ก่อนที่พายุแห่งความแค้นจะพัดทำลายทุกสิ่ง...ตระกูลอัครเดชโภคินและวรโชติเมธีเคยมีความหลังที่งดงามและสว่างสดใสด้วยมิตรภาพอันแแ่
ในอดีตบ้านหลังใหญ่สองหลังตั้งอยู่โดยมีรั้วติดกัน และมีเพียงแนวต้นแก้วที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆกั้นกลาง ทุก่ปิดเทอมฤดูร้อนเสียงหัวเราะของเด็กสองคนมักจะดังเจื้อยแจ้วอยู่ใต้ร่มเงาของต้นจามจุรีใหญ่หลังบ้านเสมอ
อคินในวัยสิบห้าปี เป็เด็กหนุ่มเงียบขรึมและจริงจัง เขามักจะใช้เวลาว่างไปกับการอ่านหนังสือสอบหรือศึกษาตารางงานของพ่อทว่าความตึงเครียดของเด็กหนุ่มมักจะถูกทลายลงเสมอด้วยเสียงฝีเท้าเล็กๆที่วิ่งตึกตักข้ามรั้วมาหา
พริมาในวัยเพียงเจ็ดขวบ เด็กหญิงตัวน้อยแก้มป่อง ดวงตากลมโตสุกใสราวกับลูกแก้วในมือมักจะถือสมุดวาดภาพและกล่องสีไม้คู่ใจวิ่งโร่มาหาพี่ชายข้างบ้านพร้อมรอยยิ้มจนตาหยีคู่เดิม
"พี่คิน!ดูนี่สิคะ พรีมวาดรูปพี่คิน หล่อไหม"เด็กหญิงยื่นหน้ากระดาษที่มีรูปเด็กผู้ชายตัวโตลายเส้นบิดเบี้ยวแต่มีรอยยิ้มกว้างให้ดู
อคินละสายตาจากตำราเรียนมองใบหน้าหวานที่เลอะคราบสีไม้ตรงหน้ามุมปากหยักลึกที่มักจะนิ่งสนิทขยับยิ้มละมุนอย่างที่น้อยคนนักจะได้เห็นมือหนายื่นไปลูบหัวเด็กหญิงตัวน้อยด้วยความเอ็นดูสุดหัวใจ
"วาดพี่ตาโตเกินไปหรือเปล่าพรีมแล้วนี่ทำไมแก้มเลอะสีแบบนี้" อคินหยิบผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋าเสื้อบรรจงเช็ดคราบสีบนแก้มเนียนอย่างเบามือและทะนุถนอมราวกับกลัวว่าผิวบอบบางนั้นจะช้ำ
"ก็พรีมอยากให้พี่คินหล่อๆ นี่นา...พี่คินใจดีที่สุดในโลกเลย พรีมชอบอยู่กับพี่คิน" เด็กหญิงหัวเราะร่าพลางกอดแขนเสื้อของพี่ชายข้างบ้านแน่น
อคินมองเด็กหญิงตัวเล็กๆที่เจริญเติบโตมาท่ามกลางความรักและความอบอุ่นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปกป้องสองครอบครัวสนิทสนมกันมาก พ่อของอคินเคยลูบหัวพริมาแล้วพูดกลั้วหัวเราะว่า 'ถ้าตาคินโตขึ้น น้าฝากดูแลน้องพรีมด้วยนะ' ส่วนอคินเองก็แอบสัญญากับตัวเองในใจว่าเขาจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลายรอยยิ้มอันบริสุทธิ์ของน้องสาวคนนี้เด็ดขาด
สายลมฤดูร้อนพัดผ่าน กลิ่นดอกแก้วโชยมาตามลม...มันเป็่เวลาที่อคินมีความสุขที่สุดเป็่เวลาที่เขารู้สึกว่าโลกใบนี้ปลอดภัยและน่าอยู่
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า แสงแดดอันอบอุ่นในวันนั้นจะกลายเป็เพลิงเผาไหม้ในวันนี้
ไม่มีใครรู้เลยว่าเด็กผู้ชายใจดีที่คอยเช็ดคราบสีบนแก้มให้เธอด้วยความทะนุถนอมจะกลายเป็พญามารที่บีบคั้นชีวิตของเธอด้วยความเกลียดชังในอีกสิบเจ็ดปีต่อมา
และความทรงจำที่แสนงดงามนี้เอง... ที่กลายเป็หอกแหลมคมขนาดั์ที่ปักลึกอยู่ในใจของอคินยิ่งในอดีตเขาเคยเอ็นดูและรักพริมามากเท่าไหร่ความทรยศที่เขาเชื่อว่าครอบครัวเธอหยิบยื่นให้ก็ยิ่งทวีคูณกลายเป็ความคลั่งแค้นที่พร้อมจะเผาทำลายทั้งเธอและตัวเขาเองให้มอดไหม้ไปพร้อมกันได้มากเท่านั้น!
1K
