ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

    ตอนที่ 5 กลุ่มโจร

    เทียนหลงที่อยู่ในร่างของมังกรได้ลากเกวียนสงครามไปอย่างช้า ๆ เนื่องจากลั่วเทียนต้องการชมทัศนียภาพของป่านภา ทวีปทะยาน
    ในเขตป่านภาเหล่าสัตว์อสูรต่างหลีกทางให้เทียนหลงในร่างของมังกรยักษ์ที่อยู่ระดับมหาบรรพกาล ไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนกล้าเข้าใกล้ แค่กลิ่นอายพลังงานกดดันของเทียนหลงก็สามารถผ่านป่านภาไปได้ทุกที่
    เทียนหลงใช้เวลาผ่านป่านภากว่าหนึ่งเดือนจนจะถึงทางออกจากป่านภา เทียนหลงกล่าวกับลั่วเทียน "นายท่านตอนนี้เราใกล้จะออกจากป่านภาท่านมีสิ่งใดต้องการหรือไม่"
    ลั่วเทียนกล่าวว่า "เทียนหลงเจ้าจงลดระดับพลังของตัวเองให้เหลืออยู่ระดับเซียนปฐพีซะ ส่วนข้าเองก็จะลดระดับเหมือนกันให้อยู่ที่ระดับผู้ฝึกตน"
    ข้าจะให้เจ้าปลอมเป็นพ่อบ้านเทียนหลง ส่วนข้าจะเป็นนายน้อยลั่วเทียน "จากนี้ไปเราจะใช้การเดินทางเท้าออกสู่ป่านภา
    แต่ในระหว่างที่ลั่วเทียนกำลังเดินทางเข้าสู่เมืองทะยานนั้นก็ได้เจอหญิงสาวผู้หนึ่งที่กำลังโดนกลุ่มโจรล้อมเอาไว้ ส่วนข้าง ๆ หญิงสาวผู้นี้มีแต่ศพเต็มไปหมด คาดว่าน่าเป็นกลุ่มของหญิงสาว
    หญิงสาวผู้นี้มีระดับผู้ฝึกตน ส่วนในกลุ่มโจรที่เหลือทั้งเจ็ดคน คนที่มีระดับพลังมากสุดคือระดับเซียนปฐพีเป็นหัวหน้ากลุ่มโจร ที่เหลืออีกหกคนเป็นลูกน้องมีระดับพลังอยู่ขั้นผู้ฝึกตนทั้งหมด
    คาดว่าระดับพลังที่แตกต่างของกลุ่มโจรและกลุ่มของหญิงสาวจึงทำให้พ่ายแพ้ไป
    ลั่วเทียนเดินเข้ามาหากลุ่มโจรโดยไม่มีควาามเกรงกลัวแม้แต้น้อย และมีเทียนหลงตามหลังมา
    ลั่วเทียนถามกลุ่มโจรว่า "เหตุใดเหล่าจึงต้องฆ่าแกงกันเช่นนี้ ให้อภัยกันไม่ได้หรือ" หัวหน้ากลุ่มโจรมองมายังลั่วเทียนที่ในสายตาของเขามองเห็นลั่วเทียนมีระดับพลังอยู่ที่ผู้ฝึกตนก็แสยะยิ้ม แล้วหันไปมองคนด้านหลังที่มีระดับพลังขั้นเดียวกันกับตน จึงได้กล่าวกับลัวเทียนว่า
    "เจ้าหนุ่มเห็นแก่คนที่ติดตามเจ้ามา จงกลับไปซะอย่ามายุ่งไม่เข้าเรื่อง" เมื่อลั่วเทียนได้ยินดังนั้นก็อารมณ์เสียขึ้นมาทันที่ เนื่องด้วยเคยเป็นผู้อยู่บนจุดสูงสุดมีแต่คนนอบน้อมเวลากล่าววาจากับลั่วเทียน
    ลั่วเทียนหันมาถามหญิงสาวว่า "สาวน้อยถือซะว่ามีวาสนาต่อกันที่เราได้มาพบกันข้าจะช่วยเจ้าก็แล้วกัน"
    ลั่วเทียนหันไปกล่าวกับหัวหน้ากลุ่มโจรว่าเจ้าจงจำไว้ว่าอย่าไปขึ้นเสียงกับคนที่ไม่ควรยุ่งด้วยไปอยู่นรกเอาแล้วกัน "เทียนหลงจัดการซะ"
    "รับทราบนายท่าน" เทียนหลงกล่าว
    เทียนหลงแค่มองแล้วหายใจแรงขึ้นนิดหน่อยกลุ่มโจรก็สลายกลายเป็นฝุ่นผงทันที เหลือไว้แต่หญิงสาวคนเดียว
    หญิงสาวได้แต่อ้าปากค้างเซียนปฐพีมีความสามารถเช่นนี้เลยหรือ แต่เพื่อเป็นการตอบแทนพระคุณ หญิงสาวจึงเดินไปกล่าวกับลั่วเทียนว่า "ขอบคุณคุณชายมาก ไม่ทราบว่าคุณชายมีนามว่าอะไรหรือ" ข้านายน้อยลั่วเทียน ส่วนนี่เทียนหลงพ่อบ้านของข้า
    นายน้อยลั่วเทียนตอนนี้ข้าไม่มีกลุ่มคนติดตามแล้ว ท่านจะไปเมืองทะยานฟ้าหรือเปล่า ถ้าท่านไปข้าขออาศัยไปด้วย
    ลั่วเทียนคิดอยู่พักนึง แล้วพูดว่า "เจ้าชื่ออะไร" ข้าชื่อหลินฟาน งั้นเจ้าก็ตามข้ามาเมืองทะยานฟ้าแล้วกัน
    ก่อนที่จะถึงเขตเมืองทะยานฟ้าหลินฟานได้ให้ป้ายหยกไว้กับลั่วเทียนที่เขียนว่า "ตระกูลหลิน" ก่อนที่จะแยกย้ายกันเข้าสู่ประตูเมืองทะยานฟ้า โดยหลินฟานต้องไปทำธุระสำคัญของนางก่อน