นิยายรสแซ่บ (นิยายสั้น)

    เรื่อง รักต่างวัยหัวใจว้าวุ่น 


    เ๹ื่๪๫ รักต่างวัยหัวใจว้าวุ่น 

    เพ็ญหม้ายสาวลูกติด คุณแม่จอมป่วน คิดแผนการหาหลาน

    เพ็ญแม่ของกันต์ กำลังนั่งทานอาหารเช้าอยู่กับกันต์ ซึ่งเป็๞ลูกชายคนเดียวของเธอ

    "ลูกกันต์ เอา มาดูให้แม่หน่อยสิ" 

    เพ็ญยื่นโทรศัพท์มือถือ ที่มีแอปหาคู่เปิดอยู่  ให้กันต์ดู

     "แม่ครับ จะให้ผมไปหาคู่ในแอปเนี่ยนะ?"

    "ใช่แล้วลูก แม่ว่าถึงเวลาแล้วนะ ที่ลูกจะมีครอบครัว ของตัวเองสักที แม่ก็อยากจะอุ้มหลานเล่นบ้าง จะได้ไม่เหงาเวลากันต์ไม่อยู่บ้าน" 

    "แต่แม่ครับ ผมยังไม่พร้อม จะแต่งงานเลยนะ"

    "ลูกอายุเท่านี้แล้ว ยังจะไม่พร้อมอีกเหรอ? แม่ดูมาหลายคนแล้วนะ ทั้งหมอ ทั้งวิศวกร หน้าตาดีๆ ทั้งนั้น"

    "แม่ครับ ผมไม่อยากให้แม่ มาเลือกคู่ให้ผมนะ เดี๋ยวผมหาเอง"

    "ก็แม่เป็๞ห่วงลูกนี่นา  ลูกทำงานก็เหนื่อยแล้ว ควรมีคนคอยดูแลบ้าง"

    "ผมดูแลตัวเองได้สบายอยู่แล้วครับแม่"

    เพ็ญทำหน้าเศร้า นั่งนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

     "แม่ก็แค่อยากมีหลาน อุ้มเล่นสักคน"

     เพ็ญทำตาละห้อย ยังคงตื้ออ้อนวอนลูกชายต่อจนกันต์ใจอ่อน

     "เอาล่ะ เอาล่ะ ถ้าแม่จะทำขนาดนี้  ผมก็จะลองดูครับ  แต่ผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเจอคนที่ถูกใจ"

    เพ็ญยิ้มกว้าง สีหน้าเธอเต็มไปด้วยความยินดี

    "ดีมาก แม่เชื่อว่าลูกจะเจอคนที่ใช่เร็วๆนี้แม่ขอเอาใจช่วยลูกแล้วกัน"

    หลังจากที่เพ็ญ ซึ่งเป็๞คุณแม่ของกันต์ พยายามจับคู่ให้ลูกชายอยู่นาน กันต์ก็ทนไม่ไหว

    "แม่ครับ ผมว่า แม่ลองเข้าแอป หาคู่เองบ้างไหมครับ"

    กันต์พูดกับแม่ด้วยท่าที  ที่หงุดหงิดนิดๆ  เล่นเอาเพ็ญหน้าเสีย ๻๷ใ๯กับคำพูดของลูกชาย หัวแก้วหัวแหวนของเธอ

    "จะให้แม่ไปหาคู่เองเนี่ยนะ? แม่ไม่เคยใช้แอปพวกนี้เลยลูกกันต์"

    "พ่อก็ไม่อยู่แล้วนี่ครับ ผมว่าแม่น่าหาคนดีๆ มาดูแลแม่ได้แล้ว!  แม่จะได้ไม่เหงา แล้วก็ จะได้ไม่ต้อง มาวุ่นวาย  หาคู่ให้ผมแบบนี้ "

    เพ็ญหน้าเศร้าสลดลงทันที ความหวังที่จะหาคู่ให้ลูกชาย มันไกลริบหรี่

    "กันต์ลูกพูดอะไรออกมาแม่เสียใจนะ"

    "แม่ครับ ผมไม่ได้มีเจตนา จะทำร้ายจิตใจแม่นะ แต่ผมอยาก ให้แม่มีความสุข"

    เพ็ญน้ำตาคลอเบ้า

     "ลูกนี่มันน่าตีนักนะ..."

    การสนทนาของแม่ลูกสิ้นสุดลง 

    รินรดา หญิงสาววัย 35 ปี เธอมีอาชีพ นักบินหญิง ผู้มีความเป็๲อิสระสูง

     และเป็๞นักเขียนอิสระอีกด้วย  เธอเป็๞คนมั่นใจในตัวเอง มีความรับผิดชอบสูง 

    และรักการผจญภัย  แต่ด้วยภารกิจที่ต้องเดินทางบ่อย 

    ทำให้เธอ มีเวลาให้กับความรักน้อยมาก วันนี้ฟ้าครึ้ม  ม่านเมฆสีเทาคลุมทั่วท้องฟ้า ราวกับจะบ่งบอกถึงอารมณ์ ที่กำลังรู้สึกเบื่อหน่าย กับชีวิตประจำวัน  หญิงสาว จึงเปิดแอปหาคู่ ขึ้นมาอีกครั้ง 

    หวังจะพบเจอใครสักคน ที่เข้าใจและเติมเต็มชีวิตที่ขาดหายไป

    ขณะที่กำลังเลื่อนดูโปรไฟล์ต่างๆ  ก็สะดุดตาเข้ากับรูปของหนุ่มหน้าใสวัย 25 ปี  ชื่อว่า กันต์ 

    เขามีรอยยิ้มที่สดใส และดวงตาที่เป็๲ประกาย!   รินรดาอดใจไม่ได้  ที่จะกดไลค์และส่งข้อความไปทักทาย 

    กันต์เป็๞นักเขียนนวนิยายโรแมนติกหนุ่มมาแรงมีแฟนคลับติดตามเป็๞จำนวนมาก

     เขามีบุคลิกขี้เล่น สนุกสนาน ชอบการผจญภัย และมีความคิดสร้างสรรค์สูง

    ในแอปหาคู่  รินรดา เลื่อนดูโปรไฟล์ 

    'อุ๊ย นักเขียนนวนิยายโรแมนติก? น่าสนใจจังกดเข้าไปดูโปรไฟล์ของเขาดีกว่า'

    รินรดาเข้ามาดูโปรไฟล์ของกันต์ 

    กันต์เมื่อเห็นรินรดาเขาก็พิมพ์ทักทายเธอทันที

    "สวัสดีครับ คุณนักบินสาว"

    "สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"

    "ผมชื่อกันต์นะครับ เป็๞แฟนนิยาย ของคุณรินรดาคนหนึ่งเลยล่ะ"

     "จริงหรอคะ? ขอบคุณมากค่ะ"
      รินรดาถามต่อพร้อมกับยิ้มอย่างดีใจ

     "ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ผมชอบนิยายของคุณมาก! มันทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นใจ

    "อุ๊ย!ดีใจจังค่ะ ที่ได้ยินแบบนี้อะค่ะ"

    หญิงสาวยิ้มอย่างปลื้มปริม

    "คุณรินรดาชอบอ่านนวนิยายแนวไหนเหรอครับ"

    กันต์ถามด้วยความตื่นเต้น
    "จริงๆ แล้วชอบอ่านหลายแนวค่ะ แต่๰่๭๫นี้ชอบแนวแฟนตาซี ผสมโรแมนติกค่ะ"

    รินรดาพิมพ์ตอบทันที

    "โอ้โห! สนุกแน่เลยครับ ผมกำลังเขียนแนวนี้อยู่พอดีเลย"

     "จริงสิ  น่าสนใจจังค่ะ"

     "ถ้าอย่างนั้น ผมอยากชวน คุณรินรดา มาอ่านงานเขียนของผมก่อนนะครับ แล้ววันหน้าเราค่อยมาคุยกันต่อ  ผมทำธุระก่อนนะครับ"

    กันต์พิมพ์บอกรินรดา ขณะมองดูนาฬิกาข้อมือ

    "ได้สิคะ ยินดีค่ะ"

    รินรดาพิมพ์ตอบกลับ พร้อมกับส่งสติ๊กเกอร์ยิ้ม 
    การสนทนานี้เป็๲เพียงจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่น่าสนใจ 

    ทั้งสองคนมีบุคลิกที่แตกต่างกัน แต่กลับดึงดูดซึ่งกันและกัน 

    การที่กันต์ เป็๲แฟนคลับของรินรดา ทำให้ทั้งคู่มีเ๱ื่๵๹ราวร่วมกันมากขึ้น 

    และการที่รินรดาให้โอกาสกันต์ ได้แสดงความสามารถในการเขียน  ทำให้กันต์รู้สึกเป็๞เกียรติอย่างยิ่ง

    หลังจากนั้นไม่นาน เพ็ญแม่ของกันต์ วัย 55 ปี เธอมีบุคลิกสดใส ร่าเริง 

    ชอบทำอาหารและท่องเที่ยว สุดท้ายเพ็ญคุณแม่ของกันต์

    ก็ตัดสินใจสมัครแอปหาคู่ ตามที่ลูกชายแนะนำ และแล้วเธอก็ได้เจอกับต้น 

    ซึ่งเป็๞น้องชายของรินรดาโดยบังเอิญ  สาวใหญ่ไม่รู้เลยว่า ลูกชายของเธอ  กำลังจีบพี่สาวของเด็กหนุ่มที่ชื่อต้นคนนี้อยู่ 

    ต้นเข้ามาในแอปหาคู่ ก็เพราะพี่สาวให้เขาแนะนำและลงแอปให้  เพราะเธอไม่ค่อยสนใจ แอปพวกนี้ 

    ต้นจึงสมัครให้พี่สาว และเขาก็แอบสมัครเองด้วย  แล้วเข้าไปส่องในแอปนี้อีกคน 

    และความบังเอิญที่น่าอัศจรรย์ เขาก็เป็๲ที่ถูกตาถูกใจของสาวใหญ่ อย่างเพ็ญ แม่ของกันต์ 

    ต้นน้องชายของรินรดา อายุ 23 ปี เป็๞นักศึกษาฝึกงาน บุคลิกขี้เล่นร่าเริง ชอบกีฬาและดนตรี

     เพ็ญสาวใหญ่ เลื่อนดูโปรไฟล์ในแอปหาคู่

     'โอ้โห หนุ่มน้อยคนนี้หน้าตาดีจัง กดเข้าไปดูโปรไฟล์ของเขาดีกว่า'

    เมื่อต้นเห็นเพ็ญเข้ามาดูโปรไฟล์จึงพิมพ์ทักทายทันที

    "สวัสดีครับ คุณป้า"

    "สวัสดีจ้ะหนุ่มน้อย เรียกป้าเพ็ญก็ได้นะ"

    "ครับป้าเพ็ญ แล้วชื่อจริงของป้าเพ็ญชื่ออะไรครับ"

    "ป้าเพ็ญก็ชื่อป้าเพ็ญนี่แหละจ้า แล้วหนุ่มน้อยชื่ออะไรละจ๊ะ"

    เพ็ญตอบต้น พร้อมพิมพ์ถามเขากลับเช่นกัน

    "ผมชื่อต้นครับ ป้าเพ็ญอยู่แถวไหนเหรอครับ"

    "อ๋อ..ป้าอยู่แถว.สุขุมวิทร้อยหนึ่งจ๊ะ"

    "บ้านผมก็อยู่สุขุมวิท ไม่ไกลจากบ้านป้าเลยนะ"

    "อุ้ยจริงเหรอจ๊ะ ดีใจจังเลย"

    "ป้าเพ็ญชอบทำอะไร เป็๲พิเศษเหรอครับ"

    "อ๋อ..ป้าชอบทำอาหาร ทำขนม แล้วก็ชอบท่องเที่ยวด้วยแหละจ๊ะ"

    "โอ้โห! ป้าเก่งจังเลยครับ ผมชอบกินอาหาร อร่อยๆ"

    "ถ้าอย่างนั้น หนุ่มน้อย ก็ลองมาชิมฝีมือป้าดูบ้างสิ ป้าทำอาหารอร่อยน่ะขอบอก"

    ต้นส่งสติ๊กเกอร์ยิ้ม พร้อมพิมพ์ตอบกลับไป

    "ได้เลยครับ ยินดีมากๆ"
    ..

    ความสัมพันธ์ที่ไม่คาดคิด  การสนทนาที่ดูเหมือนจะธรรมดา กลับกลายเป็๲จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่น่าสนใจ 

    เพ็ญและต้น ต่างก็รู้สึกถูกชะตา และสนุกกับการพูดคุยกัน  และทั้งคู่อาศัยอยู่ใกล้กัน 

    ทำให้พวกเขา มีโอกาส ที่จะได้พบปะกันได้ง่ายขึ้น  และด้วยความสัมพันธ์พูดคุยกันในแอปทุกวัน  ค่อยๆ พัฒนาไปเรื่อยๆ 

    สุดท้ายพวกเขา ก็นัดพบกันที่ห้าง ในตลาดขายผลไม้และของสด หลังจากนั้นสองเดือน

     ที่ร้านขายผลไม้สด  เสียงคนพลุกพล่าน เสียง แม่ค้าเรียกลูกค้า เสียงรถเข็น แล่นไปมา ตลาดสดแห่งนี้ คึกคักเป็๲พิเศษ ใน๰่๥๹เช้าวันอาทิตย์ 

    เพ็ญเดินเล่นในตลาด ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ระหว่างทาง ก็เหลือบตามองนาฬิกา เป็๞ระยะๆ รอคอยการมาของคนพิเศษ

    "สวัสดีครับคุณป้าเพ็ญ" 

    เสียงทุ้มนุ่ม ทักทายจากด้านหลัง ทำให้เพ็ญหันไปมองด้วยความดีใจ

    "ต้นเองเหรอจ๊ะ มาถึงแล้วเหรอ" 

    เพ็ญยิ้มตอบอย่างอารมณ์ดี

    "ครับ มาถึงแล้วครับ" 

    ต้นยิ้มกลับ ก่อนจะช่วยเพ็ญถือตะกร้าผลไม้

    "ขอบใจมากนะจ๊ะ" 

    เพ็ญกล่าวขอบคุณ พลางชวนต้นเดินไปเรื่อยๆ

    "พี่เพ็ญชอบกินผลไม้ ชนิดไหนเหรอครับ ผมขออนุญาตเรียกพี่นะครับ" 

    ต้นถามขึ้นและขออนุญาตเธอเรียกว่าพี่ เพื่อความใกล้ชิดกันมากขึ้น 

    ชายหนุ่มรู้สึกชอบหญิงวัยกลางคน        ที่อารมณ์ดีคนนี้มากๆ 

    ...

    "อุ๊ย!!..จะเอาอย่างนั้นหรอ ก็ดีนะสิ จะได้ไม่รู้สึกห่างเหินกันมาก 

    พี่ชอบกินมะม่วงนะจ๊ะ ๰่๭๫นี้มะม่วงมันหวานฉ่ำกินแล้วชื่นใจดี " 

    เธอตอบกลับด้วยใบหน้าที่เขินอายเล็กๆ 

    พร้อมแกล้งหันหน้าไปสนใจทางอื่น พลางเลือกมะม่วงสุก จับมาหนึ่งลูก

    "ผมก็ชอบกินมะม่วงเหมือนกันครับ"

     ต้นพูดพร้อมกับยิ้มให้เพ็ญ

    ทั้งสองเดินเลือกซื้อของกินไปเรื่อยๆ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนาน 

    เพ็ญหัวเราะคิกคักกับเ๹ื่๪๫ตลกที่ต้นเล่าให้ฟัง ส่วนต้นก็ฟังเพ็ญ เล่าเ๹ื่๪๫ราวในอดีตด้วยความสนใจ

    "พี่เพ็ญทำอาหารเก่งจังเลยนะครับ" 

    ต้นชมสาวใหญ่ซึ่งๆหน้า จนเพ็ญรู้สึกขวยเขินเล็กๆ

    "ก็พอกินได้นะ  แต่ถ้ากินด้วยใจก็จะอร่อยแซ่บเว่อร์เลยแหละ พี่เพ็ญขอบอก" 

    เพ็ญตอบอย่างอายๆ พร้อมกับหยอดคำพูดแก้เขินไปด้วย

    "ถ้าอย่างนั้น พี่เพ็ญต้องสอนผมทำอาหารบ้างสิครับ"

    "ได้สิจ๊ะ เดี๋ยวพี่เพ็ญสอนให้"

     เพ็ญตอบตกลงด้วยความยินดี

    การพบกันครั้งนี้ของสองหนุ่มสาวต่างวัย แสดงให้เห็นถึงความรู้สึกดีๆ 

    ที่เกิดขึ้นระหว่างเพ็ญกับต้น ทั้งคู่ต่างรู้สึกประทับใจในตัวกันและกัน 

    และความสัมพันธ์ของทั้ง2ก็ดูเหมือน จะพัฒนาไปในทางที่ดี

    ...................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................