วูบบบ!
ร่างกายของเขารู้สึกราวกับกำลังดิ่งลงไปในความมืด สติของวาสดับลงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะรู้สึกตัวและมองไปรอบๆอย่างอัศจรรย์ใจ
ตอนนี้เขาคล้ายกำลังอยู่ในห้องสมุดขนาดใหญ่โตมโหฬารที่มีทางเดินที่ถูกปูด้วยพรมแดงหรูหราเพียงทางเดียวยาวไปจนสุดลูกตา มองเงยหน้าขึ้นไปสิ่งที่เห็นคือท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ถูกประดับประดาไปด้วยหมู่ดาวมากมายมหาศาล น่าแปลกที่แม้เป็ท้องฟ้ายาวค่ำคืนแต่ดวงดาวกลับทอแสงเจิดจ้าราวกับกลางวันทำให้เห็นภาพโดยรอบอย่างชัดเจน
และสิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจก็คือชั้นหนังสือที่ขนาบข้างเส้นทางเดินที่ปูด้วยพรมสีแดง
แต่มันไม่ใช่ชั้นหนังสือทั่วไป..
เพราะชั้นหนังสือเหล่านี้มีความสูงเสียดฟ้า จนทะลุผ่านหมู่เมฆที่อยู่บนท้องนภาจนไม่สามารถเห็นชั้นบนสุดของมันได้ที่สำคัญมันยังอัดแน่นด้วยหนังสือจนเต็มเอี๊ยดไปเสียซะทุกชั้นอีกด้วย
วาสเหม่อมองภาพรอบข้างด้วยอาการเหม่อลอย ก่อนที่เขาจะสะดุ้งตื่นจากภวังค์เนื่องจากเบื้องหน้าของเขาอยู่ๆก็ปรากฏตัวหนังสือที่เป็ภาษากลางสีทองสว่างขึ้นกลางอากาศ
....โปรดเลือกอาชีพของท่านจากหนังสือแนะนำอาชีพรอบๆ...
วาสมองข้อความบนอากาศด้วยสายตาตกตะลึง ก่อนจะเงยหน้ามองหนังสือรอบกายพลางคิดว่า
'บ้าน่า หนังสือที่นี่มันมีเป็ล้านเล่มเลยนะ'
แต่อยู่ๆข้อความบนอากาศก็เปลี่ยนไป
...ท่าน้าให้ช่วยเลือกหนังสือาชีพที่เหมาะสมกับท่านหรือไม่...
...้า/ไม่้า...
"้า"วาสเอ่ยทันทีที่อ่านจบ
'ใครมันจะมาบ้าอ่านหนังสือเป็ล้านเล่มกัน'ชายหนุ่มคิดในใจ
ฟุ่บๆๆๆ!
เสียงวัตถุแหวกอากาศมาด้วยความเร็วสูง วาสมองรอบกายอย่างตื่นเต้น
อยู่ๆหนังสือที่วางอยู่บนชั้นบางเล่มก็เกิดเรืองแสงขึ้นก่อนที่พวกันจะพากันพร้อมใจลอยออกมาจากชั้นวางราวกับมีเวทมนต์
หนังสือ5เล่มหมุนวนรอบตัวชายหนุ่ม ก่อนจะหยุดลงตรงเบื้องหน้าเขาและลอยค้างอยู่อย่างนั้น
วาสเพ่งสายตาไปมองยังหนังสือทั้ง5เล่ม เขาอ่านหน้าปกทีละเล่มอย่างช้าๆ
หนังสือแนะนำอาชีพนักรบ(อาชีพระดับธรรมดา)
หนังสือแนะนำอาชีพนักฆ่า(อาชีพระดับธรรมดา)
หนังสือแนะนำอาชีพนักล่า(อาชีพระดับธรรมดา)
หนังสือแนะนำอาชีพผู้ะ(อาชีพระดัับสูง)
หนังสือแนะนำอาชีพจ้าวแห่งความตาย[อาชีพเฉพาะตัว(ได้เพียงผู้เดียว)]
...หาก้าอาชีพไหนโปรดเอ่ยชื่อมันออกมา...
วาสมองหนังสือสองเล่มหลังด้วยความตกตะลึง
ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขาสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่และคว้าหนังสือบนอากาศมาทีละเล่มอย่างช้าๆ..
ภายในหนังสือแต่ละเล่มนั้นเต็มไปด้วยเนื้อหารายละเอียดมากมายเกี่ยวกับอาชีพนั้น รวมถึงสกิลต่างๆที่อาชีพนั้นสามารถไว้ได้อีกด้วย
จากที่เขารู้มาบททดสอบอาชีพจะสามารถรับไดทุกเลเวล 10,20,40....
เนื่องจากปัจจุบันมนุษย์ที่เก่งที่สุดเคยรับบททดสอบอาชีพที่เพียงเลเวล 40 เท่านั้น ทำให้เขาทราบเพียงเท่านี้ แต่ทุกคนเชื่อว่ามันยังมีต่อไปเรื่อยๆโดยเพิ่มเลเวลทีละสองเท่าคือ 10,20,40,80...
ไม่มีผู้ใดรู้ว่ามันจะสิ้นสุดลงเมื่อใด แต่มีอย่างหนึ่งที่เขารู้ก็คือ...
หากใครที่สามารถผ่านบททดสอบอาชีพได้นั้นจะทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวะโ
เพราะว่าหากผ่านบททดสอบของอาชีพได้นั้นจะทำให้เขามีสิทธิในการเลือกสกิลมาถึง 3 สกิลจากในหนังสือแนะนำอาชีพ!!
และยังมีรางวัลเพิ่มเติมอีก 1 รางวัลที่จะสุ่มตามผลงานของผู้ทดสอบในบททดสอบนั้น
แต่ก็มีอันตรายอย่างหนึ่งที่เขาทราบมาเช่นกันนั่นคือ ยิ่งอาชีพระดับสูงมากเท่าไหร่บททดสอบก็ยิ่งยากมากขึ้นเท่านั้น
และหากตายในบททดสอบจะถือว่าเป็การตายจริงๆ
'จะว่าไปร่างกายเรา..'วาสก้มสำรวจร่างกายของเขาอย่างรวดเร็วก่อนจะพบว่าตอนนี้เขาอยู่ในชุดเสื้อผ้าเช่นเดียวกับตอนที่พึ่งมายังโลกใบใหม่ครั้งแรก อีกทั้งร่างกายของเขาอยู่ในสภาพพร้อม100% ไร้ร่องรอยาแหรืออาการาเ็ราวกับไม่เคยผ่านการต่อสู้มาก่อน
วาสถอนหายใจอย่างโล่งอก หากให้เขาเข้าไปรับบททดสอบทั้งๆที่สภาพาเ็ปางตายคงไม่ต้องสืบเลยว่าเขาต้องตายในการทดสอบเป็แน่
แต่ชายหนุ่มไม่รู้ว่าหากเขาผ่านบททดสอบอาชีพแล้ว เขาจะต้องกลับไปในสภาพปางตายอีกครั้งหรือไม่
วาสสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านต่างๆออกมา เขารู้สึกเมื่อยคอเล็กน้อยเมื่อต้องมายืนอ่านเช่นนี้
ชายหนุ่มจึงเลือกคว้าหนังสือทั้ง5เล่มจากอากาศมาและเดินไปหาที่เหมาะนั่งลงเอาแผ่นหลังพิงบนชั้นวางที่สูงทะลุเมฆอย่างสบายใจ
สองมือนวดที่ขมับเบาๆ เวลานี้นับว่าเป็เวลาที่สงบสุขไม่น้อย ที่เขาไม่เคยได้เจอั้แ่ออกจากร้านตีเหล็กของไออ้อนมา
เวลาผ่านไปเอื่อยๆ จนชายหนุ่มอ่านหนังสือแนะนำอาชีพนักรบจนแทบหมดเล่ม
ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็เจอเข้ากับสกิลที่น่าสนใจ
สกิล โล่ทะลวงศึก[Lv.1] !
(ข้อจำกัด:ใช้ได้เมื่อถือโล่อยู่เท่านั้น)
[ความสามารถ:เมื่อใช้งานจะพุ่งไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็ว 2 เท่า จากปกติ]
[cooldown: 20นาที]
'นี้มันสกิลที่เราเคยโดนนี่นา'วาสคิดในใจเงียบ ก่อนจะเปิดอ่านหน้าต่อไป
ผ่านไปสักพักวาสพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียดพลางเงยหน้ามองบนท้องฟ้าที่ยังคงเป็ท้องฟ้ายามรัตติกาลไม่เปลี่ยนแปลง
ชายหนุ่มตัดสินใจก้มหน้ากลับมามองยังหนังสือเล่มต่อไป ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ
จากการที่วาสคำนวณดูเขาได้ใช้เวลาในการอ่านหนังสือแนะนำอาชีพนักรบไปร่วม 3 ชั่วโมง
กับคนที่ไม่ได้อ่านหนังสือติดต่อกันมาเป็เวลานาน เมื่อมาทำเช่นนี้จึงทำให้วาสรู้สึกเบื่อไม่น้อย ประกอบกับที่เขาพึ่งผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดมาทำให้สภาพจิตใจของเขาไม่สงบเท่าที่ควร
'นอนพักสักหน่อยแล้วกัน'ชายหนุ่มคิดในใจ ก่อนจะจัดที่จัดทางเอาหนังสือหนุนต่างหมอนแล้วทิ้งตัวลงนอน
ไม่นานก็มีเสียงกรนเบาๆออกจากริมีปากหนานั้นท่ามกลางความเงียบเชียบของห้องสมุดลึกลับแห่งนี้
เวลาผ่านไปในที่สุดเปลือกตาที่นิ่งสงบก็ขยับเบาๆ ก่อนจะเปิดออกในที่สุด
ชายหนุ่มลุกขึ้นนั่งพลางบิดี้เีอย่างเกียจคร้านและเงยหน้ามองไปยังฟากฟ้า ก่อนจะขมวดคิ้ว
ตอนนี้เขาได้พบความน่าแปลกใจของสถานที่แห่งนี้อีกครั้ง จากความคิดของเขาสถานที่แห่งนี้เวลาไม่ได้เดินไปข้างหน้า แต่มันกลับถูกหยุดนิ่งอยู่
ชายหนุ่มลูบท้องของตนเบาๆ
นอกจากนี้ในสถานที่แห่งนี้เขายังไม่มีความรู้สึกหิวหรือกระหายใดๆทั้งสิ้นราวกับอิ่มทิพย์
ชายหนุ่มฉีกยิ้มผ่อนคลายบางๆที่ไม่ได้มีให้เห็นบ่อยนัก ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวลงใช้ฝ่ามือหนุนศีรษะและเอ่ยเบาๆเพียงคนเดียวว่า
"บางทีการอยู่ทีนี่ก็ไม่เลวสักเท่าไหร่นะ"
วาสใช้เวลาในห้องสมุดแห่งนี้ไปอย่างเรื่อยเปื่อย ่แรกๆวันทั้งวันเขาเอาแต่เดินเล่นไปเรื่อยๆบนเส้นทางยาวเหยียดโดยแบกหนังสือแนะนำอาชีพ5เล่มของเขาไปด้วยทั้งวันโดยไม่อ่านมันแม้แต่สักตัวอักษร
ผ่านไปสักพักเขาเริ่มที่จะเบื่อ ชายหนุ่มจึงดึงเอาหนังสือแนะนำอาชีพที่ถูกวางบนชั้นวางออกมาเปิดอ่านดูอย่างสุ่มๆและอ่านไปผ่านๆเท่านั้นก่อนจะขว้างทิ้งไปอย่างไม่ใยดีและหาเล่มที่น่าสนใจเล่มอื่นมาอ่านต่อ
โดยที่เขายังไม่สนใจหนังสือแนะนำอาชีพ5เล่มที่แบกอยู่เช่นเดิม...
เวลาผ่านไปไม่รู้นานเท่าไหร่วาสก็ยังคงใช้ชีวิตเช่นเดิม ซึ่งคือการเปิดอ่านหนังสือแนะนำอาชีพสุ่มไปเรื่อยๆ
วาสถือว่านี้เป็เวลาพักผ่อนของเขาจากโลกที่วุ่นวาย
แต่เขาก็ไม่ได้คิดที่จะอยู่ในที่แห่งนี้ตลอดไป สักพักมันก็คงจะถึงเวลาที่เขาจะรับบททดสอบอาชีพที่ตนเลือกและออกไปผจญโลกอันโหดร้ายอีกครั้ง
แต่ก่อนหน้านั้นเขาก็อยากจะใช้ชีวิตที่สงบสุขนี้ให้คุ้มเสียก่อน
แต่ใช่ว่าชีวิตสงบสุขนี้จะผ่านไปอย่างไร้ค่า การที่เขาได้อ่านหนังสือแนะนำอาชีพต่างๆทำให้เขาได้รู้ถึงเื่ต่างๆไม่น้อย
อย่างหนึ่งที่เขารู้ก็คือ อาชีพไม่จำเป็ต้องเป็อาชีพที่เกี่ยวกับการต่อสู้เท่านั้น
จากที่เขาเห็นผ่านมามีอาชีพไม่น้อยที่ไม่มีความสามารถเกี่ยวกับการต่อสู้เลยเช่น อาชีพนักทำอาหาร อาชีพนักประดิษฐ์ อาชีพช่างตีเหล็ก และอีกมากมาย
วาสสจึงตัดสินใจที่จะใช้เวลาอีกสักหน่อยในการอ่านหนังสือแนะนำอาชีพเหล่านี้
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่สำหรับสถานที่ที่เวลาหยุดเดินเช่นนี้
แต่ในที่สุด...
"เอาละ พอแค่นี้ดีกว่า"เสียงปิดหนังสือดังขึ้นพร้อมกับเสียงพูดกับตัวเองของชายหนุ่มดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ
ตอนนี้ชายหนุ่มเริ่มที่จะเบื่อแล้ว ไม่ใ่ช่ว่าเขาไม่ชอบชีวิตเช่นนี้ แต่อาจเป็เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาต้องดิ้นรนเอาตัวรอดกันเหตุการณ์ในชีวิตต่างๆมาไม่น้อย
หากให้มาหักดิบใช้ชีวิตเงียบๆคนเดียวเช่นนนี้จะทำให้เขารู้สึกประสาทกินเปล่าๆ
วาสหยิบหนังสือแนะนำอาชีพ5เล่มออกมา ก่อนจะแยกหนังสือแนะนำอาชีพนักรบที่เขาอ่านจบแล้วออกไป
และเปิดอ่านหนังสือแนะนำอาชีพนักฆ่าขึ้นมาอ่านอย่างช้าๆ และต่อเนื่องจนจบ
ก่อนจะเปิดหนังสือแนะนำอาชีพนักล่าออกมาอ่านต่อทันที
ในที่สุดชายหนุ่มก็อ่านหนังสือแนะนำอาชีพของเขาจบไป 3 เล่ม ภายในนั้นเต็มไปด้วยสกิลของอาชีพมากมายที่ดีจนเขาอยากได้มา
แต่ขนาดหนังสือแนะนำอาชีพระดับธรรมดายังมีสกิลที่ดีขนาดนี้เขาไม่อยากจะนึกถึงอาชีพระดับสูงเลยว่ามันจะเป็เช่นไร
วาสนวดขมับเบาๆ ก่อนที่เขาจะหยิบหนังสือแนะนำอาชีพผู้ะออกมาก่อนจะกวาดตาดูอย่างถี่ถ้วน
สกิลเกี่ยวกับอาชีพผู้ะนั้นไม่มีสกิลโจมตีแม้แต่สกิลเดียว แต่มันกลับเต็มไปด้วยสกิลป้องกันและรักษาชีวิตอย่างมากมายที่จำเป็ต่อสถานะการณ์ต่างๆ เช่นสกิลต้านพิษ สกิลงอกอวัยวะ สกิลฟื้นฟูฉับพลัน สกิลกายแกร่ง สกิลยืดอายุขัย
วาสไล่อ่านสกิลภายในหนังสือแนะนำอาชีพผู้ะด้วยสายตาโลภมาก หากเป็ไปได้เขาอยากที่จะสกิลทั้งหมดที่อยู่ภายในนี้
หลังจากอ่านจนจบเล่มลมหายใจของวาสถี่รัว ไม่ต้องบอกเลยว่าหากเขาได้สกิลของอาชีพผู้ะแม้เพียงแค่ 3 สกิล มันจะทำให้เขากลายเป็ผู้ะสมชื่ออาชีพแน่นอน
ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหยิบหนังสือแนะนำอาชีพเล่มสุดท้ายออกมา
มันคือหนังสือแนะนำอาชีพที่มีปกเป็สีดำสนิททั้งเล่มและประดับไว้ด้วยหัวกะโหลกสีขาวที่ตรงกลาง
หนังสือแนะนำอาชีพจ้าวแห่งความตายที่เป็อาชีพเฉพาะตัว วาสเชื่อว่ามันจะต้องเป็อาชีพที่ระดับสูงกว่าอาชีพผู้ะอย่างแน่นอน
หากเขาเจอเพียงหนังสือแนะนำอาชีพผู้ะ เขาคงจะเลือกอาชีพนี้อย่างไม่ลังเลไปแล้ว แต่สาเหตุที่เขายังไม่เลือกมันนั้นก็เพราะหนังสือแนะนำอาชีพจ้าวแห่งความตายเล่มนี้
วาสเปิดหนังสือแนะนำอาชีพจ้าวแห่งความตายไล่อ่านอย่างช้าๆ สายตาหรี่ลงเพ่งไปยังทุกตัวอักษร
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ในที่สุดชายหนุ่มก็ปิดหนังสือแนะนำอาชีพจ้าวแห่งความตายลง
เขาหลับตาพ่นลมหายใจ ก่อนจะลืมตาออกมาด้วยแววตาวาวโรจน์เอ่ยอย่างแน่วแน่ว่า
"ฉันเลือกอาชีพจ้าวแห่งความตาย!!!"
508
