เมื่อได้ยินเสียงนี้ แววตาของ ซู่เสี่ยวเิ ส่องประกายขึ้น ในที่สุดเ้าบ้านี่ก็มาสักที!
แต่เมื่อนึกไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้านหน้าของเธออยู่ตอนนี้ ก็ทำให้เธอกลับมาปวดหัวอีกครั้ง แล้วจะออกไปจากสถานการณ์บ้า ๆ นี่ได้ยังไงกัน?
“เสี่ยวเิ พอดีว่าติดธุระอยู่นิดหน่อย เลยทำให้ต้องมาสาย...ปะ ขึ้นรถกันเถอะ!” เซียวเฉิน ชะโงกหัวของตัวเองออกมา แล้วก้มลงเล็กน้อยเพื่อเป็การขอโทษ
“เสี่ยวเิ เ้าหมอนี่เป็ใครกัน?”
เสี่ยวเิ ยังไม่ทันได้พูดอะไร ประตูของรถ BMW M5 ก็เปิดขึ้น จากนั้นชายหนุ่มผมสั้นสีเงินคนหนึ่งก็ก้าวเท้าลงมาพร้อมกับสอดส่ายสายตาสังเกต เซียวเฉิน
เมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม ซู่เสี่ยวเิ ก็กลอกตาขึ้น จากนั้นก็เหยียดยิ้มมุมปาก “เขาเหรอ? เขาเป็แฟนของฉันเอง!”
แฟนของเธอ?
เมื่อ 3 คำนี้หลุดออกมา ชายหนุ่มผมสีเงินอดไม่ได้ที่จ้องมองอย่างสงสัย แม้แต่เซียวเฉินที่อยู่ในรถก็เช่นเดียวกัน นี่มันเื่บ้าอะไรกันเนี่ย?
“ที่รัก ทำไมถึงเพิ่งมา ฉันรอนายนานแล้วนะ!”
ใบหน้ารูปไข่อันเรียบเนียนของ ซู่เสี่ยวเิ ยิ้มขึ้นด้วยความขี้เล่น มันช่างดูมีเสน่ห์อย่างล้นเหลือ ทำให้ชายหนุ่มผมสีเงินต้องจ้องมองอย่างไม่วางตา
เซียวเฉิน มองไปที่ ซู่เสี่ยวเิ จากนั้นก็มองไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มผมสีเงินที่ดูน่าเกลียดขึ้นเรื่อยๆ เขาก็เข้าใจแล้วว่าเกิดเื่อะไรขึ้น เขาถูกใช้ให้กลายเป็เกราะป้องกันตัวนี่เอง!
“เสี่ยวเิ มันเป็แฟนของเธอจริงๆงั้นเหรอ?” ชายหนุ่มผมสีเงิน จ้องเขม็งไปที่ เซียวเฉิน จากนั้นก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเ็า
“แน่นอนสิ!” ซู่เสี่ยวเิ พยักหน้าตอบรับ แล้วหันมองไปที่ เซียวเฉิน แล้วกะพริบตาเหมือนกับส่งสัญญาณให้เขา “ที่รัก เดี๋ยวฉันจะแนะนำให้คุณรู้จักสักหน่อย เขาคนนี้คือเพื่อนร่วมชั้นเรียนของฉันชื่อว่า หยินเหอ...”
ซู่เสี่ยวเิ ยังไม่ทันพูดจบ เซียวเฉิน ก็เปิดประตูรถลงมาแล้ว ยื่นมือขวาออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม “สวัสดี ผมเป็แฟนของเสี่ยวเิ ชื่อเซียวเฉิน”
เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวเฉิน มุมปากของซู่เสี่ยวเิก็ยกขึ้น เ้าบ้านี่ตอบสนองเร็วชะมัด งั้นก็ร่วมมือกับฉันซะ! อย่างไรก็ตามเดี๋ยวนายได้ร้องไห้แน่ หึๆ!
อย่างที่ ซู่เสี่ยวเิคิด ใบหน้าของชายหนุ่มผมเงินหมองคล้ำลง จากนั้นปัดมือขวาของ เซียวเฉิน ที่ยื่นออกมาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเ็าว่า “แล้วแกรู้ไหมว่าฉันเป็ใคร?”
“นายไม่ใช่เพื่อนร่วมชั้นของเสี่ยวเิเหรอ?” เซียวเฉินไม่ได้รู้สึกโกรธอะไร แต่ก็เก็บมือกลับคืนแล้วเขายังคงยิ้มอยู่
“ฉันก็คือแฟนของเธอ!”
เมื่อสิ้นเสียงของชายหนุ่มผมเงิน จากนั้นประตูของรถหรูที่อยู่ใกล้ ๆ หลายคันก็เปิดออก มีคนหนุ่มมากมายก้าวเดินลงมา ใบหน้าของพวกมันเต็มไปด้วยความดุร้ายและเย่อหยิ่ง
“หยินเหอ นายอย่ามาพูดจามั่วซั่วนะ ใครเป็แฟนของนายกัน! ถ้านายพูดอย่างนี้ แฟนฉันจะโกรธเอานะ! ฉันจะบอกนายให้ตอนนี้แฟนของฉันยิ่งอารมณ์ไม่ค่อยดีอยู่ด้วย!”
ซู่เสี่ยวเิ ที่อยู่ด้านข้างราดน้ำมันลงไปบนกองไฟ เธอดูไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลยทั้งนั้น!
“ได้ ซู่เสี่ยวเิ เธอกล้าทำเหมือนฉันหยินเหอ เป็คนโง่งั้นเหรอ? คิดว่าแค่พาผู้ชายที่ไหนมาแล้วจะไล่ฉันไปได้รึไง?” หยินเหอ ยิ้มเย็น เขาชี้นิ้วไปที่ เซียวเฉิน “เฮ้ ฉันจะบอกแกให้ แกมาทางไหนก็ไสหัวกลับไปทางนั้นเลยไป แกนี่ไม่เจียมเนื้อเจียมตัวเลย!”
“โอ้ ดูจากความหมายของแกแล้ว คิดว่าฉันเป็แฟนปลอม ๆ ของเสี่ยวเิใช่ไหม คิดว่าเสี่ยวเิจะหาคนมาเป็เกราะป้องกันงั้นเหรอ?” เซียวเฉิน เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม
“แล้วไม่ใช่รึไง?” หยินเหอ ถามกลับเสียงเ็า
ซู่เสี่ยวเิ ครุ่นคิดว่าควรจะราดน้ำมันลงไปเพิ่มยังไงดี เซียวเฉิน ก็ยื่นมือออกไปพร้อมโอบกอดเธอ แสดงท่าทางขี้เล่นแล้วพูดออกไปว่า “หึ ๆ ถ้าไม่ใช่แฟนแล้วฉันจะกล้าทำอย่างนี้มั้ย?”
“.........”
ซู่เสี่ยวเิ ตาค้าง ให้ตายเถอะ เ้าบ้านี่กล้าฉวยโอกาสงั้นเหรอ!
“ไอ้กระจอก ทำไมแกไม่หลบทางให้ฉันกับ ซู่เสี่ยวเิ !”
ไม่ทันที่ซู่เสี่ยวเิ ได้ตอบสนองอะไร หยินเหอ ก็กลายเป็คลุ้มคลั่ง!
ชายหนุ่มทั้งหลายที่อยู่รอบด้านก็โกรธเกรี้ยว ก่นด่าสาปแช่งออกมา พวกมันหยิบไม้เบสบอลออกมาจากในรถแล้วเข้าไปโอบล้อมรอบ เซียวเฉิน
เมื่อเซียวเฉินจ้องมองไปรอบ ๆ เขาก็ส่ายหัวอย่างอดไม่ได้ แล้วเอ่ยถามซู่เสี่ยวเิที่อยู่ภายใต้อ้อมแขนของเขา “พวกนี้เป็เพื่อนร่วมชั้นของเธอจริง ๆ งั้นเหรอ?”
ซู่เสี่ยวเิ ครุ่นคิดเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เมื่อมองเห็นฉากที่เกิดขึ้นข้างหน้า ทั้งยังต้องแบกรับความโกรธที่ถูกเอาเปรียบอีก เธอจึงพูดขึ้น “ใช่แล้ว ทำไมเหรอ นายคงไม่กลัวพวกเขาใช่มั้ย? หากว่านายกลัวพวกเขา ฉันจะโกรธนาย!”
“ฮ่าๆๆๆ ฉันเนี่ยนะจะมากลัวนักเรียน? แต่ฉันสงสัยว่าทำไมนั่นถึงบอกว่าตัวเองเป็แฟนของเธอละ?”
ซู่เสี่ยวเิ แสดงท่าทางลังเล แต่ก็พูดตอบกลับไปว่า “ก่อนหน้านี้ฉันเคยแข่งรถกับ หยินเหอ และในตอนนั้นฉันก็บอกว่า ถ้าฉันแพ้ ฉันยอมจะเป็แฟนเขา...”
“........”
เมื่อ เซียวเฉิน ได้ยินคำพูดนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะกลอกตามองบน ทำไมถึงโง่ขนาดนี้? กล้ากระทั่งใช้ตัวเองเป็สิ่งเดิมพัน?
“ได้ยินชัดแล้วใช่มั้ย? เธอแพ้ ฉันก็ควรได้ในสิ่งที่เป็ของฉัน...ส่วนแก จากนี้ไปก็อยู่ให้ห่างจากเธอซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าพวกเราไม่เตือน!” หยินเหอ พูดข่มขู่
เหล่าเด็กหนุ่มทั้งหลายคว้าจับไม้เบสบอล ใบหน้าแต่ละคนเต็มไปด้วยความดุร้าย พวกมันไม่ได้เหยียบย่ำคนอื่นมานานแล้ว วันนี้ที่หน้าประตูโรงเรียนพวกมันจะทำการสั่งสอนบทเรียนให้กับคนที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าต่อหน้านักเรียนทุกคน!
เซียวเฉิน มองดูท่าทางของพวกมันจึงอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า นี่เป็เพียงแค่เด็กนักเรียนมัธยมเท่านั้นเอง! อย่างไรก็ตามเขาี้เีที่จะทะเลาะกับพวกเด็ก ๆ แต่ก็ไม่อยากจะขายหน้าคนอื่นๆ!
“ทำไมไม่แข่งรถกันสักหน่อยละ หยินเหอ กล้าพนันสักรอบมั้ย?”
“พนัน? แกจะท้าให้ฉันเดิมพันงั้นเหรอ แล้วฉันจะพนันทำไม?”
เซียวเฉิน หัวเราะ แล้วกล่าวยั่วยุ “หยินเหอ ไม่ใช่ว่าแกอยากได้ เสี่ยวเิ เป็แฟนงั้นเหรอ? หากว่าฉันแพ้ ฉันจะยอมหลีกทางไปจากเธอ ว่าไง?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ซู่เสี่ยวเิ กลับร้อนรน เธอตั้งใจที่จะให้ เซียวเฉิน กับ หยินเหอ เกิดความขัดแย้งกัน เป็การดีที่สุดที่พวกเขาจะตีกัน...ไม่ว่าใครจะจัดการใครได้ เธอก็มีความสุขทั้งนั้น...และจะดีที่สุดถ้า เซียวเฉิน ถูกจัดการ เช่นนั้นเธอจะได้หลุดพ้นสักที!
แต่ก็ดี ถึงแข่งไปก็ไม่เห็นจะเป็อะไร ว่าแต่เขาจะเอารถอะไรมาแข่งกัน?
หยินเหอ มองไปที่ ซู่เสี่ยวเิ แล้วหันไปมอง เซียวเฉิน แล้วพูดว่า “ตกลง ฉันจะเดิมพันกับแก แต่ฉันจะเพิ่มของเดิมพันอีกอย่างหนึ่ง!”
“อะไร?”
“ถ้าหากว่าแกแพ้ นอกจากแกจะต้องเลิกยุ่งกับ ซู่เสี่ยวเิ แล้ว ฉันอยากจะได้แขนข้างหนึ่งของแกด้วย!”หยินเหอ พูดด้วยน้ำเสียงเ็า
“ตกลง!”แต่สิ่งที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของ หยินเหอ ก็คือว่า เซียวเฉิน ตอบรับโดยไร้ซึ่งความลังเล
“เฮ้ นายจะทำอะไร? ฉันยังไม่ได้อนุญาตเลยนะ? ทำไมถึงเดิมพันด้วยตัวฉันได้!” ซู่เสี่ยวเิ จ้องมองไปที่ เซียวเฉิน แล้วกระซิบ
“เธอไม่อยากจะแก้ปัญหานี้ให้จบ ๆ ไปในครั้งเดียวเหรอ? ถ้าอยากก็ฟังฉัน!” เซียวเฉิน เอ่ยถาม
ซู่เสี่ยวเิ มองไปที่กลุ่มของ หยินเหอแล้วก็กัดริมฝีปากสีเชอร์รี่ของตัวเอง ถ้าหากว่าเขาสามารถช่วยเธอจัดการกับปัญหากวนใจนี้ได้จริงๆ ก็ถือว่าเป็เื่ที่ดี! แต่หากว่าเขาแพ้แล้วจะทำยังไงดี?
“หยินเหอ ถ้าหากว่าฉันชนะ จากนี้ไปแกห้ามมาตอแย เสี่ยวเิ อีก ตกลงไหม?”
“ไม่มีปัญหา!” หยินเหอ ก็ตอบรับอย่างรวดเร็ว “แล้วแกอยากจะแข่งแบบไหน? แล้วเส้นชัยอยู่ตรงไหน?”
“แล้วแต่แกเลย”
“งั้นพวกเราไปเริ่มที่วงเวียนจิ่วหลงเป็ไง? ว่าแต่นายจะขับรถของประธานงั้นเหรอ?”
“ใช่ ฉันจะขับคันนี้”
“ได้ เมื่อถึงเวลานั้นก็อย่าหาว่าฉันขี้โกงซะล่ะ เมื่อแพ้ก็จงรีบไสหัวไปให้พ้นๆหน้าฉันซะ!”
“ตกลง อย่ามัวเสียเวลากันอีกเลย นำทาง!” เมื่อ เซียวเฉิน พูดจบ เขาก็ตบไปที่บั้นท้ายของ ซู่เสี่ยวเิ พร้อมกับพูดหยอกล้อ “ที่รัก ขึ้นรถ!”