
เื่ รักต่างวัยหัวใจว้าวุ่น
เพ็ญหม้ายสาวลูกติด คุณแม่จอมป่วน คิดแผนการหาหลาน
เพ็ญแม่ของกันต์ กำลังนั่งทานอาหารเช้าอยู่กับกันต์ ซึ่งเป็ลูกชายคนเดียวของเธอ
"ลูกกันต์ เอา มาดูให้แม่หน่อยสิ"
เพ็ญยื่นโทรศัพท์มือถือ ที่มีแอปหาคู่เปิดอยู่ ให้กันต์ดู
"แม่ครับ จะให้ผมไปหาคู่ในแอปเนี่ยนะ?"
"ใช่แล้วลูก แม่ว่าถึงเวลาแล้วนะ ที่ลูกจะมีครอบครัว ของตัวเองสักที แม่ก็อยากจะอุ้มหลานเล่นบ้าง จะได้ไม่เหงาเวลากันต์ไม่อยู่บ้าน"
"แต่แม่ครับ ผมยังไม่พร้อม จะแต่งงานเลยนะ"
"ลูกอายุเท่านี้แล้ว ยังจะไม่พร้อมอีกเหรอ? แม่ดูมาหลายคนแล้วนะ ทั้งหมอ ทั้งวิศวกร หน้าตาดีๆ ทั้งนั้น"
"แม่ครับ ผมไม่อยากให้แม่ มาเลือกคู่ให้ผมนะ เดี๋ยวผมหาเอง"
"ก็แม่เป็ห่วงลูกนี่นา ลูกทำงานก็เหนื่อยแล้ว ควรมีคนคอยดูแลบ้าง"
"ผมดูแลตัวเองได้สบายอยู่แล้วครับแม่"
เพ็ญทำหน้าเศร้า นั่งนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
"แม่ก็แค่อยากมีหลาน อุ้มเล่นสักคน"
เพ็ญทำตาละห้อย ยังคงตื้ออ้อนวอนลูกชายต่อจนกันต์ใจอ่อน
"เอาล่ะ เอาล่ะ ถ้าแม่จะทำขนาดนี้ ผมก็จะลองดูครับ แต่ผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเจอคนที่ถูกใจ"
เพ็ญยิ้มกว้าง สีหน้าเธอเต็มไปด้วยความยินดี
"ดีมาก แม่เชื่อว่าลูกจะเจอคนที่ใช่เร็วๆนี้แม่ขอเอาใจช่วยลูกแล้วกัน"
หลังจากที่เพ็ญ ซึ่งเป็คุณแม่ของกันต์ พยายามจับคู่ให้ลูกชายอยู่นาน กันต์ก็ทนไม่ไหว
"แม่ครับ ผมว่า แม่ลองเข้าแอป หาคู่เองบ้างไหมครับ"
กันต์พูดกับแม่ด้วยท่าที ที่หงุดหงิดนิดๆ เล่นเอาเพ็ญหน้าเสีย ใกับคำพูดของลูกชาย หัวแก้วหัวแหวนของเธอ
"จะให้แม่ไปหาคู่เองเนี่ยนะ? แม่ไม่เคยใช้แอปพวกนี้เลยลูกกันต์"
"พ่อก็ไม่อยู่แล้วนี่ครับ ผมว่าแม่น่าหาคนดีๆ มาดูแลแม่ได้แล้ว! แม่จะได้ไม่เหงา แล้วก็ จะได้ไม่ต้อง มาวุ่นวาย หาคู่ให้ผมแบบนี้ "
เพ็ญหน้าเศร้าสลดลงทันที ความหวังที่จะหาคู่ให้ลูกชาย มันไกลริบหรี่
"กันต์ลูกพูดอะไรออกมาแม่เสียใจนะ"
"แม่ครับ ผมไม่ได้มีเจตนา จะทำร้ายจิตใจแม่นะ แต่ผมอยาก ให้แม่มีความสุข"
เพ็ญน้ำตาคลอเบ้า
"ลูกนี่มันน่าตีนักนะ..."
การสนทนาของแม่ลูกสิ้นสุดลง
รินรดา หญิงสาววัย 35 ปี เธอมีอาชีพ นักบินหญิง ผู้มีความเป็อิสระสูง
และเป็นักเขียนอิสระอีกด้วย เธอเป็คนมั่นใจในตัวเอง มีความรับผิดชอบสูง
และรักการผจญภัย แต่ด้วยภารกิจที่ต้องเดินทางบ่อย
ทำให้เธอ มีเวลาให้กับความรักน้อยมาก วันนี้ฟ้าครึ้ม ม่านเมฆสีเทาคลุมทั่วท้องฟ้า ราวกับจะบ่งบอกถึงอารมณ์ ที่กำลังรู้สึกเบื่อหน่าย กับชีวิตประจำวัน หญิงสาว จึงเปิดแอปหาคู่ ขึ้นมาอีกครั้ง
หวังจะพบเจอใครสักคน ที่เข้าใจและเติมเต็มชีวิตที่ขาดหายไป
ขณะที่กำลังเลื่อนดูโปรไฟล์ต่างๆ ก็สะดุดตาเข้ากับรูปของหนุ่มหน้าใสวัย 25 ปี ชื่อว่า กันต์
เขามีรอยยิ้มที่สดใส และดวงตาที่เป็ประกาย! รินรดาอดใจไม่ได้ ที่จะกดไลค์และส่งข้อความไปทักทาย
กันต์เป็นักเขียนนวนิยายโรแมนติกหนุ่มมาแรงมีแฟนคลับติดตามเป็จำนวนมาก
เขามีบุคลิกขี้เล่น สนุกสนาน ชอบการผจญภัย และมีความคิดสร้างสรรค์สูง
ในแอปหาคู่ รินรดา เลื่อนดูโปรไฟล์
'อุ๊ย นักเขียนนวนิยายโรแมนติก? น่าสนใจจังกดเข้าไปดูโปรไฟล์ของเขาดีกว่า'
รินรดาเข้ามาดูโปรไฟล์ของกันต์
กันต์เมื่อเห็นรินรดาเขาก็พิมพ์ทักทายเธอทันที
"สวัสดีครับ คุณนักบินสาว"
"สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"
"ผมชื่อกันต์นะครับ เป็แฟนนิยาย ของคุณรินรดาคนหนึ่งเลยล่ะ"
"จริงหรอคะ? ขอบคุณมากค่ะ"
รินรดาถามต่อพร้อมกับยิ้มอย่างดีใจ
"ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ผมชอบนิยายของคุณมาก! มันทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นใจ
"อุ๊ย!ดีใจจังค่ะ ที่ได้ยินแบบนี้อะค่ะ"
หญิงสาวยิ้มอย่างปลื้มปริม
"คุณรินรดาชอบอ่านนวนิยายแนวไหนเหรอครับ"
กันต์ถามด้วยความตื่นเต้น
"จริงๆ แล้วชอบอ่านหลายแนวค่ะ แต่่นี้ชอบแนวแฟนตาซี ผสมโรแมนติกค่ะ"
รินรดาพิมพ์ตอบทันที
"โอ้โห! สนุกแน่เลยครับ ผมกำลังเขียนแนวนี้อยู่พอดีเลย"
"จริงสิ น่าสนใจจังค่ะ"
"ถ้าอย่างนั้น ผมอยากชวน คุณรินรดา มาอ่านงานเขียนของผมก่อนนะครับ แล้ววันหน้าเราค่อยมาคุยกันต่อ ผมทำธุระก่อนนะครับ"
กันต์พิมพ์บอกรินรดา ขณะมองดูนาฬิกาข้อมือ
"ได้สิคะ ยินดีค่ะ"
รินรดาพิมพ์ตอบกลับ พร้อมกับส่งสติ๊กเกอร์ยิ้ม
การสนทนานี้เป็เพียงจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่น่าสนใจ
ทั้งสองคนมีบุคลิกที่แตกต่างกัน แต่กลับดึงดูดซึ่งกันและกัน
การที่กันต์ เป็แฟนคลับของรินรดา ทำให้ทั้งคู่มีเื่ราวร่วมกันมากขึ้น
และการที่รินรดาให้โอกาสกันต์ ได้แสดงความสามารถในการเขียน ทำให้กันต์รู้สึกเป็เกียรติอย่างยิ่ง
หลังจากนั้นไม่นาน เพ็ญแม่ของกันต์ วัย 55 ปี เธอมีบุคลิกสดใส ร่าเริง
ชอบทำอาหารและท่องเที่ยว สุดท้ายเพ็ญคุณแม่ของกันต์
ก็ตัดสินใจสมัครแอปหาคู่ ตามที่ลูกชายแนะนำ และแล้วเธอก็ได้เจอกับต้น
ซึ่งเป็น้องชายของรินรดาโดยบังเอิญ สาวใหญ่ไม่รู้เลยว่า ลูกชายของเธอ กำลังจีบพี่สาวของเด็กหนุ่มที่ชื่อต้นคนนี้อยู่
ต้นเข้ามาในแอปหาคู่ ก็เพราะพี่สาวให้เขาแนะนำและลงแอปให้ เพราะเธอไม่ค่อยสนใจ แอปพวกนี้
ต้นจึงสมัครให้พี่สาว และเขาก็แอบสมัครเองด้วย แล้วเข้าไปส่องในแอปนี้อีกคน
และความบังเอิญที่น่าอัศจรรย์ เขาก็เป็ที่ถูกตาถูกใจของสาวใหญ่ อย่างเพ็ญ แม่ของกันต์
ต้นน้องชายของรินรดา อายุ 23 ปี เป็นักศึกษาฝึกงาน บุคลิกขี้เล่นร่าเริง ชอบกีฬาและดนตรี
เพ็ญสาวใหญ่ เลื่อนดูโปรไฟล์ในแอปหาคู่
'โอ้โห หนุ่มน้อยคนนี้หน้าตาดีจัง กดเข้าไปดูโปรไฟล์ของเขาดีกว่า'
เมื่อต้นเห็นเพ็ญเข้ามาดูโปรไฟล์จึงพิมพ์ทักทายทันที
"สวัสดีครับ คุณป้า"
"สวัสดีจ้ะหนุ่มน้อย เรียกป้าเพ็ญก็ได้นะ"
"ครับป้าเพ็ญ แล้วชื่อจริงของป้าเพ็ญชื่ออะไรครับ"
"ป้าเพ็ญก็ชื่อป้าเพ็ญนี่แหละจ้า แล้วหนุ่มน้อยชื่ออะไรละจ๊ะ"
เพ็ญตอบต้น พร้อมพิมพ์ถามเขากลับเช่นกัน
"ผมชื่อต้นครับ ป้าเพ็ญอยู่แถวไหนเหรอครับ"
"อ๋อ..ป้าอยู่แถว.สุขุมวิทร้อยหนึ่งจ๊ะ"
"บ้านผมก็อยู่สุขุมวิท ไม่ไกลจากบ้านป้าเลยนะ"
"อุ้ยจริงเหรอจ๊ะ ดีใจจังเลย"
"ป้าเพ็ญชอบทำอะไร เป็พิเศษเหรอครับ"
"อ๋อ..ป้าชอบทำอาหาร ทำขนม แล้วก็ชอบท่องเที่ยวด้วยแหละจ๊ะ"
"โอ้โห! ป้าเก่งจังเลยครับ ผมชอบกินอาหาร อร่อยๆ"
"ถ้าอย่างนั้น หนุ่มน้อย ก็ลองมาชิมฝีมือป้าดูบ้างสิ ป้าทำอาหารอร่อยน่ะขอบอก"
ต้นส่งสติ๊กเกอร์ยิ้ม พร้อมพิมพ์ตอบกลับไป
"ได้เลยครับ ยินดีมากๆ"
..
ความสัมพันธ์ที่ไม่คาดคิด การสนทนาที่ดูเหมือนจะธรรมดา กลับกลายเป็จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่น่าสนใจ
เพ็ญและต้น ต่างก็รู้สึกถูกชะตา และสนุกกับการพูดคุยกัน และทั้งคู่อาศัยอยู่ใกล้กัน
ทำให้พวกเขา มีโอกาส ที่จะได้พบปะกันได้ง่ายขึ้น และด้วยความสัมพันธ์พูดคุยกันในแอปทุกวัน ค่อยๆ พัฒนาไปเรื่อยๆ
สุดท้ายพวกเขา ก็นัดพบกันที่ห้าง ในตลาดขายผลไม้และของสด หลังจากนั้นสองเดือน
ที่ร้านขายผลไม้สด เสียงคนพลุกพล่าน เสียง แม่ค้าเรียกลูกค้า เสียงรถเข็น แล่นไปมา ตลาดสดแห่งนี้ คึกคักเป็พิเศษ ใน่เช้าวันอาทิตย์
เพ็ญเดินเล่นในตลาด ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ระหว่างทาง ก็เหลือบตามองนาฬิกา เป็ระยะๆ รอคอยการมาของคนพิเศษ
"สวัสดีครับคุณป้าเพ็ญ"
เสียงทุ้มนุ่ม ทักทายจากด้านหลัง ทำให้เพ็ญหันไปมองด้วยความดีใจ
"ต้นเองเหรอจ๊ะ มาถึงแล้วเหรอ"
เพ็ญยิ้มตอบอย่างอารมณ์ดี
"ครับ มาถึงแล้วครับ"
ต้นยิ้มกลับ ก่อนจะช่วยเพ็ญถือตะกร้าผลไม้
"ขอบใจมากนะจ๊ะ"
เพ็ญกล่าวขอบคุณ พลางชวนต้นเดินไปเรื่อยๆ
"พี่เพ็ญชอบกินผลไม้ ชนิดไหนเหรอครับ ผมขออนุญาตเรียกพี่นะครับ"
ต้นถามขึ้นและขออนุญาตเธอเรียกว่าพี่ เพื่อความใกล้ชิดกันมากขึ้น
ชายหนุ่มรู้สึกชอบหญิงวัยกลางคน ที่อารมณ์ดีคนนี้มากๆ
...
"อุ๊ย!!..จะเอาอย่างนั้นหรอ ก็ดีนะสิ จะได้ไม่รู้สึกห่างเหินกันมาก
พี่ชอบกินมะม่วงนะจ๊ะ ่นี้มะม่วงมันหวานฉ่ำกินแล้วชื่นใจดี "
เธอตอบกลับด้วยใบหน้าที่เขินอายเล็กๆ
พร้อมแกล้งหันหน้าไปสนใจทางอื่น พลางเลือกมะม่วงสุก จับมาหนึ่งลูก
"ผมก็ชอบกินมะม่วงเหมือนกันครับ"
ต้นพูดพร้อมกับยิ้มให้เพ็ญ
ทั้งสองเดินเลือกซื้อของกินไปเรื่อยๆ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนาน
เพ็ญหัวเราะคิกคักกับเื่ตลกที่ต้นเล่าให้ฟัง ส่วนต้นก็ฟังเพ็ญ เล่าเื่ราวในอดีตด้วยความสนใจ
"พี่เพ็ญทำอาหารเก่งจังเลยนะครับ"
ต้นชมสาวใหญ่ซึ่งๆหน้า จนเพ็ญรู้สึกขวยเขินเล็กๆ
"ก็พอกินได้นะ แต่ถ้ากินด้วยใจก็จะอร่อยแซ่บเว่อร์เลยแหละ พี่เพ็ญขอบอก"
เพ็ญตอบอย่างอายๆ พร้อมกับหยอดคำพูดแก้เขินไปด้วย
"ถ้าอย่างนั้น พี่เพ็ญต้องสอนผมทำอาหารบ้างสิครับ"
"ได้สิจ๊ะ เดี๋ยวพี่เพ็ญสอนให้"
เพ็ญตอบตกลงด้วยความยินดี
การพบกันครั้งนี้ของสองหนุ่มสาวต่างวัย แสดงให้เห็นถึงความรู้สึกดีๆ
ที่เกิดขึ้นระหว่างเพ็ญกับต้น ทั้งคู่ต่างรู้สึกประทับใจในตัวกันและกัน
และความสัมพันธ์ของทั้ง2ก็ดูเหมือน จะพัฒนาไปในทางที่ดี
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................