นิยายพิสูจน์คุณค่าแห่งรัก รักพิษรัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๑๑
หลังจากที่ขับรถออกจากกองถ่ายฯ นพนิตวนรถไปผ่านบริเวณที่เขาสามาถมองเห็นหน้าบ้านพี่นัทได้แล้วเขาก็ได้เห็นว่า .. กองทัพนักข่าวยังคงประจำอยู่ที่หน้าบ้าน แม้ไม่มากนัก แต่เขาก็ไม่ควรเสี่ยงผ่านไปเพื่อเข้าบ้าน เพื่อนเคนที่นั่งรถมาด้วยจึงชวนนพไปนอนบ้านเขาอีกคืน
เลยเป็โอกาสดี ที่นพนิตจะชวนเคนไปช่วยเขาเก็บข้าวของที่ห้องพักห้องเดิมที่เขาเคยอยู่ ก็วันนี้กองถ่ายเลิกค่อนข้างเร็วแล้วพรุ่งนี้ทั้งสองหนุ่มก็ว่าง สามารถนอนตื่นสายได้ และพี่ลีก็เอาข้าวกล่องให้มาตั้งห้าหกกล่องกินได้ยันเย็นพรุ่งนี้เลยทีเดียว
..“คืนนี้กลับบ้านไหม?” .. นัทไลน์ถามนพ
..“นพขอนอนบ้านเพื่อนอีกคืนนะครับ” ..
..“พี่คิดถึงจะแย่อยู่แล้ว” .. นัทหยอดคำหวาน
..“เช่นกันครับ” ..
ณัฐกนกส่งสติ๊กเกอร์รูปหัวใจให้เต็มหน้าจอมือถือเลย
..“พรุ่งนี้ไม่มีงานครับ ่กลางวัน นพจะลองผ่านไปที่หน้าบ้านพี่ดูนะครับถ้าไม่มีนักข่าว นพจะเข้าบ้าน แล้วไลน์บอกพี่นะครับ” ..
.. “ครับผมเทคแคร์นะครับ” ..
..“เช่นกันครับพี่ คิดถึงพี่นะครับ” ..
เพียงข้อความสุดท้ายที่นพนิตส่งผ่านไลน์มา ก็ทำเอาณัฐกนกยิ้มไม่หุบเสียแล้ว
ในงานปาร์ตี้ไฮโซ หลายคนมองทอนเป็ตาเดียว ก็ทอนสูงโปร่ง รูปร่างดีเมื่ออยู่ในสูทแบรนเนม จึงยิ่งชวนมอง นัทเองก็ตั้งใจแต่งตัวให้ดูเด่นเป็ที่สะดุดตา คงมีแต่เขน ที่ยังอยู่ในชุดสูทดำ หน้านิ่งที่เกือบจะเหมือนปกติทุกวัน
แต่เขนไม่ยอมให้นักข่าวถึงตัวนัทหรือทอนเลยพวกเขาจึงได้แค่ภาพถ่ายเท่านั้น จน.. เมื่องานปาร์ตี้ดำเนินไปสักระยะใหญ่ๆ นัทส่งสัญญาณให้เขนรู้ว่า .. ควรเตรียมตัวที่จะกลับบ้านได้แล้ว
เขนเดินเข้ามาหาณัฐกนก และชวนนัทไปยังมุมหนึ่ง แล้วจึงกระซิบถาม “เอาไงกับพ่อหนุ่มนี่คนนี้ดีละครับ คุณนัท”
“เขนว่าไงดี” ณัฐกนกถามกลับไป ที่ผ่านมาเกือบทุกอย่างนัทก็จะถามเขนแบบนี้เสมอ จึงไม่แปลกที่เมื่อนัทถามไปแล้วบนหน้าเขนจะมีรอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้น
“เราเปิดโรงแรมหรูให้เค้านอนแล้วคุณนัทให้เครดิตการ์ดจ่าย ถ้ามีนักข่าวมาสืบ ก็มีหลักฐาน” พูดจบ เขนก็รู้สึกหนักใจ
“อะไรอีก” นัทถามต่อ
“ที่บ้านของคุณนัทคงไม่ชอบข่าวแบบนี้” เขนตอบ
“ช่างเถอะ!! พวกเค้าควรยอมรับได้บ้างแล้ว” หางเสียงณัฐกนกมีแววไม่พอใจที่บ้านอย่างชัดเจน “พวกเค้าควรรู้ ั้แ่นัทไม่ยอมแต่งงานกับใครสักคนที่เค้าหามาให้นัทดูตัวนั่นแล้ว”
แม้จะเบาใจกว่า่แรกแต่เขนก็ยังหนักใจอยู่พอควร
“เขนไม่ต้องกลัวหรอก ถ้าพวกเค้าจะเอาธุรกิจคืน อย่างที่เคยขู่พวกเราไว้ ก็ให้เค้าเอาไปเลยนัทกับเขนบริหารมันมาสิบกว่าปี คอนเน็กชั่นก็ของเราหมด วิธีคิด วิธีบริหารต่างๆก็ของเราหมด พวกเค้ามีใครที่มานั่งทำต่อจากเราได้บ้างล่ะ”
เขนยิ้มออก “ถ้าคุณนัทพร้อมลุยอย่างนี้เขนก็เต็มที่”
นัทยิ้มให้เขนแล้วเดินไปหาทอน ซึ่งนั่งรอเขาอยู่ “วันนี้พี่พาทอนออกมาตามกฏของทางร้านทอนจึงอยู่กับพี่ได้ทั้งคืน แต่พี่เหนื่อยมาก พี่จะเปิดโรงแรมให้ทอนนอนนะ”
“แล้วพี่นัทล่ะครับ”
“พี่จะอยู่กับทอนครู่หนึ่งแล้วจะกลับไปนอนพักที่บ้าน”
“พี่อยู่กับผมทั้งคืนก็ได้ผมจะได้ดูแลพี่”
“ไว้รอบหน้าดีกว่า”
“จริงนะครับ” พร้อมกับสายตาอ้อนวอนให้นัททำตามคำพูด
“ทอนกลับไปทำงานกับน้าสองอีกสักพักแล้วพี่จะไลน์เข้าไปหา”
ทอนแสดงสีหน้าสลดลงนิดนึงเพือ่เรียกร้องความสนใจ
ซึ่งก็ได้ผล!!
“อย่าลืมว่า..พี่ยังไม่ได้กินทอนเลยนะ” พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้ทอนสบายใจขึ้น
“ครับ”
...
ณัฐกนกกับเขนทำตามแผนทุกประการเริ่มั้แ่เปิดห้องโรงแรมหรู ใช้เครดิตการ์ดจ่ายค่าห้อง ณัฐกนกขึ้นห้องไปอยู่กับทอนพักใหญ่ แล้วนัทก็ลงมาหาเขนที่จอดรถรอนัทอยู่ในลานจอดรถของวีไอพีแล้วจึงกลับบ้าน
หลังจากที่นพนิตและเคนตื่นนอนและหาอะไรใส่ท้องเรียบร้อยแล้ว นพนิตก็ขับรถมาด้อมๆมองๆ บริเวณใกล้ๆ บ้านของณัฐกนก
ซึ่งกว่าพวกนักข่าวจะหายไปจากหน้าบ้านจนหมดก็ค่อนบ่าย นพนิตจึงได้ขับรถเข้าบ้านและไปจอดรถในจุดที่เขาขับออกไปเมื่อหลายวันก่อน
ตอนที่นพนิตเดินขึ้นบ้านที่ประตูใหญ่เขาแปลกใจที่คนใช้คนหนึ่งยืนมองเขาอย่างประหลาดใจแกมไม่พอใจ แต่นพก็เลือกที่จะยิ้มให้ โดยไม่เลือกที่จะหาเื่อะไรเขา
“ทานอะไรหน่อยมั้ยคะน้องนพ” ป้าอี๊ดทักเขาอย่างอารมณ์ดี
“สวัสดีครับป้าอี๊ด” พร้อมกับยกมือไหว้
“โอ๊ยยยย..แค่ทักทายว่าสวัสดีก็พอค่ะ ไม่ต้องไหว้ป้าหรอก”
“ครับครับ” นพนิตรับคำ และก็ถามต่อ “ป้าอี๊ดครับ ทำไมคนนั้นถึงยืนหน้าแปลกๆอยู่ตรงประตูบ้านอย่างนั้นล่ะครับ”
ป้าอี๊ดมองตามที่นพพูด
“อ๋อ..นั่นชื่อบุษ ดูท่าทางสิคะ คล้ายๆ ทอม น่านน่ะค่ะ” ป้าอี๊ดเม้ามอย “คุณหนูมอบหน้าที่สำคัญให้คือรับกุญแจรถจากคุณๆ ทุกคนที่ขับรถมาจอดหน้าบ้านค่ะแล้วบุษจะถอยเข้าที่จอดรถเอง”
นพนิตฟั่งไปทำความเข้าใจไปด้วย
“หน้าตาแบบนั้นแสดงว่าน้องนพ ไม่ได้ให้กุญแจรถมันใช่ไหมคะ”
“ครับ” นพนิตนึกออกทันทีวันแรกที่เขามาบ้านหลังนี้ พี่นัทก็โยนกุญแจให้คนนี้นี่เอง “แป๊บนะครับป้า” แล้วนพนิตก็วิ่งกลับไปตรงที่บุษยืนอยู่เขาไปขอโทษที่ไม่ได้ให้บุษทำหน้าที่ แต่นพนิตสัญญาว่าคราวหน้า เขาจะให้บุษทำหน้าที่นีแน่นอน
สาวใช้คล้ายทอมที่ชื่อบุษยิ้มให้นพนิตอย่างเป็มิตร แล้วเดินจากไป
นพนิตเดินกลับมาหาป้าอี๊ด “เรียบร้อยแล้วครับ”
“คราวหน้าคราวหลังไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ค่ะ คุณหนูกับคุณเขนไม่ชอบ” ป้าอี๊ดบอกเรียบๆ
“ทำไมล่ะครับ”
“เค้ากลัวพวกเด็กๆพวกนี้จะลามปามค่ะ” ป้าอี๊ดบอกตรงๆ “ยิ่งคุณพ่อคุณแม่ของคุณหนูนะคะยิ่งไม่ชอบมากๆ ท่านจะว่า ว่าทำตัวเสมอนาย นั่นคือการไม่เคารพกันค่ะ”
นพนิตรับรู้เขาพยายามฟังทุกอย่างเพื่อที่จะอยู่ที่นี่ให้ดีที่สุด
“มัวแต่ชวนคุยแล้วนี้น้องนพจะทานอะไรไหมคะ”
“ของเมื่อเช้าที่ป้าอี๊ดทำให้พี่นัททานยังเหลือมั้ยครับ”
“ไม่เหลือค่ะถึงเหลือ ป้าก็ให้ทานไม่ได้ คุณหนูรู้ละก็ บ้านแตกเลยนะคะ”
นพใ ตาค้าง
“ที่นี่เรามีห้องครัวใหญ่ค่ะมีแม่ครัวประจำนะคะ แบบที่เรียกว่าเชฟได้เลยนะคะ น้องนพอยากทาอะไรสั่งได้ทุกอย่างค่ะ”
“ทุกอย่างจริงเหรอ?”
“จริงๆค่ะ”
“แซลม่อนมีมั้ย?”
“ของแท้ สั่งตรงจากนอร์เวยเลยนะคะ”
“เนื้อโกเบ ห้าเอ ล่ะ”
“จะให้ทำเป็สเต๊ก หรือผัดแบบไหหลำดีล่ะคะ”
“ตับห่านล่ะ”
“จะให้ทำแบบฝรั่งเศษคราสสิค หรือแบบนิวเจนดีคะ”
“มีทุกอย่างจริงๆ เหรอ”
“ค่ะ”
“งั้น.. ขอข้าวใข่เจียวดีกว่าครับ”
ป้าอี๊ดอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ “คุณทานง่ายจัง”
“น้า น้า ข้าวใข่เจียวนี่แหละ ข้าวนิดเดียว ไขใบเดียว แต่ขออร่อยๆเลยนะ”
“ค่ะ ไปรอที่ห้องแสงอุทัยนะคะ ทางครัวทำเสร็จแล้ว ป้าจะให้เด็กยกไปให้”
“คร้าบบบบผม” แล้วนพนิตก็วิ่งขึ้นไปห้องนอนตนเอง
พอเปิดประตูห้องเข้าไปทุกอย่างในห้องดูสะอาดตาไปเสียทุกซอกมุม ทุกสิ่งจัดวางไว้อย่างสวยงามผิดกับห้องเดิมที่นพเคยอยู่ ความที่เขาเป็ผู้ชายและอยู่คนเดียวทุกอย่างจึงหยิบจับง่ายในแบบที่เขารู้คนเดียว แต่คนอื่นคงมองว่ารกไปหมด
นพล้มตัวลงนอนกลางเตียงขนาดใหญ่.. สักครู่ .. เขาก็ไลน์ไปบอกพี่นัท .. “นพเข้าบ้านได้แล้วนะครับ” ..
สักครู่นัทก็ส่งสติ๊เกอร์โอเค มากลับมา
นพไม่ได้ตอบอะไรเพราะมีเสียงเคาะประตูห้อง นพเดินไปเปิดประตูห้อง
บุษสาวใช้คล้ายทอมยิ้มเต็มที่จนน่าจะเห็นฟันครบทุกซี่ “ข้าวไข่เจียวได้แล้วค่ะ”
“ขอบใจมากนะบุษ”
“ค่ะ” บุษรับคำตามที่ป้าอี๊ดสอนไว้แล้วจึงถามต่อ “ทานแค่นี้จะอิ่มเหรอคะ” เธอไม่รอให้นพตอบ “ถ้าไม่อิ่มบอกบุษนะคะ บุษจะไปจัดการให้ค่ะ”
“นพไม่ค่อยหิวนะ” แล้วนพก็ให้บุษเอาถาดที่มีทั้งจานข้าว แก้วน้ำถังน้ำแข็ง และขวดน้ำเปล่า และขวดน้ำสีเข้าไปวางที่มุมหนึ่งของห้อง
บุษวางทุกอย่างไว้ที่ที่ของมันแล้วก็เดินค้อมตัวออกจากห้องไป
นพทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ก็ไปล้างเนื้อล้างตัวในห้องอาบน้ำ แล้วมานอนแอ้งแม้งบนเตียงและเปิดมือถือดูนั่นนี่ไปตามเื่
...
ณัฐกนกเปิดประตูห้องนอนนพนิตเข้ามาอย่างเงียบเชียบ เ้าของห้องกำลังจะหลับ มือถือที่ดูเมื่อครู่วางอยู่แนบอก นัทเดินเข้าหาที่เตียง
นพปรือตามามองเห็น “พี่นัท”
จบตอน๑๑
649
