ตอนที่ 20
รู้สึกดี
1 ชั่วโมงผ่านไป
ฉันเริ่มจะไม่ไหวแล้ว ร่างกายรู้สึกอ่อนเพลีย หมดแรง และเหนื่อยมาก ฉันเดินขึ้นไปบนหิน นั่งมองดูฐานัสที่กำลังถอดเสื้อยืดออก
คุณพระ!! ดูกล้ามเขาสิ มันต้องแน่นขนาดนั้นเลยไหม แล้วยังซิกแพคหน้าท้องที่สวยได้รูปนั่นอีก เขาจะทำอะไร โชว์หุ่นหรือไง ผู้หญิงที่อยู่แถวนี้อ้าปากน้ำลายหกหมดแล้ว
“คุณถอดเสื้อทำไม”
“ผมจะเอามาบิด”
“คนมองเยอะแยะไม่เห็นเหรอ”
“พวกเขาก็ได้แต่มอง ไม่เหมือนคุณสักหน่อยที่ได้ัั”
“ฉันไปัันายั้แ่เมื่อไหร่กัน!!”
“ผมล้อเล่น…”
ไอ้หมอนี่ พูดเหมือนฉันโรคจิตอยากจะััเขาอย่างนั้นแหละ
ฉันลุกและเดินขึ้นฝั่งเพื่อปกปิดสีหน้าเขินอาย ก่อนจะมองหาห้องน้ำที่เอาไว้เปลี่ยนเสื้อผ้า ได้เวลาที่จะต้องกลับแล้วล่ะ อยู่นานเดี๋ยวจะโดนอาจีบ่น
“โกรธผมเหรอ”
“ฉันจะกลับ”
“เดี๋ยว!!” ฐานัสจับข้อมือฉันไว้ก่อนจะส่งกระเป๋าใบใหญ่ที่เขาสะพายติดขึ้นมาด้วยมาให้ฉัน
“อะไร”
“เสื้อผ้า ในนี้มีเสื้อกับกางเกงกีฬา คุณใส่เปลี่ยนไปก่อน”
“แล้วนายล่ะ”
“นี่ไง” เขายกชุดกีฬาอีกชุดขึ้นมาโชว์ให้ฉันดู
“อื้อ”
หลังจากปรับเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาลงไปข้างล่างเพื่อกลับบ้าน…ตอนเดินขึ้นมาก็ว่าเหนื่อยแล้วนะ อีตอนลงก็คงจะพอกัน
แค่มองลงไปฉันก็ไม่อยากจะเดินแล้ว…
“คุณเป็ผู้พิชิตน้ำตกเอราวัณแล้วนะ รู้ตัวหรือเปล่า”
“อื้อ”
“คุณคงจะง่วงแล้วแน่ๆ”
“ก็ฉันเหนื่อยนี่นา”
“แล้วสนุกไหม”
“อื้อ!! สนุกมาก!!”
“ผมดีใจที่คุณสนุก”
“เพราะงั้น…” ฉันเอื้อมมือไปจับชายเสื้อเขาไว้แล้วเอ่ยเสียงเบา “เรากลับกันเถอะ ที่นี่มีเช่ารถกอล์ฟไม่ใช่เหรอ ฉันเดินไม่ไหวแล้ว”
“คุณกำลังอ้อนผมใช่ไหม”
ฉันอ้อนเหรอ? ฉันอ้อนตอนไหน?
“เพ้อเจ้อ”
“ก็สีหน้ากับน้ำเสียงของคุณมันกำลังอ้อนผมอยู่ โอเคครับ เห็นแก่ที่คุณอ้อน ผมจะพาคุณลงไปเอง” ฐานัสพูดจบก็หันหลังและย่อตัวลง “ขึ้นมาสิ”
“นายจะทำอะไร”
“ผมจะพาคุณลงไปเอง”
“ไม่เอา”
“ทำไมล่ะ”
“นายไม่อายคนเหรอ”
“อายทำไมครับ”
“ฉันตัวหนักด้วย”
“ผมรับไหว”
“ไม่เอา”
“ถ้าอย่างนั้น ผมจะอุ้มคุณในท่าเ้าสาวลงไปข้างล่าง”
“…” ท่าเ้าสาวน่าอายกว่าเยอะเลยนะ แต่ก็ไม่เห็นจำเป็ต้องแบกฉันลงไปเลยนี่นา
“ขึ้นมาเถอะครับ ผมอยากเก็บ่เวลาดีๆ กับคุณไว้นานๆ”
“…”
สำหรับคนที่ซื้อ Ebook แนะนำให้อ่านใหม่ค่ะ เพราะมีบางจุดที่ไรท์พิมพ์เพิ่มลงไป (ส่วนที่จะลงต่อไปคือส่วนที่ยังไม่ได้แก้หรือเพิ่มบทนะ) และต้องบอกก่อนนะคะ นิยายเื่นี้ไรท์เขียนจบแล้ว เนื้อเื่อาจจะถูกใจใครหรือไม่ถูกใจใครก็ขออภัยด้วยนะคะ มีคำผิดให้เห็นบ้างก็ขออภัยจริงๆ อนาคตจะพยายามปรับปรุงต่อไป ขอบคุณที่สนับสนุนและที่รออ่านมาโดยตลอดนะคะ ขอบคุณมากๆ เลย
>>>
3K
