เขาเปิดประตูเข้าไปด้วยความระมัดระวังไม่กล้าแม้แต่หายใจแรง แขนขาสั่นแบบอัตโนมัติจากร่างกาย
“ไปเอาอ่างและน้ำอุ่นมา”ทันทีที่มาคัสเงยหน้าสบตาสีดำที่น่าหลงไหลและกดดันนั่นก็ถูกออกคำสั่ง เขามาด้วยชุดเสื้อคลุมผ้าไหมชุดนอนสีเข้มหลวมโพรกส่วนบนอ้าออกเล็กน้อยโชว์แผงอกใหญ่
มาคัสได้ยินก็ได้สติเดินไปเอาตามคำสั่งเขาจากห้องน้ำ
“ล้างเท้าฉัน”เขาสั่งมาคัสจึงวางอ่างน้ำไว้ตรงเท้าเขาและมือเรียวบางขาวซีดยกเท้าแกร่งของคนตรงหน้าหย่อนลงในน้ำอุ่นที่เขาวัดเอาไว้
“นวด”มาคัสฟังก็ค่อยลงมือใช้นิ้วโป้งเรียวเรียกกดไปบนฝ่าเท้าแข็ง
“ไม่มีแรง?” เขาพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ มาคัสใช้แรงกดที่มากกว่าเดิมจนมือสั่น
“มีครับ”มาคัสเริ่มตอบคนตัวสูง
“นี่เรียกว่าไม่มี”มาคัสบ่นอุบอิบในใจ ..เขาแข็งแรงเกินไปต่างหาก
“ได้กินอาหารดีบ้างรึยัง?” เสียงทุ้มต่ำถาม
“ครับ..”มาคัสตอบสั้นๆเหมือนกับคนตัวสูงที่พูดกับมาคัส
“พอ ไปอาบน้ำ”มาคัสทำหน้าใ.. แต่ก็ไม่กล้าไม่ทำตามจึงเข้าไปอาบน้ำจนสะอาดออกมาด้วยชุดนอนแบบเดียวกับเขาแต่เป็สีขาว เป็ชุดที่คนรับใช้เตรียมไว้ให้คิดว่าคนรวยทุกคนน่าจะใส่ชุดนี้นอนกันในหมู่บ้านที่ห่างไกลแค่ชุดปกติผ้าสากๆยังแพงเลยแล้วขนาดชุดนอนของคนชั้นสูงจะแพงขนาดไหน
เขาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงมองคนตัวสูงที่ยกเท้าออกไปแล้วและยกอ่างน้ำกลับไปไว้ในห้องน้ำ
“มานั่งนี่” เขาตบปุๆบนตักของเขามาคัสไม่แน่ใจว่าเขาเข้าใจผิดมั้ยแต่เดินเข้าไปใกล้เขาไว้ก่อนหลังจากนั้นก็โดนมือแกร่งโอบเอวลงไปนั่งบนขาแกร่งข้างนึง เขาต้องใช้มือจับไหล่แกร่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เพื่อทรงตัว
“อืม..” ใบหนาหล่อเหลาของโจนาสซุกลงบนคอปลายจมูกโด่งไล้กับซอกคอขาวเรียวจนอดจักกะจี้ไม่ได้
พรึ่บ!
มือของโจนาสอ้าเสื้อคลุมของมาคัสแบบไม่ได้ทันตั้งตัว
มาคัสใตัวแข็งทื่อ..ชายคนนี้จะทำอะไร?!
โจนาสจ้องอยู่ตรงจุดนึงของเขามาคัสจึงมองไปตามสายตาเขาก็เห็นว่าเข้าจ้องอยู่ที่โซ่คล้องเอว
มาคัสกระวนกระวายรีบจัดเสื้อให้หุบเหมือนเดิม
“ฮ่าๆๆๆๆ”อยู่ดีๆโจนาสก็ขำอย่างกับคนบ้าหันมาสบตากับมาคัสแล้วพูดสิ่งที่มาคัสคาดไม่ถึงออกมา
“ไม่อยากแก้แค้นโจนาธานบ้างหรอ?” โจนาธานหรือจักรพรรดิโจนาธาน โจนาสไม่ได้เคารพราชวงศ์แต่อย่างใด
“ครับ?”
“แก้แค้นสิฉันจะช่วยเอง” เขาพูดแล้วเผยรอยยิ้มหล่อเหลาออกมาแต่ในสายตามาคัสเขาดูเหมือนกำลังจะเล่นสนุกมากกว่า
เขาพยักหน้าเพราะความโกรธแค้นที่อยู่ในใจเขาตอนนี้มันก็พุ่งสูงมากขึ้นเขาผิดที่ไม่ได้สู้ก่อนหน้านี้ ไม่งั้นป้าคนที่ใจดีกับเขาก็คงไม่ตาย
“ผมจะแก้แค้นครับ”ดวงตามืดมิดของมาคัสเผยร่องรอยความ้าสังหารคนกระจายออกมาโจนาสทีเห็นแบบนั้นก็ยิ่งฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม
“จำเอาไว้.. ความผูกพันทำลายคนได้ง่ายจงอย่าผูกสัมพันธ์กับใคร นั้นก็เพื่อตัวนายเอง” โจนาสยกร่างบางไว้ข้างเขาแล้วทิ้งตัวลงนอน
“นายต้องเข้าเรียนที่อาเลเลียอะคาเดมี”มาคัสคุ้นชื่อที่เขาพูดขึ้น
เขาคิดไปสักพักก็นึกออก
อาเลเลียอะคาเดมีเป็สถานศึกษาเวทย์มนต์ระดับจักรวรรดิหลายๆอาณาจักรส่งคนมาเรียนที่นี่มากมายเป็ศูนย์รวมชนชั้นสูงและตระกูลใหญ่ ทั้งยังมีลูกคนรวยมากมาย คนที่ยากจนแทบจะไม่มีสิทธิ์เรียนที่นี่แม้แต้น้อยการแข่งขันสูงเพื่อชิงทุนเข้าเรียนที่นี่ก็มีน้อยจนบางคนไม่ได้คาดหวัง การเข้าเรียนที่นี่ต้องใช้เงินจำนวนมากคนที่ร
“ครับ”
“ชิงทุนมาซะ”สิ้นสุดเสียง มาคัสกู่ร้องะโในใจเสียงดังว่า..
ชิบหายแล้ว!
“ฉันจะส่งครูมาพรุ่งนี้”หลังจากนั้นโจนาสก็หลับตาลง
มาคัสเข้าใจว่าเขาไม่คิดจะต่อบทสนทาจึงเข้าสู่โลกส่วนตัวของเขา
..โจนาสมีความแค้นกับราชวงศ์?
..โจนาสมีความแค้นแค่กับโจนาธาน?
..เขาก็มีอำนาจที่จะเอาชีวิตจักรพรรดิได้ง่ายๆทำไมเขาถึงไม่ทำเอง?
หลังจากนั้นก็ปวดหัวเลยผล็อยหลับไปทั้งอย่างงั้นจนฝันร้ายทั้งคืน
เช้าวันต่อมา
“อืม..”เขาบิดไล่ความี้เีออกไปนึกได้ก็ชะงักลืมตามองข้างกายแต่ไม่พบคนที่นอนกับเขาทั้งคืน
นั่นทำให้เขาโล่งใจซะอีกหรือว่าเมื่อคืนคนที่ทำตัวลับๆล่อๆตั้งใจมาหาเขาแต่เจอโจนาสจึงกลับไปด้วยท่าทางแบบนั้น?
พอตอนเช้าตรู่เขาก็เรียกคนรับใช้มาเตรียมน้ำสำหรับอาบให้เขาแล้วก็ลงไปกินข้าวอุ่นร้อนที่พึ่งทำออกมา
“ไม่เข้าใจทำไมต้องรับใช้องค์ชายผู้นี้ด้วยหน้าก็หวานอย่างกับผู้หญิง ฉันอยากไปรับใช้องค์ชายสองมากกว่าอีก” คนรับใช้ซุบซิบมาคัสเดินยังไม่ทันเลี้ยวโค้งก็ต้องหยุดฟัง
“จริง..ทั้งหล่อทั้งใจดี องค์ชายสามก็ดีนะแต่เขาไปเรียนที่อาเลเลียอะคาเดมีนี่ เขาไม่ค่อยรับคนรับใช้หญิงหรอก”
มาคัสฟังและรวบรวมข้อมูลพอพวกนางเดินไปเขาก็เดินออกไปรับคนของโจนาสหน้าวังคนเดิมน่าจะเป็คนสนิทของเขาจริงๆมีทั้งความน่าเกรงขามในตัวรัศมีรอบตัวยังคล้างกับเ้านายเขา
วันนี้เขามาพร้อมกับคุณครูที่เขาว่าไว้เมื่อคืน
หลังจากนั้นก็มีคนรับใช้ไปจัดห้องสำหรับเรียนเอาไว้เป็ห้องที่คล้ายกับห้องหนังสือของเ้าของวังในห้องมีชั้นหนังสือเรียงเกือบรอบกำแพงห้องมีโต๊ะหลักของเ้าของวังกับโต๊ะรับแขกหน้าโต๊ะหลักทั้งคู่จึงนั่งลงที่โซฟาหน้าโต๊ะหลัก
เขามีเวลาพักตอนเที่ยงสองชั่วโมงไว้สำหรับเวลาอาหารเวลาเลิกเรียนคือสามโมงเย็นเขาก็ได้เป็อิสระเดินมุ่งไปห้องเก่าและขนของทั้งหมดไปที่ห้องชั้นบน หินเวทย์ก็พกไปด้วยกรณีโจนาสไม่ได้มาเขาจะได้ป้องกันตัวเองได้ในวังนี้นอกจากคนรับใช้ในห้องน้ำก็ไม่ค่อยมีคนรู้ว่าห้องนอนเขาอยู่ตรงไหนคนรับใช้บางคนไม่ได้มีความตั้งใจจะรับใช้เขาซะด้วยซ้ำซึ่งเขาคิดว่าแบบนี้มันก็ดียิ่งคนรู้เยอะเขาก็จะยิ่งตกอยู่ในอันตราย
เวลาก็ผ่านไปรวดเร็วถึงสามปีเขาอายุ18 ปี ใกล้ถึงเวลาที่เขาต้องสอบชิงทุนเข้าอะคาเดมีแนวข้อสอบมีทั้งเวทย์มนต์และความรู้เกี่ยวกับจักรวรรดิอาเลเลีย
เขาเดินทางด้วยรถยนต์สุดหรูที่โจนาสส่งมารับ
พอถึงสถานที่จริงก็ต้องทำให้เขาตกตะลึงเคยเห็นในภาพไม่เท่าเห็นของจริงมันเป็ตึกใหญ่กว้างรูปร่างทันสมัยสูงเกือบเท่าพระราชวังหลักขององค์จักรพรรดิและมันไม่ได้มีเพียงแค่ตึกเดียว ยังมีอีกหลายตึกที่รูปทรงแตกต่าง
มาคัสเป็หนึ่งในหนุ่มตาดีออกแนวหวานผมสีทองถูกจัดทรงเรียบร้อยด้วงตาสีดำมองด้วยความนิ่งสงบถูกหล่อหลอมมาจากการโดนจักรพรรดินีรังแกหลายร้อยครั้งในปีที่ผ่านมาเธอตั้งใจจะจัดการเขาลับหลังโจนาสเท่าที่เป็ไปได้
เขาเดินลงจากรถยนต์คันหรูคนทุกคนบริเวณนั้นหันมามอง
ไม่ใช่คนมีตังจะมีรถเป็ของตัวเองได้ยังต้องมีเส้นสายอำนาจกับเ้าของเทคโนโลยีเฉพาะแบบนั้นอีกด้วย
วันนี้เป็วันที่เฉพาะเด็กที่้าชิงทุนเท่านั่นเลยทำให้มีคนมากมายหลายเชื้อชาติอยู่ที่นี่คนรวยบางคนก็มาชิงทุนเล่นๆด้วย การได้ทุนถือมีเกียรติในด้านความรู้ อาจารย์หลายท่านจะโปรดปรานคนเก่งแต่ไม่เป็ที่โปรดปรานของนักเรียน
5K
![โลกเก่ามันน่าเบื่อ ไปต่างโลกดีกว่า[Mpreg]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1589431364_33980965.webp)
