ย้อนเวลารัก: ภรรยาสุดแกร่งแห่งยุค 80

บทที่ 40 น้ำใจ 

ตอนไปลงทะเบียนคนเยอะมาก แต่ฉู่เจียงชวนอาศัยร่างกายที่สูงใหญ่ของตัวเอง รวมถึงหญิงวัยกลางคนที่คอยแทรกตัวนำทาง ทั้งสองคนก็เบียดเข้าไปได้สำเร็จ

หลังจากลงทะเบียนเสร็จ ถังซีเหมียนก็รู้สึกโล่งอก

จากนั้นก็เป็นการตรวจวินิจฉัยอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งถึงเวลาอาหารกลางวัน การตรวจทั้งหมดก็เสร็จสิ้น

ครั้งนี้พวกเขามาอย่างเร่งรีบ ถังซีเหมียนไม่ทันได้บอกกล่าวใคร แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะราบรื่นดี

น่าน่าเดินออกมาด้วยดวงตาแดงก่ำ แม้จะรู้สึกไม่สบายใจ แต่ก็ไม่ร้องไห้ กลับกลายเป็นคนที่ปลอบใจฉู่เจียงหรง

"คุณหมอ ตอนนี้อาการของหลานผมเป็นยังไงบ้าง" ฉู่เจียงชวนถาม "จะผ่าตัดได้เมื่อไหร่ครับ ต้องใช้เงินเท่าไหร่"

หมอรู้สึกแปลกใจ "พวกคุณรู้แล้วเหรอ"

"พอเดาได้ครับ พวกเราเลยอยากรักษา! แค่ไม่รู้ว่า ต้องใช้เงินเท่าไหร่กันแน่ ขอความกรุณาช่วยเหลือด้วยครับ!"

"ผมช่วยอะไรไม่ได้มาก ส่วนเรื่องค่าใช้จ่าย อย่างน้อยก็ต้องหนึ่งหมื่นห้าพันหยวน ถ้าพวกคุณพร้อมแล้ว และร่างกายของเด็กก็พร้อม เราสามารถจัดการผ่าตัดได้ทันที แต่กระนั้นก็ยังมีความเสี่ยง พวกคุณต้องเตรียมพร้อมที่เธอจะต้องกินยาและได้รับการรักษาไปตลอดชีวิต!"

หมอมักจะพูดถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดให้ฟังก่อนเสมอ

ฉู่เจียงหรงตาแดงก่ำถามว่า "คุณหมอคะ ฉันขอถามแค่อย่างเดียว ถ้าผ่าตัดสำเร็จ และเราดูแลอย่างดี เด็กจะฟื้นตัวได้ขนาดไหนคะ"

"ที่ดีที่สุดคือ หยุดยาได้ แต่ดูตอนนี้แล้ว การที่เด็กจะหยุดยาคงค่อนข้างยาก แต่ถ้าพูดถึงการใช้ชีวิตเหมือนคนปกติ พูดคุยหัวเราะได้ก็ไม่มีปัญหา! และไม่มีผลต่อการแต่งงานในอนาคตด้วย !"

"ดีแล้วค่ะ ดีแล้ว..." ฉู่เจียงหรงรู้สึกว่าร่างกายอุ่นขึ้น ไม่เย็นเฉียบเหมือนก่อนหน้านี้ และเลือดในกายไม่เดือดพล่านเหมือนเมื่อครู่ เป็นความอบอุ่นที่ทำให้สบายใจ

"แม่คะ น่าน่าจะอยู่เป็นเพื่อนแม่นะคะ!" น่าน่าพยักหน้าอย่างจริงจัง

ตอนนี้ทุกคนรู้สึกโล่งใจไม่น้อย

บนโลกนี้ไม่มีอะไรที่จะทำให้มีความสุขไปกว่าการที่ลูกของตัวเองมีชีวิตรอด!

ห้องพักผู้ป่วยถูกจัดเตรียมอย่างรวดเร็ว ถังซีเหมียนขอห้องเดี่ยว แม้จะต้องเสียเงินเพิ่ม แต่เมื่อเทียบกับการฟื้นตัวของเด็กแล้ว เงินจำนวนนี้ไม่ได้มากมายอะไรเลย

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและสภาพแวดล้อมที่วุ่นวายเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับครอบครัวนี้

ตอนนี้พวกเขารู้สึกมีความหวัง!

"หลูน่าน่าใช่ไหม" พยาบาลเข้ามาตรวจสอบข้อมูล "อายุสามขวบ ส่วนสูง 88 เซนติเมตร      น้ำหนัก 23 กิโลกรัม"

"ใช่ค่ะ!" ฉู่เจียงหรงลุกขึ้นยืน "คือว่า...คุณพยาบาลคะ ลูกสาวฉันจะได้เข้ารับการผ่าตัดเมื่อไหร่คะ"

"เรื่องนี้ต้องดูการจัดตารางก่อน พวกเราจะแจ้งให้ทราบล่วงหน้าแน่นอน ดูแลเรื่องอาหารการกินของเด็กให้ดี รวมถึงอารมณ์ด้วย อย่าให้ตื่นเต้นมากเกินไปนะคะ!"

หลังจากพยาบาลจากไป ถังซีเหมียนมองน่าน่าที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยท่าทางหวาดกลัว และอดไม่ได้ที่จะกอดเธอไว้ 

"ไม่ต้องกลัวนะ แม้ว่ามันจะเจ็บมาก แต่พอความเจ็บผ่านไปแล้วและแผลหาย ก็จะเหลือแค่แผลเป็นนิดหน่อย หลังจากนั้นเธอก็จะเป็นเหมือนคนปกติแล้วนะ!!"

น่าน่าพยักหน้า คิดสักครู่แล้วถาม "น้าคะ แล้วต่อไปหนูจะยังกินของอร่อยได้ไหม"

ทุกคนที่กำลังเศร้าใจอยู่ พอได้ยินคำพูดนี้ก็หัวเราะออกมาทั้งน้ำตา "ได้สิ! ได้แน่นอน!"

เด็กคนนี้! ยังเด็กจริง ๆ !

สภาพของน่าน่ายังถือว่า ไม่เลวร้าย หลังจากที่ถังซีเหมียนคอยดูแลเรื่องโภชนาการมา

ระยะหนึ่ง น้ำหนักก็อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้

สำคัญที่สุดคือ พวกเขามาถึงที่นี่แล้ว ถ้าจะให้กลับไปแบบนี้ หมอก็รู้สึกเสียดาย

พวกเขาเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ถ้าการผ่าตัดสำเร็จ เวลาที่เหลือก็แค่พักฟื้นอย่างเต็มที่เท่านั้น

บางทีอาจเป็นโอกาสที่สวรรค์มอบให้ การผ่าตัดของน่าน่าถูกจัดการอย่างรวดเร็ว และได้วันผ่าตัดเป็นวันพรุ่งนี้

เช้าวันรุ่งขึ้นเวลาแปดโมงครึ่ง คณะแพทย์เตรียมพร้อมกันหมดแล้ว ขณะที่หัวหน้าพยาบาลยังคงพูดคุยกับน่าน่าอยู่

เธอคิดว่าน่าน่าจะกลัวมาก แต่เด็กคนนี้กลับใจเย็นเกินคาด หัวหน้าพยาบาลกลัวว่าจะเป็นการแกล้งทำ พอขึ้นเตียงผ่าตัดจริง ๆ อาจจะทนไม่ไหว

"ป้าคะ น้าเล่าทุกอย่างให้หนูฟังแล้ว หนูรู้ว่า พอตื่นมาจะเจ็บมาก และรู้ว่าจะต้องฉีดยาแล้วนอนหลับไป แต่หนูเชื่อมั่นในพวกคุณ หนูต้องหายดีแน่นอน เราไปกันเลยดีกว่าค่ะ!"

เด็กน้อยมีความสามารถในการรับมือและยอมรับทุกสิ่งเกินกว่าที่คาดคิด หัวหน้าพยาบาลจึงมองไปที่คนที่เด็กเรียกว่าน้า ซึ่งก็คือ หญิงสาวที่สวยที่สุดในบรรดาพวกเขา

ถังซีเหมียนยิ้มเบา ๆ "นี่แหละคือ หลานสาวของฉัน!"

"ผู้ใหญ่ในครอบครัวของพวกคุณเลี้ยงดูเด็กได้ดีมาก" หัวหน้าพยาบาลชมด้วยรอยยิ้ม "มีคนมาเยอะขนาดนี้แต่ไม่มีใครสร้างปัญหาให้พวกเราเลย ครอบครัวของพวกคุณหาได้ยากจริง ๆ ! คุณป้าคะ ลูกหลานของคุณแต่ละคนเข้มแข็งมาก! คุณมีบุญจริง ๆ !"

คำพูดเดียวชมทุกคนได้หมด สมแล้วที่เป็นคนทำงานในเมืองหลวง

ถึงแม้น่าน่าจะพูดด้วยท่าทีจริงจัง แต่พอถึงเวลาต้องขึ้นเตียงผ่าตัดจริง ๆ ก็ยังกลัวอยู่บ้าง ก่อนเข้าประตูเธอเกาะกรอบประตูแน่น หันมามองแม่น้ำตาคลอ

ฉู่เจียงหรงสงสารลูก แต่ก็รู้ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน จึงชูนิ้วโป้งให้น่าน่า "แม่จะรออยู่ข้างนอก ลูกต้องสู้นะ!"

ถังซีเหมียนทำท่าชี้นิ้วเป็นปืน "ยิงความกล้าให้หนึ่งนัด! น้าจะรออยู่ข้างนอก รอให้หายดีแล้วเราจะกลับบ้านกัน!"

"ค่ะ!"

น่าน่าเดินเข้าไปด้วยขาที่สั่นเทา แต่มือของเธอกลับผ่อนคลาย

ใช่แล้ว มีคนมากมายที่รอคอยเธออยู่ เธอต้องหายดีแน่นอน!

เด็กน้อยที่อายุเพียง 4 ขวบ แต่กลับต้องเผชิญกับความโหดร้ายและความเลวร้ายมากมายในโลกใบนี้ แต่เธอยังคงมีจิตใจที่เปี่ยมด้วยความเมตตาต่อทุกคนในโลกใบนี้

หลังจากที่เด็กน้อยเข้าไปแล้ว สวี่กว่างเฟินที่ไม่เคยแสดงอาการผิดปกติใด ๆ จู่ ๆ ก็ดูเหมือนหมดเรี่ยวแรงและทรุดตัวลงนั่งกับพื้น

"แม่"

ฉู่เจียงหรงและฉู่เจียงชวนต่างช่วยกันพยุงหญิงชราขึ้นมา "หมอบอกว่า น่าน่าจะฟื้นตัวได้ดี เพราะฉะนั้น จะต้องไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน แม่อย่าเครียดไปเลยนะ!"

แม้จะพูดแบบนั้น แต่ใครจะนั่งนิ่งอยู่ได้กัน

ห้องผ่าตัดเล็กอีกห้องก็มีคนอยู่ไม่น้อย เมื่อได้ยินเสียงจากทางนี้ก็หันมามอง

คนส่วนใหญ่อาศัยอยู่แถวนี้ บางคนแขนหัก ขาหัก หรือมีอาการเจ็บป่วยเล็ก ๆ น้อย ๆ อื่น ๆ 

พวกเขาต่างมาที่นี่เพราะได้ยินกิตติศัพท์ความเก่งกาจด้านการรักษา แต่การผ่าตัดของพวกเขาไม่มีความเสี่ยงถึงชีวิตแต่อย่างใด

"เด็กบ้านคุณเป็นอะไรเหรอ" มีคนอยากรู้อยากเห็นเดินมาถาม

ฉู่เจียงชวนพยักหน้าเบา ๆ "สวัสดีครับพี่ชาย หลานสาวของผมมีปัญหาเรื่องหัวใจ ก็เลยตั้งใจพามาที่นี่ครับ เพราะรู้มาว่าแพทย์ที่เมืองหลวงของเรานี่เก่งทั้งนั้น!"

"เฮ้อ พูดถึงเรื่องนี้ โรงพยาบาลนี้มีฝีมือดีที่สุดเลยนะ ช่วยชีวิตคนมามากมาย! บอกแม่ของคุณได้เลยว่าไม่ต้องกังวล! รับรองว่าจัดการให้เรียบร้อย!"

"ขอบคุณครับพี่ชาย" ฉู่เจียงชวนกำลังจะหันหลังกลับ ก็เห็นพี่ชายคนนั้นขยับเข้ามาใกล้ แล้วกระซิบเบา ๆ "น้องชาย นายมีรสนิยมดีจริง ๆ"

ฉู่เจียงชวนเข้าใจความหมาย เขาเหลือบมองภรรยาของตัวเอง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ "ใช่ครับ ผมโชคดีน่ะ!"

พี่ชายคนนั้นกลอกตามองเขา เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวที่หน้าประตูห้องผ่าตัดจึงรีบวิ่งไปทันที