ไอ้ไฟดึงตัวผมให้เข้ามาในบ้านอย่างเงียบๆช้าๆเพื่อไม่ให้รบกวนคู่รักที่อยู่ด้านนอกมันพาผมออกมาหน้าบ้านที่มีไอ้ดินนั่งดื่มอยู่คนเดียว ไอ้ไฟปล่อยผมให้เป็อิสระ
"มีอะไรวะ?" ไอ้ดินเลิกคิ้วถามไอ้ไฟ
"เปล่า..กินกันต่อเถอะกูยังไม่อิ่มเลยเนี่ย" ผมรีบตอบแล้วดึงมือไอ้ไฟให้นั่งลงข้างๆ
"(มึงห้ามปากโป่งเด็ดขาดนะ..ไม่อย่างนั้นกูจะฆ่ามึง)" ผมแอบกระซิบข้างๆไอ้ไฟตอนนี้ไอ้ดินหันไปหยิบกุ้งเผา
"(แล้วพี่จะได้อะไร?)"
"(ค่อยคุยเื่นี้ทีหลัง)" ผมรีบขยับหน้าออกจากไอ้ไฟเพราะไอ้ดินหันกลับมาหยิบกุ้งเผามาวางให้ผม
"น้ำจะเอาอะไรเพิ่มอีกไหม?" ไอ้ดินถาม ผมรู้สึกว่าหน้ามันเริ่มๆแดงๆเพราะดื่มมากแล้ว
"ไว้ก่อน" ผมตอบมันไปเพราะข้างหน้าผมตอนนี้มีของที่ยังกินไม่หมดอยู่เต็มจานผมหยิบน้ำอัดลมยกมาดื่มเพราะไอ้แฝดมันไม่ให้ผมดื่มแฮลกอฮอล์
"เบียร์หมดแล้ว..ไหนเบียร์วะไอ้ไฟมึงบอกว่าไปเอาเบียร์มา แล้วไอัเพลิงกับน้องยิมล่ะ?"
พร๊วด
"แค่กๆ" ผมที่กำลังดื่มน้ำอัดลมอยู่ถึงกับสำลักออกมาเมื่อไอ้ดินถามหาคู่รักที่ผมเพิ่งเจอเมื่อกี้
"ระวังหน่อยสิน้ำ" ไอ้ดินหยิบทิชชู่ให้ผม
"เออกูลืมเดี๋ยวไปเอามาให้" ไอ้ไฟหันมามองผมแล้วทำหน้ายิ้มๆจากนั้นมันก็เดินเข้าไปยกเบียร์มาหนึ่งลัง
"แล้วไอ้เพลิงกับน้องยิมล่ะ?" ไอ้ดินยังคงถามหาเพราะไม่รู้เื่อะไรกับเขา
"นั่งคุยกันตามประสาคนเป็แฟนอยู่ในบ้านน่ะ" ไอ้ไฟตอบผ่านๆทั้งที่จริงแล้วผมเห็นเขายืนกันต่างหากเมื่อนึกถึงเื่นี้ผมรู้สึกร้อนหน้าขึ้นมาทันที -/////-
"เป็อะไรไหมน้ำอยู่ดีๆก็หน้าแดงๆหรือจะแพ้อะไรหรือเปล่านะเรานั่งกินแต่อาหารทะเล..บางคนไม่ได้แพ้อาหารทะเลแต่บางอย่างถ้ากินมากไปมันก็มีอาการได้นะ" ไอ้ดินสังเกตเห็นหน้าของผมจึงถามด้วยความเป็ห่วง
"ไม่รู้ว่ะมันแดงขึ้นมาเองมั่ง..คงไม่ได้แพ้อะไร" ผมหลบหน้ามันไปหยิบทิชชู่มาเช็ดปาก
"'งั้นเหรอ..แต่ถ้ารู้สึกผิดปกติเช่นหายใจติดขัดรีบบอกพี่นะครับ"
"เออ..ไว้ถ้าเป็อะไรขึ้นมากูจะรีบบอกมึงคนแรกเลย"
"โน่นไงไอ้เพลิงเขากลับมาแล้ว" ไอ้ไฟบอกไอ้ดิน พี่เพลิงเดินกอดคอยิมออกมาจากในบ้านพวกเขาดูเขินๆนิดหน่อยถ้าไม่ไปเห็นภาพนั้นมาก่อนผมคงดูไม่ออก
"ไปซะนานเลยนะมึงอย่าบอกนะว่าแอบไปทำอะไรแปลกๆกับน้องมา" ไอ้ดินพูดกับเพื่อนรักเป็การแซวแต่มันคือความจริงนั่นแหละแต่แค่มันยังไม่รู้ ยิมเพื่อนรักของผมเมื่อโดนไอ้ดินแซวก็ถึงกับหน้าแดง
"เขาแค่อยากอยู่ด้วยกันตามประสาคนรักมึงจะไปยุ่งเื่เขาทำไมวะ" ไอ้ไฟเขวี้ยงฝาขวดน้ำอัดลมใส่ไอ้ดิน
"กูแค่แซวเล่นเฉยๆ " ไอ้ดินเขวี้ยงฝาขวดกลับไปบ้าง
"กูไปแปปเดียวเริ่มเมาแล้วหรอมึง..เออคืนนี้พวกมึงนอนบ้านกูเลยสิ คืนนี้นอนบ้านพี่สิครับน้องน้ำคืนนี้น้องยิมนอนที่นี่ด้วยนะครับ" พี่เพลิงเอ่ยชวนพวกเรา(ผมว่าพี่ไม่น่าไปแปปเดียวนะครับ)
"ผมแล้วแต่พวกมันครับ" ผมตอบพี่เพลิง
"เออ..นอนก็นอน ก็ดีเหมือนกันกูจะได้ดื่มได้เต็มที่ เอ้าชน!" ไอ้ดินยกขวดเบียร์ขึ้นมา ผมว่ามันก็เริ่มได้ที่แล้วแหละ
"ชนโว้ย! ยินดีกับเพื่อนและเมีย" ไอ้ไฟยกขวดขึ้นมาบ้าง
กริ๊ง!
เรานั่งดื่มไปคุยไปกับอีกสักพักจนไอ้แฝดมันเมาเต็มที่
"พี่เพลิงครับบ้านพี่มีห้องรับแขกกี่ห้องหรอครับ?" ผมถามพี่เพลิงเพราะไม่อยากนอนห้องเดียวกับไอ้สองแฝด บ้านหลังนี้เป็บ้านของพี่เพลิงที่ซื้อเองเขาอยู่คนเดียวส่วนพ่อแม่ของเขาอยู่บ้านแยกกันจึงมีความเป็ส่วนตัว
"บ้านพี่มี4ห้องนอนครับ พี่นอน1ห้องส่วนที่เหลือว่างหมด น้ำอยากนอนแยกกับไอ้แฝดหรอ?"
"ใช่ครับ..ผมรำคาญตอนพวกมันเมา" ที่จริงแล้วผมกลัวจะโดนเหมือนคืนนั้นต่างหาก
"ได้ครับ..พี่ให้คนมาทำความสะอาดตลอดอยู่แล้ว น้ำเลือกได้เลยว่าจะนอนห้องไหน"
"ขอบคุณมากนะครับ"
"น้ำนอนกับยิมก็ได้นะ" เพื่อนรักของผมพูด
ฟอด~
"ไม่ได้ครับเพราะคืนนี้พี่จะนอนกอดยิมทั้งคืน" พี่เพลิงหอมแก้มคนรัก
"แล้วถ้ายิมบอกว่าไม่ให้ล่ะครับ"
"พี่ก็จะใช้กำลังรังแกยิมอยู่ดีครับ" พี่เพลิงสวมกอดยิมไว้แน่น
"โอ้ย! อิจฉาคนมีเมียจังโว้ย" ไอ้ไฟพูด
"พวกมึงไม่ยอมจีบคนนั้นของพวกมึงให้ติดสักทีล่ะวะ..จะได้ไม่ต้องมานั่งตาละห้อยตอนกูอยู่กับแฟน " พี่เพลิงยักคิ้วส่งให้ไอ้สองแฝด
"อีกไม่นานแล้วแหละ มึงคอยดูแล้วกัน" ไอ้ดินพูด
.
.
ผม ยิมและพี่เพลิงช่วยกันพยุงไอ้สองแฝดขึ้นมาบนห้อง บ้านของพี่เพลิงมี4ห้องนอนคือ3ห้องอยู่ชั้นบนอีกหนึ่งห้องอยู่ชั้นล่างซึ่งคืนนี้พวกเรานอนกันชั้นบนทั้งหมดผมเลือกนอนห้องซ้ายสุดห้องนอนของพี่เพลิงอยู่ตรงกลางส่วนไอ้สองแฝดก็ต้องนอนห้องขวาสุดแต่สภาพนี้ปล่อยให้นอนหน้าบ้านก็นอนกันได้
"ปล่อยมันไว้แบบนี้แหละพี่..พี่กับยิมไปนอนกันเถอะครับเดี๋ยวผมจัดการที่เหลือเอง" หลังจากแบกไอ้สองแฝดขึ้นมาบนห้องได้ผมพูดบอกให้เพื่อนและรุ่นพี่ไปนอนเพราะเกรงใจ
"ให้พี่ช่วยก็ได้นะไม่เป็ไรหรอก"
"ใช่..เดี๋ยวเรากับพี่เพลิงด้วยได้นะ"
"ไม่เป็ไรหรอกเราจัดการต่อเอง..พี่เพลิงพายิมไปนอนเถอะครับผมจัดการต่อเอง ไปเถอะยิม" ผมพูดบอกทั้งสอง
"ถ้าน้ำ้าแบบนี้พี่ก็ตามใจแต่ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลยนะ"
"ครับ..ขอบคุณมากนะครับ"
พี่เพลิงกับยิมเดินออกจากห้องไปผมยืนมองไอ้สองแฝดที่นอนหลับสนิทแต่ขายังก่ายกันไปมาผมจึงต้องไปช่วยจัดท่าให้พวกมันนอนได้สบายตัวแต่ก็ไม่กล้าเข้าใกล้พวกมันมากนักเพราะยังระแวงว่าจะเหมือนกับคราวก่อน
หลังจากผมจัดการกับไอ้สองแฝดเสร็จก็นั่งเช็คมือถือของตัวเองสักพักเพราะยังไม่ง่วงสายตาก็ลอบมองไอ้สองแฝดไปด้วยว่ามันจะละเมอนอนตกเตียงหรือเปล่าคิดดูอีกทีก็เหมือนเลี้ยงเด็กเหมือนกันนะ
เมื่อเห็นว่าไอ้สองแฝดนอนหลับสนิทไม่มีปัญหาอะไรผมจึงลุกขึ้นไปนอนที่ห้องของตัวเองบ้างหลังจากเปิดประตูออกมาจากห้องที่ไอ้สองแฝดนอนผมเดินไปห้องตัวเองอย่าช้าๆเพราะกำลังกดแชทข้อความคุยกับเพื่อนสมัยมัธยมการที่จะไปถึงห้องที่ผมนอนจะต้องผ่านห้องของพี่เพลิงก่อน
ปับๆๆๆ
ผมหันไปมองประตูห้องของพี่เพลิง
ทำไมเราต้องมาเจออะไรแบบนี้อีกแล้ว!
T^T
เสียงที่ดังออกมาจากห้องไม่ขาดสายทำให้ผมรู้สึกมวนท้องขึ้นมาผมก็เป็ผู้ชายคนหนึ่งความรู้สึกก็ต้องไวเป็ธรรมดา
ปับๆๆๆ
ผมรู้สึกถึงบางอย่างที่เริ่มตื่นตัวขึ้นมาใจนึงก็อยากเข้าไปใกล้ๆประตูแต่อีกใจก็บอกว่ารีบออกไปจากตรงนี้เร็วๆ ผมกำหมัดแน่นพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองจากนั้นตัดสินใจเดินไปที่ห้องตัวเองช้าๆ
ปึง!
"น้าม~ทำรายอะ" ผมสะดุ้งใจึงรีบหันไปมองต้นเสียงด้านหลังโดยลืมไปว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
"ไอ้ไฟมึงเข้ามาทำไมวะ!" ผมใที่ไอ้ไฟยืนมองส่วนนั้นของผม ผมรีบหันหลังกลับอย่างเร็ว
"ให้พี่ช่วยม่ายย~น้ามมเอี่ยนอ่ออ~มาเร็วพี่ช่วยเอง" ไอ้ไฟพุ่งเข้ามาหาผม มันจับให้ผมหันไปหามันแต่ผมรั้งตัวเองไว้ไม่ยอมทำตาม แค่มึงมาเห็นกูก็อายจะตายอยู่แล้ว! นี่มึงจะทำอะไรกูอีก~
"อะไรของมึงเนี่ย ออกไป!" ผมพยายามใช้ศอกดันตัวมันออกไป
"เดี๋ยวพี่ทำห้าย~เป็เด็กดีนะค่าบ~" ปกติตัวมันก็ใหญ่กว่าผมหลายเท่าอยู่แล้วนี่ยังเมาอีก
.
.
"สนุกไหมน้ามม~" ไอ้ไฟเงยหน้าขึ้นมาจากหน้าอกถามผมเสียงแหบพร่า
"ออกไปจากตัวกูได้แล้ว" ผมใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างผลักอกมันให้ถอยห่างแต่แรงมันเยอะเพราะฤทธิ์แฮลกอฮอล์ทำให้มันทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงมาทับผมไว้แน่น
"ทำให้พี่บ้างสิ"
งานงอกแล้วสิเรา
"ไม่เอา! ของมึงมึงก็ทำเองสิ" เมื่อได้ปลดปล่อยสติของผมก็กลับมาเป็ปกติ
"น้ามม ใจร้ายจาง ~ฮืออ" ไอ้ไฟพูดเสียงอ้อนพร้อมซบหน้ามันลงมาที่ไหล่ผม
"มึงไม่ต้องมาทำเสียงอ้อนเลย..ไปนอนได้แล้ว"
"แต่มีเอี่ยน..น้ามทำให้พี่เป็แบบนี้ น้ามต้องรับผิดชอบนะค่าบ~"
"ไอ้ไฟปล่อย..ปล่อยมือกูเดี๋ยวนี้!" ไอ้ไฟจับมือผมให้ไปลูบที่เป้ากางเกงของมัน
"อ่าา..ทำให้พี่หน่อยค่าบ~"
"ไม่เอา ไอ้ไฟ ไอ้เชี่ย!"
"น้ามดื้อนักช่ายม่าย~ ด้ายย~"
พรึ่บ!
ฟึ่บๆๆๆ
"อะ..อ่าา..ไอ้ไฟปล่อย" ไอ้ไฟเอามืออีกข้างมากำแก่นกายของผมแล้วชักรูดอีกรอบทำให้ผมเกิดอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง
"ก็น้ามม่ายยอมช่วยพี่" พอมันเห็นว่าแก่นกายของผมตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้งมันจึงหยุดมือ
"ไอ้ไฟ! อย่าแกล้งกู"
"ทำให้พี่สิแล้วพี่จะทำให้น้าม~" ขนาดมันเมายังเ้าเล่ห์
"เออก็ได้!" ผมไม่สามารถต่อต้านความ้าของตัวเองได้ ผมล้วงเข้าไปใต้กางเกงมันจากนั้นเอาแก่นกายที่ตื่นตัวเต็มที่ของมันออกมาชักรูดให้ส่วนมันก็ทำให้ผมเช่นเดียวกัน
"น้าม~" ไอ้ไฟจ้องตาผมด้วยแววตาเหมือนมีอะไรบางอย่าง
"ฮือ..อะไร?"
"ขอจูบหน่อยสิ"
"ไม่เอา!"
"นะ"
"ไม่!"
"แค่จูบเอง"
"ไม่!"
"ถ้าอย่างนั้น..."
มันพูดแล้วหยุดเว้นระยะประโยคผมรอฟังอยู่ว่ามันจะพูดอะไร
"ขอเอาหน่อยสิ"
ปึก!
ฮึก!
.
.
เช้า~
ทุกคนลงมากินอาหารเช้ากันพร้อมหน้าพร้อมตาทุกคนมีสภาพปกติดีแต่มีคนนึงที่ผิดปกติคนนั่นคือ..
"ไอ้ไฟคางมึงไปโดนอะไรมาวะ?" พี่เพลิงถามไอ้ไฟ
"ไม่รู้ว่ะ ตื่นมาคางกูก็มีแผลแล้วเืเต็มพื้นห้องน้ำเลยว่ะ" เ้าตัวตอบออกมางงๆกับตัวเอง
"เืเต็มพื้นห้องน้ำถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าเมื่อคืนมึงหลับในห้องน้ำหรอวะ?" ไอ้ดินถาม
"เดี๋ยวนะไอ้ดินเมื่อคืนพวกมึงสองคนนอนหัองเดียวกันไม่ใช่หรอ?" พี่เพลิงพูด
"กูตื่นมาไม่เห็นใครว่ะ" ไอ้ดินตอบ
"กูก็ตื่นมาไม่เห็นใครในห้องมีแต่ตัวเองที่นอนคางแตกอยู่ในห้องน้ำคนเดียวเหมือนกันว่ะ" ไอ้ไฟตอบ
"ถ้ามึงสองคนนอนคนละห้องชั้นบนแล้วน้ำนอนห้องไหนล่ะ?" ทุกคนหันมามองผม
"ผมนอนคนเดียวห้องชั้นล่างครับ"
"ทำไมน้ำมานอนชั้นล่างล่ะครับแล้วไอ้ไฟไปนอนอยู่ห้องที่น้ำนอนได้อย่างไร?" พี่เพลิงถามด้วยความสงสัย
"เมื่อคืนไอ้ไฟมันละเมอมาห้องที่ผมนอนครับผมก็เลยหนีลงมานอนชั้นล่างครับ" เมื่อคืนหลังจากผมมอบศอกให้ไอ้ไฟไปหนึ่งทีผมก็รีบชิ่งหนีลงมาชั้นล่างเลย ผมก็ไม่คิดว่ามันจะสลบคาห้องน้ำด้วยซ้ำ
"นั่นไงไอ้ไฟมึงไปเบียดเบียนห้องน้อง..เวรกรรมก็เลยตามทันให้มึงลื่นในห้องน้ำ" พี่เพลิงพูด
"พี่ไฟทำแผลก่อนไหมครับ? เดี๋ยวยิมไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาให้" ยิมพูด
"กินเสร็จแล้วค่อยทำก็ได้ครับ..ยังไงเืก็ไม่ไหลแล้ว"
"ดีนะมึงเืไม่ออกจนตายคาห้องน้ำ" ไอ้ดินพูด
"กินกันเถอะเดี๋ยวข้าวต้มจะเย็น" พี่เพลิงพูด
เรานั่งกินไปพูดคุยกันไปจนกินมื้อเช้าเสร็จพวกเราสามคนจึงขอตัวกลับบ้าน
บ้าน~
"ไอ้ไฟมือมึงไปโดนแผลตอนไหนวะ..เืออกแล้วเห็นไหมน่ะ" ผมมองไปที่คางของไอ้ไฟที่มีเืซึมออกมาจากแผลแต่เ้าตัวคงยังไม่รู้ตัว
"น้ำทำแผลให้พี่หน่อยสิ"
"มึงไม่ทำเองล่ะ"
"ก็พี่ทำไม่ถนัดไงครับ..ทำให้พี่หน่อยนะ"
"เออก็ได้" อย่างน้อยขอรับผิดชอบที่ทำมันคางแตกก็แล้วกันถึงมันจะไม่รู้ว่าเป็ฝีมือผมก็เถอะ
"น้ำน่ารักที่สุดเลย" ไอ้ไฟเดินเข้ามาหยิกแก้มผมทั้งสองข้าง
"โอ้ย!พอแล้ว กูไม่ใช่แมวนะ"
"ไม่ใช่แมวแต่จะเป็ ม."
"ม.อะไรวะ?" ผมทำหน้างง
"ม้าไง" ผมกำลังนึกว่าม้ามันจะเหมือนผมยังไง หน้าม้าหรอ? หรือว่า..
"ไอ้ไฟมึงว่ากูฟันเหยินหรอ"
"เปล่านะ..พี่หมายถึงแข็งแรงเหมือนม้าต่างหาก"
"มึงโกหก..มึงด่ากู กูรู้ " ผมต่อยไปที่ไหล่ไอ้ไฟแต่ไม่แรง
"ไอ้ไฟมึงอย่าแกล้งน้องดิ" ไอ้ดินพูดดุไอ้ไฟ
"เปล่าสักหน่อย" ไอ้ไฟ
"มึงว่ากู!" ผมพูด
"พอๆทั้งสองคน..ไอ้ไฟมึงไปทำแผลได้แล้วไปเืหยดเต็มเยอะแล้วน่ะ" ไอ้ดิน
"เออ..ปากหมาอยู่นั่นแหละมึงเห็นไหมเืเต็มหมดแล้วน่ะ" ผมพูด
"เราก็มาทำแผลให้พี่สิ..ยืนน่ารักอยู่ได้"
"ไอ้.."
"พอทั้งสองคน" ไอ้ดินจับเราสองคนแยกออกจากกัน
"น้ำไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวพี่ทำแผลให้มันเอง" ไอ้ดินไล่ผมไปห้องของตัวเองเพื่อจับแยกจากไอ้ไฟ
"แต่กูอยากให้น้ำทำให้" ไอ้ไฟ
"เดี๋ยวก็ทะเลาะกันไม่หยุดสักทีจะได้ทำแผลกันชาติไหนวะ..กูทำให้เองอย่าเื่มาก เข้าห้องไปได้แล้วน้ำ" ผมทำตามที่ไอ้ดินสั่งแต่ก่อนจะไปที่ห้องนอนของตัวเองผมหันไปยักคิ้วให้ไอ้ไฟหนึ่งทีแบบผู้ชนะ
"เดี๋ยวจะโดน" ไอ้ไฟทำท่าจะเดินมาหาแต่ผมรีบวิ่งเข้าห้องนอนทันที
"หยุดเลยมึง!" ผมได้ยินเสียงไอ้ดินดุไอ้ไฟ
ผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวเองเสร็จเรียบร้อยจึงเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเองเจอไอ้ดินนอนแผ่เล่นมือถืออยู่บนโซฟาหน้าทีวีจังหวะที่ผมกำลังเดินไปหาไอ้ดินที่โซฟาไม่ทันได้สังเกตว่ามีน้ำหยดอยู่บนพื้น
พรึ่บ!
"เฮ้ย!"
จุบ!
ผมลื่นน้ำที่หยุดอยู่บนพื้นทำให้ล้มไปทับไอ้ดินที่นอนอยู่บนโซฟามันเห็นผมล้มก็เลยปล่อยมือถือในมือแล้วรับร่างผมไปกอดไว้แต่หน้าของผมก็ดันล้มไปตรงกับหน้าของมันพอดีทำให้ปากของเราสองคนประกบกัน -/////-
"อึ๊ย!" ผมรีบเด้งตัวลุกขึ้นจากร่างของไอ้ดิน
"อยากจูบพี่ก็บอกกันดีๆก็ได้นี่น้ำ" ไอ้ดินแกล้งพูดแซว
"อยากจูบบ้ามึงสิวะ! กูลื่นโว้ย..ใครมันมาทำน้ำหกตรงนี้วะ" ผมทำตัวไม่ถูกเมื่อคืนก็โดนทำเื่หน้าอายกับอีกคนวันนี้ดันมาจูบปากกับอีกคนอีก โอ้ย!ผมไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่แล้ว -/////- แถมยังมาเป็พวกมันสองคนที่ชอบแกล้งผมอีก
"ไหน?..ไม่เห็นมีน้ำสักหยดเลย" ไอ้ดินมองไปที่พื้นแต่ไม่มีน้ำจริงๆอย่างที่มันบอกก็เพราะ..
"ที่ไม่มีก็เพราะกางเกงกูซับมาหมดแล้ว นี่ไง..มึงดู!" ผมยกขากางเกงข้างที่เปียกน้ำให้มันดู
"เปียกั้แ่ออกมาจากห้องแล้วเปล่า น้ำน่ะปากแข็งอยากใกล้ชิดพี่ก็บอกออกมาตรงๆเถอะ"
"ไม่โว้ย!" ผมรีบหนีออกมาจากบ้านเพราะรู้สึกหน้าร้อนเมื่ออยู่ต่อหน้ามันยอมรับว่าตัวเองทั้งเขินทั้งอาย
"หรือว่า่นี้เราจะดวงตกวะ" ผมเดินพึมพำกับตัวเองคนเดียว
"ดวงตกอะไรของมึงวะไอ้น้ำ" นั่นไง ดวงตกจริงๆด้วยหนีไอ้สองแฝดสยองมาพบพี่ตั้มอีกคนรายนี้ก็ชอบพูดแกล้งผมไม่ต่างจากไอ้สองแฝดเลย
"เปล่าพี่"
"โกรธผัวมาอีกแล้วหรอมึง?" พี่ตั้มเลิกคิ้วถามด้วยสีหน้ากวนๆ
"อะไรกันพี่ผมไม่มีผัวสักหน่อย"
"แน่ใจนะว่ามึงยังไม่เสียตัวให้ไอ้แฝด?"
"ไม่มีทางหรอกพี่..นึกภาพแล้วขนลุกว่ะ" ผมนึกภาพตามที่พี่ตั้้มพูดถึง มีอะไรกับไอ้สองแฝดอย่างนั้นหรอ?คิดแล้วขนลุกชะมัด
"มึงไม่ลองแล้วจะรู้ไหมว่าขนลุกหรืออะไรลุกกันแน่..ไม่แน่มึงอาจชอบก็ได้นะ ได้ทีเดียวทั้งสองคนแหนะ"
"พี่ไม่ต้องมาแกล้งพูดแบบนี้เลยนะ..ถึงผมคิดจะลองมีอะไรกับผู้ชายแต่เขาต้องไม่ใช่ไอ้แฝดเด็ดขาด"
"ให้มันจริงอย่างที่มึงพูดก็แล้วกัน..ไม่ใช่อยู่ดีๆร้องไห้มาปรึกษากูเื่เสียตัวให้พวกมันครั้งแรกก็แล้วกัน"
"ผมไม่มีวันนั้นแน่นอน" ผมพูดด้วยความมั่นใจแต่ความจริงในใจแอบกลัวเื่นี้นิดๆแล้วเหมือนกันเพราะ่นี้ไอ้สองแฝดชอบแกล้งผมแบบถึงเนื้อถึงตัวแถมยังพูดอะไรแปลกๆจนรู้สึกขนลุกอีกต่างหาก
"ให้มันเป็อย่างที่มึงพูดก็แล้วกันแต่..มึงก็ลองศึกษาเื่การมีเพศสัมพันธ์จากด้านหลังเผื่อๆไว้บ้างก็ดีนะ" ผมรู้ว่าพี่ตั้มแค่พูดแกล้งแต่มันก็เริ่มคิดแล้วเหมือนกันนะ
"แล้ววันนี้วันหยุดพี่ไม่คิดจะออกไปเที่ยวไหนบ้างหรือไง?" ผมทำเป็เปลี่ยนเื่คุย
"ทำเป็เปลี่ยนเื่อีกแล้วนะมึง" พี่ตั้มพูด
"ผมถามพี่อยู่นะ"
"ไม่อยากไปไหนเว้ย..อยากคอยสังเกตมึงตอนอยู่กับผัวมากกว่า" พี่ตั้มแกล้งทำเสียงสยอง(เสียงเหมือนเล่าเื่ผี)
"เฮ้อ..แล้วแต่พี่เลยก็แล้วกัน" ผมเหนื่อยที่จะเถียงแล้ว
"น้ำ"
"นั่นไง..ผัวมึงมาตามแล้ว กูไปก่อนก็แล้วกัน โชคดี..อย่าลืมไปศึกษาหาข้อมูลล่ะครั้งแรกจะได้ไม่เจ็บมาก" พี่ตั้มพูดทิ้งท้ายจากนั้นชิ่งเดินหนี
"คุยอะไรกับพี่ตั้มหรอ?" ไอ้ไฟเดินมาหาผมหลังจากพี่ตั้มเดินหายไปแล้ว
"คุยเื่ทั่วๆไปน่ะ" ผมตอบมัน
"อ๋อ แล้ววันนี้อยากไปไหนไหมครับ?" ไอ้สองแฝดมันก็เป็แบบนี้แหละครับครึ่งชั่วโมงก่อนยังชวนผมทะเลาะอยู่เลยตอนนี้กลับมาพูดดีอีกแล้ว
"ไม่รู้สิ"
"ไปดูหนังกันไหม?"
"ไม่มีเื่ที่กูอยากดูว่ะ"
"ไปกินไอศกรีมกันไหม?"
"วันนี้ไม่อยากกินว่ะ"
"ถ้าอย่างนั้นไปทำอะไรที่น่าตื่นเต้นกันดีกว่า" ไอ้ไฟยิ้มเ้าเล่ห์
"อะไรวะ?" ผมถามด้วยความระแวง
"ไปเล่นกับไอ้วูฟกันไหม?" ไอ้ไฟหมายถึงหมาป่าตัวใหญ่ของนายที่เลี้ยงไว้
"ไม่เอา! มันไม่ค่อยชอบกู มึงกูรู้" ผมพูดค้านขึ้นทันควันเนื่องจากผมมีปมกับไอ้วูฟสมัยเด็กตอนมาอยู่ที่นี่่แรกๆผมเดินเล่นคนเดียวจนไปเจอหมาป่าตัวใหญ่ที่โดนล่ามไว้วันนั้นบังเอิญนายเพิ่งจะพามันกลับมาจากทำอะไรสักอย่างก็เลยให้คนล่ามมันไว้นอกกรงชั่วคราวแต่ผมดันซวยไปเจอมัน่นั้นพอดีไง เจอตอนไหนไม่เจอดันไปเจอตอนมันอยู่นอกกรงทำให้ผมเกือบโดนมันเขมือบแต่ดีที่ไอ้สองแฝดไปเจอทันไม่อย่างนั้นผมคงไม่ได้มีชีวิตเป็คนน่าตาดีให้สาวๆกรี๊ดแบบนี้หรอกครับและั้แ่วันนั้นผมก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้กรงของมันอีกเลยแถมเมื่อสองปีที่แล้วนายดันเอาหมาป่าเพศเมียมาเลี้ยงเพิ่มพูดง่ายๆก็หาเมียให้มันนั่นเองหลังจากนั้นไม่นานพวกมันก็มีลูกออกมา3ตัวนั่นก็หมายความว่าตอนนี้มีหมาป่าทั้งหมด5ตัวครับ เฮ้อ..จะบ้าตายสังขยา
"ยังไม่หายกลัวอีกหรอครับ?" มึงก็ไม่น่าถามเนอะ
"มึงก็ไม่น่าถาม"
"น้ำต้องกล้าเผชิญหน้ากับความกลัวให้ได้นะ..ไม่อย่างนั้นมันจะอยู่กับน้ำแบบนี้ตลอดไป ถ้าเกิดวันหนึ่งน้ำต้องเจอกับหมาป่าที่ไม่ใช่ไอ้วูฟน้ำจะทำอย่างไร? ไปกับพี่เถอะพี่จะสอนให้น้ำควบคุมมันเอง..น้ำเชื่อใจพี่นะ" ไอ้ไฟจับมือผม มันส่งแววตามาหาผมเหมือนบอกให้เชื่อใจมันจากใจจริง
"มึงอย่าแกล้งกูนะ"
"พี่ไม่แกล้งของแบบนี้หรอกครับ..น้ำเชื่อใจพี่นะ"
"ไอ้ไฟ..ทำอะไรน่ะ" เสียงไอ้ดินเรียกชื่อไอ้ไฟผมจึงหลุดออกจากภวังค์แล้วดึงมือออก
"มีอะไรของมึง" ไอ้ไฟทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเหมือนหงุดหงิดแล้วหันไปหาไอ้ดินที่เดินเข้ามาหาเราทั้งสองคน
"จะไปไหนกันอะ?" ไอ้ดินมองหน้าเราทั้งสองคนแล้วพูดถามออกมา
"จะไปให้อาหารไอ้วูฟ..แล้วมึงมีอะไร" ไอ้ไฟตอบด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิด
"กูไปด้วยสิ" ไอ้ดินพูด
"เออ..เดินนำไปสิ" เหมือนไอ้ไฟจะกัดฟันพูด
"หึหึ..โอเค" ไอ้ดินเดินไปก่อนตามด้วยไอ้ไฟและมีผมเป็คนสุดท้าย
[สองแฝด]
"ขัดขวางจริงนะมึง..กูจะอยู่กับน้ำสองต่อสองสักหน่อย" ไฟกอดคอแฝดพี่แล้วกระซิบพูดกันแบบที่ไม่ให้ร่างเล็กได้ยิน
"ฝันไปเถอะมึง..นี่ก็ว่าที่เมียกูเหมือนกันว่ะ ขอโทษที"
8K
![[นิยายแปล] สืบคดีวุ่นลุ้นรักกับคุณสารวัตรสี่ขา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761813215_42470788.webp)
