ศีลเสมอกัน(Ambivert)

หลังจากแฟนเก่าต้าร์เดินออกไป เกมรีบแซวขึ้นทันที

"กูก็ว่า..ทำไมไอ้ต้าร์มันชอบขึ้นไปนอนห้องมึง ที่แท้พวกมึงก็แอบคบกันอยู่นี่เอง ไม่เห็นบอกกูเลยวะ..."

"ฮิ้ว..."อั้นและเพื่อน ๆก็ร้องแซวด้วย

"..."ต้าร์ยังคงอึ้งอยู่

ปฏิทินสวนขึ้น "แอบคบบ้าอะไร!!กูแค่หมั่นไส้แฟนเก่าไอ้ต้าร์มัน ชอบดูถูกคนอื่น สมัยนี้ผู้หญิงเขาหาเงินเองได้เยอะแยะ มีแต่มันนั่นแหละที่เอาแต่เกาะผู้ชายกินอย่างเดียว"

ต้าร์ได้ยินดังนั้น สติเริ่มกลับมาทันที ที่แท้เพื่อนก็แค่อยากช่วยเขาเท่านั้นเอง

"เชี่ย!!....คนรักสงบอย่างปฏิทินคนเดิมหายไปไหนวะ555" เกมแซวต่อ

"กูยังรักสงบเหมือนเดิม แต่เมื่อกี้มันอดใจไม่ไหวจริง ๆ"ปฏิทินตอบด้วยอารมณ์

"เมื่อกี้จริตพี่โคตรได้เลย เหมือนตัวแม่ตัวมัมออกโรงมาเอง"อั๋นแซวปฏิทินต่อ

"หรอวะ?"ปฏิทินเลิกคิ้วสงสัย เมื่อกี้เขาแสดงออกขนาดนั้นเลยหรอ

"เออ!!!"ทุกคนตอบพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

"...สงสัยกูดูละครเยอะเกินไปมั้ง?เลยติดนิสัยมา"ปฏิทินตอบ

ทุกคนพยักหน้าอย่างเข้าใจ

"ขอบใจมึงนะ ที่ช่วย"ต้าร์เอ่ยขึ้น

ปฏิทินหันมามองต้าร์ แม้ปากจะบอกว่าขอบคุณเขา แต่สายตาดูเศร้ายังไงไม่รู้ จนเขาอดคิดไม่ได้ หรือว่าจริง ๆแล้ว ต้าร์ยังรักแฟนเก่าอยู่ และผิดที่เขาเป็๲คนไปด่าคนที่เพื่อนรักหรือเปล่า เขาเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมา

"กูขอโทษนะ"ปฏิทินเอ่ยด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด

ทุกคนต่างขมวดคิ้วสงสัย ว่าปฏิทินเป็๲อะไร จากที่อารมณ์โกรธจัดเมื่อกี้ กลายเป็๲เศร้า

"ขอโทษเ๹ื่๪๫อะไร?"ต้าร์เลิกคิ้วสงสัย พร้อมกับยื่นมือไปจับไหล่ปฏิทิน

"ที่กูไปด่าคนที่มึง...รัก"ปฏิทินตอบด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด

(กูผิดเองที่เผลอใส่อารมณ์ด่าแฟนเก่ามึงไป พอกูนึกถึงตอนที่มันทิ้งมึงให้เจ็บตอนนั้น กูก็ยิ่งโกรธจนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ กูขอโทษนะ) ปฏิทินได้แต่โทษตัวเองในใจ

"เฮ้ย!ไม่เป็๲ไร กูต้องขอบใจมึงมากกว่าที่ช่วย"ต้าร์พยายามยิ้มปลอบเพื่อนรัก

ปฏิทินเงยหน้ามาสบตากับต้าร์ "..."

"อื้ม"ปฏิทินคลี่ยิ้มเล็กน้อย

หลังจากที่ทุกคนเงียบมาสักพัก เกมจึงเอ่ยขึ้นเพื่อทำลายบรรยากาศเศร้าหมอง "ป้ะ เล่นน้ำต่อ สงกรานต์มีแค่ปีละครั้งเองนะเว้ย มาสนุกให้สุดเหวี่ยงกันดีกว่า...เนอะ"

"อื้อ!!!"ทุกคนเห็นด้วย แล้วบรรยากาศเริ่มผ่อนคลายขึ้น

ระหว่างที่เล่นน้ำประแป้งหนุ่ม ๆสาว ๆกันอย่างสนุกสนาน ทุกอย่างกลับมาเป็๞เหมือนเดิมก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้เสียอารมณ์ แต่มีหนึ่งอย่างที่เปลี่ยนไป คือต้าร์ไม่ได้อยู่ชิดกับปฏิทิน หรือคอยทำตัวเหมือนหวงแบบนั้นอีก ต้าร์เลือกที่จะเว้นระยะห่างจากอีกฝ่าย และเปลี่ยนกลับมานั่งเล่นอีกฝั่งแทน ซึ่งทุกคนก็ไม่ได้สนใจอะไร รวมถึงปฏิทินด้วย

.

.

เวลา 01:25 น.

รถกระบะของพวกอั๋นขับมาจอดอยู่หน้าบ้านของอั๋นเพื่อส่งพวกรุ่นพี่ลงด้วย

"วันนี้โคตรสนุกเลยว่ะ ไว้พรุ่งนี้ไปอีกป้ะ" เพื่อนอั๋นเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าดูมีความสุข

"ไปดิ!!!"อั๋นและเพื่อน ๆตอบ ยกเว้นรุ่นพี่ทั้งสี่คนที่ยังยืนเงียบอยู่ เพราะเพลียจัด

"แล้วพวกพี่ล่ะ ไปด้วยกันอีกป้ะ"อั๋นเอ่ยชวน

"ไม่ว่ะ เหนื่อย"ปฏิทินตอบด้วยสีหน้าที่อ่อนล้า พลังงานที่ชาร์จไว้๻ั้๫แ๻่เมื่อเช้าหมดแล้ว ตอนนี้๻้๪๫๷า๹ไปนอนเติมพลังมาก ๆ

"พี่ก็ไม่เหมือนกัน พรุ่งนี้อยากพัก"ต้าร์ตอบเสียงเรียบ

"แต่พี่อยากไป"แฟนของเกมเอ่ยด้วยเสียงสดใส เพราะวันนี้เธอติดใจมาก ที่ได้เจอผู้คนมากมายแบบนั้น

"ไม่ให้ไปค่ะ พรุ่งนี้ฉิมเล่นอยู่บ้านเลย"เกมทำหน้าดุใส่แฟนสาว ทำให้อั๋นหันไปมอง

"ทำไมล่ะคะ นาน ๆที ฉิมจะได้ไปเล่นในเมืองแบบนั้น ปีที่แล้วก็โควิด พี่เกมให้ฉิมไปนะ พี่เกมไปด้วยก็ได้"ฉิมทำหน้าอ้อน จนลืมไปว่ามีคนอื่นมองอยู่

"ไม่ค่ะ พรุ่งนี้พี่ก็ไม่ไป ฉิมอย่าดื้อสิคะ"เกมเริ่มดุ

"งั้นพรุ่งนี้ ฉิมมาเล่นอยู่บ้านพี่นะ"

"ไม่ได้ค่ะ พรุ่งนี้พี่จะอยู่กับเพื่อน ฉิมไปเล่นกับเพื่อนฉิมเถอะ แต่ไม่ให้ไปเล่นในเมืองค่ะ"

"พี่เกมก็เป็๞แบบนี้ตลอด่ะ ฉิมก็อยากมีอิสระบ้าง"ฉิมเริ่มงอแง

ทุกคนยืนเงียบ "..."

เกมเห็นเพื่อนและรุ่นน้องต่างมองพวกเขา ก็รู้สึกอาย จึงลากแฟนสาวเดินกลับที่คุยที่ห้องของตัวเอง ทุกคนมองตาม จนพวกเขาหายลับสายตาไป

เพื่อนของอั๋นที่เหลือ จึงขอตัวกลับเช่นกัน เพราะดึกมากแล้ว

"ไว้เจอกันมึง พรุ่งนี้เวลาเดิม"อั๋นนัดเพื่อนของตน

"เออ ๆ"เพื่อนพยักหน้าตอบรับ แล้วขับรถกระบะออกไป

หลังจากเพื่อนของอั๋นจากไป อั๋นจึงหันมาบอกลารุ่นพี่อย่างปฏิทิน และต้าร์ "ผมไปนอนแล้ว พวกพี่ก็เหมือนกันนะ หน้าตาเพลียจัดเลย"

"อื้อ"ต้าร์และปฏิทินตอบ แล้วอั๋นก็เดินเข้าบ้านตัวเองไป ซึ่งอยู่ติดกับบ้านปฏิทิน

เมื่อทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้านตัวเองไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแค่ต้าร์และปฏิทิน ทั้งคู่สบตากัน "..." พร้อมกับบรรยากาศที่เงียบไร้เสียงใด ๆเนื่องด้วยแถบบ้านของปฏิทินส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีวัยรุ่น ทำให้เทศกาลที่สนุกแบบนี้ ดูเงียบจนรู้สึกเหงา

ปฏิทินมองเข้าไปยังแววตาของต้าร์

(มึงคงคิดถึงแฟนเก่าอยู่ใช่ไหม ถึงแม้ผู้หญิงคนนั้นจะทำไม่ดีกับมึงมากขนาดนั้น...แต่อย่างว่าแหละ กูไม่เคยมีแฟน กูคงไม่เข้าใจความรู้สึกที่มึงเจอหรอก แต่กูหวังว่าสักวันนึง มึงจะลืมเขาได้นะ) ปฏิทินคิดในใจ

"มึงเข้าบ้านเถอะ"ต้าร์บอกปฏิทินด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ซึ่งแตกต่างจากบุคลิกของต้าร์โดยสิ้นเชิง

(คงอยากกลับไปทบทวนความรู้สึกตัวเองสินะ) ปฏิทินคิดแทนต้าร์

"อื้ม มึงก็รีบกลับบ้านไปได้แล้ว"

"มึงเดินเข้าบ้านไปก่อน แล้วกูจะไป"

"บ้านกูก็แค่นี้เอง มึงนั่นแหละไปก่อน ขับรถกลับดี ๆ"ปฏิทินแย้ง

"ไม่ มึงนั่นแหละเข้าบ้านไปก่อน ถ้ามึงไปเข้าบ้าน กูก็ไม่กลับ"ต้าร์แย้งกลับ

"อะไรของมึงวะ?เออ ๆ"ถึงแม้จะงงกับท่าทางที่เปลี่ยนไปของเพื่อนสนิทบ้าง แต่สุดท้ายปฏิทินก็ยอมเดินเข้าบ้านไป

ต้าร์คอยมองตาม จนกระทั่งแสงไฟที่ส่องผ่านประตูหน้าบ้านของปฏิทินมืดลง เขาถอนหายใจออกมาอย่างรู้สึกเหนื่อยใจ แล้วเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าต่างของห้องเพื่อนสนิท ที่ตอนนี้ถูกเปิดไฟเป็๞ที่เรียบร้อย แสดงว่าอีกฝ่ายเข้าห้องแล้ว เขาจึงเดินไปคร่อมรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจของตน ที่จอดอยู่ใต้ต้นไม้หน้าบ้านปฏิทิน แล้วขับรถกลับบ้านของตัวเอง

.

.

ณ บ้านเกม

เวลา 03:38 น.

ภายในห้องนอนมืดสนิท มีหญิงสาวนอนเอาหน้าซุกอกแฟนหนุ่มของตัวเองโดยมีเพียงผ้าห่มผืนเดียวที่ช่วยปกคลุมร่างกายของพวกเขา พร้อมลมหายใจของแฟนสาวที่ดังสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าได้เข้าสู่นิทราเป็๲ที่เรียบร้อย

เกมเปลี่ยนท่ามาเป็๞นอนหงาย พร้อมกับยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์จากโต๊ะข้างเตียงนอนของตน แล้วกดเข้าแอพ

แชต

เกม : อั๋น พรุ่งนี้ใส่เสื้อแขนยาว กางเกงขายาวด้วยนะ ห้ามใส่ขาสั้นเหมือนวันนี้ เพราะพี่หวง