ชลทิศะโเรียก
“พ่อครับ แม่ครับ”
เร่งฝีเท้าวิ่งไปข้างหน้าตามร่างโปร่งเบาสองร่างซึ่งลอยห่างกลืนไปในหมอกขาวปริศนา ชายหนุ่มยืนสับสน หมุนตัวมองไปทางไหนเจอแต่สีขาวลอยคลุ้ง
สักพักชั่วพริบตา...เหมือนตัวเขาหายวับมายืนอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่งที่คุ้นตา หน้าบ้านหลังใหญ่ราวปราสาทหรือวัง
เขายืนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคล้ายกับตัวเขาอยู่ต่างภพต่างมิติกับที่แห่งนี้
ท้องฟ้าดำทะมึนคำรามกึกก้อง
“ครืนนน....”
แสงสีส้มเป็สายสว่างจ้ากระพริบแปล๊บโผล่กลางฟ้าตามด้วยเสียง
“เปรี้ยง”
ดังสนั่นรอบทิศทาง จากนั้นหยดน้ำจากฟ้าเม็ดหนาตกกระหน่ำรุนแรง
“ซ่า....”
ทุกอย่างถูกเคลือบด้วยความมืดเพราะเป็เวลาค่ำและฝนตกหนัก ผู้หญิงคนหนึ่งในมือจูงเด็กชายตัวน้อยวิ่งฝ่าสายฝนเข้ามาในบ้าน และเมื่อเธอผลักประตูเปิดเข้าไป น้ำตาเธอไหลพรากร้องะโด้วยน้ำเสียงเสียใจแสนเ็ป
“พี่กร หญิงหวิว”
ชายหญิงนอนกอดกันบนโซฟาตัวยาว สองร่างสวมใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นซึ่งหากถอดออกอีกเพียงหนึ่งหรือสองชิ้นร่างกายก็จะเปลือยเปล่า
คนทั้งคู่อุทานออกมาพร้อมกัน
“ดารา”
แล้วทั้งสองคนก็ทะลึ่งลุกพรวด คว้าเสื้อผ้าที่กองอยู่ขึ้นมาปกปิดร่างกาย
แต่คนที่ยืนตัวเปียกโชกทั้งร่างหน้าประตู ทรุดตัวลงนั่งยองอย่างหมดแรงก้มหน้าลงใช้สองมือปิดหน้าเปล่งเสียงร้องไห้โฮ
เด็กชายน้อยยืนตะลึง มองไปทางพ่อซึ่งอยู่กับผู้หญิงอื่น ปากพูด
“พ่อ”
แล้วหันมามองแม่ที่ก้มหน้าร้องไห้ ซึ่งเสียงร้องไห้ของแม่บาดลึกเข้าไปในหัวใจของเด็กน้อยเพราะเขาโตพอสมควรที่จะรู้ว่าพ่อทำในสิ่งที่ผิดแล้วทำให้แม่เสียใจมาก เด็กน้อยย่อตัวลงใช้มือน้อยๆ ของเขากอดโอบตัวแม่ปากพูด
“แม่ครับ แม่ แม่ครับ”
“ทิศ ทิศ ลูก ไป...ไปกับแม่”
ดาราแม่ของเขาลุกขึ้นยืนปาดน้ำตาดึงมือเขาหันหลังจูงอย่างเร็วออกไปจากบ้านโดยไม่สนใจสายฝนที่ตกรุนแรง
ทินกรพ่อของเขา ลุกขึ้นในสภาพลำตัว่บนเปลือยใส่เพียงกางเกงขายาววิ่งตามสองแม่ลูกไปปากะโเรียก
“ดารา ดารา เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไป รอพี่ก่อน”
แต่คนเป็แม่ไม่หยุด วิ่งไปจนถึงรถยนต์ที่จอดอยู่หน้าบ้าน เปิดประตูหลังดันลูกชายเข้าไปนั่งตัวเธอวิ่งอ้อมหลังรถไปเปิดประตูตรงคนขับ ขึ้นไปนั่งบิดกุญแจสตาร์ทรถเสียงดัง
“ปรื๊นนน”
ขณะกำลังกดฝ่าเท้าเพื่อเหยียบคันเร่ง ประตูฝั่งด้านข้างคนขับเปิดออกพร้อมกับพ่อของเขาเข้ามานั่งข้างปากห้ามปราม
“ดารา ฟังผมก่อน อย่าเพิ่งไป ดารา”
คนถูกห้ามไม่สนใจ ขับรถพุ่งพรวดไปข้างหน้าอย่างเร็วตามแรงแห่งอารมณ์ ก่อนจะหันหน้ามาแผดเสียงใส่
“คนชั่ว คนเลว ฉันไม่นึกเลยว่าคุณสองคนจะทำกับฉันได้ถึงเพียงนี้”
“ดารา จอดรถก่อน อันตราย ดารา ดารา”
“ฮืออ...ฮือออ”
ชลทิศตอนอายุแปดขวบร้องไห้เสียงดัง มองพ่อกับแม่ด้วยความะเืใจ
พ่อเอี้ยวตัวมาจับพวงมาลัยแม่หวังจะให้แม่หยุดรถหรือจอดข้างทางแต่แม่ไม่ทำตาม
รถวิ่งส่ายไปมาฝ่าความมืดและสายฝน กระทั่งมีแสงสว่างจ้าพุ่งมาตรงหน้า แล้วเมื่อสายตาคนทั้งสามมองไปด้านหน้าเห็นส่วนหน้าของรถบรรทุกคันใหญ่พุ่งตรงใกล้เข้ามาอย่างเร็วมาก
พ่อและแม่ใตาเบิ่งโพลง ต่างคนต่างหักพวงมาลัยแต่หักไปคนละทางรถจึงพุ่งตรงไปไม่หลบ รถบรรทุกเป็ฝ่ายหักหลบซะเอง แต่ไม่พ้น พ่วงท้ายชนโดนรถยนต์ของพวกเขาจนหมุนควงกลางถนนก่อนจะหลุดออกนอกถนน พุ่งไปชนต้นไม้ริมทาง เสียงดังสนั่นกึกก้อง
“โคร้มมมม”
ตัวเขากระเด็นออกมานอกรถ ตรงอกมีเศษกิ่งไม้เสียบอยู่
สายตาเด็กน้อยที่กำลังเจ็บจากาแที่ได้รับมองสองร่างโชกเืในเบาะหน้ารถที่กระโปรงหน้ารถยุบพังยับเยินแล้วตกตะลึงตาค้าง ดวงตาเบิกกว้าง แหกปากร้องะโ
“พ่อ...แม่”
เสียงดัง ก่อนทุกอย่างจะดับวูบไป
ชลทิศไม่รู้ตัวว่าตัวเองนอนดิ้น เหงื่อท่วมตัวแม้นอนอยู่ในห้องแอร์ แล้วสักพักเขาละเมอเรียก
“พ่อ ...แม่” ออกมา
ชายหนุ่มตื่นลืมตาในความมืด นอนหายใจแรงเหมือนคนวิ่งมาราธอนระยะทางไกลยกมือขึ้นลูบแผลเก่าตรงหน้าอกตัวเองอย่างอัตโนมัติ แต่ฝันคราวนี้แปลกที่ไม่ปวดหัวเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาคงเพราะ
ฝันร้ายที่ขาดวิ่นเื่ราวที่หายไปบาง่ที่เขาพยายามตามหาได้รับการเติมเต็ม
ใบหน้าผู้หญิงคนนั้นที่ชายหนุ่มเห็นในฝัน คือคนคนเดียวกับใบหน้าในรูปถ่ายใบเก่าที่เขาเห็นในกระเป๋าของท่านอาหญิงหวิว
เป็คนเดียวกัน แม้คนในรูปนั้นจะดูสาวกว่า แต่เขามั่นใจว่า ผู้หญิงคนนั้น คนที่อยู่กับพ่อของเขาในคืนฝนตกหนักคนที่ทำแม่เขาเสียใจ คนที่ทำให้พ่อกับแม่เขาประสบอุบัติเหตุ ผู้หญิงคนนั้นคือ
ท่านอาหญิงหวิว!!
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥