรีนรู้สึกหนาว
หรืออาจจะเป็เพราะอยู่ในอ้อมกอดของเขากันนะ?
พุแตกสร้างแสงสีจนท้องฟ้าสว่างไสวไปทั่ว เต้ก็จูบกรีนซ้ำแล้วซ้ำอีกจนเสียงพุสิ้นสุดลง
เต้พูดอะไรสักอย่างที่กรีนได้ยินไม่ถนัดนัก รู้แค่ว่าเขาชวน กรีนจึงพยักหน้ารับไปด้วยอาการหูอื้อตาลาย รู้สึกตัวอีกทีก็หยุดอยู่ที่หน้าห้องของเขาแล้ว
"กรีน" เต้เรียกชื่อกรีนเมื่อเธอชะงักขืนตัวเองอยู่ที่หน้าห้องเขา ไม่ยอมก้าวเท้าเข้าไปด้วย
เต้มองกรีนที่เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ดูไม่มั่นใจในตัวเองนัก เขาจึงส่งยิ้มให้
"เข้ามาสิ ห้องฉันเอง" คำพูดและรอยยิ้มของเต้นุ่มทุ้มจนเธอรู้สึกใจสั่น เต้จึงเอื้อมมือมาจับเธอไว้และพาเธอเข้ามาในห้องดันประตูปิดลงพร้อมด้วยเสียงกดล็อก
"ฉัน" ความลังเลและตั้งใจจะปฏิเสธของกรีนถูกดูดกลืนหายไปด้วยริมฝีปากของเต้ และมือที่ััไปทั่วทั้งตัวจนถึงสะโพก ก่อนจะกอบกุมยกขึ้นคีบเอวเขาและพาเข้าไปในห้องนอนเหมือนกับตัวเธอเบานักหนา เขาจึงอุ้มเธอได้ง่ายดายนักครั้งแล้วครั้งเล่า
ไฟไม่ได้ถูกเปิด แต่ก็มีแสงสลัวจากหน้าต่างห้อง พอให้เห็นเงาเลือนราง ไม่มีใครสนใจอะไรอีกแล้ว
นอกจากเนื้อตัวของกันและกัน
มือปลดเปลื้องอาภรณ์ทุกอย่างออกจากตัวอย่างรวดเร็ว
แม้เธอจะไม่ได้ช่วยเหลือเขานัก แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เต้จัดการตัวเองได้รวดเร็วพอๆ กับจัดการเธอ
ทุกััของเขาทำให้กรีนตื่นตัว ไม่เปิดโอกาสให้กรีนได้คิดถึงเื่อื่น นอกจากมือและริมฝีปากของเขา ที่ดูดเม้มไปทั่วซอกคอ ยกตัวเธอขึ้นอีกครั้งและพากันล้มลงไปกลางเตียง
"เต้! " กรีนเรียกชื่อเขาทันทีเมื่อหลังัักับที่นอน พร้อมกับร่างเปลือยเปล่าของเขาที่แทรกอยู่ตรงกลางหว่างขา ไม่ใช่ว่าไม่เคย...
แต่เื่แบบนี้ต่างหากที่เธอไม่เคยทำำ! ความรู้สึกผิดก่อตัวขึ้นมาได้แค่แวบเดียว ก่อนจะถูกเต้ล่อลวงให้ลืมมันไปด้วยปากและมือที่ยอดอกสวย
หัวใจวาบไหว ความ้าในร่างกายก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ยิ่งเมื่อเขาลากลิ้นลงไปด้านล่าง ความทรมานจากการถูกจู่โจมยิ่งทำให้เธอดิ้นเร่า
"เต้! " สองมือขยุ้มศีรษะเขาแน่น ขาสวยกางเปิดเปลือยให้เขาได้ปรนเปรอเธอเต็มห้วงอารมณ์ปรารถนา ความสุขสมซาบซ่านก่อตัวและแตกสลายในเวลารวดเร็วจนเธอคิดไม่ถึง
"ชอบมั้ยครับ" เต้ผละขึ้นมาจูบเธอ มอบรสชาติของเธอผ่านปากของเธอ แต่นิ้วช่ำชองยังคงทำงานแทนที่
"อือ" กรีนตอบรับแ่เบา
"พูดไม่เพราะเลย" เต้ลากริมฝีปากไปที่ซอกคอ บ่นเธอพึมพำ ลงน้ำหนักมือลงโทษคนพูดไม่เพราะ
"เต้! " กรีนสะท้านขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อมือของเขาเร่งเร้าให้เธอปีนป่ายเข้าหาความสุขสมอีกครั้ง ทั้งที่ร่างกายยังเอิบอาบไปด้วยห้วงความสุขในครั้งแรกยังไม่ทันดับลงด้วยซ้ำ
"ครับ" ริมฝีปากยอดอกอีกครั้ง ขานรับแ่เบา ทั้งๆ ที่มือยังคงจัดการเธออยู่ไม่หยุด
"ไม่ไหวแล้ว" กรีนครางสะอื้น ผวากอดรัดเขาไว้แน่น เมื่อความสุขก่อตัวและแตกกระจายอีกครั้งอย่างรุนแรงกว่าครั้งที่แล้วเพราะน้ำหนักมือของเขา
"ชอบมั้ยครับ" เต้ขยับตัวขึ้นจูบ และถามชิดริมฝีปากนุ่มอีกครั้ง มือควานหาซองถุงยางในกระเป๋าที่โยนไว้บนเตียงเมื่อครู่ ฉีกมันออกอย่างรวดเร็ว
"ชอบ... อ้ะ! " กรีนตอบรับคำพูดหวานหูของเขา ความสุขล้นที่ได้รับ ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอชอบ
"ชอบมากมั้ย" เต้พูดพร้อมกับขยับตัวเข้าหาอีกครั้ง ความนุ่มนวลของการสอดใส่ ทำให้กรีนรู้สึกขอบคุณที่เขาไม่เอาแต่ใจ ความผิดของเธอเริ่มั้แ่ชนแก้วกับเขาไปแล้ว จนถึงตอนนี้มันก็คงผิดจนเกินแก้ตัว ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอตามใจตัวเองสักวันละกัน
"ชอบมาก... แต่อยากได้มากกว่านี้อีกได้มั้ย" กรีนกระซิบตอบพร้อมกับคว้าคอเขาลงมาจูบ
เต้ครางรับคำขอ โยกเอวเข้าหาเธอไม่ยั้ง เสียงหอบสะท้านและเสียงจังหวะที่ดังลั่นห้องบ่งบอกของอารมณ์ของคนทั้งคู่ได้ดี
กรีนอ้ารับจังหวะรักของเรา มือขึ้นลูบไล้เนื้อตัวเขาบ้าง และขย้ำที่สะโพกแน่นหนึบของเขา เมื่อเขาหยุดหมุนวนแกล้งให้เธอสะท้าน
"เปลี่ยนท่าหน่อยนะ เต้จะไม่ไหวแล้ว! " เต้พูดจบก็จับตัวกรีนพลิกคว่ำเปลี่ยนจังหวะรัก อยากยืดเวลาความสุขให้ยาวนานขึ้นเมื่อเขาใกล้ะเิ ช้อนตัวเธอขึ้นโก้งโค้ง และสอดความ้าเข้าไปอีกครั้ง ขยับจังหวะที่แน่นหนึบรุนแรงกว่าท่าเมื่อครู่ เสียงสอดประสานดังยิ่งกว่าเดิม พร้อมกับเสียงสูดปากสะท้านของทั้งคู่
"ไม่ไหวแล้วเต้! " กรีนเสียวจนแทบทนไม่ไหวแล้ว ความสุขบิดมวนไปทั่วช่องทางรัก สองมือขยุ้มผ้าปูที่นอนไว้แน่น ยันตัวรับจังหวะรักของเขาอย่างเต็มอารมณ์ ยิ่งเขาเหยียดขยายตอดรับช่องทางรักเธอ เธอก็ยิ่งเสียว
"ปล่อยมาเลยกรีน" เต้เร่งจังหวะ ครางบอกกรีนเสียงพร่า ยิ่งเธอกรีดเสียงรับ เขาก็ยิ่งขยับรัวแน่น จนเธอกระตุกสุขสมเขาก็ปลดปล่อยตัวเองตามเธอไปติดๆ
"อืออ...." กัดฟันครางลึกในลำคออย่างสุดกลั้น
"มีความสุขมั้ยกรีน" เต้ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ จัดการกับถุงยาง ลมหายใจหอบสะท้านจนรู้สึกได้ เอียงหน้ามาถามกรีน ที่ฟุบหน้าลงกับที่นอนอย่างหมดแรง
"ต้องให้พูดอีกเหรอ" กรีนตอบเขาไปอายๆ เสียงกรีดร้องของเธอไม่เคยดังระงมขนาดนี้มาก่อน
"ไม่พูดก็ได้ งั้นไปอาบน้ำกัน" เต้หัวเราะ ดีดตัวลุกขึ้น พร้อมกับดึงมือกรีนลุกขึ้นไปด้วย