ขณะนี้ท่านกำลังเข้าสู่เกม TheLegend War Online
กรุณาตั้งชื่อตัวละครของท่านด้วยค่ะ เสียงหวานแต่เรียบเย็นดังก้องไปทั่วบริเวณขณะที่เอชุนกำลังมองและสังเกตุไปรอบๆ
บริเวณรอบที่เขายืนอยู่เป็เหมือนทางเขาหุบเขาในโลกแฟนตาซีขนาดใหญ่มีก้อนหินมากมายลอยอยู่เต็มท้องฟ้า รวมไปถึงมีอาคารรูปทรงจีนตั้งตระการตาดวงจันทร์ทรงกลมขนาดใหญ่ส่องแสงที่นวลสว่างตากระทบกับบรรยากาศโดยรอบมันช่างดูแปลกตาและงดงาม เป็ภาพที่ไม่มีทางหาดูได้ที่โลกแห่งความเป็จริงแน่นอน
เอชุนโดนบรรยากาศโดยรอบดึงความสนใจไปเสียหมดสิ้นดูเหมือนว่าเขาลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าจะต้องตั้งชื่อตัวละครของตัวเอง
ชายหนุ่มลองเคลื่อนไหวตัวเองด้วยความสงสัยนี่ไม่ใช่เกมเสมือนจริงเกมแรกที่เขาได้เล่น เขามาที่โลกแห่งนี้ได้ครบ 1 ปีแล้วก่อนหน้านั้นเขาก็ได้ลองเล่นเกมเสมือนจริงมาค่อนข้างหลากหลายแนวแต่ก็ไม่มีเกมไหนเลยที่จะให้ความรู้สึกเสมือนจริงได้เหมือนเกมนี้ถ้าจะบอกว่าทั้งหมดนี้มันคือความเป็จริง เขาก็จะไม่ลังเลที่จะเชื่อแม้แต่น้อย
ฟิ้ววว เสียงลมพัดไปตามหุบเขาก่อนที่จะพัดผ่านเอชุนไป
“ให้ตายเถอะแม้แต่กลิ่นและความเย็นของสายลมยังเหมือนจริง”ชายหนุ่มอดอุทานในใจไม่ได้
กรุณาตั้งชื่อตัวละครของท่านด้วยค่ะเสียงหวานดังขึ้นอีกครั้งทำให้สติของชายหนุ่มกลับมา
“เอชุน”เอชุนตอบไปสั้นๆเพราะกลัวว่าหากมีคำลงท้ายติดไปด้วยแล้ว มันคงไม่ตลกแน่ๆ
เอชุน ชื่อนี้สามารถใช้ได้กรุณายืนยันชื่อตัวละครของท่านค่ะ เสียงหวานดังขึ้นอีกครั้ง
“ยืนยัน”ชายหนุ่มตอบรับพลางอดคิดไม่ได้ว่าแม้แต่เสียงของระบบเกมเองยังเหมือนคนมากๆให้ความรู้สึกคล้ายคาแรกเตอร์องค์หญิงที่พูดน้อยและนิสัยเ็าเหมือนในอนิเมะไม่มีผิดเลย
ทันใดนั้นก็มีภาพโฮโลแกรมปรากฏขึ้นมาข้างหน้าเขาพร้อมกับเสียงอันไพเราะของระบบเหมือนเดิม
กรุณาปรับแต่งตัวละคร
“ให้ตายสิโว้ยถ้าเป็เสียงคนจริงๆ จะน่ารักขนาดไหนนะเนี่ย”เอชุนบ่นพึมพำขณะปรับแต่งตัวละครของเขาไปด้วย
การปรับตัวละครในเกมจะมีต้นแบบขึ้นมาก่อนสามารถปรับแต่งได้ตามใจชอบ ก่อนที่จะนำมารวมกับโฮโลแกรมของตัวจริงของแต่ละคนหากตัวต้นแบบสูงกว่าตัวจริง ตัวละครในเกมจะถูกนำมาปรับให้เหมาะสมโดยจะสามารถแตกต่างจากตัวจริงของแต่ละคนได้ไม่เกิน 20 เปอร์เซ็น เช่น ตัวจริงสูง170 เิเ หากตัวละครต้นแบบสูง 200 เิเ จะนับว่าสูงเกินจากเดิม 30เิเ ก็จะปรับส่วนสูงเพิ่มจาก 170 ได้ไม่เกิน 6 เิเ (30x0.20=6หากสงสัยเพิ่มเติมคอมเมนต์ถามได้นะครับ)
ตัวละครต้นแบบของเอชุนเป็ผู้ชายร่างหนาเต็มไปด้วยกล้ามสูงใหญ่ โทนผิวดึงไปทางผิวขาวเผือกเนื่องจากตัวจริงของเขาค่อนข้างสูงโปร่งแต่ขาวไม่มากก็เลยปรับเน้นไปทางนักรบคลั่ง เพื่อที่จะได้รวมกันออกมาแล้ว ตัวละครในเกมพอจะมีกล้ามบ้างและสูงขึ้นจากตัวจริงอีกนิดหน่อยก็ยังดี
เอชุนใช้เวลาไม่นานนักในการปรับแต่งตัวละครก่อนที่จะสำรวจว่าไม่มีตรงไหนผิดพลาดเพราะการสร้างตัวละครทำได้แค่เพียงครั้งเดียวเท่านั้นไม่มีการลบและกลับมาสร้างใหม่ เพื่อป้องกันปัญหาต่างๆที่ตามมา
กรุณายืนยันการปรับแต่งตัวละคร
“ยืนยัน”
ขณะนี้คุณผู้เล่นได้ทำการสร้างตัวละครเอชุน เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว กรุณาเลือกสถานที่จุติ สิ้นเสียงที่มีภาพโอโลแกรมสองมิติและรายชื่อของแต่ละสถานที่ขึ้นมาเป็จำนวนมากทำเอาชายหนุ่มถึงกับตะลึงเลยทีเดียว
‘แม่เ้าโว้ย!!ทำไมมันเยอะแบบนี้ฟร่ะ’เอชุนอุทานในใจก่อนที่จะเลือกดูผ่านๆ
สองชั่วโมงผ่านไป
‘เอ..ไปที่ไหนดีหว่าอยากไปหลายทีเลยแฮะ’
เนื่องจากผู้เล่นใช้เวลาเกินกำหนดทางระบบจะทำการสุ่มสถานที่จุติให้นะคะขอให้ผู้เล่นโชคดี
‘เอ๋!!!!!!!!!!’
ทันทีที่สิ้นเสียงของหญิงสาวก็ปรากฏวงกลมเวทมนต์ตรงบริเวณที่เอชุนยืนอยู่โดยมีตัวเขาเป็จุดศูนย์กลางเอชุนที่ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกก็ได้แต่ยืนนิ่งหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาทีวงเวทย์ก็ทำงานและพาร่างของชายหนุ่มหายไปจากที่นั่นทันที
“Oh my god !!!!!!ว้ากกกกกกกกกก !!!” เสียงของเอชุนร้องลั่นไปทั่วห้วงมิติพร้อมกับร่างของเขาที่ดิ่งลงมาจาก้าพร้อมกับคิดในใจว่าทำไมเขาไม่เห็นรู้เื่เลยว่าระบบเทเลพอร์ต(เคลื่อนย้ายมิติ)ของเกมนี้มันถึงได้ชวนเสียวกระชากหัวใจแบบนี้ในโลกก่อนหน้านั้นแม่แต่รถไฟเหาะเขายังไม่กล้าขึ้นเลย แต่นี่มันยิ่งกว่าดิ่งพสุธาอีก
‘แม่จ๋า ช่วยลูกด้วยจ้า’
ณห้องเ้าหน้าที่แผนกต้อนรับและให้บริการผู้เล่นหน้าใหม่
“พี่กลับมาแล้วค่าคุณน้องงงงง”เสียงที่ดัดให้แหลมขึ้นกล่าวดังขึ้นพร้อมกับร่างของผู้ชายตัวสูงใหญ่และมีกล้ามเป็มัดๆเปิดประตูเข้ามาและมีร่างหญิงสาวอีกคนเดินตามเข้ามาด้วยพร้อมกับหิ้วถุงพะลุงพะลัง
เด็กสาวที่ถูกเรียกว่าคุณน้องหันหน้ามาทางต้นเสียงก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เรียบแต่แฝงไปด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย
“ทำไมพวกพี่ถึงไปกันนานนักละคะ?เกือบจะ 2 ชั่วโมงเลยนะ แถมยังปล่อยให้หนูมาเฝ้าคนเดียวอีกมันไม่ใช่งานของหนูเลยนะเนี่ย”
ทั้งสองคนผู้เข้ามาใหม่ต่างกันไปมองหน้าของกันและกันด้วยความสงสัยเพราะปกติพวกเขาทั้งสองคนก็ไปนานแบบนี้เป็ประจำแถมครั้งนี้ก็กลับมาไวกว่าครั้งก่อนๆเกือบชั่วโมงด้วยซ้ำ ตัวเด็กสาวเองก็ไม่เห็นจะบ่นอะไรแม้แต่นิดเดียว เอ๊ะ!หรือว่าเธอจะเป็วันนั้นของเดือน
“ใจเย็นๆก่อนแล้วกันนะนี่..พี่ซื้อนมยูนิคอร์นปั่นร้านเ้าประจำของจินนี่มาฝากด้วย อะ..”หญิงสาวที่มาใหม่พูดขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วน้ำมาให้จินนี่
จินนี่มองนมยูนิคอร์นปั่นในมือพี่สาวตรงหน้าก่อนที่จะรับมาและเอ่ยขอบคุณ“ขอบคุณค่ะ พี่ควีน”
ชายเทียมร่างสูงใหญ่เมื่อเห็นว่าจินนี่อารมณ์ดีขึ้นมาบ้างแล้วจึงถามด้วยความสงสัย
“มีใครทำอะไรคุณน้องสุดที่รักของพี่มาหรือเปล่าสีหน้าไม่ค่อยจะดีเลยนะ เล่าให้พวกพี่ฟังก็ได้นะ”
เมื่อจินนี่ได้ยินดังนั้นแล้วก็ส่ายหน้าพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ“ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่บอยแค่หงุดหงิดผู้เล่นคนเมื่อกี้นิดหน่อยค่ะ”
ควีนที่นำของไปเก็บเรียบร้อยแล้วก็เดินมานั่งข้างๆจินนี่ที่ซา“ไหนเล่าสิว่าเขาทำให้เราหงุดหงิดได้ยังไง”
จินนี่พยักหน้าก่อนที่จะเล่ารายละเอียดทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้พวกพี่ทั้งสองของเธอฟัง
“แบบนี้นี่เอง..มิน่าหละน้องสาวที่น่ารักของพี่ถึงได้นั่งหน้างอหงุดหงิดอารมณ์เสียอยู่แบบนี้”ควีนพูดยิ้มๆ
“ก็มันสมควรไหมละคะพี่ควีนจะทำอะไรก็ไม่รีบทำ ปล่อยให้คนเขารออยู่แบบนั้น หนูก็เลยกดสุ่มสถานที่จุติให้ไปเลยจะได้ไม่ต้องมามัวเสียเวลา”จินนี่พูดจบก็หยิบแก้มน้ำขึ้นมาดูด
“ฮาฮาฮ่าน่าจะเป็คนแรกเลยมั้งที่ได้ลองใช้ระบบการสุ่ม”บอยหัวเราะ
“หืม จริงหรอคะ?”จินนี่ถามอย่างแปลกใจ
บอยพยักหน้าก่อนจะพูดว่า “ระบบสุ่มเนี่ยในตอนแรกก็จะมีให้ผู้เล่นที่เลือกสถานที่จุติไม่ได้หรือชอบเสี่ยงดวงได้ใช้อยู่เหมือนกันแต่ไปๆมาๆทางผู้พัฒนาดันไม่นำไปใช้ซะงั้น ทั้งๆที่สร้างมาให้คนดูแลอย่างพวกเราเสร็จเรียบร้อยแล้วอีกทั้งยังไม่เอาออกไปด้วยนะ พี่ก็ไม่เข้าใจทางนู้นเหมือนกันว่าคิดอะไร”
“แต่เท่าที่พี่ได้ยินมาระบบเทเลพอร์ตของระบบสุ่มสถานที่จุติเนี่ย จะไม่เหมือนกับที่เราเลือกเองนะได้ข่าวมาว่าน่าหวาดเสียวและน่ากลัวมาก ในระดับที่เครื่องเล่นที่น่าหวาดเสียวที่สุดในโลกเป็เด็กน้อยไปเลย”ควีนพูดเสริม
“เอ๋!!จริงหรอคะทำไมฝ่ายพัฒนาเกมถึงได้สร้างของแบบนั้นขึ้นมาละคะ”จินนี่ถาม
ควีนส่ายหน้าเป็คำตอบ
“ก็คงมีแต่ฝ่ายพัฒนาเกมเท่านั้นแหละที่รู้แหละค่ะน้องจินนี่ก็รู้หนิคะว่าคนในฝ่ายนี่มีแต่พวกแปลกๆ”
“อ่า..นั่นสินะคะ”จินนี่ยิ้มแห้งพลางนึกถึงคุณน้าของเธอที่อยู่ในฝ่ายนี้เช่นกัน
‘น่าสงสัยจัง ไว้เดี๋ยวถ้าเจอคุณน้าลองไปถามดูดีกว่า’จินนี่คิดในใจ
ในขณะเดียวกันเอชุนที่ลอยเคว้งอยู่ในมิติเทเลพอร์ตมานานก็มาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย?
อุ้บ!อ้วก!เอชุนก้มลงไปอ้วกข้างๆต้นไม้ที่อยู่ข้างหน้าเขาอย่างไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นความรู้สึกที่เขาได้ััเมื่อกี้เขายังจำได้ดีราวกับตอนนี้เขายังไม่ได้หลุดพ้นมันออกมานรกทั้งเป็มันยังน้อยไป
เขาใช้เวลาอยู่นานพอสมควรในการจัดการตัวเองก่อนที่จะปลายตาสำรวจสถานที่รอบๆตัวของเขา
“ที่นี่มัน..”
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หายหน้าหายตาไปนานเลย แหะๆ ของอภัยด้วยจ้า ไม่ได้เลิกแต่งแต่อย่างใดนะ แต่เวลามันหายากจริงๆ
ตอนนี้เรียนจบมหาลัยแล้วครับ + โควิด ก็ยังไม่ได้ทำงานที่ไหน ่นี้ลุยเรื่อยๆครับผม
ยังไงก็ขอฝากเื่นี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะครับ : )
ว่าแต่ทำไมในตอนมันถึงมีจุดมีลายระหว่างตอนด้วยนะ ผมไม่ได้ใส่เข้าไปนี่นา เช่น @@%@ ' , อะไรพวกนี้อะ เห้ แปลกจัง
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------