ตอนที่ 8
หลังจากที่จันทร์เตรียมของเสร็จแล้ว จันทร์ก็เดินทางไปที่บ้านของตัวเองก่อน
บ้านของจันทร์นั้น เป็บ้านชั้นเดียวแม้จะไม่ได้ดูหรู แต่ก็กว้างขวางพอสมควรเลยทีเดียว มีสวนหน้าบ้านที่ตอนเด็กๆจันทร์มักจะวิ่งเล่นอยู่ที่สวนนี้เป็ประจำ
เมื่อจันทร์มาถึงบ้าน จันทร์ก็เห็นแม่ที่กำลังทำดูความเรียบร้อยของบ้านอยู่ ส่วนพ่อจันทร์ไม่เห็น เขาเดาว่าพ่อน่าจะอยู่ที่ห้องแน่นอน เพราะเวลาที่จันทร์มาถึงก็ดึกพอสมควร แล้วจันทร์ก็ไม่ได้บอกพ่อกับแม่ไว้ด้วย จึงไม่มีใครออกมารอ หรือต้อนรับเขา เพราะเขาอยากจะเซอร์ไพรส์พ่อกับแม่ด้วย
จันทร์ค่อยๆเดินเข้าบ้าน พร้อมกับกระเป๋าที่ลากเข้าบ้านมาเบาๆ ก่อนจะวางไว้ตรงโซฟาแล้วเดินเข้าไปหาแม่ที่อยู่ตรงห้องครัว เขาเดินเข้าไปช้าๆ ก่อนจะโผกอดแม่ด้วยความคิดถึง
“ว้าย” ผู้เป็มารดาร้องออกมาด้วยความใ ก่อนจะหันไปหาจันทร์
“ลูกจันทร์ !! มาั้แ่เมื่อไหร่” ผู้เป็มารดาเมื่อเห็นว่าเป็จันทร์ก็ยิ้มออกมาก่อนจะกอดจันทร์ตอบ
“เพิ่งมาถึงครับ คิดถึงแม่จังเลย” จันทร์ที่ยังคงกอดแม่อยู่พูดออกมา
“ไปนั่งก่อนไหมลูก” แม่ของจันทร์ว่าพลางพาจันทร์ไปนั่งที่โซฟาด้วยกัน
“มาแล้วทำไมไม่บอกแม่ละ หืม” ผู้เป็มารดายิ้มให้ก่อนที่จะถามจันทร์
“ว่าจะมาเซอร์ไพรส์ฮะ” จันทร์ยิ้มจนตาปิดเหมือนสมัยเด็กๆที่เขามักอ้อนแม่เช่นนี้เสมอ
“แล้วพ่อละฮะ” จันทร์ที่ลุกจากโซฟาแล้วกำลังเดินไปที่ห้องของเขา แล้วเดินผ่านห้องของพ่อเขา
“พ่อเขาอยู่ในห้อง น่าจะนอนแล้วละลูก” แม่ที่เดินมาด้วยพูดบอก
“ครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะไปเซอร์ไพรส์พ่อ” จันทร์พูดก่อนที่จะเปิดห้องนอนของตัวเอง
“ฝันดีนะฮะแม่” จันทร์พูดจบก็กอดแม่ของเขาอีกที
“ฝันดีจ้ะ” แม่ยิ้มให้เขา ก่อนที่จะปิดประตูไป
หลังจากที่จันทร์อาบน้ำ แต่งตัวเสร็จหมดแล้ว เขาก็ล้มตัวลงบนที่นอนทันที ก่อนที่จะผ่านคืนนี้ไปอีกวัน
“ดวงใจของพี่”
“เมื่อใดที่เ้าจะกลับมาที่บ้านของเราเสียที น้องน้อยของพี่”
เสียงที่รำพึงรำพันนั้นเคล้าไปด้วยความคะนึงถึง แต่กลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยนไปในเวลาเดียวกันดังขึ้นมาในห้องของจันทร์ ที่เ้าของห้องไม่ได้ยินเสียงนี้อีกเช่นเคย
เช้าวันรุ่งขึ้น
เสียงนกที่ดังขึ้นได้ปลุกจันทร์ที่เมื่อคืนได้นอนหลับสนิท อย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน อาจเป็เพราะเป็บ้านที่เขาอยู่มาั้แ่เกิดก็ได้
จันทร์ที่ลุกขึ้นมาก็ดูนาฬิกาที่ตอนนี้บอกเวลา 8 โมงเช้า เขาไม่ใช่คนที่ตื่นเช้าและตื่นสายขนาดนั้น เลยตื่นมาด้วยความเคยชินของเขา
จันทร์อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกไปจากห้อง ก่อนที่จะเห็นพ่อที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ตรงโต๊ะกินข้าว ส่วนแม่ก็ทำอาหารอยู่ในครัว เมื่อเขาเดินไปถึงแม่ของเขาก็เห็นพอดี
“คุณคะ ดูสิใครมาบ้านเรา” แม่พูดพร้อมอมยิ้มไปในตัว เขาก็อยากเห็นว่าคนที่คิดถึงลูกอยู่ตลอด เห็นลูกแล้วจะออกอาการเช่นไร
พ่อของจันทร์ที่ได้ยินเช่นนั้นก็หันไปดูตรงที่จันทร์ยืนอยู่ พ่อของเขาแสดงอาการดีใจอยู่เพียงนิดเดียวเท่านั้น ก่อนที่จะกลับมาทำหน้านิ่งเช่นเดิม พ่อของเขานั้นไม่ค่อยจะแสดงออกเท่าไร แต่เขาก็รู้ว่าพ่อต้องดีใจที่เห็นเขาแน่ๆ
“มาั้แ่เมื่อไร” พ่อของเขาถามขึ้นตอนที่เขานั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับพ่อของเขา น้ำเสียงที่ดูห้วน กับสายตาที่อ่านหนังสือพิมพ์อยู่นั้น พ่อของเขาช่างแสดงไม่เนียนเสียเลย
“เมื่อคืนฮะ เห็นพ่อนอนเลยไม่ได้ไปกวน” จันทร์ยิ้ม ก่อนที่แม่ของเขาจะนำอาหารมาวางไว้ตรงหน้า
อาหารที่แม่เขาทำวันนี้คือ ต้มจืดสาหร่ายหมูสับ หมูผัดน้ำมันหอย และน้ำมะพร้าว
“แม่ทำอาหารโปรดให้ลูกเลยนะ” ใช่แล้ว ทั้งหมดนี้เป็ของโปรดของเขาทั้งหมด
“ขอบคุณฮะแม่” เขาหันไปขอบคุณแม่ที่ตอนนี้นั่งกินข้าวอยู่ข้างๆเขา
อาหารของแม่มื้อนี้เป็อาหารที่อร่อย และมีความสุขที่สุด ั้แ่ที่เขาไปเรียนที่กรุงเทพ เพราะได้กินข้าวฝีมือแม่ ได้นั่งกินข้าวกับครอบครัว เป็มื้อที่มีความสุขมากสำหรับเขา
หลังจากทีเขาได้กินข้าวจนหมดแล้วนั้น ก็ออกไปเดินเล่นที่สวนสักพัก ก่อนที่แม่ของเขาเดินมาที่สวนเช่นเดียวกัน
“เป็ไงบ้างลูก” แม่เดินมานั่งที่ม้าหินอ่อนข้างๆเขา
“มีความสุขครับ” จันทร์ยิ้มให้แม่ ก่อนที่จะนึกเื่นึงออก
“แม่ครับ พี่เดือนได้ฝากกุญแจไว้หรือเปล่าครับ”
“ฝากไว้ เดือนเขาเล่าให้แม่ฟังแล้วละ ลูกจะไปวันไหนละ หืม”
“ก็น่าจะพรุ่งนี้แหละครับ วันนี้ขออยู่ที่นี่ก่อนฮะ”
“งั้นเดี๋ยวแม่ไปเอากุญแจมาให้เราละกัน” แม่พูดก่อนที่จะลุกไปเอากุญแจมาให้
“ขอบคุณมากครับแม่”
หลังจากที่จันทร์ได้กุญแจมาแล้วนั้น เขาก็เก็บเอาไว้ ก่อนที่จะเดินดูแลต้นไม้ตรงสวนของเขา จนกระทั่งถึงเย็น
อาหารเย็นวันนี้เป็อาหารฝรั่ง สปาเก็ตตี้ เป็อาหารที่นานๆแม่จะทำกิน เพราะแม่ให้เหตุผลว่า ‘ทำยาก’
“พรุ่งนี้จะไปบ้านยัยเดือนแล้วเหรอ” คุณพ่อพูดขึ้นมาตอนที่เขามานั่งที่โต๊ะ
“ครับ ว่าจะไปช่วยดูแลบ้านสักหน่อย” จันทร์พูดก่อนที่จะกินไปด้วย
“อืม” เสียงของพ่อตอบกลับมา ถึงแม้จะไม่ได้แสดงออก แต่ก็ดูออกว่าเป็อะไร
“เดี๋ยวผมกลับมาหาบ่อยๆ” จันทร์พูดขึ้นก่อนจะกินอาหารเย็นตรงหน้าต่อไป
เมื่ออาหารเย็นจบลง ก็ถึงเวลาที่จะต้องเข้านอนสักที จันทร์ตัดสินใจว่าจะนอนเร็ว เพราะพรุ่งนี้เขาว่าจะไปเช้าๆ เพราะอาจจะได้ดูแลทำความสะอาดในบางที่
เขาที่อาบน้ำเสร็จ ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คโซเชี่ยลของเขาทั้งหมด ก็มีคนส่งข้อความมาหา ทั้งต้นที่ส่งมาถามว่าไปไหน เขาก็ตอบทำถามนี้เช่นเดียวกันเหมือนกับทุกคน
หลังจากที่เขาตอบข้อความทุกคนหมดแล้วนั้น นาฬิกาก็เวลาว่าตอนนี้เป็เวลาสี่ทุ่มแล้ว เขาก็ล้มตัวลงนอนที่เตียง ก่อนที่จะหลับไปในทันที...
---------------------------------------------------------------------------------------------------
ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ฝากเื่นี้ไว้ในดวงใจด้วยนะคะ
TBC.
ไอนิลย์.
3K
