ทางเดินใต้ดินของสถาบันหลงเหมินลึกและคดเคี้ยวกว่าที่หลีเฮงเคยจินตนาการไว้มาก แสงไฟจากคบเพลิงเวทมนตร์วูบวาบส่องประกายสลัวสีคราม ยิ่งเดินลึกอุณหภูมิรอบตัวยิ่งลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว บรรยากาศเงียบสงัดชวนขนลุกและเต็มไปด้วยไอพลังงานด้านมืดสีม่วงดำแผ่ซ่านจาง ๆ ในอากาศ
“หลีเฮง... ข้าจะบอกข้อมูลเบื้องต้นของนางให้ฟัง” อาจารย์หลัวเจินเดินนำพลางเอ่ยเสียงแ่ “เด็กสาวข้างในชื่อ ‘เยี่ยหลัวอิน’ นางเดินปราณผิดพลาดจนธาตุไฟเข้าแทรก พลังงานปั่นป่วน เ้ามีหน้าที่แค่ลองตรวจชีพจรเบื้องต้นของนางดูว่าสามารถรักษาเยียวยาได้หรือไม่... แต่จำไว้ให้ดี หากเ้ารู้สึกถึงอันตรายหรือคุมสถานการณ์ไม่อยู่ ให้รีบวิ่งหนีออกมาทันที เข้าใจไหม?”
หลีเฮงพยักหน้ารับอย่างเคร่งครัด ทว่าแววตาซุกซนกลับสอดส่องไปทั่ว
พวกเขาเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูเหล็กกล้าบานั์ที่แกะสลักด้วยอักขระค่ายกลสะกดนับร้อยตัว หลัวเจินสูดหายใจลึก เขาต้องประสานอินและนำเหรียญตราค่ายกลเฉพาะของผู้อำนวยการปลดล็อกระบบป้องกันทีละชั้น เสียงกลไกดัง *แกรก... กริก...* สะท้อนก้องกังวาน ปลดล็อกผ่านห้าขั้นตอน ประตูหนาสีดำทมิฬจึงค่อย ๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นไอหมอกสีดำเหนียวข้นลอยเอ่อล้นออกมา
“ข้าจะไปรอที่ห้องควบคุมค่ายกลข้าง ๆ หากมีอะไรเกิดขึ้น ข้าจะปิดผนึกห้องทันที” หลัวเจินตบบ่าหลีเฮงก่อนจะแยกตัวไปห้องควบคุมที่กั้นด้วยกระจกศิลาผลึกใส
หลีเฮงก้าวเท้าเดินผ่านหมอกสีดำเข้าไปยังลานหินกว้างขวางใจกลางห้องขังค่ายกลลึก ยามเมื่อสายตาคุ้นชินกับความมืด เงาร่างงามระหงกึ่งเปลือยของเด็กสาวนางหนึ่งพลันปรากฏแก่สายตา นางถูกพันธนาการไว้ด้วยโซ่ตรวนเวทมนตร์ขนาดใหญ่ที่ข้อมือและข้อเท้า ผมสีดำขลับยาวยาวสยายปกคลุมไหล่ ม่านตาของนางเป็สีม่วงเข้มเปล่งประกายสีรุ้งดูลึกลับทว่าน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
“หืม... สำนักยอมส่งเหยื่อคนใหม่มาสังเวยให้ข้าแล้วงั้นเหรอ?” น้ำเสียงหวานเย็นเยียบแฝงความหยิ่งยะโสและกระแสนเสียงประหลาดเอ่ยทักทาย รอยยิ้มมุมปากของนางดูงดงามแต่กลับแฝงความอันตรายจนหนาวเข้ากระดูก
ทันใดนั้น หน้าต่างระบบโปร่งแสงสีแดงฉ่ำพลันเด้งแจ้งเตือนเตือนภัยรัว ๆ ก้องกังวานในหัวของหลีเฮง
*ปิ๊ง!*
> [ตรวจพบเป้าหมายยอดสตรีต้นขาใหญ่ระดับ SSS: เยี่ยหลัวอิน]
> [สถานะชีพจร: มารรัตติกาลกลืนแสงตีกลับขั้นวิกฤต]
> [คำแนะนำระบบ: ยอดสตรีคนนี้คือจักรพรรดินีมารผู้ไร้เทียมทานในอนาคต! หากโฮสต์สามารถบำบัดรักษาและเกาะนางสำเร็จ ท่านจะสุขสบายไปชั่วชีวิตโดยไม่ต้องกังวลสิ่งใดอีก!]
>
> [คำเตือน! ภารกิจวิกฤตฉุกเฉิน (Crisis Quest) เริ่มทำงาน!]
> [เงื่อนไข: สยบความบ้าคลั่งและบำบัดรักษานางก่อนพลังมาระเิทำลายล้าง หากล้มเหลว โฮสต์จะเสียชีวิตทันที!]
หลีเฮงเหงื่อซึมแผ่นหลังทันทีเมื่อเห็นคำว่า ‘เสียชีวิตทันที’ เขาพยายามเก็บอาการและก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้เยี่ยหลัวอินทีละก้าว
เยี่ยหลัวอินเอียงคอจ้องมองเขาด้วยรอยยิ้มอันแสนอ่อนหวานหยอกล้อ “เข้ามาสิเ้าหนุ่ม... เข้ามาให้ข้าเคี้ยวกินเนื้อของเ้าเล่นแก้เบื่อหน่อยเป็ไง?” ทว่าภายใต้ท่าทีหยอกเย้านั้น แสกนระบบกลับชี้แจ้งว่าลึก ๆ ในใจของนางกระหายเือย่างบ้าคลั่ง นางอยากจะฉีกกระชากร่างของเขาออกเป็ชิ้น ๆ และสูบเือุ่น ๆ ของเขาเดี๋ยวนี้เลย!
หลีเฮงกลืนน้ำลายเอื้อมมือหนาไปแตะต้องที่ลาดไหล่บางของเธอหมายจะตรวจชีพจร
ชิ้ง!
ทันทีที่ปลายนิ้วััผิวเนียนละเอียด กระแสปราณมารสีดำเหนียวข้นพลันพุ่งย้อนปะทะแล่นเข้าสู่ร่างกายของหลีเฮงทันที ความเ็ปชาหนึบแล่นพล่านจนร่างแทบขยับไม่ได้ ระบบแจ้งเตือนวิกฤตสีแดงกะพริบถี่รัวลั่นหัว
> [สถานการณ์อันตรายระดับขีดสุด! จิตใจเป้าหมายโดนจิตมารยึดครอง 95%! โฮสต์ต้องรีบสยบจิตมารของนางโดยเร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นปราณมารจะกลืนกินหัวใจของท่าน!]
“แย่แล้วฟะ!” หลีเฮงขบฟันกรอดสลัดความกลัวทิ้งไป เขาเปิดใช้งานทักษะ ‘อุ้งมือมาร’ และ ‘ััผ่อนคลาย ขั้น 3’ ขยับมือหนาออกตัวพุ่งเข้าลูบคลำสะกิดบำบัดทุกสัดส่วนของเธอบนร่างกายอย่างรวดเร็วระรัวรวดเร็วดุจเงาร่ายรำ!
นิ้วอุ่นสั่นระริกพุ่งเข้าบีบคลึงติ่งหูบาง ปัดผ่านซอกคอขาวระหง นวดบดเบียดไล้เนินอกอวบอิ่มที่สะท้อนขึ้นลง ขยับััลูบเค้นบั้นเอวคอดกิ่ว แอบล้วงนวดกระตุ้นลึกเข้าไปยังใต้รักแร้ ลูบคลำสะโพกกลมกลึง และสะกดจุดััผ่อนคลายตรงบริเวณต้นขาด้านในเรียวเนียนอย่างทั่วถึง!
หากเป็สตรีปกติทั่วไป ป่านนี้คงโดนััวิเศษสยบจุดสยิวจนต้องร้องครางระรัวเนื้อตัวอ่อนยวบปวกเปียกไปแล้ว ทว่าสำหรับเยี่ยหลัวอิน หลีเฮงกลับรู้สึกเหมือนนิ้วและฝ่ามือของเขาไปปะทะเข้ากับกำแพงเหล็กกล้าค่ายกลเย็นะเื จิตมารสีดำที่เกาะกุมแ่าในร่างกายของเธอนั้นเข้มแข็งเกินกว่าที่สกิลและััของเขาจะใช้ได้ผล! กระแสพลังมารย้อนกลับมาแช่แข็งผลของทักษะจนสลายไปในอากาศ บล็อกนิ้วอุ่นของเขาไว้จนก้าวล่วงผ่านไปไม่ถึงกล้ามเนื้อหรือเส้นชีพจรที่แท้จริงเลยแม้แต่น้อย!
เยี่ยหลัวอินหัวเราะคิกคักด้วยความสะใจ แววตาสีม่วงแฝงจิตสังหารที่แปรเปลี่ยนเป็เปลวเพลิงมาร “ของเล่นััลามกแค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก... ตายซะเถอะ!”
โซ่ตรวนสั่นไหว พลังมารในห้องขังปะทุเดือดพล่าน หลีเฮงเผชิญหน้ากับความตายในระยะประชิด สมองะเิความคิดรวดเร็ว เขาจำต้องดึงความรู้เชิงจิตวิทยาที่เคยใช้พูดคุยล่อลวงกล่อมลูกค้าคุณนายกระเป๋าหนักในร้านนวดของชาติก่อนออกมาใช้งานทันควัน!
“เดี๋ยวก่อนแม่นางเยี่ย! เ้าช่างเป็หญิงสาวที่งดงามและแกร่งกล้าที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบเจอมา!” หลีเฮงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ่มนุ่มและสงบนิ่ง แววตาของเขาจับจ้องมองสบตาสีม่วงของเธออย่างเด็ดเดี่ยว “ปราณมารรอบตัวเ้าไม่ใช่ขยะสกปรก แต่มันคือรัตติกาลอันงดงามล้ำลึกที่ไม่มีชายใดกล้า เ้าทนทรมานอยู่คนเดียวในความมืดมานานขนาดนี้ หัวใจของเ้าช่างแข็งแกร่งและน่าชื่นชมเหลือเกิน... ปล่อยให้ข้าเป็คนที่ช่วยแบ่งเบาความเ็ปนั้นเถอะนะจ๊ะ”
เยี่ยหลัวอินชะงักงันกะทันหัน แววตากระหายเืวูบสั่นไหวไปชั่วครู่ จิตวิทยาคำหวานอันลึกซึ้งแทงเข้าจุดในใจที่อ้างว้างโดดเดี่ยวของเธออย่างรุนแรง
*ปิ๊ง!*
> [ปลดล็อกประสิทธิภาพทักษะขั้นสูง: ‘คำชมไร้ยางอาย’ ทำงานร่วมกับจิตวิทยาบำบัด!]
> [ส่งผลลัพธ์: จิตใจแท้จริงของเป้าหมายตื่นขึ้นชั่วขณะ ประสานพลังย้อนกลับไปข่มสะกดจิตมารสีดำลง 30% ชั่วคราวเป็เวลา 5 วินาที!]
ไอหมอกสีดำรอบตัวของเธอยังคงเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด เยี่ยหลัวอินหน้าแดงซ่านสั่นสะท้าน รอยยิ้มอันตรายอันบิดเบี้ยวแปรเปลี่ยนเป็ความสับสนระคนสนใจลึกซึ้ง
“หมอนวดของข้า... เ้า... เ้าน่าสนใจดีนี่...” เธอพึมพำเสียงหวานพร่า แววตาอ่อนแสงลงชั่วขณะ
หลีเฮงเห็นหน้าต่างคูลดาวน์เวลา 5 วินาทีที่ระบบแจ้งเตือนกะพริบลดลงอย่างรวดเร็ว (5... 4... 3...) เขาสูดหายใจลึก เกร็งกำลังข้อนิ้วมือขวาจนขึ้นเส้นเืฝาดสีทอง แผ่อุ้งมือมารและััผ่อนคลายขั้นสามออกไปเตรียมจู่โจมจุดชีพจรสำคัญตรงหน้าอกคอดของเธออีกครั้งเป็คำรบสอง!
“ยอมสยบให้ข้าซะเถอะ ยัยหนูมาร!”
ฝ่ามือของหลีเฮงพุ่งตรงทะยานเข้าใส่ร่างระหงของเยี่ยหลัวอินฉับพลัน...!