การฝึกซ้อมของนักกีฬาทั้ง 2 วันที่ผ่านมาเต็มไปด้วยความเข้มข้นจนเวลาล่วงเลยเข้าสู่ 1 วันก่อนการแข่งขันสกอร์บอร์ดบริเวณระเบียงทางเดินห้องพักนักกีฬาแจ้งการนับถอยหลัง เหลือเวลาอีกเพียง1 วันเท่านั้นก็จะถึงเวลาการแข่งขันระหว่างทีมเดอะวัน VS ปากช่องเป็คู่เปิดสนามในปีนี้
ในห้องซ้อมรวมวันนี้เหลือนักกีฬาเข้ามาซ้อมเพียง10 คนเท่านั้นเสียงฝึกซ้อมที่เล็ดลอดดังออกมาจากห้องซ้อมทีมของโรจน์ทำให้นักกีฬาที่อยู่ด้านนอกรู้กันดีว่า เป็ไปอย่างหนักหน่วงในขณะที่เสียงจากห้องของทีมน้ำกำลังซ้อมเตะอยู่กับโจเข้มข้นไม่แพ้ห้องทีมโรจน์เช่นกัน
“วันนี้พี่คิดว่าโอ๋,ต้อมกับมะปรางไม่ต้องซ้อมแล้ว...ใน่ 2 วันที่ผ่านมา พี่พอใจการซ้อมของพวกเราวันนี้่เช้าพักผ่อนที่ห้องก็พอ ส่วน่บ่ายให้ทุกคนไปวอร์มเบาๆ รักษาสภาพร่างกายที่ห้องซ้อมรวม...วันนี้พี่อยากให้พวกเรามาฟังแผนการจัดวางตัวที่จะใช้ในการแข่งขันครั้งนี้กัน”
“มาแล้วจ้าเด็กๆพี่เอาของว่าง เครื่องดื่มเข้ามาเติมเต็มตู้เย็นแล้วนะ”บัวพูดพร้อมๆ กับผ่ายมือไปทางตู้เย็น “วันมีบัวลอยด้วย…เดี๋ยวพี่ไปตักมาให้ทุกคน”
โรจน์, มนต์ชัยและน้ำอยู่ในห้องซ้อมรวมกำลังวอร์มร่างกายเบาๆ “วันนี้ทีมน้องมะปรางไม่มีใครออกมาจากห้องเลยเหรอ?”น้ำกวาดสายตาหันมองไป-มารอบห้อง “โอ๋กับต้อมก็ไม่ได้อยู่ในห้องซ้อมทีมด้วยนะ”
“เมื่อเช้าพี่เห็นบัวอยู่ในห้องอาหารคนเดียวเอง...ยกพวกของกินเข้าห้องไปหลายรอบ”
“เหรอคะพี่โรจน์…สงสัยกำลังวางแผนทีมกันอยู่แน่ค่ะ”น้ำตอบรับ
“วันนี้เขาให้ส่งลำดับชื่อนักกีฬากี่โมงนะน้ำ?”
“ไม่เกินเที่ยงค่ะพี่โรจน์”
“มึงคิดงัยวะไอ้โรจน์?”มนต์ชัยตั้งคำถามที่ทำให้ทุกคนสนใจเป็อย่างมาก
“กูว่าน้องเป็มวยจังหวะแต่รู้สึกว่าจะเข้าทำเร็วกว่าลู่เฟย แต่กูก็ไม่แน่ใจว่าจะเร็วกว่าลู่เฟยหรือเปล่า?”
“อะไรนะ!!! มึงคิดว่าน้องเร็วกว่าลู่เฟยอีกเหรอ? กูว่าลู่เฟยเร็วมากแล้วนะกูไล่ไม่ทัน ไล่ไม่จนเวทีจริงๆ”
“ไม่รู้สิกูดูจากคลิปเหมือนกับว่า เป็มวยเข้าทำยาก กูว่าสู้ยากเหมือนกัน…พูดไม่ถูกว่ะ”
“ยังงัยเหรอคะพี่โรจน์?!!?” น้ำถามย้ำ
“จำคลิปสู้โจรได้ป่ะตอนที่มีโจรคนหนึ่งมันวิ่งเข้ามา คิดดูระยะประชิดตัวขนาดนั้นแต่น้องสามารถกระแทกกลับแล้วโจรทรุดลงทันที...หมัดนั้นหนักจริงนะ!!!!...จังหวะแบบนี้ต้องมั่นใจว่าเอาลงได้ถึงสวนกลับ แล้วสวนจังหวะนี้คือต้องจบ แล้วก็จบได้จริงๆด้วย...จังหวะแบบนี้ถ้าไม่ได้ฝึกหนักมาก่อน ไม่มีทางทำได้แน่นอน”
“ถ้าสวนแล้วเอาลงได้เลยกูว่าหนักจริงกูว่างานนี้กูรู้สึกสนุกแล้วว่ะมึง”มนต์ชัยพูดไปยิ้มไป
“พี่มนต์ชัยสนุกแต่หนูไม่สนุกด้วยนะหนูเจอทีมน้องพรุ่งนี้ด้วย”
“กลัวน้องเขาเหรอน้ำ”มนต์ชัยแซวจบก็หัวเราะเสียงดังลั่น ส่วนโรจน์ออกอาการอมยิ้มทันที
“หนูไม่ได้กลัวหรอกแต่มวยจังหวะเข้ายากแบบนี้ หนูว่าไม่มีใครชอบหรอก จริงไหมพี่?”
“น้ำพูดถูกแต่พี่อยากเจอน้องเหมือนกัน...พี่พยายามหาคลิปสมัยก่อนของน้อง กะดูฟอร์มเก่าๆหน่อย แต่หาไม่ได้เลย มีแค่คลิปคัดทีมชาติจีนอันเดียว”
“ไอ้โรจน์แล้วปีนี้ชายเดี่ยวหญิงเดี่ยวเป็งัยบ้างวะ กูว่าเงียบมากกก...แทบไม่มีข่าวอ่ะ”
“พอรุ่นพี่ปลาเลิกหมดปีนี้ก็มีแต่หน้าใหม่ล้วนๆ”
“อะไรวะปีนี้ไม่มีใครเจ๋งๆ เลยเหรอ???”
“ก็ไม่เชิงนะเมื่อวานเห็นโค้ชบีบอกว่า หญิงเดี่ยวมีเื่แปลกๆ อยู่คนหนึ่งน่าสนใจมาก”โรจน์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังกว่าปกติ
“น่าสนใจยังงัยเหรอคะพี่โรจน์?”
“เห็นโค้ชบีบอกว่ามีน้องผู้หญิงคนหนึ่งแต่พี่จำชื่อไม่ได้ มาสมัครเข้าแข่งแบบอิสระด้วยตัวเองใช้ชื่อพ่อเป็คนส่ง แล้วก็ไม่มีสปอนเซอร์อะไรด้วย”
“แปลกยังงัยวะกูว่าก็ปกตินะ”
“ที่มันแปลกก็คือน้องคนนี้ไม่เคยมีประวัติเข้าแข่งรายการไหนมาก่อนแม้แต่รายการเดียว รู้สึกว่าเป็นักศึกษาจากเชียงใหม่แล้วอยู่ๆ มาแข่งชิงแชมป์ประเทศไทยรายการแรกเนียนะ มึงว่าไม่แปลกเหรอ?... พ่อน้องส่งเองด้วยอีกต่างหากแสดงว่าไม่ใช่พวกบ้าบอมาสมัครแน่นอน แล้วที่สะดุดตามากคือลงสกิลตัวเองไว้ว่าใช้คิกบ๊อกซิ่ง”โรจน์อธิบายต่อเนื่อง
“ปกติคิกบ๊อกซิ่งมีแต่ฝรั่งชอบเล่นกันนี่หว่าบ้านเราไม่ค่อยมีคนเล่นด้วย แล้วน้องไปเรียนจากที่ไหน??...ปกติถ้าไม่ใช้มวยไทยก็ไปเทควันโดกันหมดกูว่าน้องคนนี้เริ่มแปลกแล้วว่ะ...ปกติคนไทยก็ไม่ค่อยเล่นคิกบ๊อกซิ่งกันนี่หว่า”
“น้ำว่าถ้าเป็คิกบ๊อกซิ่งอาจจะเป็พวกลูกครึ่งหรือเคยใช้ชีวิตอยู่ในแถบยุโรปมาหรือเปล่า...แต่แปลกใจตรงที่ไม่เคยแข่งแล้วพ่อเป็คนส่งแข่งเองด้วยอีกต่างหากแสดงว่าต้องมีฝีมือพอตัว คงไม่ปล่อยให้ลูกสาวตัวเองมาหาเื่เจ็บตัวอะไรแบบนี้หรอกมั๊งพี่?”
“เห็นโค้ชบีบอกว่าถ้ามีฝีมือแต่ลงเดี่ยวแสดงว่าน้องคนนี้ไม่รู้จักใครเลย ไม่มีสังกัดด้วย...พอพี่ฟังคำพูดนี้ปุ๊บติดหูพี่ทันที”
“อยู่ๆก็มาสมัครกะทันหันแบบนี้เหรอคะพี่โรจน์?”
“ใช่แล้วน้ำคิดเหมือนพี่อ่ะ...อารมณ์ประมาณไม่เคยคิดจะมาแข่ง แล้วอยู่ๆ อยากแข่งก็มาสมัครปุ๊บปั๊บไม่ได้วางแผนล่วงหน้า”
“น้ำว่าตอนนี้เริ่มเหมือนพวกหนังซุปเปอร์ฮีโร่แล้วนะเนียนี่ถ้ารวมตัวกันได้ว่าจะไปกอบกู้โลกแล้วล่ะพี่โรจน์”
“ยังงัยเหรอน้ำ?”
“ก็อยู่ๆมีคนเก่งๆ ทำตัวลึกลับค่อยๆ ปรากฎตัวขึ้นมาทีละคนๆ...มะปรางนี่ว่าแปลกแล้วนะ อยู่ๆก็มีน้องคนนี้โผล่มาแปลกๆ อีกคน”
“งั้นพวกเราไปดูกันหน่อยไหมเผื่อเจอน้องคนนี้...ไปทำความรู้จักกันไว้ก่อน”
“คิดเหมือนกูเลยว่ะโรจน์...ปีนี้แปลกจริงว่ะ!!!!”
โรจน์, มนต์ชัยและน้ำเดินออกจากตัวอาคาร1 ระหว่างอาคารมีทางเดินเชื่อมต่อกันข้ามฝั่งมาอีกอาคารหนึ่งจนมาถึงอาคารของรายการหญิงเดี่ยว ทั้ง 3คนกวาดตามองไปที่ห้องซ้อมรวมมีนักกีฬาที่ลงรายการหญิงเดี่ยวหลายคนกำลังซ้อมอย่างขะมักขะเม่น
“แล้วน้องคนนั้นคือคนไหนเนีย?”น้ำพยายามมองหา “ปีนี้มีคนมาแข่งเยอะเหมือนกัน!!!!”
“ลองมองหาคนที่เตะเก่งๆน่าจะใช่” โรจน์พูดไปพลางก็พยายามจ้องมองหาแต่ก็มีนักกีฬาหลายคนกำลังซ้อมเตะอยู่ “มีแต่นักกีฬาหน้าใหม่ที่พวกเราไม่รู้จักทั้งนั้นอ่ะ”
ที่ด้านนอกของอาคารมีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังคุยกับชายวัยกลางคนยืนข้างๆรถเก๋งคันหนึ่ง “วันนี้พ่อเอาชุดแข่งสำรองมาให้อีก 2 ชุดเผื่อต้องใช้นะลูก”
“พ่อเดี๋ยวหนูต้องเข้าไปในอาคารแล้วพรุ่งนี้หนูแข่งคู่แรก พ่อมาจะมาดูที่นี่ไหมคะ?”
“มาสิ!!!...พ่อไม่พลาดแน่นอน”
“หนูต้องเข้าไปรายงานตัวแล้วค่ะพ่อ”
“ทำให้เต็มที่นะลูก...เดี๋ยวพ่อต้องกลับไปเคลียร์งานแป๊บหนึ่งก่อนพรุ่งนี้พ่อจะมาเชียร์ลูกั้แ่เช้า พ่อซื้อตั๋วไว้ละ ยังงัยก็ดูแลตัวเองดีๆ ด้วย ห้ามประมาทเด็ดขาด!!!”
“ค่ะพ่อ”
หญิงสาวลึกลับเดินเข้ามาตามทางตรงไปอีกด้านหนึ่งของอาคารเพื่อไปรายงานตัวกับคณะกรรมการจัดการแข่งขันรายการหญิงเดี่ยวเธอเดินผ่านด้านหลังกลุ่มของโรจน์, มนต์ชัยและน้ำ ในขณะที่ทั้ง 3คนต่างก็ชะเง้อมองหาอยู่คนละทิศทาง
“มิวA2 ค่ะ...”เธอยืนเอกสารให้กับเ้าหน้าที่ “อ่อคุณมิวแข่งคู่แรก 10 โมงเช้าครับ”
หลังจากที่เ้าหน้าที่จัดการงานด้านเอกสารเสร็จแล้วมิวเดินออกมาตามทางเดียวกับที่กลุ่มของโรจน์เดินมา เธอเดินตรงไปที่อาคาร 1มาที่ห้องซ้อมรวม มิวกวาดสายตามองรอบห้องหลายรอบ คล้ายกับว่ามองหาใครบางคนไม่นานนักเธอก็เดินออกมาจากห้องซ้อมรวมแล้วเดินกลับมาที่ทางเดิม
ในขณะเดียวกันกลุ่มของโรจน์,มนต์ชัยและน้ำต่างก็กำลังเดินกลับมาเช่นกัน จนเดินสวนกัน “สวัสดีค่ะพี่โรจน์,พี่มนต์ชัย พี่น้ำค่ะ”มิวเริ่มทักทายก่อนพร้อมกับยกมือไหว้รุ่นพี่ทั้ง 3 คน
“รู้จักพวกพี่ด้วยเหรอ?” น้ำเอ่ยปากถามทันที
“หนูเคยเห็นพวกพี่ในข่าวค่ะหนูจำได้...หนูขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ?”
“เอาสิๆไม่มีปัญหา มาๆๆ”
หลังจากถ่ายรูปกันเสร็จแล้วน้ำเพิ่งสังเกตเห็นว่ามิวมีป้ายนักกีฬา A2 แขวนอยู่ด้วย“อ้าว!!! เป็นักกีฬาด้วยนี่น่ามาแข่งหญิงเดี่ยวใช่ไหม? ตอนแรกนึกว่าเป็เ้าหน้าที่ของคณะกรรมการจัดการแข่งขัน”
“ค่ะพี่หนูชื่อมิว หนูลงแข่งหญิงเดี่ยวค่ะ แต่หนูเป็มือใหม่นะคะ เพิ่งมาแข่งค่ะ”
“อ่าดีๆพวกพี่จะเชียร์หนูด้วยคน”
“ขอบคุณค่ะพี่น้ำ”
หลังจากนั้นมิวก็เดินออกจากกลุ่มรุ่นพี่ตามทางหายเข้าไปในอาคาร ส่วนกลุ่มของโรจน์ก็เดินตามทางเข้ามาที่ภายในอาคาร1 ได้สักพักเพิ่งนึกได้ “เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวๆๆ....อย่าบอกนะว่า!!!??!! หรือว่าจะเป็น้องคนเมื่อกี้นี้”โรจน์ร้องทักทันที
“อ้าว! เวรกรรมน้ำลืมนึกเื่นี้ไปเฉยเลย...น้องชื่อมิวใช่ไหมพี่โรจน์?”
“เอ่อใช่ๆชื่อนี้แหละ พี่เพิ่งนึกออก โค้ชบีพูดชื่อนี้แหละ!!!!”
“A2 แข่งคู่แรกพรุ่งนี้”มนต์ชัยออกความเห็น “ชักน่าสนใจแล้วสิ ถ้าโค้ชบีเอ่ยปากออกมามันต้องมีอะไรน่าสนใจบ้างแหละ”
“น้องมิวตัวเล็กจัง!แต่เล่นคิกบ๊อกซิ่งเหรอ?…แปลกมากอ่ะ ตัวเล็กจะไปไล่เตะคนตัวใหญ่ได้ด้วยเหรอ?”
“มะปรางก็ตัวเล็กนิดเดียวแต่ซัดโจรซะเดี้ยงมาแล้วนะน้ำจริงไหม?”
“หนูว่าฮีโร่กอบกู้โลกคนใหม่มาอีกคนแล้วค่ะพี่!!!!! อยู่ๆ ก็โผล่มา สงสัยว่าเก่งอีกต่างหาก”
“วันนี้1 ทุ่มตรงพลาดไม่ได้กับบทวิเคราะห์โค้งสุดท้ายและท้ายสุดกับอาจารย์วินัยเรามาเจาะลึกกันว่า เมื่อแต่ละทีมวางตัวแข่งขันใครได้เปรียบ-ใครเสียเปรียบและคู่ชิงชนะเลิศจะเป็ใคร? ทีมใดจะคว้าแชมป์ในปีนี้”สปอร์ตโฆษณาของรายการทีวีล่าสุดถูกเผยแพร่ในสื่อทุกช่องทาง
มิวเดินตรงเข้ามาที่กระสอบทรายในห้องซ้อมรวมะโวอร์มสร้างจังหวะ เตะบน-ล่างสลับไป-มาด้วยความรวดเร็ว ในบางจังหวะแรงเตะมีความดุดันรุนแรงเข้าปะทะกับกระสอบทรายจนทำให้เหวี่ยงออกมาแต่เธอก็เตะสวนรับน้ำหนักกระสอบทรายที่เหวี่ยงกลับเข้ามาได้อีกด้วย
ใน่เวลาเดียวกันที่โรงยิมครูหนึ่งกำลังนั่งคุยอยู่กับพลอยกับเพื่อนๆ ในชมรมดนตรีจำนวนมาก “ครูหนึ่งคะหนูทราบมาว่า วันแข่งพรุ่งนี้จะมีประชาชนจำนวนมาก้าร่วมชมการแข่งของทีมมะปรางที่โรงเรียนด้วยพวกหนูขออาสาจัดเตรียมสถานที่เองค่ะ”
“ครูว่าพลอยไม่ต้องทำก็ได้ทางโรงเรียนมีเ้าหน้าที่จัดสถานที่อยู่แล้ว ปกติเราก็ใช้เ้าหน้าที่ทำกันมาตลอดไม่ต้องลำบากกันก็ได้”
“แต่งานนี้พวกหนูขอเถอะค่ะครูพวกหนูคุยกันมาแล้ว พวกหนูอยากทำอะไรชดเชยให้มะปรางบ้างพวกหนูทำผิดกับมะปรางไว้เยอะจริงๆ ค่ะพวกหนูอยากทำอะไรก็ได้ที่มันมีประโยชน์สักนิดก็ยังดี...”พลอยเอ่ยปากอ้อนวอนครูหนึ่ง
ครูหนึ่งมีท่าทีลังเลไม่น้อย “จะดีเหรอ...”
“หนูขอร้องเถอะนะคะครู”พลอยยังคงอ้อนวอนครูหนึ่งอย่างต่อเนื่อง
“เอาก็เอา!!!...ถ้างั้นเอากุญแจนี่ไป ครูคิดว่าคนน่าจะมาดูกันเยอะแน่ๆเอาเก้าอี้ในห้องประชุมมาเสริมด้วย ส่วนเก้าอี้โซฟาตัวใหญ่ เดี๋ยวครูให้คนงานยกไปกันเองเพราะว่าอยู่ในห้องประชุมครู”
“หนูขออีกอย่างได้ไหมคะ?...จุดตั้งจอใหญ่หนูขอไปตั้งหน้าชมรมดนตรีได้ไหมคะ?”
คำขอของพลอยสะกิดใจครูหนึ่งขึ้นมาทันที“พลอย...”
“มะปรางไปแข่งครั้งนี้เพื่อพวกหนู...หนูอยากให้ทุกคนที่มาร่วมงานได้รู้ว่าที่นี่คือผลงานของมะปราง แล้วที่นี่ก็รักมะปรางทุกคน”
“ครูรู้สึกดีใจมากที่พวกเรากลับมาคืนดีกัน...ถ้าอย่างนั้นการจัดสถานที่ครูขอยกให้ชมรมดนตรีจัดการให้เรียบร้อยเลยนะ”
คำตอบของครูหนึ่งทำให้พลอยและเด็กๆในชมรมไชโยโห่ร้องกันดังลั่น “ขอบคุณมากค่ะครูหนึ่ง”
*****************************
518
