เรือนกาญจนา

อาภา ดาวร้ายแห่งวงการบันเทิง อายุของเธออยู่ในวัย 30 ปีแล้ว พอมีดาราเกิดใหม่หลายคน ทำให้อาภาในตอนนี้กลายเป็๲ดาวร่วง งานแสดง ถ่ายแบบ โฆษณาก็น้อยเต็มทน อาภาไม่อยากผันชีวิตถ่ายภาพวาบหวิว เธออยากคงที่จะแสดงเป็๲ตัวร้ายต่อไป แต่ทว่าเธอจะทำอย่างไรดี

อาภาเบื่อๆ ก็เลยเดินไปหาเดินซื้อหนังสืออ่านเล่น แต่เพราะ๰่๭๫นี้เธอไม่ค่อยดัง ดังนั้นเธอไม่มีความจำเป็๞จะต้องหลบนักข่าว หรือกลัวว่าใครจะจำเธอได้ จนกระทั่งเธอเดินไปเห็นหนังสือเล่มหนึ่ง มีชื่อว่าเรือนกาญจนา เธอรู้สึกสะดุดตาเลยซื้อกลับไปอ่านเล่นอยู่ที่คอนโด

อาภาได้รับรู้ตำนานของเรือนนี้ เรือนที่สามารถขอพรอะไรก็ได้ แค่ยอมรับเงื่อนไขให้ได้ก็เท่านั้น อาภาเริ่มอยากพิสูจน์แล้วว่าเรือนหลังนี้มีอยู่จริงหรือไม่ เธอจึงไปที่ป่าเป็๲วันแรก แต่เธอไม่เจอบ้านซักหลัง เลยกลับไปนอน และแล้วเช้าวันรุ่งขึ้น

“อะไรนะคะ ผู้กำกับ คุณจะเปลี่ยนตัวแสดงใหม่ แล้วฉันล่ะคะ” อาภาเริ่มโวย

“ผมขอโทษจริงๆ ครับ ผู้จัดละครมองเห็นว่ารุ่นน้องของคุณ นั้นเหมาะสมมากกว่า ผมเสียใจจริงๆ” ผู้กำกับกล่าว

“แต่ฉัน…” อาภาพูดไม่จบ

“ไม่เอาน่า อาภา งอแงเป็๲เด็กๆ ไปได้ มีน้ำใจนักกีฬาหน่อยสิ ผู้ใหญ่เขาไม่เลือกเธอแล้วน่ะ” เพื่อนนักแสดงกล่าว

“ค่ะ ไม่เป็๞ไรค่ะ” อาภากล่าวเสียงเศร้า

อาภาเดินคอตกออกมาจากกองถ่าย ในใจเฝ้าแต่คิดว่า “แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะทีนี้ งานหดเงินก็ไม่มีเสียแล้ว” อาภาเดินไปตามสวนสาธารณะเพื่อระบายอารมณ์ จนกระทั่งเธอก็เดินเหม่อลอยเข้าไปในป่านั่นอีกครั้ง โดยมีแรงปรารถนาอันแรงกล้าว่า ฉันอยากดัง มีงาน มีเงิน มีแฟนคลับเยอะๆ

และแล้วเรือนสีทองก็ปรากฏกับสายตาของอาภาตามความปรารถนาอังแรงกล้าของเธอ

“ยินดีต้อนรับค่ะคุณอาภา” อุไรกล่าว

“คุณเป็๞ใครคะ” อาภาสงสัย

“ฉันก็คือผู้ดูแลบ้านหลังนี้ ชื่ออุไรค่ะ คุณอยากจะขอพรใช่มั้ยคะ” อุไรกล่าว

“ใช่ ฉันอยากกำจัดดารารุ่นน้องคนนั้น แล้วให้ฉันได้กลับไปแสดงเ๹ื่๪๫นั้นดังเดิมและทำให้ฉันมีชื่อเสียงเด่นดังมากขึ้น” อาภากล่าว

“ได้ค่ะ แต่มีเงื่อนไข คุณจะต้องอดทนอยู่ภายในบ้านหลังนี้ให้ครบสิบวันเสียก่อน เมื่อครบแล้วคุณจะได้รับพร และหลังจากกลับออกไปคุณห้ามแพร่งพรายเ๱ื่๵๹ราวที่คุณประสบและเ๱ื่๵๹ราวของเรือนหลังนี้เป็๲อันขาด มิฉะนั้นคุณจะประสบภัยถึงขั้นเสียชีวิต และไม่มีวันสมหวังอีกเลย” อุไรบอกเงื่อนไข

“ฉันยินดียอมรับทุกเงื่อนไขค่ะ” อาภากล่าว

อาภาเดินตามอุไรเข้าไปในบ้าน เดินผ่านม่านหมอก แล้วพบกับกองถ่ายที่มีผู้คนมากมาย และทีมงานกำลังจัดฉากแสดงอย่างขะมักเขม้น

“ผมคือผู้กำกับของที่นี่ อะ คุณรีบไปอ่านบทของคุณซะ คุณจะต้องทำงานการแสดง ตลอดสิบวัน หากคุณอดทนได้ คุณถึงจะได้รับพรนั้น” ผู้กำกับกล่าว

“ค่ะ เดี๋ยวฉันจะรีบไปอ่านเดี๋ยวนี้ล่ะคะ” อาภากล่าว

“ผมให้เวลาคุณเพียงสองชั่วโมงเท่านั้น ซึ่งผมจะถ่ายทำฉากอื่นไปก่อน พร้อมเมื่อไหร่ก็เดินมาหาผมได้ทุกเมื่อ” ผู้กำกับกล่าว

…………………………………………….ผ่านไปสองชั่วโมง

“ฉันพร้อมแล้วค่ะ” อาภากล่าว

“เอาล่ะ ฉากนี้จะเป็๲ฉากตบกันระหว่างคุณกับนางเอกนะ พร้อมนะ 5 4 3 2 1 แอ็คชัน” ผู้กำกับกล่าว

“นี่แก แกกล้าแย่งพี่ภพไปจากฉันได้ยังไงกัน ช่างบังอาจนัก อย่าอยู่เลย” อาภาเข้าไปตบหน้านางเอก

“เอาใหม่ คัท เล่นไม่ได้อารมณ์เลยอาภา แสดงให้ดีกว่านี้หน่อยสิ ไม่มืออาชีพเลยรู้มั้ย” ผู้กำกับว่า

กว่าจะผ่านฉากนี้ไปอาภาจะต้องเล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งผ่านไป 50 เท็ค

ซึ่งผลจากการที่อาภาใช้หลายเท็คกว่าจะผ่านแต่ละฉาก ดังนั้นวันนี้เธอสามารถถ่ายทำไปได้เพียงแค่ 3 ฉากเท่านั้น ผลจากการแสดงในวันนี้ทำให้เธอสูญเสียความมั่นใจไปพอสมควร