12วันต่อมาทีโอลืมตาตื่นขึ้นมามองไปรอบๆตัวรู้สึกโลกเปลี่ยนไปข้อมูลจำนวนมากทะลักเข้าหัว
“อ้วกกก”ทีโอสำรอกเอาของเมื่อวานออกจนหมด ตอนนี้ทีโอไม่สามารถแม้กระทั่งลืมตาได้เพราะเขาจำเป็ต้องควบคุมดวงตาแห่งความจริงเพียงแค่มองพื้นข้อมูลนับล้านๆก็พุ่งเข้ามาใส่หัวเขา มีทั้งขอมูลวัสดุพื้น แม้กระทั่งฝุ่นแต่ละเม็ดว่ามาจากไหน
15ชม.ผ่านไป
“ฟู่ว”ทีโอหลับตาแล้วตั้งสมาธิของตนเอง 15ชม.ที่ผ่านมานี้เค้าอ้วกเกือบสิบครั้งแต่หลังจากครั้งที่3ก็ดีหน่อยเพราะไม่มีอะไรออกมานอกจากลมแล้วในที่สุดเค้าก็ควบคุมดวงตาแห่งความจริงได้ ตอนนี้เค้ากำลังจ้องมองม้วนคาถาเก่าๆในมือของตัวเองอยู่
เวทย์ัไฟ แก่นมานา(ไม่สมบูรณ์)
เวทย์ัไฟคิดค้นโดยจอมเวทย์คริสตัลขั้นสูงสามารถปล่อยไฟออกไปข้างหน้าอย่างรุนแรงเหมือนัพ่นไฟไฟนี้จะไม่ดับจนกว่าผู้ร่ายเวทย์จะเป็คนหยุด
“ไม่น่าเชื่อ”ทีโออึ้งกับข้อมูลนี้มากเพราะเวทย์ัไฟนี้ทีโอคิดว่าคือเวทย์ไฟปรกติเพราะว่าหลังจากที่เขาร่ายแล้วก็แค่มีไฟพุ่งออกมาเป็วงกว้างแล้วสักพักก็ดับไม่คิดว่าไฟจะไม่ดับจนกว่าผู้ร่ายเวทย์จะหยุดร่ายเพราะว่าเวทย์มันไม่สมบูรณ์นี้เอง
ถึงเขาจะอัจฉริยะขนาดไหนก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าเวทย์ไหนมันสมบูรณ์ในเมื่อส่วนใหญ่เขาเรียนเวทย์จากม้วนคาถาที่ไม่สมบูรณ์มาั้แ่ต้น
สักพักหลังจากทีโอทำความสะอาดอ้วกตรงพื้นเสร็จและอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วทีโอก็เดินออกจากห้องทางเดินมีจอมเวทย์นั่งอยู่ตรงพื้นพร้อมถุงนอนเหมือนมาอยู่ได้หลายวันแล้ว
“เ้ากำลังทำอะไรอยู่น่ะ” ทีโอแปลกใจหอคอยเขามีนักเวทย์ที่ต้องมานอนตรงทางเดินแล้วหรอ?
จอมเวทย์ได้ยินเสียงทีโอก็หันมามองหน้าทีโอทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้จากนั้นก็รีบพูด
“ท่านมหาจอมเวทย์! ตอนนี้าเริ่มแล้ว!ท่านรีบไปแนวหน้าเถอะขอรับตอนนี้พวกท่านหลิงเทียนจะเดินทางพรุ่งนี้แล้วหลังจากอดทนรอท่านมหาจอมเวทย์มา3วันตอนนี้ท่านฟีเดลกำลังเกลี้ยกล่อมพวกท่านหลินเทียนอยู่ รีบไปเร็วเถอะขอรับ” จอมเวทย์ผู้น้อยคนนี้ผู้ที่ต้องมานอนตรงทางเดินกว่า10วันจนปวดไปทั้งตัวพูดไปด้วยน้ำตาซึมไปด้วย
“เข้าใจแล้ว ขอบใจเ้ามาก” ธีโอตบไหล่จอมเวทย์ผู้น้อยคนนี้อย่างสงสาร ขณะที่มือกำลังล้วงไปหยิบขวดมานาระดับกลางให้เป็รางวัลปลอบใจ
เอ่อ..ข้ากระดกหมดแล้วนี้หว่าล้วงไปล้วงมาเจอลูกอมเม็ดนึงพอดีเลยเอาลูกอมยื่นให้จอมเวทย์ผู้น้อยคนนั้นแล้วรีบวาปหนีไป
ด้านหลังมีจอมเวทย์ผู้น้อยผู้น่าสงสารจากที่นี้ตาซึมตอนนี้น้ำตาไหลนองหน้ายืนอยู่ตรงทางเดินพร้อมถุงนอนตรงพื้นคนเดียวผู้ชาย1คนน้ำตาไหลเต็มหน้า กับถุงนอน1ผืนช่างดูเปล่าเปลี่ยวเหลือเกิน
ทีโอวาปมาในกระโจมตัวเองในค่ายทหารจากนั้นก็รีบเดินไปกระโจมที่กลุ่มหลิงเทียนกำลังปรึกษาหารือกันอยู่
“ขอโทษด้วยทุกท่านข้าติดปัญหาการวิจัยทำให้ไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้ ขอโทษด้วยจริงๆ” ทีโอก้มหัวขอโทษยากมากที่มหาจอมเวทย์จะก้มหัวให้ใครแต่ศึกนี้เป็ศึกชี้ชะตาของมวลมนุษย์มันก็เหมาะสมแล้วที่จะก้มหัวขอโทษ
“ไม่เป็ไรหรอกอาจารย์ท่านเป็ถึงอาจารย์ข้าเื่แค่นี้เองข้ารอได้เสมอ”หลิงเทียนส่งยิ้มเป็กันเองให้ทีโอ
กลุ่มคนที่อยู่ในกระโจมมองหน้ากันเลิ่กลั่กไม่ใช่เ้าหรอกรึที่บอกว่าถ้าวันนี้ท่านทีโอไม่มาพรุ่งนี้จะไปโดยไม่มีท่านทีโอแล้ว?
ท่ามกลางหมู่คนเมอร์ด็อกทำหน้าเสียดายอย่างที่สุดถ้าทีโอไม่มาก็จะตัดคนคานอำนาจในอนาคตได้หนึ่งคน
“ขอบคุณเ้ามากหลิงเทียน”ทีโอรู้ว่าหลิงเทียนกำลังโกหกอยู่แต่ก็ไม่อยากจะขัดอารมณ์หลิงเทียนในเมื่อพรุ่งนี้หลิงเทียนคือหัวหอกในการต่อสู้กับจอมมาร
“เนื่องจากปีศาจระดับสูงหลายตัวได้หายไปอย่างไม่ทราบสาเหตุทำให้พวกเราตัดสินใจเปลี่ยนแผนเร่งศึกแตงหักนี้ให้ไวขึ้นท่านอาจารย์ท่านพักผ่อนเอาแรงเถอะ เพราะพรุ่งนี้เราจะเดินทางเข้าสู่ปราสาทจอมมารกัน” หลิงเทียนพอใจกับภาพลักษณ์ตัวเองในตอนนี้มาก ผู้กล้ารูปงามผู้ยุติธรรมจะมีอะไรที่ดีมากไปกว่านี้แล้ว?
“ได้”หลิงเทียนพยักหน้าแล้วเดินออกจากกระโจมไป ขณะเดินออกจากกระโจมก็มองดูรอบๆทั่วทั้งค่ายไม่มีร่องรอยการต่อสู้หรือเสียหายอะไรเลย
ปีศาจระดับสูงหายไปเป็จำนวนมาก? จอมมารไม่มีปฏิกิริยาอะไรกับเื่นี้เลยรึ?น่าสงสัยจริงๆ