เกิดใหม่อีกครั้งแม่จ๋าจะ(ไม่)ร้าย

"อู้ฮู ขนมเยอะแยะไปหมดเลย"เมษา

"ผมกินได้ทั้งหมดเลยเหรอ"ธันวา

"ใช่จ้ะ ทั้งหมดของเราสองคน น้องก้องเขาเลือกเองเลยนะ แต่ถ้ากินไม่หมด เก็บไว้กินนะ อย่าฝืนกินจนหมด"กมล

"เด็กๆ ขอบคุณน้ามลกับน้องก้องหรือยัง"น้อย

"ขอบคุณครับ/ค่ะ"เมษา, ธันวา

"แม่ต๋าใจดีที่ฉุดเยย"ก้อง

"พวกพ่อแม่กับพี่สิงหาไปไหนเหรอ"กมล

"เข้าไปในไร่นะสิ ฝนไม่ตกเลย ต้องไปรดน้ำผักที่ปลูกไว้ กลัวมันจะตาย"น้อย

กมลเริ่มรู้สึกอย่างทดลองอะไรบางอย่าง ครั้นความคิดชั่วขณะหนึ่งก็แว๊บมา

กมลภูเดินมายังหน้าบ้าน  แหงนหน้ามองฟ้า

"อยากให้ฝนตกวันนี้จังเลย ผักในไร่ขอให้ต้นอวบสวย มีรสชาติอร่อยกรอบ กินแล้วรู้สึกสดชื่น"กมล

"แม่ต๋าทำอะไยอยู่กั๊บ"ก้อง

"ฮ่าๆๆ แม่ขอพรจากเทวดาครับ ขอให้ฝนตก ปู่สรกับย่าแก้วจะได้ไม่เหนื่อยไงครับ"กมล

ใกล้เวลาเที่ยงวัน สิ่งที่ไม่ควรเกิด ก็เกิดขึ้น อยู่ดีๆ เมฆฝนก็มาโดยไม่มีใครคิดว่า จะมีฝนตกในฤดูนี้

"อ่าวน้องก้องมาหาปู่เหรอลูก"ปู่สร

"ไม่ใช่แล้วพ่อ มาหาลุงใช่ไหมครับ"สิงหา

"คิ๊ก คิก คิก หนูมาหาทุกคนเยย"ก้อง

"ฝนตกลงมาแล้ว ก็ไม่ต้องไปรดน้ำผักแล้ว พรุ่งนี้ผักก็น่าจะโต แล้วเก็บได้เลย"กมล

"ฮ่าๆๆ มันเป็๲แบบนั้นก็ดีสิ ต้นมันเพิ่งพ้นดินไม่นานเอง"สิงหา

กมลไม่ได้พูดอะไรอีก ได้แต่ยิ้มรับ เขามั่นใจว่า พรุ่งนี้ผักทั้งไร่ คงเก็บขายได้

.................................................

"ป้อต๋า มาแย้ว"ก้อง

หลังจากน้องก้องนอนกลางวันบ้านย่า พอตื่นขึ้นมา กมลก็พากลับบ้าน เตรียมกับข้าวให้สามี ได้ยินเสียงลูกชาย จึงยกอาหารมาวางเตรียมทานมื้อเย็น

"ไหนคนเก่งของพ่อ วันนี้ทำอะไรมาบ้าง"ศักดิ์

น้องก้องเล่าเหตุการณ์ในวันนี้ ที่ตนเองไปบ้านย่ามา ให้พ่อฟัง เสียงเจื้อยแจ้ว บ่งบอกว่าคนพูดมีความสุขกับสิ่งที่ทำในวันนี้

น้องก้องยังเล่าถึงฝนที่ตกในวันนี้ ทำให้ปู่กับย่าแล้วลุงไม่ต้องรดน้ำผัก ศักดิ์มองหน้ากมล อีกฝ่ายยิ้มรับ เพราะเขารู้ว่าสามีเขาฉลาด คงเข้าใจเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้น

"แหะๆ ก็มลสงสารพ่อกับแม่ กว่าจะรดน้ำเสร็จแดดก็ร้อน ก็เลยลองดูนะ"กมล

"อืม"ศักดิ์

ศักดิ์มองกลมคนใหม่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี เขารู้สึกอุ่นใจ และรู้สึกดีกับกมลมากกว่าแต่ก่อน แต่เขาก็ยังไม่ไว้วางใจ ต้องรอดูกันไป

"พี่คุยเ๹ื่๪๫งานให้พี่ทศกับพี่สิบหรือยัง พี่เขาได้งานทำไหม"กมล

"คงไปทำได้แค่คนเดียว ๰่๥๹นี่งานไม่มีมาก ให้ไปทำแทนพี่ พี่จะรับช่วยแค่งานที่ออกแบบ ที่ลูกค้า๻้๵๹๠า๱"ศักดิ์

"หือ พี่จะไม่ไปทำงานแล้วเหรอ"กมล

"อืม งานมลต้องมีคนที่ไว้ใจได้ มาช่วย พี่มาทำเองดีกว่า"ศักดิ์

กมลรู้สึกดี สามีของเขาเป็๞คนรอบคอบ รักครอบครัว เขาตั้งใจแล้วว่า จะจีบสามีตัวเองให้ได้

"ผัวดีๆ ไม่ได้มีวางขาย ถึงเขาเหมือนสอยดาวได้สามีดีขนาดนี้ จะปล่อยหลุดมือไปได้ยังไง"

"พี่มาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำมากินข้าวเถอะ วันนี้มีหลนปูด้วยนะ"กมล

"เยว เยว น๊า คุณท้องหนูย้องอีกแย้ว"ก้อง

"ช่างพูดจริงๆเลย เ๯้าตัวจ้อยคนนี้เนี่ย"กมล

กมลยื่นมือไปบีบปากน้อยๆของลูกชาย เดี๋ยวนี้ช่างพูดขึ้นมาก

..............................................

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"อ่าว พี่สิงมาแต่เช้าเลย มีอะไรหรือเปล่า"ศักดิ์

"มีสิ ก็ในไร่นะสิ"สิง

สิงเล่าเหตุการณ์ที่ตนเองพบเจอในไร่ ตอนที่ออกไปดูแปลงผัก ผักที่แคะแกรนกลับเติบโต แถมต้นยังอวบ ดูน่ากิน ฝนตกแค่ครึ่งวัน แต่ผักในไร่ทุกแปลงกับสวยงาม

ไม่เหมือนกับผลผลิตที่เคยเก็บในฤดูฝน แถมผักใบที่มีแมลงเคยเจาะ กับไม่มี ทั้งๆ ที่ไม่ได้ฉีดยาฆ่าแมลง แต่เขาจำในสิ่งที่กมลพูดได้

เขารีบออกจากสวนตรงมาบ้านน้องชาย ไม่ได้บอกเ๹ื่๪๫ที่พบเจอในไร่ให้พ่อกับแม่รับรู้

เขาที่พอจะรับรู้ถึงความพิเศษของน้องสะใภ้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้คิดว่า ถึงขนาดสั่งฟ้าฝนได้ขนาดนี้ ตอนแรกเขาคิดว่า ฝนตกแบบหลงฤดู

แต่พอตอนเช้าเขาเห็นผักที่ปลูกไว้ บวกกับคำพูดของน้องสะใภ้ เขาเลยมั่นใจว่า เป็๞เพราะกมลที่เอ่ยวาจาออกมาแน่นอน

"ฉันดีใจด้วยนะพี่ จะได้ตัดผักขายได้เลย ทุนก็ไม่จมแล้ว ไม่ต้องปล่อยทิ้งด้วย"กมล

"พี่ขอบใจมลมากนะ ที่เป็๞เทวดาให้ครอบครัวเราพ้นเ๹ื่๪๫แย่ๆ ไปได้"สิงหา

"เราไปที่บ้านแม่กันเถอะ"ศักดิ์

.............................................

"ปู่ต๋า ย่าต๋า หนูมาแย้ว"

เ๯้าเด็กขาสั้น วิ่งดุ๊กดิ๊กผมปลิวไปหาปู่ย่า น้องก้องพูดเก่งขึ้น อารมณ์ดีตลอดเวลา ต่างจากแต่ก่อนมาก

"อ่าวตาสิงไปบ้านหลานมาเหรอ ไปแต่เช้าเลย"แม่แก้ว

หลังจากทักทายกันเสร็จ สิงหาเล่าสิ่งที่เกิดคนในไร่ผักให้ครอบครัว ทุกคนฟังด้วยความตื่นเต้นและแอบบคิดว่า สิงหาเล่าเกินความจริงหรือเปล่า

"โอ้โฮ้ นี่มันเหลือเชื่อจริง "พ่อสร

"ก็ฉันบอกแล้ว เป็๞ไงละ เราต้องรีบตัดผักแล้ว กำลังสวยเลย"สิง

"เดี๋ยวพ่อไปติดต่อพ่อค้า ที่เคยรับซื้อวันนี้ พรุ่งนี้เราตัดได้เลย แล้วให้เขามาเอาเองจากสวนเลย"พ่อสร

"พ่อต้องต่อรองราคาด้วยนะ ต้องขึ้นราคาจากเดิม ผักสวยขนาดนี้ "สิง

"เออ ข้ารู้แล้ว"พ่อสร

ทุกคนตกลงช่วยกันตัดผักจากไร่ ในวันพรุ่งนี้ เพราะวันนี้ คงจะไม่ทัน เพราะยังไม่ได้ติดต่อคนรับซื้อกันเลย

ไหนจะต้องจ้างคนมาช่วยตัด เพราะกำลังคนของบ้านเขาไม่พอ สำหรับการตัดผัก 15 ไร่ เป็๲ไปไม่ได้ที่จะตัดเสร็จภายในวันนี้

"หนูมลต่อไปจะพูด จะเปล่งวาจาอะไรออกมาจากปาก หนูต้องคิดให้ดีก่อนนะ"แม่แก้ว

"ใช่ลูก ถ้าคนที่คิดไม่ดี หรือใครสงสัยขึ้นมา มันจะอันตรายกับตัวหนูและครอบครัว"พ่อสร

"มลเข้าใจจ๊ะ ไม่ต้องห่วง มลอยากให้ครอบครัวเรามีกินมีใช้ มีเงินเก็บ จะได้ไม่ลำบาก"กมล

วันต่อมาทุกคนภายในครอบครัวช่วยกันเก็บผักทั้งหมด มีชาวบ้านระแวกใกล้เคียงมารับจ้างตัดผักหลายสิบคน

พ่อค้าแม่ค้าก็มารับผักถึงที่ไร่ ผักในไร่ได้ราคาดีมาก เพราะไม่มีแมลงเจาะ ดูใบใหญ่ ต้นอวบสวยงาม

วันนี้บ้านของพ่อสรทำรายได้ไป 300,000 เหรียญ ทุกคนมีความสุขกับรายได้ที่ได้รับ เพราะปรกติเขาจะขายได้ไม่เกิน 150,000 เหรียญต่อการตัดผักหนึ่งครั้ง

"พี่ศักดิ์ วันนี้ฉันอยากพาลูกไปตลาด พี่ไปด้วยกันไหม"กมล

"อืม ไปสิ ของในบ้านมีอะไรขาดเหลือไหม"ศักดิ์

"ไม่มีหรอกพี่ เราเพิ่งซื้อมาเมื่อ 2 วันก่อน แต่มลสัญญากับลูกไว้ จะพาไปซื้อของเล่นจ๊ะ"กมล

วันนี้ในตลาดก็คึกคักเหมือนเดิม กมลตั้งใจพาลูกมาซื้อของเล่นและจะนัดเถ้าแก่ร้านอาหารนำสินค้ามาส่ง

"แม่ต๋า ให้หนูกี่ตัว"ก้อง

"ตามใจน้องก้องเลยครับ หยิบได้เลย วันนี้พ่อจ๋าให้ตังค์แม่มาหลายบาทเลย"กมล

"คิ๊ก ๆๆๆ"ก้อง

"เอาตัวไหนบ้างละเ๽้าหนู"คนขาย

"อือ เอาตัวนี้ นี้ นี้ นี้ เอานี้ด้วนกั๊บ"ก้อง

น้องก้องเลือกซื้อตัวการ์ตูนที่ชอบอีกหลายตัว เขาจะเก็บสะสมไว้เยอะๆ เลย

"แอ๊ะ ไอ้ลูกขี้เมานี่เอง มาทำอะไร จะมาขโมยของใช่ไหม"ต่อ

น้องก้องนึกหน้าของคนที่เข้ามาทัก เขานึกออกว่าเด็กตรงหน้าอายุมากกว่าเขา ชื่อต่อ เป็๲ลูกของลุงโต้ง คนที่ชอบมาดื่มเหล้ากับแม่จ๋า

"เป่านะ หนูไม่ได้จะโมยนะ"ก้อง

เด็กต่อมีพ่อชื่อโต้งที่บ้านทำอาชีพช่างไม้ ถือว่ามีฐานะระดับหนึ่งในหมู่บ้าน ต่อเป็๲ลูกคนเดียว ทุกคนจึงตามใจ นิสัยเอาแต่ใจ

ต่อไม่ชอบน้องก้อง เหตุผลเพราะใครๆ ก็พูดกันว่า น้องก้องเป็๞เด็กดี น่ารัก เลี้ยงง่าย แม่ขี้เมา แต่เด็กกลับนิสัยผิดจากผู้เป็๞แม่

เวลาเขาตามพ่อไปกินเหล้าแล้วเจอน้องก้อง เขาจะคอยแกล้งน้องก้องทุกครั้ง เพราะถึงน้องก้องอยู่กับแม่ แม่น้องก้องก็ไม่เคยว่าเขาสักครั้ง

สัญชาตญาณของน้องก้องเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่อก่อนเขากลัวเด็กต่อมาก แต่ตอนนี้เขาไม่กลัวแล้ว

"ฮึย!บอกว่าไม่ได้จะโมยไง แม่ต๋า"ก้อง

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เรียกไปเถอะ ยังไงแม่ขี้เมาของมึง ก็ไม่ช่วยมึงหรอก"ต่อ

"คิดแบบนั้นเหรอ"กมล

กมลได้ยินเสียงลูก รีบเดินเข้ามาดูอย่างไว เหตุการณ์ครั้งก่อนที่น้องก้องถูกทำร้าย มันยังฝังใจเขาอยู่

"เอ๊ะ น้ามลไอ้ก้องมันจะขโมยของ น้าต้องทำโทษมันนะ นิสัยไม่ดี"ต่อ

"ขโมยของ ของอะไรเหรอ"กมล

"นี่ไง ของเล่นในมือมันไง น้าไม่เห็นเหรอ มันไม่มีเงิน จะมาซื้อได้ยังไง นอกจากขโมยเท่านั้นแหละ"ต่อ

"ใช่ ก้องไม่มีเงิน"กมล

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไอ้ก้องมึงถูกตีแน่"ต่อ

"ฮึก แม่ต๋า"ก้อง

กมลพยายามควบคุมอารมณ์ตนเอง ไม่ให้พุ่งเข้าไปขย้ำคอ เด็กต่อตรงหน้า แต่เขาเป็๲ผู้ใหญ่ จะทำแบบนั้นไม่ได้

เลยต้องถามที่มาที่ไปของเหตุการณ์ จะได้จัดการทีเดียวเลย

"น้องก้องไม่มีเงินอะใช่ แต่แม่น้องก้องอะมี แล้วน้าก็เป็๲คนซื้อของเล่นพวกนี้ให้น้องก้องเอง"กมล

"ห๊ะ น้า น้า พูดจริงเหรอ"ต่อ

"จริงทุกคำพูด ไปถามพ่อค้าที่หน้าร้านก็ได้ ของจ่ายเงินหรือยัง"กมล

กมลพยายามพูดดีด้วย เพราะเห็นเป็๞เด็กแม้อยากจะกระชากคอเด็กตรงหน้าก็ตาม

น้องก้องได้ยินแม่จ๋าพูดออกมา เขารักแม่จ๋าที่สุด กอดขาแม่ขา แหงนหน้าส่งยิ้มหวานให้แม่จ๋าสุดที่รัก