ณ โรงแรมพ่อของพันธ์ เธอและพี่สาวทำงานอยู่นั่นได้หลายเดือนแล้ว วันนี้ทำงานเลิกดึกมาก เธอลงมาที่ลานจอดรถ เตรียมตัวไปเอารถเพื่อกลับบ้าน แต่แล้วพันธ์ตาไวมาก เธอเห็นกลุ่มคนวัยฉกรรจ์ จำนวน 10 คน ยืนป้วนเปี้ยนอยู่ที่รถของเธอ พันธ์ไม่รู้จะทำยังไงดี เลยแอบไปอยู่ในจุดที่ลับตาคนก่อน พันธ์เห็นได้ชัดเจนมากขึ้น ตอนนี้รปภ.ก็ถูกทำร้ายร่างกายจนสลบไป ดังนั้นพันธ์จึงตัดสินใจส่งไลน์ไปบอกกัณฑ์ พร้อมกับถ่ายรูปพวกมันส่งไปให้กัณฑ์ด้วย พันธ์แอบอยู่นานจนกระทั่งเห็นนายชัยวัฒน์ พันธ์ก็รีบส่งไลน์ไปบอกว่าพวกมันเป็พวกของนายชัยวัฒน์ แต่แล้วโชคก็ช่างไม่ยอมเข้าข้างหญิงสาวเอาเสียเลย
“นายฮะ คุณพันธ์แอบอยู่นั่นไงฮะ” ลูกน้องคนนึงเห็นเข้าพอดี
พันธ์เห็นว่าพวกมันจับได้แล้ว พันธ์เลยจะรีบวิ่งหนีไปบนอาคาร แต่แล้วชายคนหนึ่งดักหน้าเธอไว้
“จะไปไหนจ้ะ สาวน้อย” ลูกน้องคนหนึ่งกล่าว
นายชัยวัฒน์จึงกอดและปิดปากเธอจากด้านหลังทันที “อย่าดิ้นนะพันธ์ ถ้าไม่อยากตาย รู้มั้ยผมคิดถึงคุณมาก คุณเล่นตัดขาดจากผมอย่างนี้ ผมก็แย่น่ะสิ ไปกับผมนะครับที่รัก”
ลูกน้องคนหนึ่งส่งผ้าป้ายยาสลบให้ ชัยวัฒน์จึงรีบโปะยานั่นทันที “อะ พวกนายรีบอุ้มไปที่รถตู้ได้เลย”
“มือถือของเธอครับ นาย” ลูกน้องยื่นมือถือให้ดู
“จัดการพังมันซะ แล้วเอาไปทิ้งถังขยะได้เลย” ชัยวัฒน์กล่าว
“ครับนาย”
**************************************************
กัณฑ์ได้เห็นไลน์ที่เพื่อนสาวส่งมา ยังดีที่เธอยังไม่นอน ในไลน์ความว่า “ช่วยด้วยยัยกัณฑ์ มีใครก็ไม่รู้มาดักป้วนเปี้ยนอยู่ที่รถของฉัน พวกมันมาเป็สิบ ฉันส่งรูปให้ดูด้วยนะ”
“ฉันรู้แล้วพวกมันเป็พรรคพวกของชัยวัฒน์น่ะ ช่วยด้วยนะ กัณฑ์” เป็ข้อความที่สอง
กัณฑ์พยายามส่งไลน์ตอบกลับ แต่มันส่งไม่ได้ เธอจึงลองโทรก็กลายเป็ปิดเครื่องไป ตอนนี้กัณฑ์คิดได้อย่างเดียวก็คือ พันธ์ถูกจับตัวไปแล้ว แต่ตอนนี้เธอยังไม่รู้จริงๆ ว่าพวกมันจับตัวเธอไปไว้ที่ไหน จำเป็ต้องหาคนช่วย เพื่อที่จะช่วยพันธ์ให้ทันการณ์ ต้องให้เธอรอดพ้นจากเงื้อมมือของไอ้ชั่วให้ได้ กัณฑ์นึกขึ้นได้คนเดียวก็คือพลศักดิ์
**************************************************
ณ บ้านพลศักดิ์ที่กรุงเทพฯ
“คุณมาหาผมดึกๆ ป่านนี้ มีอะไรงั้นหรอครับ คุณพัฒน์” พลศักดิ์กล่าว
“ผมมีเื่จะขอให้คุณช่วยครับ” พัฒน์กล่าว
“ว่ามาเลยครับ” พลศักดิ์กล่าว
“ผมได้ข่าวว่าคุณส่งบอดี้การ์ดไปคุ้มครองคุณฝานหลง ผมมีเื่จะคุยกับคุณฝานหลงครับ แต่คุณฝานหลงไม่ยอมพบผม ดังนั้นผมจะขอปลอมตัวเป็บอดี้การ์ด แล้วไปร่วมคุ้มครองเขาด้วย เพื่อที่จะหาโอกาสติดต่อและคุยกับคุณฝานหลงครับ” พัฒน์กล่าว
“ผมเห็นคุณเป็เพื่อนคนหนึ่ง อย่างนั้นก็ได้ครับ ผมจะช่วยคุณ” “พวกนาย พานายพัฒน์ไปปลอมตัวเป็บอดี้การ์ด และฝากเรียกป้าสร้อยมาแต่งหน้าเขาให้ด้วยนะ” พลศักดิ์สั่ง
“รับทราบฮะนาย” บอดี้การ์ดรับคำ
อีกประมาณยี่สิบนาที นายพัฒน์ก็เปลี่ยนโฉมเป็บอดี้การ์ดโดยปริยาย ไม่มีเค้าโครงหน้าเดิมของนายพัฒน์อีกเลย เขากำลังจะเดินออกไปขึ้นรถเพื่อไปบ้านของนายฝานหลงแล้ว แต่ก็มีเสียงเอะอะเสียก่อน
“นายครับนาย อยู่ดีๆ ก็มีสาวทอมบุกมาที่นี่ครับ” บอดี้การ์ดรายงาน
“งั้นปล่อยเธอให้เข้ามาได้” พลศักดิ์คาดเดาว่าเป็กัณฑ์
เมื่อพัฒน์เห็นว่าเป็กัณฑ์ เขาจึงยังไม่ไปไหน ซึ่งพลศักดิ์ก็รู้ดีว่ากัณฑ์เป็แฟนเก่าเพื่อน จึงยินยอมให้พัฒน์อยู่ต่อก่อน เพื่อฟังวัตถุประสงค์ของกัณฑ์ด้วยกัน
“คุณมีอะไรหรอครับกัณฑ์ มาทำอะไรดึกป่านนี้” พลศักดิ์กล่าว
“พันธ์ตกอยู่ในอันตรายฮะ พรรคพวกของนายชัยวัฒน์ลักพาตัวพันธ์ไป คุณต้องรีบไปช่วยเธอ” กัณฑ์รีบพูด
“ก็เธอบอกเองว่า เธอเป็แฟนกับชัยวัฒน์ ผมจะไปกล้ายุ่งเกี่ยวกับเื่คู่รักได้ยังไงกันล่ะครับ อีกอย่างคุณต่างหากที่เคยเป็แฟนของพันธ์ ดังนั้นคุณควรหาทางช่วยเองนะครับ” พลศักดิ์กล่าวอย่างเ็า
“คุณนี่มัน! ก็ได้ค่ะ ฉันยอมบอกความจริงกับคุณก็ได้ ฉันเป็ผู้หญิงและไม่ได้เป็แฟนของพันธ์ด้วย” กัณฑ์พูดพร้อมกับถอดวิกผมสั้นออก ทำให้ตอนนี้เธอดูผมยาวแลดูเป็ผู้หญิงมากกว่าพันธ์เสียอีก
“พวกคุณหลอกลวงผู้อื่นเพื่ออะไรกันครับ อีกอย่างพันธ์เองก็บอกว่ารักนายชัยวัฒน์นั่นด้วย” พลศักดิ์กล่าว
“เื่หลอกลวง ฉันขอไม่บอกค่ะ แต่เื่ที่พันธ์โกหกว่าชอบชัยวัฒน์ สาเหตุเป็เพราะคุณคนเดียว ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าที่กระบี่นั่นเกิดเื่อะไรขึ้น ความจริงพันธ์ได้ตกหลุมรักคุณไปแล้ว แต่เธอได้เห็นภาพที่คุณไปกอดจูบกับหญิงชาวบ้านคนหนึ่ง เธอคิดว่าคุณมีเ้าของแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่ยอมยุ่งเกี่ยวกับคุณอีก” กัณฑ์เล่า
“อะไรนะครับ ผมไม่เคยทำอะไรแบบนั้นจริงๆ ผมรักพันธ์คนเดียว ผมไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับใคร” พลศักดิ์กล่าว
“ผู้หญิงคนนั้นชื่อสาลี่ค่ะ เขาบอกเองว่าเขาเป็เมียคุณ และให้พันธ์เลิกยุ่งกับคุณซะ ไม่งั้นพันธ์ก็จะตกอยู่ในสภาพเหมือนสาลี่ สักวันก็ต้องตกกระป๋องไปเหมือนกัน” กัณฑ์เล่า
“อ๋อ ที่แท้ก็สาลี่ ผมมีพี่ชายฝาแฝดครับ เขามีเมียชื่อสาลี่ แต่เพราะผมหาเงินตั้งตัวมาด้วยตัวเองจนได้เป็นักธุรกิจ ส่วนพี่ชายผมได้ทำงานเป็ชาวประมงเท่านั้น พี่ชายผมเป็คนหยิ่งมาก ต้องมีปัญหาจริงๆ ถึงจะมาขอความช่วยเหลือจากผมครับ ซึ่ง่นั้นพี่ชายก็พาสาลี่มาเพื่อยืมเงินเหมือนกัน ผมคิดว่าพันธ์คงโดนสาลี่หลอกแล้วครับ” พลศักดิ์อธิบาย
“แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าคุณไม่ได้โกหก” กัณฑ์กล่าว
พลศักดิ์หยิบรูปถ่ายมาให้ดูสองใบ
1. รูปเขากับพี่ชายฝาแฝดที่ถ่ายรูปคู่กัน
2. รูปงานแต่งงานระหว่างพี่ชายกับสาลี่โดยมีพลศักดิ์ยืนอยู่เคียงข้างในฐานะแขกรับเชิญ
กัณฑ์เห็นแล้วว่า เป็ผู้หญิงคนเดียวกันกับที่เห็นในนิมิตจริงๆ เธอจึงยอมเชื่อเขาแล้ว
“นายชัยวัฒน์จับตัวพันธ์ไปไว้ที่ไหนหรอครับ” พลศักดิ์กล่าวอย่างจริงจัง
“ฉันจึงขอให้คุณช่วยไงคะ ฉันตัวคนเดียว ดังนั้นฉันถึงขอให้คุณช่วยแจ้งตำรวจ ตามหารังซ่อนของชัยวัฒน์ และช่วยพันธ์ให้เร็วที่สุด ดีไม่ดีพันธ์อาจมีเคราะห์ร้ายเหมือนกับน้องสาวคุณพัฒน์ก็ได้นะคะ” กัณฑ์พูดอย่างกังวล
“นี่คุณจำอดีตได้แล้วหรอครับ กัณฑ์” พลศักดิ์กล่าว
“ค่ะ จำได้แล้ว” กัณฑ์ยอมสารภาพ
“ได้ครับ ก่อนอื่นผมคงต้องติดตามสัญญาณ GPS จากมือถือของพันธ์เสียก่อน” พลศักดิ์กล่าว
ผ่านไปไม่นาน “นายครับ มือถืออาจจะพังไปแล้วก็ได้ครับ ติดตามไม่ได้อีกแล้ว” บอดี้การ์ดกล่าว
“ตอนนี้ผมส่งคนไปแจ้งนายหวงยี่แล้ว ให้หวงยี่พาคุณวลัยไปแจ้งความในฐานะญาติแล้วนะครับ แต่ผมจนปัญญาเื่หาที่ซ่อนของพวกมันจริงๆ” พลศักดิ์กล่าว
“งั้น คุณพาฉันไปพบชลาวรรณน้องสาวชัยวัฒน์ได้มั้ยคะ ฉันคิดว่าเธอน่าจะรู้ว่าชัยวัฒน์อยู่ที่ไหน” กัณฑ์กล่าว
“ก็ได้ครับ” พลศักดิ์กล่าว
พลศักดิ์ชี้ไปที่พัฒน์แล้วบอกว่า “นายน่ะ ไปขับรถให้คุณกัณฑ์ซะ และช่วยคุ้มครองเธอด้วย” พลศักดิ์แกล้งสั่งนายพัฒน์ เพราะรู้ใจเพื่อนว่าพัฒน์อยากไปกับกัณฑ์ด้วย
“ครับนาย” พัฒน์แสดงสมจริง
“คุณไปกับบอดี้การ์ดผมก่อนนะครับ ส่วนผมจะให้เพื่อนๆ ช่วยกันออกตามหาพันธ์ไปก่อน มีอะไรคุณสามารถติดต่อผมได้เลยครับ” พลศักดิ์กล่าว
“ขอบคุณมากค่ะ คุณพลศักดิ์” กัณฑ์รีบเดินไปขึ้นรถพร้อมกับบอดี้การ์ดตัวปลอมทันที
พัฒน์จึงได้ขับรถให้กัณฑ์ ซึ่งตอนนี้เขารู้แล้วว่ากัณฑ์จำอดีตได้แล้ว และแถมแกล้งปลอมเป็ทอมเสียอีก
“คุณรู้จักบ้านของชลาวรรณใช่มั้ยคะ” กัณฑ์ถาม
“ครับผมทราบ” พัฒน์กล่าว
กัณฑ์ผู้ซึ่งนั่งด้านหลังคนขับ เลยเลิกคุย แล้วคอยคิดหาวิธีคุยกับชลาวรรณ เพื่อกล่อมให้เธอบอกที่ซ่อนของนายชัยวัฒน์ให้ได้
128
