ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่120 น้ำสีดำ

หลงไป๋จ้องมองกริชเพชร ด้วยสายตาอันแสนหยาดเยิ้มเยือกเย็น รอยยิ้มของนางมีเขี้ยวเสน่ห์ ค่อยๆ โผล่ขึ้นมามุมปากสองข้างเหมือนพวกแวมไพร์

หญิงสาวแลบลิ้นยาวก้มลงเลียตั้งแต่ซอกคอของกริชเพชร และเลยลงไปจนถึงหัวนมของเขา

ลิ้นที่ยาวเหมือนลิ้นงูของหลงไป๋บรรจงดูดจนชายหนุ่มขนลุกซู่เขาลืมตาขึ้นดู นางก้มหน้าลงประกบปากจูบกับหน้าอกแกร่งของชายหนุ่ม

ดวงตาดำสนิทของนางกะพริบกลายเป็นดวงตาที่สดใสธรรมดาอีกครั้ง เขี้ยวเล็กๆ ตรงมุมปากก็หดกลับหายไป

กริชเพชรยื่นมือมาจับศีรษะหญิงสาวแล้วชะโงกหน้ามาประกบปากจูบกับเธอ พร้อมกับถอนหายใจอย่างเสียดาย ค่อยๆ ลุกขึ้นดึงเสื้อผ้าออกจากถุงนิมิตมาใส่ แล้วขยับตัวยืนขึ้นอีกครั้ง

จุ๊ฟๆ ๆ!!

"พวกเราเสียเวลามามากแล้วเราไปหาสมบัติกันเถอะ.."

กริชเพชรหันมายกยิ้มให้หญิงสาว หลงไป๋ยิ้มกริ่มขยับตัวโชว์เรือนร่างที่อวบอั๋นยั่วยวนสายตาของชายหนุ่มอีกครั้ง ก่อนจะขยับตัวดึงเสื้อผ้ามาใส่ ก้าวเดินตามชายหนุ่มไป เพราะเขาก้มลงมองดูแผนที่ในดวงจิตไม่ได้สนใจนางอีกต่อไป

"ลองดูซิในห้องตรงนี้เหมือนมีจุดแดงๆ คล้ายเป็นสัญลักษณ์อะไรสักอย่างอยู่ในแผนที่.."

กริชเพชรขยับไปยืนตรงที่มีรอยจุดเล็กๆ จางๆ บนแผนที่มันตรงกับ ตู้กระจกบานใหญ่ของห้ององค์ราชินีอมนุษย์คนครึ่งปลาเขาค่อยๆ ใช้มือลูบไปด้านหลังตู้ สุดท้ายก็หยิบของสิ่งหนึ่งขึ้นมามันคือกุญแจที่ซ่อนอยู่หลังตู้กระจกนั่นเอง

'แผนที่..ที่เราได้มามีภารกิจซ่อนอุปกรณ์ในการค้นหาสมบัติด้วย..ไม่ธรรมดาเลย..'

ชายหนุ่มขมวดคิ้วคิดเขานึกถึงการเล่นเกมส์ผจญภัย ส่วนมากต้องมีภารกิจในการเสาะหาสมบัติซึ่งมันจะอยู่ในที่ต่างๆ ที่เกินความคาดหมายของผู้เล่น

ดังนั้นชายหนุ่มจึงรู้สึกดีใจที่เขาได้ค้นพบกุญแจอะไรสักอย่าง เพื่อทำภารกิจในการหาสมบัติในนครที่สูญหายไปนี้ ของดินแดนอมนุษย์แดนใต้พิภพ

หญิงสาวขยับไปยืนข้างหลังยกยิ้มมองเขาเหมือนชื่นชม สติปัญญาไหวพริบของชายหนุ่มเขาค่อยๆ เดินไปที่ก้อนหินศิลา ที่มีชั้นวางหอยมุกอยู่บนแท่นเหมือนเป็นอุปกรณ์ในการเพิ่มความสวยงาม ชายหนุ่มค่อยๆ ใช้มือลูบมุกเม็ดนั้นมันขยับตามมือแต่ไม่หลุดขึ้นมา ฉับพลันประตูด้านข้างฝาผนังก็เปิดออกเป็นบานประตูเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่หลังตู้กระจก

"พวกเราไปทางนี้กันดีกว่าเพราะว่าประตูใหญ่นั้นข้าไม่รู้วิธีเปิดมัน ดูเหมือนจะปิดล็อคสนิทเกินไป.."

เขาบอกหลงไป๋ที่ไปยืนขยับประตูด้านหน้าห้อง มันถูกปิดตายมานาน เหมือนกับว่ากลไกของมัน ถูกความเก่าของสถานที่แห่งนี้ ทำให้ทรุดโทรมไม่สามารถเปิดออกไปได้ ไม่เหมือนประตูบานเล็กที่ชายหนุ่มค้นพบจากแผนที่ เหมือนกับว่าผู้ที่สร้างแผนที่นี้คำนวณไว้แล้ว เพราะมันสร้างมาด้วยกลไกพิเศษไม่พังง่ายๆ แม้กาลเวลาจะเนิ่นนาน

หญิงสาวพยักหน้าหันกลับมาเดินตามชายหนุ่มที่แทรกตัวออกจากช่องประตูที่แง้มอยู่ มันเป็นช่องเล็กๆ เดินตรงไปเรื่อยๆ กริชเพชรเร่งเร้าบอลดวงจิตแก่นแท้ขึ้นมาป้องกันตัวเองค่อยๆ ก้าวไปอย่างระมัดระวังในช่องแคบแคบนั้นพยายามคำนวณในแผนที่เข้าไปในหัวแม้ว่าความละเอียดของแผนที่ชัดเจนขึ้น แต่สัญลักษณ์ที่ซับซ้อนกับทำให้กริชเพชร ต้องเคลื่อนไหวเชื่องช้าลงอย่างระมัดระวัง

เขาส่งพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ออกไปควบคุมรอบบริเวณตัว แต่มีความรู้สึกว่าผนังในช่องทางเดินนี้มีไอพลังบางอย่าง ปิดกั้นพลังจิตเขาไม่สามารถทะลุทะลวงออกไปสำรวจสิ่งต่างๆได้ เหมือนพลังนั้นมันมีระดับสูงกว่าพลังจิตของชายหนุ่ม จึงควบคุมไม่ให้เขาส่งพลังจิตอสูรออกไปสังเกตการณ์นครลึกลับแห่งนี้ได้สะดวก  ดังนั้นกริชเพชรจึงต้องใช้การสังเกตแผนที่เป็นหลักตรงนี้มีสีที่แตกต่าง กว่าช่วงที่ผ่านมาแสดงว่าเขาเข้าสู่ช่วงที่สองของแผนที่แล้ว

"แม่นางหลงไป๋ที่นี่มีอะไรผิดปกติ มันมีสัญลักษณ์ที่แตกต่างกว่า ที่เราผ่านมาเจ้าระวังด้วย.."

ครืน! ครืน.!!! โครมมมม! ควับ! ควับ!!

สิ้นคำพูดของกริชเพชร เสียงครืนๆ ดังมาจากด้านหลัง ทางเดินกลับถูกฝาผนังขนาดใหญ่ปิดกั้นลงทันที ขณะที่เท้าของกริชเพชรก้าวลงบนทางสามแพร่งมีทางซ้ายและทางขวา ให้เขาเลือกแต่เสียงครืนๆ นั้นมันทำให้ชายหนุ่มคว้าข้อมือหญิงสาว ทะยานออกไปตรงข้ามกับเสียงที่ดังมาไกลๆ เขาไม่อาจรู้ได้ว่ามันเป็นอะไร

แต่ความระแวดระวังของชายหนุ่ม ทำให้กริชเพชรตัดสินใจไปด้านตรงข้ามกับเสียง ทั้งสองวิ่งในช่องทางที่แคบลงเรื่อยๆ ความเย็นของกลิ่นอายเสียงที่ตามหลังเขามา ทำให้กริชเพชรรู้ได้เลยว่า มันเป็นของเหลวชนิดหนึ่ง เขาพุ่งทะยานตัวเห็นปล่องข้างหน้าขนาดสองฟุต เขาวิ่งอย่างสุดกำลังพุ่งหลาวเข้าช่อง ที่เปิดอยู่ข้างหน้า

"ออกไปเร็วแม่นางหลง..."

ควับ! ควับ!

กริชเพชรร้องบอกหญิงสาว นางทำตามกระโดดลอยตัวติดตามองค์ชายไปอย่างรวดเร็ว เหมือนกับเสียงซ่าๆ ตามหลังเขามา ตรงที่ชายหนุ่มหลุดลอยออกเป็นห้องโถงกว้างเหมือนบ่อขนาดยักษ์ รัศมีกว้างพันฟุตทั้งสองเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ ร่ายคาถากลายร่างเป็นหนอนชิเมโจได๋ขั้นหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ

หลงไป๋กลายร่างเป็นมังกรเขียวลอยตามชายหนุ่มไปเหมือนกัน เสียงน้ำที่พุ่งมาตามหลังของเขาทั้งสองตกลงไปด้านล่าง มันดำสนิทส่งประกายเยือกเย็นสะท้อนไปทั่ว ไหลลงไปด้านล่างพุ่งกระฉูดเติมเต็มอย่างต่อเนื่อง ค่อยๆ เอ่อล้นขึ้นมาเรื่อยๆ

กริชเพชรค่อยๆ บินขึ้นสู่ที่สูงในปล่องขนาดใหญ่เหมือนปล่องภูเขาไฟที่ดับแล้ว ลอยขึ้นไปหนีน้ำมันสีดำนั้น กริชเพชรใช้พลังจิตอสูรนำเหรียญดอร์ในถุงนิมิตออกมา โยนลงไปด้านล่างเหรียญนั้นเมื่อสัมผัสกับน้ำสีดำ ที่ส่งไอเย็นอาถรรพ์ออกมากลับแข็งแตกปุ๊ออกทันที

"โอ้แม่เจ้าทำไม? ความเย็นมันรุนแรงขนาดนี้.."

มันเหมือนกับไนโตรเจนเหลว ถูกนิดเดียวก็แข็งแตกทันทีเพราะความเย็นจัดสุดขั้ว ไม่รู้ว่ามันจะกัดกร่อนพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ได้หรือไม่ กริชเพชรลอยหนีน้ำเหลวสีดำนั้นขึ้นไปเรื่อยๆ สุดท้ายพวกเขาก็ต้องน่าถอดสี เพราะด้านบนเป็นทางตันติดหิน ที่ดูเหมือนเป็นศิลาเหล็กไหล

ตูม! ตูมมม! โครม! โครมมมม!

หลงไป๋เร่งพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางระเบิดก้อนหินบนหัว เหมือนต้องการให้มันแตกกระจายเปิดเป็นช่องทาง แต่ก็กลับไม่เป็นผลเหมือนศิลาก้อนใหญ่นั้นเป็นหินใต้พื้นพิภพ แม้ว่ามันจะระเบิดออกเป็นรู แต่ก็ไม่สามารถทลายมันออกไปได้ กริชเพชรกลายร่างคืนกระโดดขึ้นไปบนคอของหลงไป๋

"แม่นางข้าจะใช้คาถาง้าวอสูรระเบิดรอบบริเวณปล่องอุโมงค์นี่ดู..ว่ามันจะมีทางออกหรือไม่.."

กริชเพชรบอกหญิงสาวพร้อมกับร่ายคาถาเรียกอาวุธประจำกายออกมา

"ง้าวอสูรฟ้าคำรน.."

ชายหนุ่มเรียกง้าวอสูรของเขาออกมาใช้ด้วยคาถาท่าที่สอง พุ่งออกไปโจมตีผนังด้านข้าง มันแตกกระจายลึกเข้าไป แต่ก็เป็นเหมือนเดิม มันเป็นเพียงแค่ทำบ่อหิน ที่ไม่อาจเจาะเข้าไปได้

'พวกเราถูกขังแช่แข็งตายที่นี่แน่..'

หญิงสาวส่งกระแสจิตบอกกริชเพชร ชายหนุ่มกัดฟันกรอดคิดหาหนทางรอด

"แม่นางหลง..เดี๋ยวข้าจะลองใช้อาวุธวิเศษระดับยอดเยี่ยมที่ได้มาจากกล่องสมบัติดูซิว่า มันจะสามารถทนแรงกัดกร่อนแช่แข็ง ของน้ำสีดำนี้ได้หรือเปล่า..ถ้ามันทนได้เราก็สามารถสร้างเกราะออกไปได้ แต่ถ้าทนไม่ได้พวกเราจะได้หาวิธีอย่างอื่น"

กริชเพชรพลิกข้อมือเรียกกระบี่ยอดเยี่ยมที่ได้จากกล่องสมบัติ ร่ายเวทย์เปิดม่านมิติเรียกวิญญาณกระบี่ออกมา

กระบี่นี้ทำมาจากขนนกอสูรหงส์เพลิงมันพุ่งวาบออกจากม่านมิติ เป็นหงส์เพลิงตัวใหญ่ร้องเสียงเกรี้ยวกราด ก่อนจะพุ่งทะยานลงพ่นไฟใส่น้ำสีดำที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ

ตูม.!!!

ปุ๊..!!!

เสียงดังสนั่นไฟที่ภูตอสูรนกเพลิงถูกความเย็นของน้ำสีดำจับตัว จนแข็งลามไปจนถึงวิญญาณอาวุธภูตอสูรหงส์เพลิง ตัวของมันแข็งทันทีระเบิดปุ๊ออกมา

กริชเพชรสูญสิ้นวิญญาณอาวุธขั้นยอดเยี่ยมแตกไปต่อหน้าต่อตา เขากัดฟันกรอดแม้แต่อาวุธขั้นยอดเยี่ยมก็ไม่สามารถจัดการน้ำสีดำ ที่เพิ่มปริมาณขึ้นมาจากปล่องอุโมงค์แห่งนี้ได้

"องค์ชายสิบสี่ให้ข้ารองบ้าง.".

หลงไป๋กลายร่างเป็นคนอีกครั้งหนึ่งนางพลิกข้อมือออกหยิบวิญญาณอาวุธของนางออกมา มันเป็นปิ่นปักผมรูปโครงกระดูกสีขาวร้อยด้วยมุกสีแดงอ่อน นางร่ายคาถาเปิดมิติออกทันที

"วิญญาณอาวุธมังกรเพลิงทะเลใต้ออกมา"

เสียงหญิงสาวพูดจบม่านมิติระดับห้าร้อยฟุตก็เปิดออก มังกรเพลิงตัวสีแดงออกจากม่านมิติคำรามเสียงดังลั่น พลิกตัวขึ้นกลางอากาศสองรอบ หมุนวนจนเป็นคลื่นลมก่อเกิดลูกบอลสีขาวขนาดใหญ่ แล้วมันพ่นไฟจากปากของมันเข้าไปในลูกบอลนั้น อัดจนเต็มเป็นลูกบอลเพลิงขนาดมหึมาปริมาณสองร้อยฟุต

"องค์ชายสิบสี่ท่านหลบมาอยู่ในร่มของข้าเดี๋ยวนี้"

หญิงสาวพลิกข้อมือเอาร่มสีแดงคันหนึ่งออกมา มันเป็นอาวุธระดับเทพของหญิงสาว ตระกูลนางเป็นตระกูลที่ร่ำรวย อาวุธเทพของนางแม้ว่าจะอยู่ในระดับขั้นต้นแต่ก็มีประสิทธิภาพสูง นางกางร่มออกกริชเพชรหลบวาบเข้าไปอยู่หลังร่มของหลงไป๋

"ระเบิดน้ำสีดำนั้นด้วยไฟดูซิว่ามันจะมีผลยังไงบ้าง"

เสียงของหญิงสาวร้องสั่งวิญญาณอาวุธมังกรเพลิงของนางมันปล่อยบอลขนาดใหญ่ ที่สร้างขึ้นด้วยพลังเพลิงก่อตัวจนอัดแน่น เข้าโจมตีน้ำสีดำที่ค่อยๆ เอ่อล้นขึ้น เสียงตูมดังสนั่นเปลวเพลิงระเบิดออกฉับพลันเปลวเพลิงเหล่านั้นก็ถูกน้ำสีดำเคลือบจนกลายเป็นของแข็ง จมหายลงไปในน้ำ

ตูม!! ซ่าาาา!!

ควับ!!

มังกรเพลิงม้วนตัวขยับบินหนีก่อนที่น้ำสีดำจะ กระเซ็นใส่เพราะพลังการกระแทกของลูกบอลเพลิง ที่มันปล่อยออกไปน้ำสีดำกลายเป็นฝอยละอองกระฉูด ปกคลุมร่างของมังกรเพลิงตัวมันแข็งกลางอากาศตกลงน้ำอย่างรวดเร็ว

วาบ!

"แกรกกก! "

ตูม!

เสียงดังตูมแม้แต่กระดูกเศษเสี้ยววิญญาณอาวุธเทพก็แหลกสลายไปเพราะน้ำสีดำนั้นด้วย กริชเพชรกัดฟันกรอดแม้แต่อาวุธวิญญาณอสูรเทพ ก็ไม่อาจป้องกันอะไรได้

"น้ำสีดำนั้นมันทำลายได้แม้แต่ร่มเทพของท่านแน่ๆ มันไม่อาจป้องกันได้แม่นางหลงเข้ามาอยู่ในถุงนิมิตข้าเถอะ"

กริชเพชรจับข้อมือหญิงสาวดึงนางเข้าไปในถุงนิมิตของเขา ไม้ตายสุดท้ายที่ชายหนุ่มอยากทดลองคือ เกราะเกล็ดอสูรเทพว่าจะทนน้ำสีดำนี้ได้หรือไม่

กริชเพชรคว้าอาวุธเกล็ดวิญญาณอาวุธเทพขึ้นมาสร้างเป็นเกราะป้องกันตัว เร่งเร้าพลังบอลดวงจิตและพลังจิตห่อหุ้มร่างอีกชั้นหนึ่ง ก่อนที่น้ำสีดำจะเพิ่มปริมาณขึ้นมาถึงตัวเขา

วาบ!!

ร่างกายของชายหนุ่มก็ถูกห่อหุ้มด้วยเกราะเกล็ดอาวุธเทพ แล้วน้ำสีดำก็กลืนกินชายหนุ่มไปทั้งตัว

ซรั๊วบส์! ซ่า!

......................................................................................................................................................................................................