บทนำ
ท้องพระโรงของวังหลวง
“ฝ่าา! นำพระศพท่านอ๋องกับพระชายาเข้ามาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”บุรุษรูปร่างสมส่วนในฉลองพระองค์ยาวสีทองปักลายัห้าเล็บพยักหน้ารับแล้วพูดต่อ
“พวกเ้าออกไปก่อน เจิ้นขออยู่คนเดียว”
“พ่ะย่ะค่ะ” ทหารที่เป็ผู้เดินเข้ามารายงานรับคำก่อนจะรีบออกไป
ร่างสูงเดินลงจากบัลลังก์ัมาที่โลงไม้ขนาดใหญ่กลางห้อง พลางทอดสายตามองไปยังร่างไร้ิญญาสองร่างในอาภรณ์แต่งงานสีแดงสง่าสมฐานะที่นอนจับมือกันอยู่ในนั้นด้วยความสลดใจ
ใบหน้าซีดเซียวของหนึ่งบุรุษที่ถูกแต่งแต้มให้ดูมีชีวิตชีวาแต่กลับหลับตาพริ้มไร้ซึ่งลมหายใจ และหนึ่งสตรีที่สวมผ้าคลุมหน้าเ้าสาวซึ่งปักลายขลิบทองอย่างประณีตไว้ เพื่อรอให้ถึงเวลาที่คนข้างกายจะมาถอดมันออกก่อนจะเริ่มเข้าสู่ค่ำคืนแห่งความสุขที่คู่รักทุกคู่ต่างก็เฝ้าฝัน…
น่าเสียดายเหลือเกินที่มันมิมีแม้แต่โอกาสจะถูกปลดออก…
เ้าของร่างทั้งสองยามมีชีวิตอยู่ก็มิได้มีโอกาสทำพิธีวิวาห์เข้าหอร่วมเตียงกัน…
ได้เพียงร่วมโลง เคียงหลุมยามวายปราณ…
กระนั้นก็ยังนับว่าดีกว่ามิได้ร่วมอันใดกันเลย…
เมื่อนึกมาถึงตรงนี้สายอัสสุชล[1]ของโอรส์แคว้นฉินก็ไหลหลั่งออกมาจากพระเนตรทั้งสองข้างอย่างสุดกลั้น
หนึ่งคือน้องชายร่วมบิดามารดาที่มียศถาบรรดาศักดิ์เป็ถึงชินอ๋องและพ่วงด้วยตำแหน่งแม่ทัพผู้เก่งกาจแห่งแคว้นฉินติดที่ว่าค่อนข้างจะใจร้อนหุนหันพลันแล่นไปหน่อย นอกนั้นดีไปหมด
อีกหนึ่งคือน้องสาวนอกสายเืที่เสด็จย่าอุปการะเข้ามาในวังั้แ่ยังเด็กและให้เสด็จพ่อของเขาแต่งตั้งนางเป็ท่านหญิง สดใส น่ารักสมวัยถึงบางทีจะใช้เงินฟุ่มเฟือยและทำตัวน่ารำคาญไปหน่อยก็เถอะ
ซู่ซู่...ซิ่นซื่อ...
เหตุใดความรักของพวกเ้าจึงกลายเป็โศกนาฏกรรมไปได้!?
แทนที่ข้าจะได้ร่วมยินดีในวันวิวาห์ได้เป็คนพระราชทานสุรามงคลให้พวกเ้า กลับต้องเตรียมสุสานให้...
คิดพลาง ‘ฉินชงเฉิน’ ก็นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่เดือนก่อนหลังจากที่ ‘ฉินซิ่นซื่อ’ สูญเสียคนรักของตนจากการลอบโจมตีของพวกฏแต่กลับกล่าวอ้างว่าเป็ฝีมือของ ‘ซู่ซู่’ และพยายามจะให้เขาซึ่งเป็พระเชษฐา[2]ลงโทษนาง
หึ...ช่างเป็เื่ตลกร้ายที่น่าขัน!
สตรีบอบบางเช่นซู่ซู่น่ะหรือ...จะมีแรงโก่งคันศรยิงใส่หัวผู้อื่นอีกอย่างน้องสาวของเขาเป็คนจิตใจดีมีเมตตา แม้บางคราจะดูเอาแต่ใจไปหน่อยแต่นางไม่เคยคิดร้ายต่อผู้ใด ทั้งวันที่เกิดเื่ก็นอนป่วยอยู่ในตำหนักของตน
อยู่ๆ จะไปฆ่า ‘ม่านชิงเซียน’ เพราะความริษยาได้อย่างไร
ฉินชงเฉินในตอนนั้นนึกขันในความคิดของพระอนุชา[3]เป็อย่างมาก…
ทว่า...
เพียงแค่เื่ตลกร้ายนี่แหละคือจุดเริ่มต้นของเื่ราวทั้งหมด!!!
[1] อัสสุชล = น้ำตา
[2] พระเชษฐา = พี่ชาย
3 พระอนุชา = น้องชาย
886
