บรรยากาศภายในห้องเพนท์เฮาส์สุดหรูดูเหมือนจะเย็นเยียบขึ้นถนัดตา แม้เครื่องปรับอากาศจะทำงานอยู่ที่อุณหภูมิเดิม กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่มิ้นท์ใช้ประจันหน้ากับกลิ่นคาวราคะที่ยังคละคลุ้งอยู่อ่อนๆ จากร่างกายของฟอนและสม มิ้นท์ยืนตัวสั่นเทาอยู่ตรงประตูห้องนอน เสื้อคลุมอาบน้ำผ้าไหมลื่นไถลลงมาเผยให้เห็นลาดไหล่เนียนละเอียดที่บัดนี้มีรอยแดงจางๆ จากฝีมือของชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบเมื่อคืนก่อน
ฟอนสะบัดหน้าหนีเพื่อนรัก ความเงียบที่เกิดขึ้นมันช่างบีบคั้นจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรำพันด้วยความสับสน สมขยับยิ้มที่มุมปาก ดวงตาคมกริบจ้องมองสองนางฟ้าที่กำลังร่วงหล่นจาก์มาอยู่ในกำมือของเขาอย่างช้าๆ
"ทำไมทำหน้าเหมือนเห็นผีล่ะครับคุณมิ้นท์?" สมเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจ เขาเดินเข้าไปหาต้นสังกัดที่เคยตราหน้าว่าเขาเป็เพียงขยะไร้ค่า "เพื่อนคุณเขาก็แค่... ้าการดูแลเป็พิเศษ เหมือนที่คุณได้รับไงครับ"
"สม... พอเถอะ ฉันขอร้อง" มิ้นท์พึมพำ น้ำตาคลอเบ้า มือเรียวเล็กจิกเข้าหากันจนเล็บฝังลงในเนื้อ
"พอเหรอ? นี่ยังไม่ได้เริ่มบทเรียนสำคัญเลยนะ" สมหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเอื้อมมือหนาไปกระชากแขนฟอนให้ลุกขึ้นจากเคาน์เตอร์หินอ่อน แล้วรวบตัวมิ้นท์เข้ามาไว้ในอ้อมแขนอีกข้าง "พวกคุณเป็เพื่อนรักกันไม่ใช่เหรอ? ความลับไม่มีในหมู่เพื่อน... และความเสียวซ่านก็ควรจะแบ่งปันกันด้วย"
ความอึดอัดขยายตัวจนถึงขีดสุด สมผลักร่างของทั้งคู่ลงบนโซฟากว้างกลางห้อง มิ้นท์พยายามจะถอยหนีแต่กลับถูกสายตาข่มขู่ของสมตรึงไว้ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดคลิปที่มิ้นท์กำลังครวญครางใต้ร่างเขาให้ฟอนดู แสงจากหน้าจอสะท้อนในดวงตาที่เบิกกว้างของนางแบบสาว
"ถ้าไม่อยากให้ภาพนี้หลุดไปถึงมือนักข่าว หรือถึงหู 'เสี่ย' ที่เลี้ยงพวกคุณไว้... ก็ทำตามที่ผมบอก"
คำสั่งนั้นเปรียบเสมือนโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น สมเริ่มปลดเปลื้องอาภรณ์ที่เหลืออยู่ของเขาออกช้าๆ เผยให้เห็นร่างกายกำยำที่มีรอยแผลเป็จางๆ จากการใช้ชีวิตโชกโชน เขานั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ แล้วรั้งร่างของฟอนให้มากดเข่าลงตรงหน้า ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมไปกระชากสาบเสื้อคลุมของมิ้นท์ให้แยกออก เผยให้เห็นปทุมถันคู่สวยที่กระเพื่อมไหวตามแรงสะอื้น
"มิ้นท์... ช่วยเพื่อนคุณหน่อยสิ" สมสั่ง เสียงของเขาพร่ามัวไปด้วยความกระหาย
มิ้นท์มองใบหน้าของฟอนที่บัดนี้เต็มไปด้วยความอัปยศแต่กลับมีแววตาที่สั่นระริกด้วยแรงอารมณ์ที่ยังค้างคา ร่างกายของฟอนเริ่มตอบสนองต่อััของสมที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลัง มิ้นท์จำใจโน้มตัวลงไป ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีถูกบดขยี้ด้วยความกลัว ริมฝีปากที่เคยใช้เอื้อนเอ่ยบทละครอันแสนหวาน บัดนี้ต้องทำหน้าที่ปรนเปรอความใคร่ให้กับชายที่เธอเคยดูถูก
"อึก... อื้อออ" เสียงครางอื้ออึงในลำคอของมิ้นท์ดังขึ้นเมื่อสมบังคับให้เธอใช้ริมฝีปากกับส่วนอ่อนไหวของเขา ฟอนมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ความขยะแขยงตีรวนขึ้นมาแต่ส่วนลึกของร่างกายกลับเปียกชื้น
สมไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างเปล่าประโยชน์ เขาอุ้มฟอนขึ้นมาวางทับบนตัวเขาในท่าหันหน้าเข้าหา มิ้นท์ที่ยังคงทำหน้าที่อยู่ด้านล่างถูกแรงเบียดจากสะโพกของฟอนจนต้องขยับออกเพียงเล็กน้อย
"ขย่มสิครับคุณฟอน... โชว์ให้คุณมิ้นท์ดูหน่อยว่านางแบบระดับโลกเขา 'ขี่' กันยังไง"
ฟอนหลับตาแน่น หยาดน้ำตาเม็ดเล็กไหลร่วง แต่สะโพกมนกลับเริ่มขยับยกขึ้นและกดลงช้าๆ ตามสัญชาตญาณ ร่างกายของเธอทรยศต่อจิตใจอย่างรุนแรง ความคับแน่นที่สอดประสานเข้ามาทำให้เธอต้องเชิดหน้าขึ้นรับความเสียวซ่าน
**พั่บ! พั่บ! พั่บ!**
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อนในห้องที่เงียบงัด มิ้นท์มองดูเพื่อนรักที่กำลังโยกคลอนอยู่บนตัวสมด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ความอัปยศที่ต้องเห็นเพื่อนโดนกระทำสลับกับการที่เธอต้องเป็ฝ่ายร่วมวงไพบูลย์ทำให้หัวใจเธอเต้นรัว สมเอื้อมมือไปบีบเค้นทรวงอกของมิ้นท์แรงๆ จนเธอร้องออกมา
"อ๊าาา! สม... ฉันเจ็บ"
"เจ็บสิดี... จะได้จำไว้ว่าใครเป็เ้าของพวกคุณ" สมคำรามพลางเร่งจังหวะ่ล่างให้สวนรับกับการขย่มของฟอนอย่างหนักหน่วง
**ตับ! ตับ! ตับ! ป๊าบ!**
"อื้อออ... สม... แรงไป... อ๊าาา! มิ้นท์... ช่วยด้วย... อ๊ะ! อ๊ะ!" ฟอนร้องครางเสียงหลง มือของเธอขย้ำลงบนไหล่หนาของสมจนเกิดรอยเล็บ จังหวะการควบขี่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทรวงอกอวบอิ่มกระเพื่อมไหวอย่างบ้าคลั่งตามแรงเหวี่ยง
สมพลิกตัวฟอนลงให้นอนหงายแล้วจับขาเธอพาดบ่า ก่อนจะหันไปหาร่างของมิ้นท์ที่สั่นเทา เขาประคองใบหน้าของมิ้นท์ขึ้นมาจูบอย่างดุดัน รสจูบที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวและการข่มขู่ทำให้มิ้นท์แทบสำลัก ในขณะที่่ล่างของเขายังคงกระแทกกระทั้นเข้าหาฟอนอย่างไม่หยุดยั้ง
**ป๊าบ! ป๊าบ! ป๊าบ! ป๊าบ!**
"อ๊างงง! จะออก... ฉันจะออกแล้ว... สม!" ฟอนกรีดร้อง ร่างกายเกร็งกระตุกซ้ำๆ น้ำรักแห่งความใคร่ไหลชโลมจนเปียกปอนไปทั่วโซฟา สมยังไม่ยอมหยุด เขาเร่งเครื่องจนถึงขีดสุดก่อนจะถอนกายออกมาจากฟอนแล้วพุ่งเป้าไปที่มิ้นท์ทันที
เขาจับมิ้นท์คว่ำหน้าลงกับพนักโซฟา แล้วแทรกตัวเข้าหาร่องรอยที่เขาทิ้งไว้เมื่อคืนก่อนอย่างรุนแรง มิ้นท์ซบหน้าลงกับหมอนอิง ส่งเสียงร้องไห้ปนความเสียวสยิวออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่
**พั่บ! พั่บ! พั่บ!**
"อ๊าาา... ไม่ไหวแล้ว... ตรงนั้น... สม... แรงๆ... พั่บ พั่บ!" มิ้นท์ส่ายสะโพกวนไปมาอย่างลืมตัว ร่างกายที่เคยบริสุทธิ์สูงส่งบัดนี้โหยหาเพียงความใคร่ที่ชายชั้นต่ำมอบให้
ในขณะที่กามกรีฑากำลังดำเนินไปอย่างบ้าคลั่งนั้นเอง... ที่มุมหนึ่งของห้อง บริเวณประตูที่เชื่อมต่อไปยังระเบียง มีเงาตะคุ่มของใครบางคนกำลังยืนนิ่ง
**พลอย** เน็ตไอดอลสาวห้องข้างๆ ที่แอบย่องเข้ามาตามประตูระเบียงที่เชื่อมกันเพื่อจะมาขอยืมของจากมิ้นท์ กลับต้องยืนตัวแข็งทื่ออยู่หลังม่านหนา ตาของเธอเบิกกว้าง มือเรียวถือสมาร์ทโฟนค้างไว้ในท่าที่กำลังบันทึกวิดีโอ ลมหายใจของเธอหอบถี่ ผิวหยาดเยิ้มไปด้วยเหงื่อเมื่อเห็นภาพการร่วมรักที่แสนดุดันและวิตถารตรงหน้า
สมเหลือบตาไปเห็นเงาสะท้อนในกระจกบานใหญ่ มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นอย่างเ้าเล่ห์ เขารู้ั้แ่วินาทีแรกที่ม่านขยับว่ามีคนแอบดูอยู่ แต่เขากลับยิ่งเร่งจังหวะกระแทกใส่ร่างมิ้นท์แรงขึ้นไปอีก
**ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!**
"ดูไว้นะครับคุณพลอย... ว่าเพื่อนนางเอกของคุณ เวลาโดนยามอย่างผมเย็ด... เขาร้องดังขนาดไหน!" สมะโก้อง
มิ้นท์และฟอนสะดุ้งสุดตัวด้วยความใ เมื่อรู้ว่าไม่ได้มีเพียงพวกเธอที่อยู่ในห้องนี้ พลอยที่ซ่อนอยู่หลังม่านหน้าซีดเผือด เธอพยายามจะวิ่งหนีแต่ขาเ้ากรรมกลับอ่อนแรงจนทรุดลงกับพื้น
สมกระตุกเกร็งเป็ครั้งสุดท้าย ปลดปล่อยธาราน้ำรักขาวขุ่นพุ่งฉีดเข้าไปในกายของมิ้นท์จนล้นทะลักออกมา ร่างของมิ้นท์ซบลงอย่างหมดแรง เสียงสะอื้นสั่นเครือดังสะท้อนความอัปยศที่ยากจะลบเลือน
สมลุกขึ้นจัดการเสื้อผ้าของตัวเองอย่างใจเย็น เขาเดินตรงไปที่ผ้าม่านผืนหนาแล้วกระชากมันออกอย่างแรง พลอยนั่งกองอยู่ที่พื้น ตัวสั่นสะท้าน มือยังกำโทรศัพท์ที่บันทึกหลักฐานความอัปยศของเพื่อนรักเอาไว้แน่น
"บันทึกไว้หมดหรือยังครับคุณพลอย?" สมโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูสาวน้อยเน็ตไอดอล "หรืออยากจะมาเป็นางเอกในคลิปต่อไปด้วยตัวเอง?"
พลอยมองหน้าสมด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด แต่ในดวงตาคู่นั้นกลับมีความกระหายบางอย่างที่ถูกจุดขึ้นจากการเฝ้าดูเมื่อครู่ ความลับที่เธอไว้ บัดนี้มันกลายเป็กับดักที่กำลังจะย้อนกลับมาเล่นงานเธอเอง
"พรุ่งนี้... ห้อง 1204 บ่ายสองโมง อย่าให้ผมต้องตามไปถึงห้องนะครับ" สมสั่งทิ้งท้าย ก่อนจะเดินออกจากเพนท์เฮาส์ไป ทิ้งให้สามสาวนางฟ้าตก์จมอยู่กับความเงียบและคราบราคะที่กัดกินศักดิ์ศรีจนหมดสิ้น
**แต่สิ่งที่พลอยไม่รู้คือ... ในโทรศัพท์ของเธอที่กำลังบันทึกภาพอยู่นั้น มันแอบเชื่อมต่อกับระบบไลฟ์สดในกลุ่มลับที่เธอเผลอกดค้างไว้... และตอนนี้ มีคนนับร้อยกำลังจ้องมองความอัปยศของพวกเธออยู่!**
พลอยแอบดูแล้วโดนจับได้! บทต่อไปสามสาวตก์พร้อมกัน กดติดตาม กดใจ เก็บไว้!
151
