ตอนที่ 1: รหัสข้อผิดพลาดที่ไม่เคยพบเจอ
เสียงลมพัดใบไม้แห้งปลิวไหวข้ามลานกว้างหน้าบ้านสวนของเกริก บรรยากาศยามเช้าที่เคยสงบเงียบกลับถูกแทนที่ด้วยเสียงหอบหายใจติดขัดของผู้คนในหมู่บ้านที่มารวมตัวกันอย่างระส่ำระส่าย
"หัวหน้าเกริก! ดูลุงสมศักดิ์หน่อยครับ!" พล อดีตหัวหน้าช่างเครื่องยนต์คู่ใจ วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา ั์ตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก "เมื่อคืนแกแกว่งแขนชี่กงตามที่หัวหน้าสอนทุกอย่าง แต่เช้านี้จู่ๆ แกก็ร่วงลงไปกองกับพื้น ลมหายใจติดขัด หน้าเขียวปึ้ด ร้องทรมานบอกว่าเหมือนมีอะไรแทงอยู่ในหัว!"
เกริกในวัย 60 ปี ยืนสงบนิ่งในชุดฝึกชี่กงสีเข้ม สายตาอันแหลมคมของอดีตผู้จัดการโรงงานผลิตชิ้นส่วนความเที่ยงตรงสูงกวาดมองร่างของลุงสมศักดิ์ที่นอนดิ้นม้วนตัวอยู่บนม้านั่งไม้
"พล... ถอยออกมาก่อน เอาเครื่องวัดความดันกับ Pulse Oximeter มา" เกริกสั่งเสียงเรียบแต่หนักแน่น ไม่แสดงความตื่นใให้เห็นแม้แต่น้อย
"เอามาแล้วครับ!" พลรีบยื่นอุปกรณ์ตรวจวัดพื้นฐานให้ด้วยมือที่สั่นเทา
เกริกหนีบเครื่องวัดค่าออกซิเจนเข้าที่นิ้วชี้ของลุงสมศักดิ์ ตัวเลขดิจิทัลบนหน้าจอกับค่าชีพจรกะพริบถี่ๆ ก่อนจะนิ่งอยู่ที่เลข 84% ในขณะที่ความดันโลหิตพุ่งสูงกระฉูดถึง 180/110 mmHg
"มันผิดปกติ..." เกริกพึมพำ คิ้วขมวดเข้าหากันเป็เส้นตรง "ถ้าเป็อาการเดิมของโรค NCDs เืหนืด หรือระบบน้ำเหลืองอุดตันปกติ หลังจากที่เราทำ Clearing ท่อน้ำเหลืองส่วนเหนือไหปลาร้าไปเมื่อเดือนก่อน ค่าออกซิเจนในเนื้อเยื่อไม่ควรตกวูบหนักขนาดนี้"
"แล้วมันเกิดอะไรขึ้นครับหัวหน้า? หรือว่าลุงแกไปกินอะไรผิดแสลงมา? หรือปอดแกติดเชื้อธรรมดา?" พลถามพลางยกแขนเสื้อขึ้นปัดเหงื่อบนหน้าผาก
"ไม่ใช่เื่อาหาร และไม่ใช่เชื้อพื้นบ้านแน่" เสียงหวานแต่แฝงความเด็ดขาดดังขึ้นจากทางด้านหลัง กานต์ แพทย์หญิงรุ่นใหม่ผู้เปิดใจรับแิวิศวกรรมชีวภาพ เดินเร่งเท้าเข้ามาพร้อมถุงอุปกรณ์การแพทย์ "ฉันเพิ่งได้รับสายจาก รพ.สต. เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนค่ะลุงเกริก... มีชาวบ้านในตำบลเดียวกันเกิดอาการแบบนี้พร้อมกัน 12 คนแล้ว ทุกคนมีภาวะออกซิเจนในเืตกฉับพลันเหมือนกันหมด!"
เกริกหันไปมองกานต์ "12 คน? เวลาเกิดเหตุพร้อมกัน (Simultaneous Error) ในเชิงระบบแบบนี้... มันไม่ใช่ความเสื่อมสภาพตามอายุขัยปกติแล้วกานต์ มันคือปัจจัยภายนอก หรือไม่ก็ 'สิ่งแปลกปลอมสายพันธุ์ใหม่' ที่เข้ามาแทรกแซงระบบฮาร์ดแวร์ร่างกาย"
"หมอก็คิดแบบนั้นค่ะ" กานต์ก้มลงใช้หูฟังตรวจฟังเสียงปอดของลุงสมศักดิ์ "เสียงปอดไม่เหมือนคนเป็ปอดบวมทั่วไป มันไม่มีเสียง Crepitation ชัดเจน แต่เสียงลมผ่านหลอดลมมันเบามาก... เหมือนท่ออากาศถูกบีบจากภายนอกในระดับไมครอน"
เกริกไม่รอช้า เขาสูดหายใจเข้าลึก ดึงลมลงสู่จุดตันเถียน ปรับสภาวะจิตใจเข้าสู่สมาธิระดับสูง ยื่นฝ่ามือขวาออกไปเหนือทรวงอกและลำคอของลุงสมศักดิ์ ระยะห่างประมาณสามนิ้ว
"หัวหน้าจะใช้สนามแม่เหล็กฝ่ามือเหรอครับ?" พลกระซิบเบาๆ เพราะกลัวจะรบกวนสมาธิ
"อืม... ฉันต้อง Scan แรงดันและความต้านทาน (Resistance) ของระบบของเหลวใต้ิั" เกริกตอบ เสียงของเขาต่ำ ทุ้ม และทรงพลัง
คลื่นความร้อนระอุค่อยๆ แผ่ออกมาจากฝ่ามือของเกริก แต่ััที่สะท้อนกลับมาจากร่างของลุงสมศักดิ์กลับไม่ได้รู้สึกถึงแรงดันไหลเวียนตามปกติ แต่มันคือความรู้สึก 'สะท้อนกลับแบบถี่กระตุก' เหมือนคลื่นช็อกเวฟขนาดเล็กกะพริบอยู่ตลอดเวลา
"กานต์... พล... มาดูนี่" เกริกเรียกเบาๆ "ความถี่สนามแม่เหล็กตอบสนองที่ฝ่ามือฉันรับได้ มันไม่ได้มาจากเม็ดเืแดงที่เกาะกลุ่มกันเป็ตลับ (Rouleaux formation) เหมือนเคสหลอดเือุดตันปกติในภาคแรก"
"แล้วมันคืออะไรครับหัวหน้า?" พลเอียงคอถามด้วยความสงสัย
"มันเหมือนมี 'คราบตะกอนจิ๋ว' หรือโมเลกุลแปลกปลอมขนาดระดับไมครอน กำลังเข้ายึดและปิดลิ้นเปิด-ปิดทิศทางเดียว (One-way Valves) ของท่อน้ำเหลืองขนาดจิ๋ว" เกริกอธิบาย ั์ตาของเขาทอประกายความตื่นตัวระดับสูงสุด "ท่อน้ำเหลืองไม่บีบตัว ของเสียไม่ถูกระบายออก แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น... แรงดันขากลับมันพุ่งสะท้อนกลับไปที่หลอดเืฝอย!"
"เดี๋ยวนะคะลุงเกริก!" กานต์ตาโต "ถ้าแรงดันน้ำเหลืองสะท้อนกลับเข้าหลอดเืฝอย... มันก็เหมือนระบบระบายน้ำทิ้งอุดตันจนน้ำเสียล้นทะลักกลับเข้าท่อน้ำดี!"
"ถูกต้อง" เกริกพยักหน้าหน้าเครียด "และผลลัพธ์คือ เซลล์ภูมิคุ้มกันในเม็ดเืขาวจะเข้าใจผิด คิดว่าร่างกายกำลังถูกโจมตีอย่างหนัก มันจะหลั่งสารอักเสบออกมาสร้างพายุภูมิคุ้มกัน (Cytokine Storm) เพื่อทำลายทุกอย่างในบริเวณนั้น!"
"ตายห่าแล้ว..." พลหน้าซีดกุมขมับ "แปลว่าภูมิคุ้มกันของลุงสมศักดิ์กำลังทำลายปอดและเนื้อเยื่อตัวเองเหรอครับ?"
"ไม่ใช่แค่ปอด" เกริกขัดขึ้นมา "ถ้าตะกอนนี้กระจายไปทั่วร่างกาย... ระบบฮาร์ดแวร์ชีวภาพของมนุษย์จะลัดวงจรทั้งระบบภายในไม่กี่วัน"
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของกานต์ก็แผดร้องขึ้นอย่างกะทันหัน เธอรีบกดรับสาย ฟังอยู่ไม่กี่วินาที ใบหน้าที่เคยเรียบเนียนก็ถอดสีไร้เืฝาด
"ลุงเกริกคะ... สายด่วนจากกระทรวงสาธารณสุขและศูนย์วิจัยกลาง" กานต์พูดเสียงสั่น "เชื้อไวรัสทางเดินหายใจกลายพันธุ์สายพันธุ์ใหม่... มันกระจายไปทั่วประเทศแล้วค่ะ และมันไม่ได้ลงแค่ปอด แต่มันมุ่งเป้าทำลายระบบประสาทและแนวกั้นหลอดเืสมอง!"
เกริกรู้สึกได้ถึงความท้าทายครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต อดีตวิศวกรโรงงานถอนหายใจยาว ก่อนจะกำมือแน่นจนเส้นเืปูดโป่ง
"พล... ไปเก็บของ" เกริกสั่งการด้วยน้ำเสียงเข้มงวด "เตรียมอุปกรณ์ Calibrate และชุดฝึกชี่กงทั้งหมดของเรา... หน้างานของเราไม่ได้อยู่แค่ที่บ้านสวนอีกต่อไปแล้ว"