ไนเจลจ้องมาทางฉันด้วยสายตาเดือดดาล ใบหน้าบูดเบี้ยวอาฆาตแค้น ราวกับว่าฉันได้ไปมีเื่บาดหมางเอาไว้กับเขาเมื่อสิบชาติก่อน
อะไรกัน? ก็แค่ล้มลงบนพื้น ถึงกับต้องเก็บมาคิดแค้นขนาดนี้เชียวหรือ?
เด็กๆคนอื่นเริ่มจะทยอยเข้ามาในห้อง คนที่เข้ามาใหม่ต่างมองไปทางไนเจลกับไพลิสที่นั่งอยู่บนพื้นด้วยสายตาสงสัย
ในตอนนั้นเองเป็ตอนที่ไนเจลรู้สึกตัว และผลักไพลิสที่นอนทับออกไป
"ฝากไว้ก่อนเถอะ" ชั่วขณะต่อมาร่างของไนเจลลุกขึ้นปัดชายเสื้อของตัวเองแล้วจ้องเขม็งมาทางฉัน
"โอ๊ะ อะไรกัน จะทำอะไรฉันเหรอคะ? ไหนว่าจะไม่ทำอะไรองค์หญิงน้อยที่แสนอ่อนแอไง? แบบนี้เค้าเรียกว่าอะไรนะคะเนี่ย ใช่... คนโกหก! กลับกลอก! หลอกลวง! สับปลับ! เชื่อถือไม่ได้รึเปล่าคะเนี่ย~" ฉันประคองมือไขว้กันจับไหล่ตัวเอง ทำท่าเสแสร้งแบบสุดๆ เพื่อยั่วโมโหอีกฝ่ายกลับ
"เธอ!" ไนเจลมองมาทางฉันด้วยความโกรธมากกว่าเดิม และเลื่อนมือไปจับซองดาบที่แขวนอยู่ข้างเอวของตัวเอง แต่ไม่ทันที่จะได้ชักดาบออกมาก็ถูกขัดเสียก่อน
"ริริน พอเถอะ อาจารย์มาแล้ว" ท่านพี่เอลิออทเอ่ยขึ้นเสียงเย็นก่อนจะมองไปทางเงาคนที่เหมือนกำลังจะเปิดประตูห้อง
ครืน
ครู่ต่อมา ก็มีชายร่างสูงบุคลิกคงแก่เรียนเดินเข้ามาภายในห้องพร้อมกับหนังสือเล่มหนาเล่มหนึ่ง ที่ตาขวามีแว่นตาทรงโมโนเคิลซึ่งเป็เลนส์กลมๆข้างเดียว สวมเสื้อคลุมสีน้ำตาลทับเสื้อสีขาวตัวใน ที่รองเท้ามีรอยฉีกขาดเล็กน้อยซึ่งดูเหมือนว่าผ่านการใช้มาอย่างโชกโชน
เมื่อเขาเดินก้าวเข้ามาถึงโต๊ะหน้าห้อง เขาก็สะบัดข้อมือเล็กน้อยก่อนที่จะมีวัตถุทรงลูกบาศก์สี่เหลี่ยมวางเอาไว้อยู่
"เป็ยังไงกันบ้าง อาทิตย์ที่แล้วได้ไปฝึกตามที่สอนกันมาบ้างไหม?" อาจารย์ที่ก้าวเข้ามาในห้องเอ่ยขึ้นแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ จนกระทั่งเห็นฉัน
"เอาล่ะ วันนี้ผมมีเื่จะแจ้ง ซึ่งหลายๆคนอาจจะรู้มาก่อนแล้ว วันนี้มีเด็กนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามา นักเรียนใหม่ลุกขึ้นแนะนำตัวซิ" อาจารย์กล่าวแล้วผายมือมาทางฉัน
"ริริน เดอ ไอดราเวียค่ะ ฝากตัวด้วย" ฉันหันไปมองเด็กคนอื่นๆที่อยู่รอบๆห้อง เด็กๆ
"เื่การแนะนำตัว เอาไว้ไปทำกันหลังเลิกเรียนแล้วกันนะ ส่วนผมชื่อเอเฟรนด์ เป็อาจารย์และเป็เสนาธิการทหารเวทชั้นสูง ไม่ต้องมากพิธีการ จากวันนี้เป็ต้นไปเธอคือหนึ่งในนักเรียนของผมแล้วนะครับ เ้าหญิงริริน" อาจารย์เอเฟรนด์กล่าว
ครู่ต่อมาเหมือนไม่อยากให้เวลาเสียเปล่า อาจารย์เอเฟรนด์รีบหยิบชอล์คขึ้นมาแล้วเขียนหัวข้อเอาไว้บนกระดานตัวใหญ่ๆว่า
'สัตว์อสูร'
"หัวข้อที่เราจะมาศึกษากันในวันนี้คิอเื่ของสัตว์อสูร เราสามารถพบพวกมันได้ในทุกที่นอกเขตปลอดภัย โดยในทุกปีจะมีข่าวของการเสียชีวิตจากฝีมือของพวกสัตว์อสูรเหล่านี้" ในขณะที่อาจารย์เอเฟรนด์กำลังอธิบาย เขาก็ได้ใช้เวทจำลองสร้างตัวอักษรเวท และรูปวาดกระต่ายตัวั์ที่เขมือบมนุษย์ก้างที่เป็หัวกลมๆและแขนขาเป็เส้น
"โชคดีที่ประชากรส่วนมากในอาณาจักรไอดราเวียเป็นักผจญภัยกัน และในทุกเมืองย่อยล้วนมีกิลด์นักผจญภัยตั้งอยู่ ไม่ว่าจะเป็เมืองที่เล็กขนาดไหนก็ตาม ดังนั้นจึงพอจะสามารถรับมือกับสัตว์อสูรในระดับต่ำถึงกลางได้" จากรูปภาพกระต่ายเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็รูปแผนที่ของอาณาจักรไอดราเวีย และปรากฏสัญลักษณ์ของกิลด์นักผจญขึ้นนับร้อย
"แต่ก็แน่นอน ว่าเราจะเป็จะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับการจัดการสัตว์อสูรพวกนี้ด้วยเช่นกัน..."
อาจารย์เอเฟรนด์กล่าวอธิบายเกี่ยวกับทฤษฎีการใช้พลังเวท และจุดอ่อนของสัตว์อสูรชนิดต่างๆ ซึ่งสิ่งเ่าั้ล้วนได้มาจากประสบการณ์อันมากมายที่ศึกษามาด้วยตัวเอง
แม้แต่เื่พวกนี้ ในอาณาจักรฮาเดนิสก็ยังไม่รู้ ข่าวเื่การเสียชีวิตจากสัตว์อสูรเป็เื่ธรรมดาที่สามารถพบได้บ่อยๆ กระทั่งการที่เมืองเมืองหนึ่งในอาณาจักรฮาเดนิสสามารถหายไปเพราะสัตว์อสูรก็ไม่ใช่เื่แปลก
โดยปกติเมื่อชาวบ้านพบสัตว์อสูร จะทำการแจ้งกิลด์นักผจญภัยหรือทางโบสถ์เพื่อขอความช่วยเหลือ และต้องใช้เวลารอการเดินทางอีก ระหว่างนั้นย่อมเกิดการสูญเสีย แต่ดูท่าที่ไอดราเวียจะเน้นสอนไปในด้านการปฏิบัติและการสู้จริง ในกรณีที่โชคดีก็จะสามารถจัดการได้เองโดยไม่ต้องขอกำลังจากนักผจญภัย เรียกได้ว่าสามารถแก้จากที่ต้นเหตุได้เลย
เมื่อคิดดังนั้น จู่ๆในใจก็เริ่มเกิดความรู้สึกหวาดกลัวบางอย่างขึ้นมา ถ้าทั้งสองอาณาจักรเกิดาขึ้นมาจริงๆ แม้อาณาจักรฮาเดนิสจะมีจำนวนคนมากกว่า แต่จะสามารถสู้อาณาจักรไอดราเวียได้จริงๆอย่างนั้นหรือ?
อาจารย์เอเฟรนด์อธิบายเื่ทฤษฎีอีกเล็กน้อย ก่อนจะแตะเบาๆที่กล่องลูกบาศก์ซึ่งอยู่บนโต๊ะ
ทันทีที่อาจารย์เอเฟรนด์แตะที่กล่องนั้น ฉากสีดำที่ล้อมรอบกล่องพลันสลายออก แล้วปรากฏกรงเหล็กซึ่งใส่สิ่งมีชีวิตตัวเล็กที่มีเขางอกออกมาจากหัวคล้ายกับเขาของยูนิคอร์นแต่เล็กกว่า
"แรบบิทฮอร์น!" ไนเจลเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เมื่อมองไปยังสัตว์อสูรที่อยู่ในกรง
ฟ่อ กรรซ์
สัตว์อสูรที่อยู่ในกรงร้องขู่ ั์ตาสีแดงจ้องมาทางเหล่านักเรียนภายในห้อง
"แรบบิทฮอร์น หรือเ้ากระต่ายมีเขาตัวนี้ จัดว่าเป็สัตว์อสูรระดับต่ำ แต่พลังโจมตีเทียบเท่าระดับกลาง จากที่อธิบายไปเมื่อครู่มีใครสามารถบอกผมได้บ้างว่าจุดอ่อนของมันอยู่ที่ไหน?" อาจารย์เอเฟรนด์เอ่ยก่อนจะกวาดสายตาไปรอบๆห้อง
"อยู่ที่เขาที่อยู่ตรงกลางหน้าผากของมันครับ" ท่านพี่เอลิออทยกมือตอบ
"ถูกต้อง ถึงแม้จะเป็ส่วนที่มีพลังโจมตีสูงสุด แต่ถ้าสามารถหลบได้หรือหาหินมาโยนกระแทกไปที่ด้านข้าง จะทำให้แรบบิทฮอร์นติดสถานะสตั้น(อัมพาต)ชั่วคราว ระหว่างนั้นสามารถทำการสังหารและดึงแกนอสูรออกมาได้" อาจารย์เอเฟรนด์ปลดกรงแรบบิทฮอร์นออกมา ก่อนจะดีดเบาๆที่เขาของมัน
จากนั้น ร่างของเ้าแรบบิทฮอร์นตรงหน้าก็ล้มลงชักกระตุกอยู่บนพื้น ไม่ช้าอาจารย์เอเฟรนด์ก็จับที่คอของแรบบิทฮอร์นและทำการบิดอย่างรวดเร็ว
เมื่อหักคอของแรบบิทฮอร์นแล้ว อาจารย์เอเฟรนด์ก็ใช้มีดเล่มเล็ก กรีดเข้าที่ท้องของเ้าแรบบิทฮอร์น ก่อนจะทำการดึงผลึกแกนอสูรออกมาโชว์
ผลึกแกนอสูรของแรบบิทฮอร์น มีสีแดงสดเหมือนกับสีดวงตาของมัน เมื่ออาจารย์เอเฟรนด์ชูผลึกแกนอสูร ฉันก็ได้กลิ่นที่หอมหวานราวกับอาหารรสเลิศโชยมาจากแกนอสูรนั้น
อึ้ก
นักเรียนหลายคนในห้องล้วนแล้วแต่กลืนน้ำลายของตัวเองลง
"ฮะๆ เอาล่ะ ใครจะเป็คนออกมาสาธิตการฆ่าแรบบิทฮอร์นตัวนี้บ้าง" ครู่ต่อมาในมือของอาจารย์เอเฟรนด์ก็ได้ปรากฎกล่องลูกบาศก์สีดำอีกอันขึ้นมา
นักเรียนทั้งสิบคนในห้องต่างหันซ้ายขวา มองคนอื่นๆที่อยู่รอบๆ ทันใดนั้นเองก็มีเด็กคนหนึ่งยกมือขึ้น
"คุณไรเซน? คุณจะให้เกียรติออกมาเป็ผู้ทดสอบสินะครับ" อาจารย์เอเฟรนด์มองไปทางไนเจลที่กำลังยกมือขึ้น
"เปล่าครับ ผมแค่อยากจะเสนอคน ที่ดูท่าจะเหมาะกับงานนี้ เนื่องด้วยที่มีความสงสัยเคลือบแคลงในการที่มีนักเรียนใหม่เข้ามาในห้องไดมอนด์โดยที่ไม่ได้ผ่านการทดสอบแบบพวกผม ผมจึงอยากเรียนให้องค์หญิงช่วยแสดงความสามารถให้ประจักษ์จะได้ไหมครับ...? องค์หญิงริริน" ไนเจลมองมาทางฉันด้วยั์ตาเยาะเย้ย ราวกับว่าเขาจะเอาคืนฉันเื่เมื่อเช้า
"จริงๆแล้ว..." ไม่ทันที่อาจารย์เอเฟรนด์จะเอ่ยจบฉันก็พูดขึ้นมาก่อนว่า
"ได้สิคะ หนูเป็อาสาสมัครเอง" ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินตรงไปหาอาจารย์เอเฟรนด์
เมื่อเห็นฉันเดินออกไป อาจารย์เอเฟรนด์ก็พยักหน้า แล้วสั่งให้นักเรียนทั้งสิบคน ลงไปที่ลานกว้างตรงกลางที่เมื่อเช้ามีเหล่านักเรียนมาฝึกเหวี่ยงดาบ
เด็กคนอื่นๆเริ่มพูดคุยเื่ที่ว่าฉันจะชนะหรือแพ้และลงพนันกันเอาไว้ ยกเว้นแต่ท่านพี่ที่จ้องมองมาทางฉันด้วยสายตาเป็กังวล
ไม่-เป็-ไร-ค่ะ ฉันขยับปากของตัวเองโดยไม่ส่งเสียงออกมาเพื่อบอกให้ท่านพี่เอลิออทคลายกังวลลงเล็กน้อย เมื่อเช้าฉันเพิ่งจะได้เข้าสู่ขั้น5ของผู้เริ่มต้น ไม่มีปัญหาอะไรที่จะสู้กับสัตว์อสูรระดับต่ำ
2K
