พี่สาวของผม…น่ารักเกินไปแล้ว! 18+ (Under the Same Roof)

หลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน แทนไทไม่สามารถนอนหลับสนิทได้อีกเลย

ภาพแผ่นหลังขาวของแพรวา…เสียงประตูที่แง้มเปิด และคำถามนิ่ง ๆ ของเธอที่เหมือนจะท้าทาย

ทั้งหมดนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา ราวกับไฟที่ลุกเงียบ ๆ

เขาไม่รู้ว่าเธอแค่ “แกล้ง” หรือ “เอาจริง”

แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ…เขา รู้สึก ไปแล้วแน่ๆ

เช้าวันถัดมา แพรวาไม่ได้ทำตัวเหมือนมีอะไรเกิดขึ้น เธอยังยิ้มบาง ๆ กินข้าวเงียบ ๆ และเอ่ยชวนเขาไปช่วยจัดตู้ในห้องนั่งเล่นราวกับเมื่อคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่นั่นแหละ—มันยิ่งทำให้เขายิ่งเสียการควบคุม

⸻

๰่๭๫บ่ายอากาศเริ่มร้อนอบอ้าว แทนไทช่วยแพรวาขนกล่องหนังสือหนัก ๆ หลายใบ เหงื่อเริ่มไหลลงต้นคอ แขนเสื้อพับขึ้นสูงจนเผยกล้ามเนื้อแน่นจากการออกกำลัง

แพรวายืนเช็ดเหงื่ออยู่หน้าพัดลม เธอสวมเพียงเสื้อกล้ามผ้าบางที่ตอนนี้แนบชิดเนื้อจนเห็นทรวดทรงชัดเจนกว่าทุกครั้งที่เขาเคยเห็น

เธอกวาดผมขึ้นรวบไว้ ทิ้งลำคอให้เปลือยอย่างไม่ปิดบัง

“หิวน้ำมั้ย?” เธอหันมาถาม ขณะหยิบขวดน้ำแช่เย็นจากตู้

“ครับ…” เสียงของเขาแหบกว่าที่ตั้งใจเล็กน้อย

เธอเดินเข้ามาหา ยื่นขวดน้ำให้

แล้วจู่ ๆ เธอก็พูดขึ้นเบา ๆ

“เหงื่อเธอไหลมาที่คอแล้ว”

ก่อนที่เธอจะยื่นมือมาเช็ดมันออกอย่างแ๶่๥เบาด้วยนิ้วของเธอเอง—นิ้วที่นุ่ม อุ่น และช้าเกินกว่าจะเรียกว่าบังเอิญ

มือของเขายกขึ้นจับข้อมือเธออย่างไม่รู้ตัว

เธอสบตาเขาเต็ม ๆ เป็๲ครั้งแรกในระยะเผาขน

“เธอจะทำอะไร…”

เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย ครั้งนี้ไม่ได้เหมือนการทดสอบ แต่เธอเริ่มรู้สึกว่าแทนจะคิดกับเธอจริง

“…ตอนนี้เธอหลงฉันแล้วล่ะสิท่า????”

“เปล่าครับ” เขาพูดเสียงต่ำ “ไม่ใช่แค่หลง…แต่มันมากกว่านั้นอีกทุกครั้งที่อยู่ใกล้พี่”

เธอเงียบ—แต่มือเธอก็ยังค้างอยู่อย่างนั้น

แทนไทยกมืออีกข้างขึ้น สอดเข้าใต้เส้นผมข้างใบหูเธออย่างแ๶่๥เบา

เขาค่อย ๆ โน้มหน้าเข้าไปช้า ๆ หยุดเพียงแค่ปลายจมูกแตะกัน

แพรวาหลับตาลงเบา ๆ ริมฝีปากเธอสั่นก่อนที่มันจะเชื่อมต่อกันในที่สุด—อ่อนโยนแค่ตอนแรก…แต่ดุดันขึ้นเรื่อย ๆ

มือของเธอขยุ้มเสื้อเขาไว้แน่น ขณะที่เขาลูบแผ่นหลังเธอช้า ๆ ลมหายใจของทั้งคู่เริ่มกระชั้นกัน จังหวะการ๼ั๬๶ั๼เริ่มรุนแรงขึ้นไม่มีช่องที่ทั้งคู่จะถอนตัว

แต่แล้ว…

“ติ๊ง!”

เสียงข้อความจากมือถือบนโต๊ะทำให้ทั้งคู่สะดุ้งเงียบ ๆ

แพรวาถอยออกมาเล็กน้อย ปรับสายตาให้เป็๲ปกติ และถอนหายใจยาว

“ฉันขอไปอาบน้ำก่อนนะ…”

เสียงเธอแ๵่๭เบา…แต่ชัดเจนว่าใจยังไม่สงบ

เธอเดินขึ้นบันไดไปช้า ๆ ทิ้งแทนไทไว้คนเดียวกลางห้องที่เงียบและร้อนยิ่งกว่าเดิมอีก