Alternate Liberation : The Conqueror of Chaos

    บทที่ 3 ดินแดนแห่งเปลวไฟ ตอนที่ 2: การเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่ง

    เสียงโห่ร้องจากฝูงชนรอบสนามยังคงดังลั่น อาคิระยืนพิงกำแพงสนามประลอง หอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้าหลังจบการต่อสู้รอบที่สาม เขายกมือลูบใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อก่อนจะมองไปยังยูเอะที่กำลังส่งเสียงเชียร์อยู่จากขอบสนาม


    “พี่อาคิระ สู้ต่อไปนะคะ! ยูเอะเชื่อว่าพี่ทำได้!” เสียงใสของเธอดังก้องในความวุ่นวาย


    อาคิระพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองรอบสนาม ที่นี่ยังคงเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและเสียงเชียร์อย่างไม่มีทีท่าจะเบาบางลง การประลองในวันนี้เป็๲บททดสอบที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน ทั้งการต่อสู้และกฎเกณฑ์ที่บีบบังคับให้เขาใช้เพียงร่างกายและทักษะที่เคยฝึกฝนมาในโลกของเขาเท่านั้น


    รอบแรก: นักสู้คาราเต้

    คู่ต่อสู้คนแรกของเขาคือชายวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ที่ดูเหมือนภูผา ใบหน้าที่เรียบนิ่งและดวงตาคมกริบของเขาบ่งบอกถึงความเชี่ยวชาญในศิลปะการต่อสู้ อาคิระไม่ต้องใช้เวลาคิดนานก็จำได้ว่าท่าทางของคู่ต่อสู้คล้ายกับ “คาราเต้” ในโลกของเขา


    เสียงกลองสามจังหวะเริ่มต้นการต่อสู้ ชายผู้นั้นยืนตั้งท่าแบบคาราเต้ดั้งเดิมก่อนจะพุ่งเข้าหาอาคิระด้วยหมัดตรงที่รวดเร็วและรุนแรง อาคิระหลบได้ทัน แต่แรงลมนั้นกลับทำให้เขาเสียสมดุล


    “พลังหมัดแบบนี้… ไม่ใช่เ๹ื่๪๫เล่น ๆ เลย” อาคิระคิดในใจ ก่อนจะพยายามหาจังหวะสวนกลับ


    ชายคนนั้นเดินเกมบุกอย่างไม่หยุดยั้ง ใช้ทั้งหมัดตรง ศอก และเตะสูงสลับกันอย่างแม่นยำ อาคิระใช้ทักษะหลบหลีกที่เขาฝึกมาจากการฝึกต่อสู้ในวัยเด็ก เขาอาศัยความเร็วและความยืดหยุ่นของร่างกายช่วยป้องกันการโจมตีที่รุนแรงเ๮๧่า๞ั้๞


    เมื่อชายคนนั้นเปิดช่องว่างเล็กน้อย อาคิระใช้แรงทั้งหมดในหมัดของเขาสวนเข้าที่สีข้างของคู่ต่อสู้เต็มแรง เสียงคำรามของอีกฝ่ายดังขึ้นก่อนจะเสียหลักล้มลง กรรมการตัดสินให้อาคิระเป็๞ฝ่ายชนะ


    รอบสอง: นักยูโด

    คู่ต่อสู้คนต่อมาคือหญิงสาวร่างเล็ก แต่ท่าทางของเธอกลับแฝงไปด้วยพลังที่น่าประหลาด เธอเดินขึ้นสู่สนามประลองอย่างสง่างามก่อนจะยืนตั้งท่าเตรียมพร้อม อาคิระรู้ได้ทันทีว่าเธอเชี่ยวชาญศิลปะ “ยูโด” จากการยืนและการจับล็อกของเธอ


    “การโจมตีแบบตรง ๆ คงไม่เหมาะกับคนนี้” อาคิระพึมพำขณะตั้งท่ารับมือ


    เมื่อเสียงกลองเริ่มขึ้น หญิงสาวพุ่งเข้าหาอาคิระอย่างรวดเร็ว เธอจับแขนเขาในจังหวะเดียวแล้วใช้แรงของตัวเองเหวี่ยงอาคิระลงกับพื้น แม้จะไม่ได้เจ็บหนัก แต่การถูกเหวี่ยงเช่นนี้ก็ทำให้อาคิระเสียจังหวะไปชั่วขณะ


    “ถ้าเธอจับตัวฉันได้อีกครั้ง ฉันคงไม่รอดแน่” อาคิระคิด ก่อนจะปรับแผนการต่อสู้ เขาเปลี่ยนมาใช้ความเร็วและระยะห่างเป็๲อาวุธ เขาหลบหลีกการจับล็อกของเธออย่างคล่องตัว ขณะเดียวกันก็ใช้การโจมตีที่รวดเร็วและแม่นยำเข้าที่จุดอ่อนของเธอ


    หลังจากต่อสู้กันอย่างดุเดือด อาคิระสามารถหาช่องว่างในการโจมตีจนหญิงสาวพลาดล้มลงกับพื้น เสียงเชียร์จากผู้ชมดังลั่นเมื่อกรรมการประกาศชัยชนะของเขา


    รอบรองชนะเลิศ: นักไอกิโด

    คู่ต่อสู้คนนี้ทำให้อาคิระรู้สึกถึงความกดดันที่แตกต่างจากคนอื่น ๆ ชายหนุ่มผู้สง่างามเดินขึ้นมาบนสนามพร้อมกับสายตาที่นิ่งสงบและมั่นคง การยืนและการเคลื่อนไหวของเขาดูราวกับเป็๞กระแสน้ำที่ไหลลื่นแต่ทรงพลัง อาคิระจำได้ทันทีว่าเขาเป็๞ผู้เชี่ยวชาญ “ไอกิโด” 


    เมื่อเสียงกลองเริ่ม ชายหนุ่มไม่ได้พุ่งเข้าหาเหมือนคู่ต่อสู้ก่อนหน้า แต่เขายืนรอให้อาคิระโจมตีก่อน อาคิระจึงต้องบุกเข้าไปด้วยหมัดตรงที่รวดเร็ว


    แต่เพียงเสี้ยววินาที หมัดของเขากลับถูกเบี่ยงออกไปด้วยการปัดเบา ๆ ของชายหนุ่ม ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกดึงเสียสมดุลและเกือบล้มลง


    “หมอนี่ใช้พลังของฉันเองเพื่อต่อกรกับฉัน…” อาคิระคิดพร้อมกับพยายามตั้งหลักใหม่


    การต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญไอกิโดเป็๞เหมือนการต่อสู้กับเงาของตัวเอง ทุกการโจมตีของอาคิระถูกตอบโต้ด้วยการเบี่ยงเบนหรือจับล็อกที่ดูเหมือนไม่ต้องใช้แรงใด ๆ เขาเริ่มเหนื่อยล้าจากการพยายามบุกแต่ไร้ผล


    “ฉันต้องใจเย็นกว่านี้…” อาคิระสูดลมหายใจลึก ก่อนจะเปลี่ยนกลยุทธ์ เขาเลิกบุกโดยไม่คิด และเริ่มสังเกตจังหวะและการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้


    เมื่อชายหนุ่มพยายามจับล็อกอีกครั้ง อาคิระใช้การเคลื่อนไหวที่คล่องตัวหลบหลีก และใช้หมัดสวนกลับไปที่ไหล่ของอีกฝ่ายเต็มแรงจนชายหนุ่มเสียหลักไปชั่วครู่


    อาคิระอาศัยโอกาสนั้นบุกต่อ ใช้การโจมตีต่อเนื่องจากเพลงดาบดาวที่ดัดแปลงเป็๞มือเปล่า แต่ละหมัดสร้างจังหวะที่คาดเดาได้ยากจนชายหนุ่มไม่สามารถตอบโต้ได้ในที่สุด


    เสียงประกาศชัยชนะของอาคิระดังขึ้น พร้อมกับเสียงโห่ร้องจากฝูงชน อาคิระหอบหายใจหนักขณะที่เขามองคู่ต่อสู้ที่กำลังยิ้มบาง ๆ และพยักหน้าให้


    “เ๯้าทำได้ดี… ข้าจะคอยดูเ๯้าในรอบชิง” ชายหนุ่มพูดก่อนจะเดินออกจากสนาม


    อาคิระยืนอยู่กลางสนามด้วยความรู้สึกทั้งเหนื่อยล้าและพอใจ เขาเงยหน้ามองยูเอะที่กำลังส่งเสียงเชียร์จากขอบสนามด้วยรอยยิ้ม


    “พี่อาคิระสุดยอดมากค่ะ! ยูเอะรู้ว่าพี่ต้องชนะได้แน่ ๆ!” 


    เขายิ้มตอบกลับก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบา ๆ “แค่รอบชิงอีกหนึ่งรอบ… ฉันจะทำให้ได้” 


    การต่อสู้ในแต่ละรอบทำให้อาคิระได้เรียนรู้และพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง แม้จะเหนื่อยล้า แต่หัวใจของเขากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น การเดินทางในสนามประลองครั้งนี้ยังไม่จบ และเขารู้ว่ารอบชิงชนะเลิศจะเป็๞บททดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด…