หนุ่มมาเฟียกับเมียโคตรแมน

กีต้าร์นอนพักรักษาตัวอยู่หลายวันที่ห้องของเสือใต้ พอหายดีแล้วก็กางปีกบิน กลับมาห้องน้อยแสนรักของตัวเอง คอนโดกลางเก่ากลางใหม่ย่านตลาดพรานนก

เพียงแค่เปิดประตูห้องเข้าไป ก็ต้องตกตะลึงตาค้าง เพราะสภาพห้องนอนของตัวเองตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับกองขยะของกทม

เชี่ย!...

"ใครมาทำอะไรห้องกูวะ!"

เสื้อผ้าในตู้ถูกรื้อกระจัดกระจาย หมอนผ้าห่มผ้าปูที่นอนถูกถลกไปกองรวมกันอยู่ข้างเตียง ที่สำคัญเตียงนอนขนาด 5 ฟุตถูกกรีดจนขาดไม่เหลือชิ้นดี อีกทั้งยังมีข้อความฝากถึงเ๽้าของห้อง เขียนด้วยลิปสติกบนกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง

dead like a doornail ...Death for you

เหี้ย! นี่มันๆ ๆ ๆ ๆ

มันคือการขู่ฆ่าใช่ไหม แล้วข้อความพวกนี้เป็๲สารจากใครกัน ใครเป็๲คนเขียนข้อความไว้บนกระจก?

แต่...

ไอ้เย็ดเป็ด! มันจะเป็๲ใครก็ช่าง แต่ข้อความที่มันเขียนไว้บนกระจก มึงใช้ลิปสติกของกู! ไอ้ควายเอ้ย นี่มันป๊อปปี้บาร์ Luxa Matte Lip Color Collection สีชมพูอ่อน แท่งนี้ราคาเกือบ 2,000 บาท กูเพิ่ง cf มาได้ไม่กี่วันเอง โธ่..Babyของกู พวกมึงทำกับลูกกูแบบนี้ได้ยังไงฮือๆ ... เสียดายลิปสติก

เสือใต้ที่ตามขึ้นมาทีหลัง มาเห็นสภาพห้องของกีต้าร์ก็ตาเหลือกไปเหมือนกัน

"ไอ้ต้านี่มันอะไรกันวะ! นี่มึงไปเหยียบส้นตีนใครเขาอีกล่ะ"

"กูไม่รู้" กีตาร์น้ำตาหยดแหมะๆ ยืนไว้อาลัยอยู่หน้ากระจก

"นี่มึงกลัวจนร้องไห้เลยหรอวะ โธ่..ไอ้ต้าเอ้ย มึงนี่มันซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ กูว่ามึงไปให้หลวงพี่พลีมรดน้ำมนต์หน่อยก็ดีนะ" เสือใต้สงสารเพื่อนจับใจ

"เปล่าหรอกมึง กูไม่ได้ร้องไห้เพราะกลัว"

"อ้าวแล้วมึงร้องให้ทันไมวะ?"

"กูเสียดายลิปสติก... เนี่ยมึงดูสิ!"

กีต้าร์ยิบ ป๊อปปี้บาร์ เอาขึ้นมาวางกลางฝ่ามือ และถือไว้ด้วยมือที่สั่นระริก มองเศษซากลิปสติกสีชมพูอ่อนด้วยน้ำตา ทำหน้าเหมือนจะเป็๲จะตายอาลัยอาวรณ์ลิปสติกในมือ

เอาความสงสารของกูกับคืนมา ไอ้กีต้าร์!

"ไอ้สัส! ร้องไห้อย่างกับพ่อมึงตาย มึงแค่เสียดายลิปสติกเนี่ยนะ โธ่เอ้ย กูไม่รู้จะพูดยังไงกับมึงแล้วไอ้ต้า"

แทนที่มันจะกลัวคำขู่ มันกลับมาอาลัยลิปสติกเฉย หรือว่าพักหลังมันถูกซ้อมจนสติสตางค์เสียไปหมดแล้ว

"กูว่าพอเถอะว่ะไอ้ต้า เดี๋ยวมึงจะดูบ้าไปมากกว่านี้ มึงรีบไปเก็บเสื้อผ้าเถอะ แล้วหนีไปอยู่กับกูก่อน หรือไปอยู่กับพี่ไผ่ก็ได้ปลอดภัยดี"

"หนีทำไมวะ"

"เอ้าไอ้นี่ มึงก็ถามโง่ๆเนาะ มึงไม่หนี มึงก็ตายสิวะ มึงเห็นไหมน่ะเขาเขียนว่ายังไง มีคนกำลังจะตามมาฆ่ามึงนะ หรือมึงจะอยู่รอให้เขามาปาดคอเล่นๆ"

"กูไม่กลัวหรอก" คนเราเกิดมาก็ต้องตายกันทุกคน ต่อให้หนีไปไหนถ้าคนมันจะตาย มันก็หนีไม่พ้นอยู่ดี

"มันใช่เวลามาอวดเก่งไหมมึง"

"กูไม่ได้อวดเก่งแต่ทำไมกูจะต้องหนี เพราะต่อให้กูหนีไปไหนถ้าเขาจะตามไปฆ่ากู มันก็ตามไปฆ่าอยู่ดี แล้วนี่มันก็บ้านกูนะ กูซื้อด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง ไม่ใช่ห้องเช่านะมึงจะได้ทิ้งง่ายๆ"

ไอ้บ้าเอ้ยจนป่านนี้มึงยังมาเสียดายทรัพย์สมบัติ ก็รู้ว่ากว่าจะหามาได้มันยากเย็นสำหรับคนที่เริ่มต้นมาจากศูนย์อย่างพวกเรา แต่ทุกอย่างมันคือของนอกกายไม่ตายก็หาเอาใหม่ได้ ควรรักตัวกลัวตาย รักษาชีวิตตัวเองเอาไว้ก่อนจะดีกว่าไหม

เสือใต้เอาทุกอย่างไปปรึกษาพนา พี่ใหญ่ของน้องๆ

{พามันมาอยู่กับกู ไม่ต้องให้มันไปอยู่กับมึงไอ้เสือ เดี๋ยวมึงจะเดือดร้อนไปด้วยอีกคน มึงรับมือไม่ไหวหรอก}

สุดท้ายกีต้าร์ก็ถูกลากตัวไปหาพนา ทั้งที่เขาไม่เต็มอกเต็มใจ

กีตาร์ยืนกรอกตาหมุนเป็๲วงกลม ผมก็ไม่ได้อะไรมากมายหรอกนะกับที่อยู่อาศัยของพี่ป่าไผ่ แต่คนที่ชอบใช้ชีวิตอยู่กับสถานที่อโคจรอย่างผม นายกีต้าร์กันต์รพี ต้องมาอาศัยอยู่ในกุฏิวัดนี่ มันใช่หรอครับ?

พี่ไผ่ย้ายตัวเองมาเป็๲เด็กวัด ๻ั้๹แ๻่หลวงพี่พลีมบวชแล้วไม่ยอมสึก

ก็พอจะเข้าใจแหละนะว่าเขารักเขาหวงของของเขา ถึงแม้อีกคนจะตัดทางโลกหันหน้าเข้าหาพระธรรม แต่อีกคนยังอยู่บนโลกของความจริง พี่ป่าไผ่ไม่เคยขัดขวางหนทางสู่ปรินิพพานของหลวงพี่พลีม เมื่ออีกคนเป็๲พระอีกคนเป็๲ฆราวาส พี่ไผ่ก็เลยกลายมาเป็๲ อารามบอย คอยดูแลหลวงพี่ต่อไป

และตอนนี้ผมก็กลายมาเป็๲อารามบอยด้วยอีกคน

"โยมมาอยู่ที่วัดน่ะดีแล้ว ที่นี่ปลอดภัยและสงบ โยมเองก็ควรให้ธรรมะขัดเกลาซะบ้าง จะได้ไม่ทำตัวสุ่มเสี่ยง แบบที่เป็๲อยู่ทุกวันนี้ โยมกีต้าร์"

"โธ่หลวงพี่ครับ ผมก็ซึ้งในรสพระธรรมนะครับแต่ยังไม่พร้อมจะละกิเลส ผมยังไม่อยากบวชครับ"

"ใช้ชีวิตอยู่ในศีลในธรรม ไม่จำเป็๲จะต้องบวชหรอกนะโยม ๼๥๱๱๦์อยู่ในอกนรกอยู่ในใจ อยู่ให้ห่างไกลจากอบายมุข และถือศิล 5 แค่นี้ชีวิตของโยมก็จะสงบสุขแล้ว"

สาธุครับหลวงพี่ ๼๥๱๱๦์อยู่บนหน้าอก Cup B และนรกผมก็ยังไม่อยากไป แต่ที่แน่ๆผมก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่าใครเป็๲คน หมายหัวผมอยู่ไหนตอนนี้

.........

"ไอ้เด็กคนนั้นมันหนีไปอยู่ในวัดครับนาย"

หนีไปอยู่ในวัดงั้นหรอ...

น่าขำ มันคิดว่าพระจะช่วยคุ้มกะลาหัวได้งั้นหรอ คิดผิดแล้วไอ้กีต้าร์ ต่อให้หนีไปอยู่ที่ไหน คนอย่างฉันก็จะตามไปถลกหนังหัว ไอ้คนไม่เจียมตัวคิดว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร

"ไปจับตัวมันมาให้ได้ ไม่ว่าต้องใช้วิธีไหนก็ต้องเอามันมาให้ฉัน แบบเป็๲ๆ" ฉันจะจัดการมันด้วยมือของฉันเอง ต่อให้ใครหน้าไหนมาขัดขวาง ก็อย่าหวังว่าจะช่วยมันได้

"ครับนาย"

...........

ผู้ชายไม้เลื้อยชอบสีสันในยามค่ำคืนอย่างผม นายกีต้าร์กันต์รพี ทนอุดอู้อยู่ที่ไหนได้ไม่นานหรอครับ ขาดสุรานารีชีวิตนี้ก็ไร้ความหมาย

"มึงจะไปไหนไอ้ต้า"

"ไปเที่ยวดิวะ มึงจะไปด้วยไหมล่ะ แต่มึงคงต้องกลับคนเดียวนะไอ้เสือ เพราะกูจะไปต่อบน๼๥๱๱๦์ชั้น 7 กับสาวๆ" วิดวิ้ว ????

"แต่พี่ไผ่ห้ามมึงออกไปไหนนะไอ้ต้า กูว่าอย่าไปไหนเลยมันอันตราย กูเป็๲ห่วงมึงนะ"

กีต้าร์กรอกตาหมุนเป็๲วงกลมๆ นี่เขากลายเป็๲นักโทษต้องมีผู้คุมคอยติดตามอยู่ตลอดเวลาหรือไง พี่ไผ่สั่งกักบริเวณ แถมวันนี้พี่เขาไม่อยู่ยังส่งไอ้หน้ากลมนี่มาเฝ่าแทน

ผมอยู่ในวัดเป็๲อารามบอยมาเจ็ดวันแล้วนะ นั่นก็มากที่สุดในชีวิตของผมแล้ว ที่ต้องอยู่แบบเรียบง่ายและสง๊บสงบ ไม่รู้แหละยังไงคืนนี้ผมก็จะออกไปตะลิดติ๊ดชึ่งกับสาวๆให้ได้ ใครก็ห้ามผมไม่ได้หรอกครับ คนมันเคยๆ