“เฮ้ยไปทำอะไรวะ ไปนานจัง”บีทักเ้าบ่าวป่ายแดงเมื่อเห็นเพื่อนกำลังเดินมาจากตัวคฤหาสน์ แต่ไกล
“เปล่า”ชายหนุ่มพูดน้ำเสียงเรียบเฉย
“อะไรวะ เฮ้ย!!!! คอไปโดนอะไรมาวะ แดงๆ”
เพื่อนๆต่างหันมาสนใจเ้าบ่าว
“ห่ายไปเข้าหอมาหรอวะนั้น555555”เมื่อเห็นร่องรอยบนตัวเพื่อนบี ก็แซวเ้าบ่าวขึ้นมาอีก
“พูดมาก กินๆ”คีตะไม่รอให้เพื่อนซักถามอะไรต่ออีก เข้ากลับมาก็ดวนเหล้ากันต่อกับแก๊งเพื่อนฝูงอย่างไม่รอช้า
——————————-
ก๊อกๆๆๆ ก๊อกกก
“คุณฝันค่ะ”สาวใช้เคาะประตูเรียนนายหญิง
“ว่าไงจ่ะ”ทอฝันเดินมาเปิดประตูห้อง
“ช่วยลงไปดูคุณคีตะหน่อยเถอะค่ะ เมื่อคืนเธอนอนที่ห้องรับแขก”
ทอฝันหันกลับไปดูนาฬิกาในห้อง6.00น.เป็เวลาที่เธอตื่นประจำอยู่แล้ว เธอมีหน้าที่เข้าครัวกำกับดูแลอาหารและงานบ้านทุกอย่างในบ้าน
“โอเคเดี๋ยวฉันลงไป”
ทอฝันเดินลงมาจากชั้นบนตรงไปยังห้องรับแขกของบ้าน เธอมองผู้เป็สามีของเธอด้วยแววตารักใคร่ ก่อนเดินเข้าไปใกล้ๆเขา เธอรู้จักคีตะเป็อย่างดี ตอนเด็กๆพ่อเคยพาเธอไปเจอเขาแต่นานมากแล้ว เขาเป็เหมือนรักแรกของเธอ นับแต่นั้นพอโตขึ้นเธอจะติดตามชีวิตของเขาผ่านทางข่าวสาร เขาเติบโตมาท่ามกลางสายตาความชื่นชมของเธอ เขาถูกส่งไปเรียนต่างประเทศแต่เด็ก พบจบมาก็มาสานต่อกิจการครอบครัว เขาได้ชื่อเป็นักธุรกิจที่หาตัวจับยาก ทั้งเก่ง รูปหล่อ ไฟแรง แต่สิ่งที่เธอกังวลใจที่สุดคงไม่พ้นเื่ผู้หญิงของเขา เขามีผู้หญิงมากหน้าหลายตา เธอได้ข่าวเขาจากข่าวซุบซิบ นางแบบ นางเอก ลูกผู้ดีต่างเคยได้ใกล้ชิดเขา มีแต่เธอเท่านั้น ที่ไม่เคยได้อยู่ใกล้เขาเลย ทุกครั้งที่ไปเยี่ยมคุณลุงคุณป้า เขามักทำเหมือนหลบหน้าเธอ ไม่เคยเจอกันจังจังสักที
คีตะลืมตา บิดตัวด้วยอาการมึนๆหัว
“ตื่นแล้วหรอคะ”
คีตะหันไปมองผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆตัวเขา ก่อนหลับตาลงและถอนหายใจ เขาลุกขึ้นนั่งก่อนเอามือลูกที่ท้ายทอย
“ไปอาบน้ำก่อนไหมคะ แล้วค่อยมาทานอาหารเช้า ฝันเตรียมขุดไว้ให้พี่ตีแล้ว”
“ไปค่ะ” ทอฝันเอ่ยชวนสามี
เขาไม่พูดอะไรก่อนเดินตามเธอขึ้นไปบนห้อง
คีตะหยิบผ้าขนหนูและเดินเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย เขาเดินมาหยุดตรงกระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ มองรอยกัดที่หัวไหล่ของตัวเอง ภาพหญิงสาวเมื่อคืนก็ปรากฏในความคิด
“หึ!! กัดเก่งเหมือนกันนิ”เขาบ่นพึมพำกับตัวเอง
ก่อนเดินออกจากห้องน้ำ ด้วยผ้าขนหนูผืนเดียว
เขาเดินออกมาจากตอนแรกนึกว่าทอฝันจะลงไปข้างล่างแล้ว ไม่คิดว่าเธอจะนั่งรอเขาอยู่มุมโซฟ้ากลางห้อง เขาเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่วางไว้บนเตียง
ทอฝันมองชายหนุ่มด้วยหน้าแดงๆ เธอไม่เคยเห็นร่างกายผู้ชายมาก่อน เธอมองเขาั้แ่เขาก้าวออกมาจากห้องน้ำแล้วด้วยหัวใจที่เต้นระทึก แต่สายตาเธอก็ไปหยุดที่รอยข่วน รอยกัด รอยแดงที่เนื้อตัวของผู้ได้ชื่อว่าเป็สามี ทองันขมวดคิ้วเล็กน้อย การหายใจของเธอขัดขึ้น แต่ทำได้เพียงแค่มองเฉยๆ เธอไม่กล้าพอที่จะถามชายหนุ่ม
คีตะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ และเดินออกมาเขาแต่งตัวชุดสบายๆ เสื้อยืดสีขาวสะอาด. กางเกงขายาวสีน้ำตาลอ่อน หลังจากแต่งงานพ่อแม่ของเขาสั่งให้เขาหยุดไปทำงาน2อาทิตย์ อะไรจะบังคับจิตใจกันขนาดนี้ เบื่อตายห่าคีตะเคยคิด
“ไปค่ะไปทานข้าวเช้ากัน คุณพ่อน่าจะรออยู่แล้ว”
คู่สามี ภรรยา หมาดๆ พากันลงเดินมาที่ห้องอาหารของคฤหาสน์ คุณสุทัศน์ ผู้เป็เ้าบ้านได้นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ก่อนแล้ว
“อ้าวมากันแล้วหรอลูก จะทานอะไรหละพ่อคี กาแฟหรือข้าวต้ม ทอฝันเขาเข้าครัวทำเองน่ะ”
ผู้เป็พ่อตาเอยชวยลูกเขย
คีตะนั้งลงข้างเ้าบ้าน ถัดมาก็ทอฝันที่นั่งข้างๆชายหนุ่ม
“ข้าวต้มละกันครับ ขอกาแฟดำด้วย”คีตะพูดออกมา
“เอาข้าวต้มกับกาแฟดำให้คุณคี”ทอฝันสั่งสาวใช้
“อ้อ ยัยฟ้าทำไมยังไม่ลงมา ป่านี้แล้วปกติไม่เคยตื่นสาย ”ผู้เป็พ่อถามกับทอฝัน
“เดี๋ยวฝันให้เด็กไปตามค่ะ”
“คือว่า หนูไปตามแล้วค่ะคุณท่าน คุณฟ้าบอกว่าไม่สบายให้ทานกันไปก่อนค่ะ” สาวใช้รายงานเ้านาย
คีตะกำลังตักข้าวต้มเข้าปาก ชะงักนิดนึก ก่อนที่จะตักกินไปเลื่อยๆ
“งั้นเอาข้าวต้มขึ้นไปให้คุณฟ้าที่ห้องละกันน่ะ”ทอฝันจัดแจง