หัวใจที่ว่างเปล่า

ในห้องครัว มีนกำลังยุ่งอยู่กับการปรุงอาหารเย็น เธอหมุนตัวไปมาอย่างคล่องแคล่วระหว่างเตาและตู้เย็น มือของเธอจับทัพพีคนอาหารในหม้อไปมาอย่างเชี่ยวชาญ กลิ่นเครื่องแกงจากบ้านที่แม่ตำส่งมาให้ หอมยั่วน้ำลายไปทั่วห้อง

ทันใดนั้นเอง เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น มีนเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบกับชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ไหล่กว้าง เหมือนจะซ่อนกล้ามเนื้อแน่นๆ ไว้ในเสื้อยืดสีขาวนั้น ชายหนุ่มกำลังเข็นกระเป๋าใบใหญ่เข้ามาในบ้าน เขามีใบหน้าหล่อเหลา ดวงตากลมโตเป็๞ประกาย และรอยยิ้มที่ดูอบอุ่น

คงจะเป็๲คนเข้ามาอยู่ใหม่สินะ? มีนคิดอยู่ในใจ เธอเห็นข้อความจากเอเจ้นที่ดูแลบ้านนี้ ว่าจะมีผู้เช่าคนใหม่ย้ายเข้ามา แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะชินกับการเข้าๆ ออกๆ ของคนในบ้านนี้แล้ว นี่ก็เป็๲อีกเหตุผลที่เธอไม่อยากจะสนิทกับเพื่อนในบ้าน เพราะตอนปีแรกที่เธอยู่ มีเพื่อนฟิลิปปินส์คนหนึ่งที่เธอรู้สึกสนิทด้วยมาก แต่ก็ต้องมีเหตุจำเป็๲ทำให้เพื่อนต้องย้ายกลับประเทศไป มีนเป็๲คนที่จัดการกับความรู้สึกตัวเองค่อนข้างยาก เธอจึงเศร้ามากจากเหตุการณ์นั้น และเธอก็ได้ตั้งใจว่าจะไม่สนิทกับเพื่อนบ้านคนไหนอีก

“ขอโทษนะครับ ที่รบกวน” ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ผมเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ห้องนี้ครับ” พูดพร้อมก็ชี้มือไปที่ห้องติดกันกับเธอ

มีนพยักหน้ารับ “อ๋อ ค่ะ ยินดีต้อนรับนะคะ” เธอตอบกลับไปพลางหันไปสนใจอาหารที่กำลังปรุงต่อ เธอไม่อยากพูดให้ยาวกว่านี้เพราะไม่อยากสนิทกับเขา

แต่ทิมกลับไม่สนใจท่าทีของมีนที่ไม่ค่อยเป็๞มิตร ทิมวางกระเป๋าแล้วเดินเข้ามาใกล้ๆ เค้าดมกลิ่นอาหารที่ส่งกลิ่นหอมจนอดใจไม่ไหว “กลิ่นหอมมากเลยครับ นี่มันอาหารไทยนี่ครับ ผมเคยทานตอนอยู่ที่ประเทศไทย”

“กำลังทำแกงเขียวหวานค่ะ” มีนตอบพร้อมทำสีหน้าแปลกใจ ผู้ชายหน้าตาเหมือนโอปป้าคนนี้รู้จักอาหารไทยด้วยรึ  “คุณเคยไปเที่ยวประเทศไทยหรือคะ”

ทิมยิ้มกว้าง “ผมเคยโดนส่งตัวไปดูงานที่ประเทศไทย 3 เดือนครับ” ทิมพูดด้วยความภาคภูมิใจ “ผมชอบ๰่๭๫เวลานั้นมากๆ เลยครับ แล้วคุณเคยไปประเทศไทยไหมครับ”

มีนยิ้มขำๆ และบอกว่า “ฉันเป็๲คนไทยค่ะ”

โอ้! ทิมอุทานเบาๆ “ดีใจมากๆ ครับ ที่ได้เจอคนไทยที่นี่” พูดพร้อมกับดึงมือของมีนที่ถือทัพพีอยู่ไปเขย่า

“เบาๆ ค่ะ ทัพพีมันร้อน” มีนพูดและหัวเราะเบาๆ ‘ผู้ชายคนนี้ตลกดี’ มีนคิด

ทิมบอกว่า เขาเป็๞คนเกาหลี บริษัทส่งตัวมาประจำการสาขาใหม่ที่นี่ เมื่อปีที่แล้วเขาได้มีโอกาศไปดูงานที่ประเทศไทย 3 เดือน เขาประทับใจทุกอย่างที่นั่น 

มีนสังเกตเห็นว่าทิมเป็๲คนที่อัธยาศัยดี และดูเหมือนจะชอบอาหารไทยจริงๆ เธอจึงถามเขาว่า “ทานมื้อเย็นด้วยกันไหมคะ มีนทำไว้เยอะเลย อ้อ ลืมแนะนำตัว ชื่อมีนนะคะ เป็๲คนไทย มาทำงานที่นี่ 3 ปีกว่าแล้วค่ะ” เธอพูดด้วยรอยยิ้ม ทิมทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายได้อย่างประหลาด เขาทะลายเกราะน้ำแข็งที่เธอสร้างไว้ได้อย่างรวดเร็วจริงๆ

ทิมได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มกว้าง “ขอบคุณมากๆ ครับ ถ้างั้นผมขออนุญาติเก็บกระเป๋า อาบน้ำ แล้วมาช่วยคุณมีนเตรียมอาหารนะครับ ขอเวลา 10 นาที รอผมนะครับ” 

มีนพยักหน้าเบาๆ พร้อมรอยยิ้มสดใส