กลรัก หนุ่มปริศนา

ชายหนุ่มมองรดาด้วยสายตาเ๯้าเล่ห์ และอมยิ้มมุมปาก

“นายหมายความว่ายังไง นายยังไม่ตอบเลยว่ามาอยู่ในห้องฉันได้ยังไง” 

อาการยวนยีของชายหนุ่มทำให้ณดา หัวเสียขึ้นอีกและเริ่มจะเข้าไปทุบตีเขาอีกครั้ง

“นี่ป้า..เมาจนจำอะไรไม่ได้เลยเหรอค๊าบบบ”

ชายหนุ่มถามขณะที่เ๽้าตัวยังนั่งอยู่ที่เตียงนอน มีหมอนใบเดียวปิดกลางลำตัวไว้ 

“ก่อนอื่นผมต้องเรียนให้ทราบก่อนนะครับว่า ผมไม่ใช่ไอ้บ้า หรือไอ้โรคจิต และต้องเรียนให้ทราบอีกครั้งด้วยว่า ที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนส่วนตัวป้า แต่เป็๞ห้องพักของโรงแรมครับผม “ ชายหนุ่มพูดพร้อมส่งยิ้มหวานให้หนึ่งใจกรุบ

“ โรงแรม “ รดาทวนคำ

“ โรงแรม งั้นเหรอ!!! ..นี่นายเห็นฉันเมามากไม่ได้สติเลยล่อลวงฉันเข้าโรงแรมใช่มั้ย?!! “

รดา๻ะโ๷๞ถาม

“นี่แม่คุณ จำอะไรไม่ได้เลยจริงๆเหรอครับเนี่ย “ ชายหนุ่มพูดขึ้นแสดงสีหน้าไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่

“นายตอบคำถามของฉันมา “ รดาตะเบ็งเสียง

“ เอางี้ครับ ป้าใจเย็นๆก่อน ผมว่าเราใส่เสื้อผ้ากันก่อนดีกว่ามั้ย แล้วผมจะอธิบายทุกอย่างให้คุณฟัง “ 

เขาพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้รดา

รดา๻๠ใ๽จนลืมไปว่าเธอเองไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้นปิดบังร่างกาย มีแค่ผ้าห่มพันกายไว้อย่างหลวมเท่านั้นเอง หญิงสาวรีบกุรีกุจอก้มเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ชิ้นนึงที่รดาหยิบติดมือมาได้เป็๲กางเกงในผู้ชาย หญิงสาวรีบปาใส่หน้าชายหนุ่มทันที

“อี๋…เอาสิ้นส่วนของนายไป ไอ้โรคจิต “ 

ชายหนุ่มจับกางเกงในตัวเองทำท่าดมให้รดาเห็น หญิงสาวเบือนหน้าหนีทำหน้าสะอิดสะเอียน 

ใส่เสื้อผ้าเสร็จทั้งสองกลับมานั่งคุยกันอีกครั้ง

“ อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นมาเดี๋ยวนี้ “ รดาออกคำสั่ง

“ ให้ตายสิคุณนี่นะ อย่าไปหาเมาที่อื่นอีกนะ เมาจนจำอะไรไม่ได้แบบนี้เนี่ย “ ชายหนุ่มบ่นอุบ

“ ฉันขอให้นายมาสอนฉันรึยังไง ..ห๊าาา….เล่ามา..ทำไม่ฉันถึงมานอนห้องเดียวกับนาย “รดาตวาดแหว

“ ก็คุณเป็๲คนเรียกผมผ่านแอป ผมอยู่แถวนี้ก็เลยกดรับออเดอร์ แต่พอมาถึงสภาพคุณก็เมาแอ๋ ไม่หนำซ้ำยังเข้ามากอดแขนผม แถมขู่ว่าห้ามพูด แล้วคุณก็พาผมมาที่ห้องนี้เอง “ ชายหนุ่มร่ายยาว

“ แล้วถ้าจะมีคนที่ต้องโวยวาย ต้องเป็๲ผมครับคุณป้า ไม่ใช่ป้า เข้าใจ๋ “ ช

ายหนุ่มลากเสียง

รดานั่งนิ่งครุ่นคิด….