ข้างในกิลนักผจญภัยมีคนอยู่เต็มไปหมด พวกเขาทุกคนมีอาวุธกันทั้งนั้น ส่วนใหญ่พวกเขาจะมีร่างกายที่ใหญ่โต เเละที่ทางเข้าได้มีคนใส่ชุดคลุมสีดำเดินเข้ามา เขาคนนั้นก็คือนิวนั้นเอง
นิวเดินไปที่โต๊ะตรงกลางของกิลที่มีพนักงานต้อนรับอยู่ (ที่นี่เหมือนเดิมเลยเเหะ) เขาเดินไปหาพนักงานต้อนรับที่เป็ผู้หญิง
"สวัสดีคะดิชั้นชื่อลอล่าค่ะ ไม่ทราบว่าท่าน้าอะไรหรอคะ"
"ผมอยากจะสมัครเป็นักพจญภัยครับ"
"ถ้างั้นโปรดกรอกเอกสารพวกนี้ เเล้วก็..."
พนักงานต้อนรับคนนั้นเธอให้นิวกรอกข้อมูลต่างๆลงไปเเน่นอน นิวใส่ข้อมูลปลอมไป เเละหลังจากเขากรอกข้อมูลเสร็วเธอก็อธิบายเกี่ยวกับระดับของนักพจญภัย การเลื่อนขั้นของนักพจญภัย นักพจญภัยจะเริ่มที่เเรงค์ E เเละไต่ระดับขึ้นไปเรื่อยๆจนสูงสุดที่ S การที่จะเลื่อนระดับขึ้นไปได้ต้องทำภาระกิจให้สำเร็จ หรือมีผลงานที่ดี เเละที่ดีไปกว่านั้นตอนทำภาระกิจเสร็จผู้ว่าจ้างจะให้เงินเป็ค่าตอบเเทนด้วย
"เฮ้อ ต้องมาฟังเื่เเบบนี้อีกเเล้วสินะ"นิวบ่นกับตัวเอง
เมื่อลอล่าอธิบายจบนิวก็เดินออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รอให้เธอพูดต่อ พร้อมกับใบภาระกิจที่เขาได้รับมาชื่อปลอมที่เขาใช้ในธานะนักพจญภัยคือ ลีโอ เขาเดินออกไปนอกเมือง เมื่ออยู่นอกเมืองเเล้วเขาก็ถอดชุดคลุมของเขาออก
"ทำไมเเรงค์ E ถึงมีเเค่ภาระกิจเก็บสมุนไพรเนี่ย"เขาบ่นพร้อมกับเดินไปทางเหนือของเมือง
ทางเหนือของอาณาจักรโยเนียมีป่ารกทึบอยู่มันอยู่ใกล้กับทวีปของพวกุ์ ในป่ามีมอนสเตอร์อันตรายมากมายรวมถึงวัตถุดิหายากต่างๆ เเม้เเต่นักพจญภัยระดับ B ยังต้องเข้ามาเป็ปาตี้ ตอนนี้นิวก็กำลังเข้าไปยังป่าเเห่งนั้นเเต่เขาไม่มีท่าทีหวาดกลัวเเม้เเต่น้อย
"รู้สึกว่าป่านี้จะเป็เขตหวงห้ามสำหรับนักพจญภัยที่ต่ำกว่าเเรงค์ C สินะ"
ในตอนที่นิวกำลังจะเดินเข้าป่าไปตอนนั้นเองก็มีหมีตัวใหญ่ขนาด 5-6 เมตร มีเขียวที่ยาวเเละเเหลมคมมาก วิ่งมาหาเขา เเละนิวได้เรียกเคียว destroy heaven ของเขาออกมาเเละฟันไปที่คอของหมีตัวนั้นที่วิ่งเข้ามาจนขาด (หมีเขี้ยวดาบตัวนี้ถ้าขายน่าจะได้ราคาดีนะเนี่ย เเต่ว่าไอหมีตัวนี้ต้องใช้ปาตี้เเรงค์ C เพื่อจัดการมัน ถ้าเราบอกไปว่าเป็คนฆ่ามันคงจะเป็จุดสนใจเเน่)
เขาคิดถึงผลได้ผลเสียจากนั้น เขาก็ปล่อยร่างของหมีเขี้ยวดาบตัวนั้นไว้ที่พื้นเเละเดินเข้าไปข้างในป่า ที่เขามาที่ป่าเเห่งนี้เพราะเขา้าหาสมุนไพรตามที่เขาได้รับภาระกิจมา เขาเดินไปจนพบกับสมุนไพรที่เขา้า เเต่ในระหว่างที่เขากำลังเก็บมันอยู่ ด้านหน้าของเขาได้มีเสียงของการต่อสู้เกิดขึ้น
"ล้อมมันเอาใว้ เดี๋ยวข้าโจมตีมันเอง"
"ท่านอลิซ ข้างหลังมีกิ้งก่าไฟกำลังมาทางนี้สองตัวครับ"
"ใจเย็นใว้จัดรูปขบวน"
ตอนนี้นิวกำลังเเอบอยู่ที่พุ่มไม้ด้านข้างดูพวกเขาที่กำลังสู้กับพวกมอนสเตอร์อยู่ เมื่อเขามองไปเห็นคนที่สั่งการปาตี้นี้อยู่เขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ (หืมผู้หญิงคนนั้น!!! ชิบหายละต้องรีบออกจากป่านี้เเล้วถ้าเธอเห็นคงเป็เื่ยุ่งเเน่)
ในขณะที่นิวกำลังพยายามออกไปจากบริเวณนั้นอลิซได้สังเกตุเห็นบางอย่างเคลื่อนไหว เธอเลยปล่อยเเท่งน้ำเเข็งเก้าเเท่งไปทางที่นิวอยู่ เมื่อนิวเห็นเเท่งน้ำเเข็งที่พุ่งมาหาเขาเขาก็ะเิมันด้วยเวทไฟ หลังจากนั้นเขาก็เริ่มวิ่ง
อลิซเห็นว่าเธอโจมตีไม่โดนก็เลยพยายามที่จะตามไปเเต่ว่า มีมอนสเตอร์มาขวางทางเธอไว้ทำให้เธอไม่สามารถตามมาได้ ส่วนนิวตอนนี้เขากำลังวิ่งอยู่บนอากาศด้วยความเร็ว ใต้เท้าของเขามีเเผ่นบางๆสีเทาปูเอาไว้เป็ทาง
"เกือบไปเเล้วดีที่เรามีท่านี้อยู่"
อลิซนั้นเธอเป็นักผจญภัยเเรงค์ A เธอเป็คนที่มีหน้าตาที่สวยมาก เธอถูกเรียนว่าเป็นางฟ้าของนักพจญภัยไม่เว้นเเม้เเต่เมืองอื่น เธอมีผลงานที่โดดเด่นมากมายทำให้เธอได้รับความไว้วางใจจากคนมากมาย
นิวได้เดินกลับมาที่เมืองเมื่อเขามาถึง เขาได้ไปที่กิลนักผจญภัยอีกครั้งเพื่อเอาสมุนไพรไปส่งตามที่เขาได้รับภาระกิจมาเเต่ก่อนเข้าไปเขาเอาชุดคลุมออกมาคลุมตัวเขาไว้อีกครั้ง เมื่อส่งสมุนไพรเสร็จเเล้วเขาก็ได้เงินเป็ค่าตอบเเทนมา จากนั้นเขาก็เดินกลับไปที่หอ "ได้มา 20 เหรียญทองเเดงหรอเนี่ย เฮ้อ เเต่สำหรับตอนนี้ก็เหลือเฟือเเล้ว"
เมื่อนิวใกล้ถึงหอพักเเล้วเขาก็ได้ถอดชุดคลุมของเขาออกเเละเดินเพื่อจะกลับไปที่ห้องของเขา เเต่ว่าเมื่อเขามาถึงเขาพบว่าไอหน้าหล่อที่ชวนคนอื่นๆมาที่หน้าหอพักยังพูดไม่จบเลย พวกผู้หญิงดูเหมือนจะตั่งใจฟังกันมากเเต่ผู้ชายหลายคนเริ่มเดินออกไปกันเเล้ว
"หืม ทำไมถึงพูดนานขนาดนี้เนี่ย เท่าที่จำได้เเค่มันเริ่มพูดไปได้สิบนาทีก็มีคนโวยวายเเละเดินออกกันไปจนหมดเเล้วนี่"
"นี่นิว!!"
"นายมีอะไรรึปล่าววิน"
"ก็ต้องมีดิ ไอคนที่ชื่อธารามันพูดเกี่ยวกับเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าที่เ้าชายซาเนสมาหาเื่พวกเราด้วย"
เมื่อนิวมองดูวิน วินมีท่าทีโกรธเขากำหมัดเเน่น เเต่ว่านิวก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงโกรธขนาดนั้น เขาจึงถามวินว่าเกิดเื่อะไรขึ้นตอนที่เขาไม่อยู่