ถุงมือฟ้าประทาน

“มองไม่กระพริบตาเลยนะ!” เนตรถึงกับร้อนผะผ่าวเมื่อเขามอง หดเกร็งท้องน้อยโดยไม่รู้ตัว สองขาเรียวยาวแนบชิด ต้องการปิดบังส่วนเร้าด้านล่างที่ถูกตัดออก นอกจากนั้นด้านบนยังโล่งโจ้งไม่ต่างกัน แต่ดูเหมือนเนตรคิดว่าใต้หว่างขาสำคัญกว่า

มองเห็นยอดถันสีชมพูหวานที่โผล่พ้นจากชุดชั้นในที่ถูกตัดตรงกลางเป็นรูกลม

สองเต้ากลมโตอวบแน่นเปรี๊ยะเบียดเสียดอยู่ในบาร์ตัวเล็ก อวดเต้าเต่งตึงท้าท้ายสายตา

ส่วนแพนตี้ด้านล่างว่าเซ็กซี่อยู่แล้ว แต่อาจเพราะคิดว่าเซ็กซี่ไม่พอเนตรจึงตัดส่วนด้านล่างออกแทบจะหมด มองเห็นเนินขาวที่กลีบชมพูหุบสนิท รูปทรงสวยงาม เหมือนดอกกุหลาบที่ยังไม่เบ่งบานยามเจอน้ำ

เหนือเนินอวบอิ่มขึ้นไปมีรอยสักรูปผีเสื้อสามตัว พวกมันถูกสักไว้ข้างๆ นอกจากนั้นยังมีลายเถาวัลย์ซึ่งดูเหมือนลวดหนามและดวงดาวเล็กๆ ประดับประดา

“ลายพวกนี้ฉันสักเอง...เพราะมันเป็นส่วนลับ จะให้ใครเห็นไม่ได้!” อาจเพราะกลัวว่าเขาจะคิดไปไกล เธอเลยพลั้งปากพูดมันออกมา

ลายที่อยู่บริเวณอวัยวะเพศหากไม่มีความเชี่ยวชาญนับว่าเป็นเรื่องยากจริงๆ ที่จะทำให้มันออกมาดูสวย แต่เนตรกลับมีความสามารถนั้น นับว่าไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

“ขอบคุณนะเนตร” เจมส์ยิ้มกล่าว

ดวงตาคู่นั้นเชยชมร่างกายของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

ตักตวงหาความสุขถึงขนาดที่เธอหน้าแดงจนไม่เหลือที่ให้แดงอีกแล้ว

“เล่นน้ำแล้ว! ไปเถอะยายฝน ไปลงน้ำกัน”

เนตรกระทืบเท้า เดินเข้ามาลากเพื่อนสนิทแล้วโดดลงสระว่ายน้ำ

สองสาวอยู่ในชุดวาบหวิว ว่ายน้ำในสระ ยามขยับร่างกายจะเห็นทุกส่วนสัดชัดเจน โดยเฉพาะเจมส์ที่มองจากมุมนี้

“คุณเจมส์ ลงมาเล่นน้ำด้วยกันสิคะ เล่นหลายคนสนุกออก” ปลายฝนตอนนี้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาแล้ว ขยับเท้าไปมาใต้น้ำ แล้วตะโกนเรียกเขาให้ลงมา

“ได้สิ” เจมส์ตอบรับคำเชิญ แล้วกระโดดลงสระน้ำดังตู้ม

เขาว่ายน้ำเข้าไปใกล้สองสาว ชนิดที่ตัวเขาและหน้าอกเธอแทบจะสัมผัสกัน

“ว่ายน้ำแข่งกันไหม” เนตรเสนอ

“เอาสิ แต่คนแพ้ต้องทำอะไรล่ะ”

“อืม...มันคงไม่ยุติธรรมที่คุณเห็นของพวกเราฝ่ายเดียว ดังนั้นถ้าหากคุณแพ้ คุณจะต้องตัดกางเกงในตรงกลางจนเป็นรูใหญ่!” พูดถึงตรงนี้เนตรอดกลืนน้ำลายไม่ได้

เจมส์มีร่างกายที่สมบูรณ์แบบ ผู้ชายแบบนี้เพอร์เฟคทั้งรูปร่างหน้าตาฐานะ แล้วตรงส่วนนั้น...

ปลายฝนอยากเข้าไปห้าม แต่สุดท้ายกลับหยุด เพราะเธอเองก็อยากรู้เช่นกัน

ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งหากบอกว่าไม่หื่นเหมือนกับผู้ชายก็คงแปลก

“ได้สิ” เจมส์ไม่ขัดข้องอยู่แล้ว ตอบตกลงโดยไม่ต้องคิด

“โอเค งั้นยายฝนเป็นกรรมการ”

พวกเขาขึ้นจากน้ำแล้วเดินไปที่จุดสตาร์ท ส่วนเชฟมิชลินนั่งรอบนเก้าอี้ ระหว่างนั้นหยิบน้ำผลไม้ที่เดย์นำมาเสริ์ฟดื่มไปพลาง

การแข่งเริ่มขึ้นแล้ว

เนตรเป็นฝ่ายนำ เธอว่ายน้ำได้เร็วมาก แต่ครู่หนึ่งก็ถูกเจมส์แซงหน้าเป็นฝ่ายชนะไป

“เอาใหม่!”

ในฐานะลูกสาวของอาคม จอมขมังเวทย์ชื่อดัง เนตรไม่สามารถยอมรับความพ่ายแพ้ได้

ครั้งที่สองเริ่มขึ้น เนตรทุ่มสุดตัว แต่อย่างใดก็ตามเธอยังแพ้เขา

“เอาใหม่!”

เนตรไม่ยอมแพ้ ยืนยันแข่งครั้งที่สาม แต่สุดท้ายมันก็เปล่าประโยชน์ และครั้งนี้ดูเหมือนว่าเธอจะทำได้แย่มาก เรียกได้ว่าว่ายไปไม่ถึงเส้นชัย และขาก็เป็นตะคริว ต้องเรียกให้เจมส์เข้ามาช่วย

เจมส์พาเนตรขึ้นมาจากสระ วางไว้บนเก้าอี้แนวนอนตัวยาวสีขาว

ดูเหมือนว่าเธอเหนื่อยมาก พอนอนบนเก้าอี้ก็หอบหายใจอย่างหนัก

“ดูเหมือนว่าน้ำจะเข้าปอด คุณคงขาดอากาศหายใจ ให้ผมช่วยผายปอดไหม” เจมส์ที่นั่งอยู่ตรงช่วงขาของเธอถาม จากมุมนี้มองเห็นน้ำไหลหยดลงมาตามร่างกายของเธอ โดยเฉพาะตรงหว่างขาแพนตี้ที่ถูกตัดขาดตรงกลาง เนินอวบอูมเป็นสีแดงระเรื่อ ชุ่มฉ่ำด้วยน้ำเต็มไปหมด

เนตรย่นจมูกด้วยความไม่พอใจ “คนเจ้าเล่ห์ วันนี้คุณดูมากแล้วนะคะ ยังอยากจูบอีก หน้าไม่อาย ใช่ไหมยายฝน”

“เออ...ไม่ขอออกความคิดเห็น”

“ชิ...! แกก็เข้าข้างแต่เขานั่นแหละ”

ปลายฝนหัวเราะมุมปาก รู้สึกมีความสุขที่ได้อยู่แบบนี้กับทั้งสองคน

พวกเขาเล่นน้ำราวหนึ่งชั่วโมงใหญ่ ก่อนจะมากินอาหารเย็น โดยส่วนใหญ่เป็นอาหารทะเลสดๆ ที่มาจากเรือจอมเขมือบ

เนตรกับปลายฝนคลุมชุดคลุมตัวใหญ่

พวกเธอไม่กล้าสวมใส่ชุดชั้นในเดินไปไหนมาไหนบนเรือ โดยเฉพาะเนตร ชุดชั้นในของเธอถูกตัดแหว่ง ไม่ต่างจากถอด ถ้าหากไอ้พวกบอดี้การ์ดได้มาเห็นล่ะก็ หลังจากนี้คงมองหน้ากันไม่ติด

“ยายฝน แกจะกลับไปกรุงเทพฯ กับฉันหรือเปล่า จะได้หาที่ทางเปิดร้านให้”

สำหรับเนตร เธอมีคอนเนคชั่นมากมายในกรุงเทพฯ มันเป็นเรื่องง่ายมากหากจะสร้างร้านให้เพื่อนสนิทคนหนึ่ง

“อย่าตัดหน้าผมสิ” เจมส์รีบตัดบท ก่อนจะหันไปตักเนื้อปูผัดผงกะหรี่ให้เชฟมิชลิน “ปลายฝนไม่เหมาะกับที่นั่นหรอก ใช่ไหมครับ”

ปลายฝนยังไม่ตอบ หากแต่พยักหน้ารับ

“เหอะๆ คุณมีโครงการแล้วสิ ถึงจะให้ยายฝนอยู่ด้วย” เนตรกรอกตามองบน

“ผมมีเรือสำราญน่ะ คิดว่าจะเปิดเป็นโรงแรมพาล่องในทะเล มื้ออาหารสุดหรูโดยเชฟมิชลิน นอกจากนั้นภายในเรือยังมีกิจกรรมให้เล่นจำนวนมาก อีกทั้งยังยกเอาสินค้ามากมายมาไว้ที่นั่น ไม่ต่างจากห้างดังในกรุงเทพฯ” เจมส์ไม่คิดปิดบัง ตอบเถรตรง

“นั่นเป็นโครงการที่ใหญ่มาก ถ้าหากทำได้ไม่ดีล่ะก็ ชื่อเสียงของคุณคงเสียก็งานนี้”

“ใช่ เพราะงั้นผมถึงต้องการเชฟมิชลินยังไงล่ะ คุณปลายฝน”

เห็นสายตาจากทั้งคู่จ้องมา ปลายฝนก็ยิ้มหน่อยนึง

“แน่นอนว่าฉันจะทำ โอกาสดีๆ แบบนี้มาถึงไม่คว้าได้ไง ได้อยู่บนเรือสำราญสุดหรู วิวสวยๆ ห้องอาหารที่อยู่บนเรือ มันคือความใฝ่ฝันของฉันก็ว่าได้”

ในกรุงเทพฯ แม่น้ำเจ้าพระยาเองก็มีอะไรแบบนี้ สำหรับเนตรมันไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ถ้าหากเป็นเรือสำราญของเจมส์ล่ะก็ ทั้งสองสิ่งนี้ต่างกันมาก

เจมส์มีเรือลำใหญ่มูลค่านับหมื่นล้านบาท ภายในพื้นที่กว้างขวาง ดูตัวอย่างง่ายๆ คือเรือ'เมจิกเชี่ยน'มีความหรูหราสุดจะเปรียบเปรย และนอกจากนั้นเนตรยังคาดเดาว่า เจมส์อาจมีเรือลำใหญ่มากกว่านี้ที่จะนำมาทำโรงแรมสุดหรูท่ามกลางท้องทะเลลึก

และถ้าหากเป็นแบบนั้นจริง พื้นที่ค้าขายภายในเรือจะมีราคาต่อตารางวาที่สูงมาก

ในฐานะนักธุรกิจคนหนึ่ง เนตรเองก็ไม่อยากพลาดโอกาสดีๆ หรอกนะ

“คุณเจมส์ วันนี้คุณได้กำไรเยอะเลย ถ้ายังไงเรือที่คุณกำลังจะเปิดตัว ก็ควรจะมีที่ขายของให้ฉันสักล็อคนะคะ” เนตรหมุนแก้วไวน์ที่อยู่ในมือ ไม่ได้เปิดเผยเรือนร่างใต้ชุดคลุม แต่เธอกลับดูยั่วยวนจนไม่อาจละสายตาได้

“แน่นอนว่าผมไม่ลืม ผมจะเตรียมทำเลดีๆ ไว้ให้คุณบนเรือเลยล่ะ” เจมส์ยิ้มตอบ

เมื่อผนวกรวมเนตรด้วยก็เท่ากับนำอาคมมาร่วมมือทางอ้อม

ไม่ว่าจะมองมุมไหนพวกมาเฟียก็เยอะ ต่อให้เจมส์มีหุ่นแบนเนอร์ ก็อาจจะถูกขัดขาขัดแข้ง

ดังนั้นการอาศัยคอนเนคชั่นของอาคมก็ถือว่าเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่ฉลาด

.......

คืนนั้นเนตรนอนที่เรือของเจมส์ ส่วนปลายฝนเองก็เช่นกัน

กล่าวด้วยความสัตย์จริงเธอมีความรู้สึกดีให้เขา ถึงขั้นอยากอยู่ด้วยตลอดเวลา

แต่วันนี้ทั้งวันทั้งกินและดื่ม และยังเพิ่งถูกปล่อยตัวออกมาจากห้องขัง พอหัวถึงหมอนก็นอนหลับ หมดสติเลยทีเดียว รู้ตัวอีกทีก็เป็นเช้าสายๆ ของวันใหม่

“คุณเดย์ พวกเขาหายไปไหนกันหมดคะ”

ปลายฝนในสภาพเพิ่งตื่นนอนยังไม่แต่งหน้า เดินออกมาจากห้องไม่เห็นใครอื่นนอกจากเดย์ ก็เลยถามดูเสียหน่อย

เดย์ที่กำลังให้อาหารสุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้ยกศีรษะขึ้นมาตอบ “คุณเนตรกลับกรุงเทพฯ แล้วค่ะ เห็นบอกว่ามีงานด่วน ส่วนเจ้านายมีเรียนตอนเช้า ตอนบ่ายเห็นว่าจะไปกรุงเทพฯ สะสางเรื่องบางอย่าง ไม่รู้ว่าตอนเย็นจะกลับมาหรือเปล่า”

“อ๋อค่ะ...”

“คุณปลายฝนหิวหรือยังคะ เดี๋ยวฉันจะให้พ่อครัวทำอาหารให้”

“อืม...วันนี้ฉันคงว่างทั้งวัน ไม่มีอะไรทำคงเบื่อแย่ งั้นมื้อเช้านี้ฉันจะเข้าครัวเองแล้วกันค่ะ” ปลายฝนชอบชีวิตหน้าเตา พอวันไหนไม่ได้เข้าก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกับไม่ใช่ตัวเธอ

“ได้ค่ะ ตามมาทางนี้เลย” เดย์ไม่ได้ปฏิเสธ อาศัยฐานะของอีกฝ่ายที่เป็นถึงเชฟมิชลิน ยังต้องกลัวทำครัวพังอีกเหรอ อีกอย่างเจ้านายก็สั่งไว้แล้วให้ดูแลเธอดีๆ และอย่าขัดใจเด็ดขาด

“ขอบคุณค่ะ” ปลายฝนรีบจ้ำอ้าวเร่งตามหุ่นแองเจิ้ล 21

เธอไม่กล้าอยู่ที่นี่นาน โดยเฉพาะสุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้ยังอยู่ที่นี่ รู้สึกกลัวจนขนลุกขนพอง

..............

วุ้นเส้นและสไปร์รู้ว่าเจมส์จะมากรุงเทพฯ วันนี้ทั้งคู่จึงแต่งตัวสวยจัดเต็ม ชนิดที่ว่าเลือกชุดใหม่ทั้งหมดในตู้เพื่องานนี้โดยเฉพาะ

นอกจากนั้นยังต้องเตรียมเอกสารรายรับรายจ่าย 1 ปีที่ผ่านมาของคลินิก JSV

เจมส์เดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าเซ็นตร้าช่วงบ่ายสอง เห็นสองสาวอยู่ไกลๆ ก็เดินเข้าไปหา แต่ก่อนหน้านั้นใครบางคนได้มายืนขวางหน้าเสียก่อน

“ออมสิน” เจมส์เลิกคิ้วข้างหนึ่ง

ออมสินที่ยืนอยู่ตรงหน้ามากับน้องชาย เธอสวมแว่นตาแฟชั่นสีแดง

“คุณเจมส์ เตรียมเอกสารครบหรือยังคะ วันนี้จะได้รู้แพ้รู้ชนะกันสักที ว่าคลินิกของฉันหรือคุณประสบความสำเร็จมากกว่ากัน”