บทที่2
ตอนที่1 เปิดเทอม
ั้แ่งวันปัจฉิมนิเทศที่พวกผมไปฉลองกันตอนนี้เวลาก็ผ่านไปเกือบ2เดือนแล้วครับ เพื่อนๆทุกคนก็แยกย้ายไปทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำก่อนที่มหาลัยจะเปิดการสอน บางคนก็ไปเที่ยวกับครอบครัว บ้างก็ประกอบธุกิจเล่นที่บ้าน และบ้างก็ไปทำงาน เช่นตัวผม ผมก็ทำงานอยู่ร้านเฮียบอยเหมือนเดิมแหละครับ ก็อย่างว่าเป็ผู้จัดการแล้ว เงินดีด้วย จะออกทำไมหล่ะครับ55555 มีคนมาเพิ่มสิไม่ว่า ไม่ใช่ใครหรอกครับคุณเนตรนภา เ้าเดิมบอกอยากทำงานพื่อเก็บประสบการณ์ไว้ในอนาคตะได้เปิดร้านอาหารแบบมืออาชีพ แต่ความจริงมันมาแอบส่องหนุ่มมหาลัย ครับขอบอก แหม่ๆแรดจริงๆ เพื่อนผม ปล่อยที่ไอเนตรจะสะกิดผมให้ดูคนนั้นคนนี้ไปเรื่อย ขอให้หล่อสะกิดหมด ผมชอบน่ะครับหนุ่มมหาลัยแต่ไม่แรดเหมือนก็แค่นั้น คือผมชอบผู้ชายอ่ะ ผมรู้ตั้งม.5แล้วแหละ แต่ผมไม่แสดงออกขนาดที่มองแว็บเดียวจะรู้เลย ผมไม่ได้บอกใครอ่ะครับ บอกแค่พ่อแม่กับกลุ่มเพื่อนแค่นั้น มีบ้างที่มีลูกค้าสาวมหาลัยมาจีบ ผมก็ทำได้แค่ยิ้มแบบการค้าหให้สาวๆเหลานั้น ผมยังไม่เคยมีแฟนหรอกครับ จะเอาเวลาไหนไปมีหล่ะครับวันๆทำแต่งาน มีแต่เฮียบอยแหละเตาะผมทุกวันจนคิดผมคิดว่าเป็การหยอกเล่นสะมากกว่า เหนื่อยไมครับที่รัก!!!! นั้นไงพูดยังไม่ทันขาดคำก็มาแล้วครับ เพื่อร้านของที่รักเค้าไม่เหนื่อยหรอกครับ ผมเล่นหยอกแกไปแบบนี้ประจำแหละครับ ไม่ได้คิดอะไร คิดว่าเป็สีสันในการทำงาน มากกว่า 555555 ฟ้ามึงก็ชอบไหลตามน้ำเฮียตลอดเลยน่ะ รู้ไมเฮียหวั่นไหว เฮียทำท่าเขินที่ผมหยอดเฮียกลับบ้าง
แหม่ๆ เหม็นความร้ากกกก เสียงอิจฉาของไอเนตรดังขึ้นข้างหลังเฮียบอยก่อนที่มันจะเบ้ปากแล้วมองบนใส่ผม
ฟ้า :อะไรของมึงเตรอิจฉากูล่ะสี้.............
เนตร : ใครจะไปอิจฉาคุณฟ้า สุดน่ารักล่ะค่ะ เนื้อหอมมีผู้ชายมาชอบเยอะขนาดนี้ เนตรนภาคนนี้คงสู้ไม่ไหวหรอกค่าาาาา
เฮียบอย : ใคร!!!ใครมาชอบน้องฟ้าที่รักของเฮีย เฮียเปลี่ยนสีหน้าทันทีหลังจากได้ยินไอเนตรพูดว่ามีคนมาชอบผม
เนตร :ก็เยอะน่ะเฮีย ไหนจะรุ่นพี่หนู ผู้ชายที่ร้านเหล้า และก็เฮียนี้แหละยังมีคนที่หนูยังไม่รุ้อีกน่ะเฮีย เนตรบรรยาในสิ่งที่รู้และเห็นมาตลอด
ฟ้า : พูดเยอะไปแล้วไอเนตร!!!!! มึงน่ะมึง ไม่ช่วยกุและยังมาพูดถึงอีก ผมมองค้อนใส่ไอเนตร ก่อนชี้หน้าคาดโทษไว้ เฮียอย่าสนใจที่ไอเนตรมึงพูดเลยเฮีย แค่ลำพังตอนนี้ก็แบ่งเวลาไม่ได้ล่ะ เื่ไม่ต้องพูดถึง ผมพูดก่อนจะหัวเราะให้กับชีวิตตัวเอง ก่อนจะกลับไปทำงานเหมือนเดิม
เวลา22.30 น. ตอนนี้ลูกค้าก็ออกจากร้านเกือบหมดแล้วเหลือโต๊ะสองโต๊ะ ที่รอช็คบิล ผมทำงานองเสร็จหมดแล้วแหละแต่รอให่ลูกค้าออกหมดก่อนค่อยปิดไฟในร้าน ถ้าปิดก่อนมันเป็การที่เราไล่ลูกค้า มันไม่ค่อยดีต่อสักเท่าไหร่ เลยต้องรอ ฟ้า กับเนตร กลับก่อนเลยก็ได้เดี่ยวที่เหลือให้พี่ๆเขาจัดการเอง พรุ้งนี้เปิดเทอ มนิ เดี่ยวตื่นสายกัน เฮียพูดก่อนที่ส่งยิ้มให้ผม
เนตร : แหม่เฮียยิ้มให้แต่ไอฟ้า แล้วหนูหล่ะ ไอเนตรมันแซวเฮียก่อนที่เฮียจะยกนิ้วกลางให้มันไปทีนึ่ง คนไม่สำคัญเอานิ้วกลางแทนน่ะน้องเนตร 5555เสียงหัวเราะของพี่ๆในร้านดังขึ้นก่อนที่ไอเนตรจะทำหน้าเคือง
เนตร : ใช่สิ น้องเนตรคนนี้มันน่ารักเท่าน้องฟ้าที่รักของเฮีย พูดแล้วน้ำตาจิไหล ไอเนตรทำท่าปาดน้ำตาท่าประจำของมันไปสองสามที
เฮียบอย : โอ้ๆน้องเนตรของเฮีย เฮียเดินเข้าไปลูบหัวไอเนตรก่อนที่หยิบ แบงค์ร้อยขึ้นมา4ใบ อะๆเงียบได้หรือยัง เฮียเอาแบงค์ร้อยโบกไปมาตรงหน้าไอเนตร อา เฮียให้ทิปไว้ซื้ออะไรกินพรุ้งนี้ที่มหาลัย อ่ะนี้ของฟ้า
ฟ้า หู้ว!!!เฮียไม่เป็ไรครับ เกรงใจอ่ะ
เฮียบอย : เกรงใจอะไร วันนี้ลูกค้าเยอะทำงานกัน อันนี้พิเศษ เฮียไม่พูดเปล่าเอาเงินยัดใส่มือผม ก่อนบอกให้กลับบ้าน ไปๆกลับบ้านพักเยอะเดี่ยวตื่นสาย ไปสายวันแรกของภาคเรียนอ่ะระวังจะเจอดี น่ะเว้ย !!!!!เฮียได้ยินพวกนักศึกษามันลือกัน เฮียอย่าพูดสิหนูกลัวน่ะ ไอเนตรร้องทักเฮียด้วยน้ำเสียงที่กลัว
ฟ้า : แหม่ไอเนตรทำเป็กลัวไปได้แค่เราไม่ไปสายก็ไม่ต้องกลัวแล้วป่าวว่ะ งั้นพวกผมกลับก่อนน่ะครับเฮียสวัสดีครับ
เวลา05.30 น. ตื่นได้แล้วเช้าแล้ว ตื่นได้แล้วเช้าแล้ว เสียงนาฬิกาปลุกของฟ้าดังขึ้น ก่อนคนที่อยู่บนเตียงจะเอือมมือไปหยิบมาเพื่อกดปิด โอ้ยย!!!!! พึ่งตีห้าครึ่งเอง ขอนอนต่ออีกก็แล้วกัน โดยความที่ปิดเทอมมาเกือบ2เดือน ทำให้คนที่อยู่บนเตียงตอนนี้ชินกับการตื่นสายทำให้นอนต่อโดยไม่ได้คิดอะไร แต่กลับลืมไปเลยว่าวันนี้เป็วันเปิดภาคเรียนวันแรกของมหาลัย กริ่งๆๆๆ เสียงโทรสับของฟ้าดังขึ้นอีกครั้งแต่ตอนนี้เป็เวลา07.45แล้ว กริ่งๆๆๆ โอ้ย!!!ใครโทรมาแต่เช้าเนี้ย ร่างบางลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะขยี้ตาเพื่อดูว่าปลายสายเป็ใคร
ฟ้า : ฮัลโหลว่าไง ภาโทรมาแต่เช้ามีไร ป่าว???
ภา : เห้ย!!!ไอฟ้ามึงอยู่ไหนแล้วเนี้ย พวกกูมาถึง ม. กันแล้วน่ะ
ฟ้า : พวกไปม.กันทำไมว่ะ
ภา : เอ้าไอสัดนิ ก็มาเรียนไงวันนี้วันเปิดเทอมมึงลืมไปแล้วหรอว่ะไอฟ้า อย่าบอกน่ะว่ามึงลืม??
ฟ้า: วันเปิดเทอม /ร่างบางพูดทบทวนกับสิ่งที่ปลายพูดก่อนจะร้องออกมา/ เหี้ย!!!!!!!/ฟ้าอุทานขึ้นอย่างดังจนจนภาต้องยื่นโทรสับออกจากหู
ภา :จะะโทำไมเนี้ยะ ภาตะหวาดใส่โทรสับก่อนกลับท่าเดิม
ฟ้า: ไอเหี้ยกูลืมได้ไงว่่ะเนี้ยว่าวันนี้เปิดเทอม เหี้ยแล้วๆ เออแค่นั้นน่ะมึงกูรีบไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน
ภา : เคๆมึงรีบมาๆ
**เอาล่ะครับก็จบลงไปแล้วน่ะครับสำหรับตอนที่4 กับนิยายเื่แอบรักนายช่างตัดเสื้อ สนุกกันไมเอ่ย หากชอบผลงานอย่าลืมกดไลค์กดแชร์และกดติดตามด้วยน่ะค้าบบบ**อยากอ่านคอมเม้นจากนักอ่านทุกคนจังเลยครับ ผมจะได้เอาไปปรับปรุงกับตอนต่อๆไป อย่าลืมคอมเม้นไว้ด้สน่ะคร้าบ