รักเล่นกล

กลับจากหัวหิน เวหาพาเมญวีมาที่บ้านของตัวเอง เป็นครั้งแรกที่เธอมายังบ้านหลังใหญ่

“สวัสดีค่ะแม่” เธอยกมือไหว้และเรียกคุณวราพรว่าแม่อย่างที่เคยเรียก เนื่องจากตอนนี้เธอกับเวหาตกลงจะกลับมาคบกันอย่างเดิมแล้ว

“หนูเมย แม่คิดว่าจะไม่ได้เจอหนูแล้ว แม่ขอโทษเรื่องพ่อของหนูด้วย ถ้าแม่ไม่เห็นแก่ตัวหนูคงมีครอบครัวที่อบอุ่น”

“อย่าพูดถึงมันเลยค่ะ ที่ผ่านมาเมยก็มีครอบครัวที่อบอุ่น มีแม่กับลุงวัตถ์ เมยไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองขาดอะไร”

“หนูไม่โกรธแม่ใช่ไหม”

“ไม่ค่ะ เมยคิดว่าเมยกับแม่ก็ต้องขอโทษที่ทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้”

“แม่อยากเจอกับแม่ของหนู อยากขอโทษเขาด้วยตัวเองเอง”

“ได้สิคะ เอาไว้เมยจะหาเวลาพาแม่มาเยี่ยมนะคะ”

“แม่อยากไปหาที่ไร่ เวย์บอกแม่ว่าที่นั่นร่มรื่นมาก แม่อยากไปเที่ยว”

“เมยขอถามแม่กับลุงวัตถ์ก่อนนะคะว่าสะดวกวันไหน เพราะบางทีสองคนนั้นก็เข้าไปในไร่ตั้งแต่เช้า ถ้าไม่นัดก่อนก็อาจจะไม่เจอค่ะ”

“เอาอย่างนั้นก็ได้ สะดวกตอนไหนหนูก็บอกเวย์นะลูก”

“ค่ะแม่”

“วันนี้จะค้างที่นี่ไหม แม่จะได้ให้ป้ายุพาจัดห้อง”

“ไม่ดีกว่าค่ะ”

“เมยรังเกียจครอบครัวของแม่หรือเปล่า”

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ คุณแม่เข้าใจผิดแล้ว วันนี้เมยต้องกลับไปที่ไร่ค่ะ หายมาหลายวันแล้ว เอาไว้โอกาสหน้าเมยจะมาค้างด้วยนะคะ”

“แม่จะรีบเตรียมห้องไว้รอ”

“เตรียมทำไมครับแม่ เมยกับผมเรานอนห้องเดียวกันได้”

“ได้ที่ไหน เราสองคนยังไม่ได้แต่งงานกันจะมานอนห้องเดียวกันได้ยังไง”

“แม่ครับ แม่ก็รู้เราสองคนเป็นอะไรกัน”

“ใช่แม่รู้ แต่แม่อยากให้เวย์ทำทุกอย่างให้ถูกต้อง ที่อื่นแม่ไม่ว่าแต่ถ้ามาที่นี่ต้องนอนแยกห้องกัน”

“ถ้างั้นผมไปค้างกับเมยข้างนอกก็ได้”

“ผู้ชายพูดเอาแต่ได้เหมือนกันทุกคนหรือเปล่านะ” วราพรยิ้มกับท่าทางเอาแต่ใจของลูกชาย

“แม่คะ คุณวราพร แม่ของพี่เวย์ เขาอยากคุยกับแม่” เมญาวีบอกกับมารดาหลังจากที่เวหากลับไปแล้ว

หญิงสาวยังกังวลว่ามารดาของตัวเองจะไม่ยอมให้เข้าพบเพราะเรื่องในอดีตแต่เธอคิดผิด เพราะเพชรลดาในตอนนี้ ลืมทุกอย่างไปหมดแล้ว เธอมีความสุขดีกับชีวิตใหม่ที่มีทิวัตถ์อยู่เคียงข้าง

“นัดมาสิ แม่เองก็อยากเจอเธอเหมือนกัน อยากขอโทษที่ทำให้ครอบครัวเธอมีปัญหา”

“แม่ไม่โกรธใช่ไหมคะ”

“เวลามันผ่านมานานแล้ว ทุกอย่างมันเป็นอดีต”

เมื่อเมญาวีโทรไปบอกกับเวหา ทางนั้นก็ตอบตกลงจะมาที่ไร่ในวันรุ่งขึ้น ทุกอย่างมันดูรวดเร็วไปหมด

ตอนนี้ในห้องรับแขกของไร่ทิวัตถ์มีสิงหล วราพร เพชลดา ทิวัตถ์ เวหาและเมญาวี ทุกคนมีสีหน้ายิ้มแย้ม เมื่อเพชรลดาขอโทษวราพรก็มให้อภัยและเธอก็ขอโทษอีกฝ่ายที่ทำให้เมญาวีต้องขาดพ่อ จากนั้นบรรยากาศทุกอย่างก็ดีขึ้น

คุณสิงหลถือโอกาสนี้สู่ขอเมญาวีให้กับลูกชายอย่างเป็นทางการ ฝ่ายเพชรลดาและทิวัตถ์ก็ไม่ขัดข้องเพราะรู้ดีว่าเด็กทั้งสองรักใครกันก่อนที่จะรู้เรื่องราวบาดหมางในอดีตด้วยซ้ำ

แต่เพราะเมญวีอยากขอไปเรียนก่อน เรื่องแต่งงานจึงต้องพักเอาไว้ เวหาไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ แต่เมื่อเมญาวีบอกว่าเธอจะยอมจดทะเบียนก่อนไปเรียนชายหนุ่มจึงรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

เขาอนุญาตให้เมญาวีไปอยู่กับตัวเองขณะที่เธอกำลังรอวีซ่า ซึ่งเพชรลดาก็อนุญาตเพราะรู้ว่าถ้าอยู่ที่ไร่ลูกสาวก็คงไม่มีความสุขเท่าไหร่

หลังจากคุยกันเรียบร้อยทั้งหมดก็ตรงไปยังที่ว่าการอำเภอ พอจดทะเบียนสมรสเสร็จก็พากันมาเลี้ยงฉลองที่ร้านอาหาร

กว่าจะแยกย้ายก็เป็นเวลาเย็น สิงหลกลับไปพร้อมกับวราพรที่มีคนขับรถมาด้วย ส่วนเวลานั้นขับรถตัวเองมาอีกคัน ชายหนุ่มตามเมญาวีมาที่บ้านไร่ คืนนี้เขาจะค้างกับเธอที่นี่

“พี่เวย์ไม่ไปนอนโรงแรมแน่นะคะ”

“แน่สิ ทำไมชอบไล่พี่จัง”
“ไม่ได้ไล่นะคะ ที่นี่ไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่”

“เมยอยู่ได้พี่ก็อยู่ได้”

“งั้นพี่เวย์ไปอาบน้ำก่อนนะคะเดี๋ยวเมยไปยืมชุดลุงวัตถ์ให้ ตัวพอ ๆ กันคงใส่ได้”

“พี่เตรียมชุดมาแล้วครับอยู่ในรถ”

เพราะเขาคิดว่าจะมาค้างกับเธอชายหนุ่มจึงเตรียมทุกอย่างมาพร้อมสรรพ

“ไม่กลัวว่าจะเตรียมมาเก้อเหรอคะ ถ้าเกิดแม่ไม่ยอมยกเมยให้”

“ไม่ครับ พี่มั่นใจว่ายังไงแม่ก็ต้องยอม”

“เอาอะไรมามั่นใจขนาดนั้นคะ” เมญาวีอดถามไม่ได้

“พี่รู้ว่าแม่รักเมยมากยังไงท่านก็ต้องยอม เพราะถ้าไม่ยอมพี่ก็จะพาเมยหนี”

“พี่เวย์โหดร้าย เมยคิดผิดหรือเปล่าคะ ที่ยอมจดทะเบียนด้วย”

“ไม่รู้สิ จดไปแล้วเมยไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนใจ พี่มีอะไรจะให้เมยด้วย รอก่อนนะเดี๋ยวพี่ลงไปเอาก่อน”

“งั้นเมยอาบน้ำก่อนะคะ พี่เวย์อย่าลืมเอาชุดของตัวเองขึ้นมาด้วยนะคะ”

“ครับ”

เวหารีบลงไปเอาของที่เขาเตรียมให้กับเมญาวีที่รถ เมื่อตอนกลางวันเขาทั้งสองคนแลกแหวนกันแล้ว แต่ก็มีอีกอย่างที่ชายหนุ่มอยากมอบให้กับคนรัก

พอกลับขึ้นมาอีกครั้งเมญาวีก็ไม่อยู่ในห้องแล้ว เวหารีบอาบน้ำจัดการธุระส่วนตัวเพราะเกรงว่าเมญาจะหนีไปนอนกับมารดา

ชายหนุ่มยิ้มกว้างเมื่อออกจากห้องน้ำแล้วเห็นคนรักนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่อีกมุมหนึ่งของเตียง

“พี่นึกว่าเมยจะทิ้งพี่นอนคนเดียว”

“ก็คิดอย่าเหมือนกันค่ะ แต่ไม่รู้จะไปนอนที่ไหน ห้องนอนแขกยังไม่ได้ทำความสะอาดเลย หรือว่าพี่เวย์จะเสียสละออกไปนอนข้างนอกคะ”

“ไม่มีทาง ตอนนี้เมยเป็นเมียพี่แบบทุกกฎหมายแล้ว พี่ไม่ยอมแยกห้องนอนกับเมยแน่ ๆ”

เวหาขยับเข้ามา กอดเธอไว้หลวม ๆ ไม่อยากใกล้ชิดมากเพราะกลัวตัวเองอดใจไม่ไหว ที่นี่เป็นบ้านของเธอและมารดาของเธอก็นอนอยู่อีกห้องที่ไม่ไกลมากนัก

ชายหนุ่มยื่นซองเอกสารให้กับคนรัก พลางพยักหน้าเธอเปิดมันออกมา

เมญาวีมองเอกสารในมือสลับกับมองหน้าเวหาอย่างไม่เข้าใจ

“พี่เวย์โอนหุ้นให้เมยทำไมคะ”

“มันควรเป็นของเมยตั้งแต่แรก”

“แต่นั้นบริษัทของพี่นะคะ”

“ใช่ที่ไหน บริษัทของพ่อตากห่าง และท่านก็เป็นพ่อของเมยเพราะฉะนั้นหุ้นทั้งหมดของพ่อก็เป็นของเมยนะครับ จากนี้เมยเป็นเจ้าของบริษัท ส่วนพี่เป็นพนักงาน”

“เมยขอไม่รับได้ไหมคะ เมยรู้ว่าแม่ของพี่ก็มีส่วนในบริษัทด้วย”

“หุ้นของแม่มีแยกต่างหากครับ ท่านมีหุ้นอยู่ 20 เปอร์เซ็นต์ ส่วนพ่อมีทั้งหมด 40 เปอร์เซ็นต์ ท่านยกให้เมยหมดเลย”

“ทำไมพ่อไม่แบ่งให้พี่บ้าง”

“พ่อแบ่งให้พี่แล้วครับ อันที่จริงท่านแบ่งให้เราสองคนเท่ากัน คนละ 20 เปอร์เซ็นต์ครับ พี่ยกส่วนของพี่ให้เมยนะครับ ถือว่าเป็นของขวัญ”

“พี่เวย์ แต่เมย..”

“รับไว้เถอะครับ ถือเป็นของขวัญจากพี่ ต่อไปนี้เมยได้เป็นเจ้าของบริษัทผลิตขนมแล้วนะครับ”

เมญาวีไม่รู้จะขอบคุณเขายังไง สิ่งที่เขามอบให้มันมากเกินกว่าที่เธอจะรับไว้

“พี่เวย์ จดทะเบียนกับเมยแล้ว เราถือว่าเป็นคนคนเดียวกันนะคะ อะไรที่เป็นของเมยก็เป็นของพี่ด้วย เพราะฉะนั้นเมยยกบริษัทให้พี่เวย์บริหารนะถ้าเรียนจบกลับมาเมยก็ขอเป็นเลขาพี่เวย์เหมือนเดิมได้ไหม”

“เมยถือหุ้นตั้งเยอะ ไม่ต้องไปทำงานก็ได้นะครับ พี่ไม่อยากให้เมยเหนื่อย ถ้าไว้ใจพี่ก็จะบริหารแทนเมยเอง”

“เมยไว้ใจพี่เวย์ แต่เมยก็ไม่อยากอยู่เฉย ๆ นี่คะ”

“พี่เข้าใจครับ เมยจะกลับมาทำงานก็ได้แต่มีข้อแม้หนึ่งข้อนะครับ”

“ข้อแม้อะไรคะ”

“ถ้ากลับมาแล้วเราจะแต่งงานกันทันทีอย่างที่ตกลงกันไว้แต่แรก และถ้าเมยท้องเมยก็ต้องเลิกทำงาน”

“ใครเขาจะท้องกันคะ”

“พูดแบบนี้ดูถูกกันนะครับ ตอนไปทะเลเราไม่ได้ป้องกันเลย พี่ว่าป่านนี้ลูกของเราอาจจะกำลังโตอยู่ในห้องเมยก็ได้”

“ไวเกินไปแล้วค่ะ อีกอย่างเมยไม่มีทางท้องหรอกนะคะ”

“อย่าบอกนะครับว่าเมยยังไม่เลิกทานยาคุม”

“เมยไม่ทานยาแล้วค่ะ แต่เดือนก่อนตอนเป็นประจำเดือนเมยปวดท้องมาก หมอตรวจแล้วพบว่าเมยมีภาวะเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดจึงรักษาด้วยการใช้ฮอร์โมนร่วมกับการฉีดยาคุมเพื่อควบคุมการสร้างเยื่อบุโพรงทำให้เมยปวดท้องน้อยลงและเป็นประจำเดือนน้อยลงด้วยค่ะ”

“มันจะเป็นอันตรายไหม พี่เป็นห่วง”

“ไม่หรอกค่ะ ถ้าอาการปวดท้องน้อยลงก็เลิกฉีด อันที่จริงหมออยากให้เมยลองทานยาคุมก่อน แต่เมยบอกว่าเมยขึ้ลืมและไม่มีแผนจะตั้งท้องในช่วงสองถึงสามปีท่านก็เลยเลือกฉีดยาเพราะมันควบคุมได้มากกว่าการทานยาค่ะ”

“พี่ไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ แต่พี่ห่วงเมย”

“ไม่ตองห่วงนะคะ เมยปรึกษาคุณหมอแล้วค่ะ”

“เดี๋ยวนะ” เวหาทำท่าทางคิดหนัก

“เป็นอะไรค่ะพี่เวย์”

“เมยบอกว่าไปหาหมอ ไปปรึกษาหมอ แล้วต้องตรวจภายในไหม”

“ไม่ต้องค่ะ แค่อัลตร้าซาวนด์อย่างเดียวค่ะ”

“เฮ่อ โล่งอกไปที”

เวหาถอนหายใจ ชายหนุ่มกลัวคนอื่นจะเห็นของสงวนของคนรักไม่ว่าคนที่ตรวจจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเขาก็ไม่อยากให้ใครเห็นทั้งนั้น

“ดึกแล้วนอนกันเถอะค่ะ เมยง่วงแล้ว”

“ครับ” เวหาเอื้อมปิดไฟที่หัวเตียง จากนั้นก็นอนกอดคนรักแน่น เขามีความสุขทุกครั้งที่เมญาวีอยู่ในอ้อมกอด