ชู้รักพยาบาลสาว

เขาทำตามอย่างรวดเร็ว ลุกขึ้นคุกเข่าคร่อมหน้าของเธอให้ปลายหัวถอกอยู่ที่ปากและเธอก็รีบอ้าปากอมมันเอาไว้ทันที แต่แล้วกลับคายออกมาแล้วแลบลิ้นเลียหัวถอกแผลบ ๆ หลายครั้งแล้วจึงอมเข้าไปใหม่ บางทีก็ดูดจุ๊บ ๆ เหมือนกับที่เขาดูดแตดให้เธอ ส่วนมือก็ลูบคลำลูกกระโปกพวงใหญ่ของเขาเล่นอย่างเพลิดเพลิน

"อูย..ซี๊ด...เสียว..เสียวยิ่งกว่าเอามือกระทอก..ซี๊ด.."

เขาสูดปากและส่ายก้นไปมา บางครั้งก็เผลอกระเด้าควยเข้าปากเธอหยุบ ๆ อย่างเอร็ดอร่อย ในที่สุดก็ก้มลงดูดแตดเลียหีให้หล่อนไปด้วย มันทำให้ต่างคนต่างเงี่ยนง่านดาลใจอย่างถึงขนาดด้วยกันทั้งคู่ ไม่ช้าหล่อนก็รู้สึกว่าน้ำควยของเขาพุ่งปรี๊ดเข้าปากเธอสามสี่หยดและเขาเองก็รู้สึกว่ารูหีของหล่อนขมิบน้ำเมือกออกมาชุ่มโชกเช่นเดียวกัน

"ซี๊ด..หยุดดูดเถอะ..ที่รัก...หมอทนไม่ไหว ให้น้ำออกในรูหีดีกว่า" เขาบอก

"ค่ะ...เย็ดเถอะ..รุ่งก็ใจจะขาดอยู่แล้ว"

เขาจัดแจงหมุนตัวกลับไปคุกเข่าในหว่างขาของหล่อนอีกครั้งหนึ่ง ท่อนควยแข็งโด่ยังกะท่อนไม้ หัวถอกกระดกอยู่หงึก ๆ ตรงปากรูหีพอดี แต่แทนที่จะรีบแทงทะลวงให้มิดด้ามโดยเร็วเขากลับเอื้อมมือไปลูบคลำขยำขยี้เต้านมของหล่อนพร้อมกับกดตูดให้ปลายถอกทิ่ม ๆ ถู ๆ ๻ั้๫แ๻่ปากรูหีจนยันเม็ดแตดขึ้น ๆ ลง ๆ ไปด้วย เหมือนจะแกล้งยั่วให้เมียรักเงี่ยนจัดยิ่งขึ้น

"ช่วยแหกหีแล้วจับควยใส่รูหน่อยซิ..ที่รัก"

รุ่งจิตรทำตามอย่างว่าง่าย มือหนึ่งใช้นิ้วถ่างแคมหีให้แบะอ้าออก อีกมือจับหัวถอกยัดเข้าตรงรูหีแล้วพยักหน้ายิ้ม ๆ ให้เขา ทำให้เขาย่ามใจหนัก กดปากลงบนปากจิ้มลิ้มของหล่อนใช้ลิ้นล้วงเข้าไปตวัดรัดลิ้นของหล่อนดึงดูดดังจ๊วบ พร้อมกับเสือกควยกระทุ้งพรวดเข้าไปทันที

"อุ๊ย...ซี๊ด..อย่าเพิ่งดันแรงซิคะ"

เธอสะดุ้งร้องอุทานเมื่อรู้สึกคับตุ่ยที่ปากรูหี แล้วพวงแก้มแดงเปล่งปลั่งทั้งสองก็ถูกเขาระดมจูบอย่างนับครั้งไม่ถ้วน

"อุ๊ย..ซี๊ด..บีบแรง ๆ ยังงี้เดี๋ยวนมก็เหลวหมดหรอก..อูย..ซี๊ด.." หล่อนฉอเลาะ

"ไม่เหลวหรอกน่ะ ยิ่งบีบยิ่งใหญ่ยิ่งตึงต่างหากล่ะ"

เขาพูดพลางกระเด้าหยุบ ๆ จนควยจมเข้าไปถึงครึ่งลำท่ามกลางเสียงสูดปากซี๊ด ๆ พร้อมกับการกระเด้งหีส่ายรับอยู่เดี๊ยะ ๆ ของหล่อนเพื่อให้ควยจมมิดด้ามโดยเร็ว แม้ว่ารูหีของหล่อนจะยังคับอยู่มากแต่ด้วยความเงี่ยนง่านอย่างถึงขนาดทำให้มีน้ำเมือกขมิบออกมาหล่อลื่นอย่างมากมาย

แล้วรุ่งจิตรก็สะดุ้งเฮือกกัดฟันกรอด ๆ เมื่อท่อนควยผัวรักพุ่งปราดเข้าไปลึกยันปากมดลูก ความเสียวซ่านดาลใจทำให้หล่อนต้องผวากอดรัดร่างของเขาไว้แน่น

ทรงชัยกดควยให้แช่นิ่งอยู่พักใหญ่จึงค่อยโหย่งตูดชักควยออกจากรูหีทีละนิด ๆ พอจวนจะหลุดปลายเงี่ยงก็ตะบันพรวดเข้าไปอีก ปลายแตดและแคมหีกับลำควยเสียดสีกันเมื่อยามกระเด้าทำให้หมอหนุ่มกับพยาบาลสาวผู้เป็๲เมียเสียววูบไปทั่วทุกเส้นขน เขากระเด้าช้า ๆ แต่ทุกครั้งมันหนักหน่วงจนร่างของหล่อนกับเก้าอี้นวมสั่นสะท้านไปด้วยกัน ท้องน้อยของหล่อนเต้นกระดุบ ๆ เต้านมอันเต่งตึงไหวกระเพื่อม ๆ หนังในทีวีก็กำลังสนุก...ทั้งคู่เย็ดกันไปดูหนัง​ไป

เมื่อชลิตออกจากบ้านหมอทรงชัยมาถึงหน้าโรงหนังโคลีเซี่ยมนั้นก็เป็๲เวลาทุ่มตรง อัญชลีแฟนสาวของเขามายืนรออยู่ก่อนแล้ว เธอยิ้มนิด ๆ เมื่อเห็นเขาลงจากรถแท็กซี่ตรงเข้ามาหา

"คุณมาคอยนานหรือยังครับ อัญชลี"

"เกือบสิบนาทีค่ะ"

"ขอโทษนะ ผมมาช้าไปหน่อย..ไปเถอะ หาอะไรดื่มให้ใจเย็น ๆ ก่อนแล้วค่อยเข้าไปดูหนังนะครับ"

"ค่ะ"

เขาพาเธอเข้าไปนั่งดื่มน้ำอัดลมในร้านแถวหน้าโรงหนัง เสร็จแล้วเธอกลับบอกว่าไม่อยากดูหนัง เพราะนัดพบเธอทีไรเป็๞ดูหนังทุกที

"อ้าว..ไม่ดูหนังแล้วจะให้ผมพาไหนล่ะ บอกมาซิครับ ผมพร้อมที่จะทำตามความประสงค์ของคุณทุกอย่าง"

อัญชลีทำสีหน้ากระดากอายนิด ๆ เมื่อตอบเขาว่า

"โรงแรม"

สิ้นคำตอบของเธอ เขาถอนหายใจเฮือก

"โถ...ง่ายนิดเดียว ไปเดี๋ยวนี้ได้เลยนะ"

"แล้วแต่คุณซิคะ จะไปเดี๋ยวนี้หรือจะไปปีหน้า..."

เธอค้อน เขารีบจัดแจงจ่ายค่าน้ำอัดลมแล้วพยักหน้ากับเธอ

"ไป..อัญชลี"

หญิงสาวลุกขึ้นเดินตามเขาออกไปโดยมิได้มีอาการเคอะเขินหรือกระดากกระเดื่องแต่ประการใด พอขึ้นรถ เธอก็เอียงร่างเข้ากระแซะชิดเขาด้วยอารมณ์ที่เร่าร้อน และเมื่อรถเสือกหัวพรวดเข้าไปในซองสีกากีแกมเขียวของโรงแรมม่านรูด ยังไม่ทันที่เขาจะเปิดประตูรถ เธอก็ชิงเปิดก้าวลงมาก่อนเขาเสียอีก

ครู่ต่อมา เขาก็พาหล่อนเข้าไปอยู่ในห้อง

"คุณไม่กลัวผมหรือ อัญชลี" เขาเอ่ยถาม

เธอทำอายเหนียม หน้าแดงซ่าน ริมฝีปากสั่นนิด ๆ

"ทำไมอัญจะต้องกลัวคุณล่ะคะ ชลิต"

"แต่ผู้หญิงทุกคนเขากลัววันแรกหรือชายคนแรก"

"ทำไมถึงเป็๲อย่างนั้นคะ"

"ก็เพราะว่าเขายังไม่รู้ว่าจะทำยังไงน่ะซี แล้วทำไมคุณล่ะ ทำไมไม่กลัว"

"มันเป็๲เ๱ื่๵๹ธรรมดาของมนุษย์นี่คะ อัญไม่เห็นจะน่ากลัวอะไร เมื่อรู้อยู่แล้วว่า ถ้าอัญมากับคุณ คุณจะทำอะไรกับอัญ"

"แล้วคุณไม่กลัวหรือว่า รสชาติมันจะเป็๞ยังไง เปรี้ยวหรือหวาน อร่อยหรือว่าเจ็บจนทำอะไรกันไม่ได้"

"มันก็เหมือนกันอีกแหละค่ะ ลงว่าเป็๲เ๱ื่๵๹ของหญิงกับชายแล้ว ย่อมจะมีอยู่ทุกรส ถ้าไม่เจ็บก็ไม่อร่อย"

"ถ้าเจ็บเกินไปจนคุณทนไม่ไหวล่ะ"

"เจ็บครั้งแรกครั้งเดียว ทนไหวซีคะ ครั้งต่อไปคุณก็ค่อย ๆ ทำให้เจ็บน้อยลงหน่อย คุณเป็๲ผู้ชายนี่คะ ถ้าไม่รู้จักทำ ผู้หญิงที่ไหนจะติดใจ"

ชลิตหัวเราะเบา ๆ รู้สึกว่าอัญชลีจะมีรสนิยมไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ารุ่งจิตร พยาบาลสาวเมียรักหมอทรงชัย

"แล้วผู้หญิงล่ะ"

"ผู้หญิงก็เหมือนกันค่ะ ต้องดูว่าผู้ชายเขาชอบอะไร ผู้หญิงก็ทำให้ถูกใจเขา ถ้าไม่ถูกใจเขาก็จะผละไปหาคนอื่น เ๹ื่๪๫มันก็เท่านั้น"

"คุณเป็๲ผู้หญิงที่วิเศษมาก อย่างนี้เรียกว่ารสนิยมสูง"

อัญชลียิ้มอาย ๆ

"อัญรู้อยู่แล้วนี่คะว่า วันหนึ่งจะต้องแต่งงาน ถ้าไม่หัดปรนนิบัติสามี ที่ไหนเขาจะอยู่ติดบ้านแล้วก็จะเสียใจทีหลัง..คุณล่ะคะ ชอบยังไง"

"ผมชอบทุกอย่างในตัวของคุณ"

"ฟังพูดซิ หมั่นไส้จังเลย ยังไม่เห็นอะไรของอัญสักหน่อย อัญหมายถึงการสนองตอบค่ะ"

"ยิ่งดิ้น ยิ่งอร่อย"

เธอค้อนขวับ

"ระวังนะ อัญจะดิ้นเสียให้เคล็ดเลยทีเดียว"

เขาสูดปากดังซี๊ด

"ขอให้จริงเถอะ ทูนหัว ผมจะให้รางวัลอย่างงามทีเดียว"

"รางวัลอะไรคะ"

"ก็รางวัลอย่างเดียวกันกับที่คุณให้ผมน่ะซี..คุณดิ้นแรงผมก็กระแทกเป็๞สองแรงสามแรง"

เธอร้องเสียงดัง

"แน้..คุณนี่ จะให้อัญเสียเปรียบเรื่อยเชียว ไม่เอาล่ะ คุณต้องให้รางวัลอย่างอื่นซีคะ"

"คุณจะเอาอะไร..."

"เอาเงิน" เธอตอบฉับพลัน

"ตกลง"

เขารีบรับคำอย่างตะกรุมตะกราม

"แต่...เราต้องมีข้อตกลงกันก่อนค่ะ"

"อะไรอีกล่ะ"

เขาถามอย่างร้อนรน

"คือว่า..คุณต้องจ่ายครั้งละร้อยบาท"

"โอ้โฮ..." เขาร้องออกมาอย่าง๻๠ใ๽

"ก็ทีคุณไปทำกับคนอื่น ทีละตั้งร้อยสองร้อยคุณยังจ่ายได้"

"เอ้า ตกลง ผมจ่ายให้คุณทีละร้อย"

"แล้วคณต้องจ่ายทุกทีนะคะ จะมาเหมารวมยอดทั้งคืนไม่ได้"

เขาร้องออกมาอย่าง๻๠ใ๽อีกครั้ง

"โอ้โฮ...งั้นคืนนี้ผมก็ต้องจ่ายถึงห้าร้อยบาทน่ะซี"

อัญชลีทำสีหน้าตื่นเต้น

"ต๊ายตาย..คุณจะทำตั้งห้าทีเชียว ไม่มากไปหรือคะ"

"ผมเคยทำได้ถึงแปดแล้วยังไม่อิ่ม"

เธอส่ายหน้า

"ไม่ไหวละค่ะ ตะกละแบบนี้"

"ไหวหรือไม่ไหวผมก็ทำยังงี้ทุกที ถ้าผู้หญิงดิ้นเก่ง ๆ"

"ไม่เอาล่ะ อัญสู้คุณไม่ไหวแน่"

"เอ้า...งั้นลดลงเหลือสาม แต่ว่าเ๹ื่๪๫เงินล่ะ.."

"คุณก็ต้องจ่ายสามร้อยซิคะ ขาดตัวต่อรองไม่ได้"

"ขอต่อหน่อยน่า ที่รัก ลดลงสักนิด" เขาออดอ้อน

"ไม่ได้ค่ะ..ของอัญสด ๆ ซิง ๆ ทั้งนั้น ถ้าอัญไม่รักคุณ จ่ายเป็๲หมื่นเป็๲แสนก็ไม่ได้อัญนะคะ"

"เฮ้อ...ผมรักคุณ จะทำหนเดียวก็ไม่ได้ เอาครั้งละห้าสิบไม่ได้หรือ เรียกว่าผมเหมาก็ต้องลดราคาให้หน่อยก็แล้วกัน"

เธอตอบด้วยสีหน้าขึงขัง

"ไม่ได้..เหมาแบบนี้ของอัญก็ช้ำแย่น่ะซี"

"โธ่ จะแย่ยังไงนะ ผมรักคุณ ผมจะทำอย่างทะนุถนอม คณจะได้ทั้งความอร่อยและความสุขสดชื่น"

"งั้น...ก็ได้" เธอสะบัดเสียงอย่างงอน ๆ

"แล้วเมื่อเราแต่งงานกันแล้วล่ะ"

"แต่งหรือไม่แต่งก็เหมือนกัน"

"อะไรกัน" เขาร้อง "คุณพูดจริง ๆ หรือนี่"

อัญชลีทำหน้าขึงขัง