หลังจากที่ปลดปล่อยิญญาของปริศนาออกไป เจนและเพื่อน ๆ รู้สึกมีความหวังมากขึ้น พวกเขาเริ่มรู้สึกถึงภารกิจที่แท้จริงในคืนแห่งการค้นหาความจริง และกำลังจะเดินทางไปสำรวจบ้านร้างอีกครั้งเพื่อค้นหาิญญาที่ยังคงติดอยู่
“เราต้องทำให้แน่ใจว่าเราจะหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับบ้านนี้” เจนกล่าว ขณะที่พวกเขากำลังเตรียมตัวออกไป “และค้นหาิญญาอื่น ๆ ที่อาจยังอยู่ที่นี่”
“แต่มีอะไรที่เราต้องระวังหรือเปล่า?” เพื่อนคนหนึ่งถาม “บ้านหลังนี้เต็มไปด้วยความมืดและความน่ากลัว”
“เราไม่สามารถกลัวได้” เจนตอบด้วยความแน่วแน่ “เราต้องทำให้พวกเขารู้ว่าเราอยู่ที่นี่เพื่อช่วย”
เมื่อคืนมาถึง พวกเขากลับมายังบ้านร้างอีกครั้ง ขณะที่เข้าไปในบ้าน ความมืดดูดซับเสียงทั้งหมด และอากาศรอบตัวรู้สึกเย็นจัด
“เราต้องแยกกันเพื่อค้นหาข้อมูล” เจนเสนอ “ถ้าเราเจออะไรที่แปลกประหลาด เราจะเรียกกัน”
เพื่อน ๆ ตกลงและเริ่มแยกย้ายกันไปสำรวจบ้าน เจนเดินไปที่ห้องนอนใหญ่ที่มีเตียงไม้เก่าแก่และของเก่ารกรุงรัง เธอสังเกตเห็นว่าสิ่งต่าง ๆ ดูเหมือนจะมีร่องรอยของการใช้ชีวิตที่ผ่านมาหลายสิบปี
ขณะที่กำลังค้นหาทั่วห้อง เจนพบกับกล่องเก่า ๆ ที่ซุกอยู่ใต้เตียง เธอเปิดกล่องออกและพบจดหมายเก่าและรูปถ่ายของครอบครัวหนึ่ง
“นี่มันใครกัน?” เจนถามตัวเอง ขณะพยายามมองดูให้ชัดเจน
รูปภาพนั้นเป็ภาพของหญิงสาวที่มีใบหน้าคล้ายปริศนา แต่เธอดูมีความสุขและมีชีวิตชีวา จนกระทั่งเจนเห็นชื่อที่เขียนอยู่ใต้รูปภาพว่า "ลิลลี่"
“ลิลลี่?” เจนพึมพำ “เธอคือใคร? และมีความเกี่ยวข้องกับปริศนาหรือเปล่า?”
ในขณะที่เจนอ่านจดหมายที่อยู่ในกล่อง เธอเริ่มเข้าใจว่าเป็จดหมายที่เขียนถึงลิลลี่จากเพื่อนของเธอ ซึ่งบอกถึงความสัมพันธ์และความหวังในชีวิต แม้จะมีเื่ราวที่เ็ปซ่อนอยู่ในนั้น แต่เสียงของความรักและการสนับสนุนก็แผ่ออกมาอย่างชัดเจน
“ฉันจะกลับมาหาคุณ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” หนึ่งในประโยคในจดหมายทำให้เจนรู้สึกประทับใจ “และถ้าฉันไม่ได้กลับมาจริง ๆ คุณต้องจำไว้ว่าฉันรักคุณเสมอ”
เจนรู้สึกถึงความเศร้าโศกที่ลึกซึ้ง เธอรู้ว่านี่อาจจะเป็อีกหนึ่งิญญาที่ติดอยู่ในบ้านนี้ และเธอจึงต้องหาวิธีปลดปล่อยเธอ
“ฉันต้องบอกเพื่อน ๆ” เจนคิดในใจ ก่อนจะออกจากห้องไปตามหาเพื่อน ๆ ที่เหลือ
ขณะที่เธอเดินผ่านห้องต่าง ๆ ของบ้าน เจนได้ยินเสียงกระซิบเบา ๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เธอต้องหันกลับไป
“ใครอยู่ที่นั่น?” เจนถามด้วยเสียงที่สั่น
เธอไม่เห็นใคร แต่เสียงกระซิบกลับดังขึ้นอีกครั้ง “ช่วย… ช่วยฉัน…”
“คุณคือใคร?” เจนเรียกเสียงดัง “คุณชื่ออะไร?”
“ฉันชื่อ… ลิลลี่…” เสียงกระซิบตอบมาอย่างแ่เบา
“ลิลลี่! คุณอยู่ที่ไหน?” เจนะโเสียงดัง ขณะที่ความรู้สึกตื่นเต้นและกลัวประดังเข้ามาในใจ
“อยู่ที่นี่… ในที่นี้…” เสียงกระซิบดูเหมือนจะมาจากมุมมืดของห้อง เจนเดินเข้าไปใกล้และรู้สึกถึงพลังที่ดึงดูดเธอไปที่นั้น
ทันใดนั้น เพื่อน ๆ ของเจนก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าห้อง พวกเขาได้ยินเสียงและมองมาที่เจนด้วยความสงสัย
“เจน! เกิดอะไรขึ้น?” เพื่อนคนหนึ่งถาม
“ฉันได้ยินเสียงลิลลี่” เจนตอบ “เธออยู่ที่นี่ และเธอ้าความช่วยเหลือ”
“เราต้องทำพิธีให้กับเธอ” เพื่อนคนหนึ่งพูดด้วยความตั้งใจ “แต่เราต้องแน่ใจว่าเธอพร้อมที่จะไป”
“ถ้าเธอยังอยู่ที่นี่ แสดงว่าเธอยังมีความผูกพันกับอะไรบางอย่าง” เจนกล่าว “เราอาจต้องค้นหาความจริงเพิ่มเติมเกี่ยวกับชีวิตของเธอ”
“ลองหาข้อมูลในห้องนั้นดูก่อน” เพื่อนอีกคนชี้ไปที่ห้องที่ดูเหมือนจะเป็ห้องทำงาน ซึ่งเต็มไปด้วยหนังสือเก่าและเอกสารต่าง ๆ
เจนและเพื่อน ๆ เข้าห้องทำงานและเริ่มค้นหาเอกสารที่มีอยู่ ในที่สุดพวกเขาก็พบกับสมุดบันทึกเก่า ที่ถูกซุกอยู่ใต้ชั้นวางหนังสือ
“นี่อาจจะเป็ข้อมูลสำคัญ” เจนกล่าว ขณะที่เปิดสมุดบันทึกและเริ่มอ่าน
สมุดบันทึกนั้นเต็มไปด้วยความคิดและความรู้สึกของลิลลี่เกี่ยวกับความรักและความหวัง เธอเขียนถึงความฝันของเธอในการเดินทางและการสร้างครอบครัว แต่ยังมีข้อความที่แสดงถึงความเ็ปที่เกิดจากการสูญเสียคนที่เธอรัก
“ฉันไม่รู้ว่าฉันจะสามารถทนอยู่ในที่นี้ได้อีกนานแค่ไหน” ลิลลี่เขียน “ถ้าฉันไม่ได้กลับไปหาคนที่รัก… ฉันจะติดอยู่ที่นี่ตลอดไป”
“ลิลลี่… เราจะทำให้คุณเป็อิสระ” เจนกล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน “คุณไม่ต้องทนทุกข์อยู่ที่นี่อีกแล้ว”
เมื่อเจนพูดจบ แสงไฟในห้องเริ่มกระพริบและเสียงกระซิบเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง “ช่วยฉัน… ฉันไม่สามารถไปไหนได้…”
“เราจะทำพิธีให้คุณ” เจนกล่าว “คุณต้องเปิดใจและยอมรับการปลดปล่อย”
กลุ่มเพื่อนเริ่มจัดเตรียมพิธีอีกครั้ง ขณะที่เจนยืนอยู่ตรงกลางและสวดมนต์ด้วยความตั้งใจ “ขอให้ลิลลี่ได้รับความสงบ และปลดปล่อยให้เธอได้กลับไปหาผู้ที่รัก”
เสียงกระซิบเริ่มดังขึ้นในห้อง ขณะที่ลิลลี่เริ่มปรากฏตัวขึ้นในรูปแบบของหญิงสาวในชุดขาว “ทำไมคุณถึงมาที่นี่? ฉันไม่อยากให้ใครต้องมาทนทุกข์เหมือนฉัน”
“เรามาที่นี่เพื่อช่วยคุณ” เจนตอบ “คุณไม่จำเป็ต้องอยู่ในความทุกข์นี้อีกต่อไป”
“ความรัก… ที่ฉันรอคอย…” ลิลลี่พูดเสียงสั่น “มันอยู่ที่ไหน? ทำไมฉันถึงยังไม่ได้พบ?”
“เราจะช่วยให้คุณได้พบมัน” เจนกล่าว “เพียงแค่เปิดใจและยอมรับการปลดปล่อย”
“ฉัน้า… ฉัน้าที่จะไป…” ลิลลี่พูดอย่างหมดหวัง
เจนจึงเริ่มทำพิธีอย่างจริงจัง ในขณะที่ทุกคนรอบตัวร่วมกันสวดมนต์ ขอบคุณที่ให้โอกาสให้ลิลลี่ได้รับการปลดปล่อย
“ขอให้ความรักและความสงบเข้ามาในชีวิตของคุณ และปลดปล่อยคุณจากความทุกข์นี้” เจนพูดเสียงดัง
ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าเริ่มส่องเข้ามาและลิลลี่รู้สึกถึงการปลดปล่อยที่เกิดขึ้นในใจของเธอ เสียงกระซิบเงียบลงอย่างช้า ๆ และเธอรู้สึกถึงความรักที่แผ่ซ่านเข้ามาในร่างกาย
“ขอบคุณ… ขอบคุณที่ทำให้ฉันเข้าใจ” ลิลลี่กล่าว พร้อมกับรอยยิ้มที่สวยงามในที่สุด ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ หายไปในแสงสว่าง
เจนและเพื่อน ๆ ยืนอยู่ในความเงียบ ััได้ถึงความสงบที่เข้ามาแทนที่ความมืดในบ้านร้าง ทุกอย่างเงียบสงบ ไม่มีเสียงกระซิบหรือความเศร้าอีกต่อไป
“เราได้ช่วยอีกหนึ่งิญญา” เจนกล่าวอย่างมั่นใจ “แต่เรายังมีอีกมากที่ต้องทำ”
“ใช่ เราต้องค้นหาิญญาอื่น ๆ ที่ยังอยู่ในบ้านนี้” เพื่อนคนหนึ่งพูด “และเราจะไม่หยุดจนกว่าจะช่วยพวกเขาให้หมด”
“ต่อไปเราต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับิญญาอื่นที่อาจจะติดอยู่ที่นี่” เจนกล่าว “เพราะเราไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาต้องเผชิญกับความทุกข์นี้ได้อีก”
4K
