เมื่อเชอรีนรู้สึกตัว ก็ได้ลืมตาขึ้นพร้อมเอามือยันไปที่อกเคนเบาๆ
เคนหยุดแล้วค่อยลืมตาขึ้น " เอ่อ ชั้น.." เคนกำลังจะพูดแต่ยังไม่
ทันได้อธิบาย เชอรีนก็ได้บอกมาว่า " รีบลงไปกันเถอะ " เชอรีนที่ทำตัว
ไม่ถูกหลบตาเคนและะโลงมาจากขอบที่นั่ง เดินนำหน้ากลับห้องไป
เคนเดินตามมาติดๆ ฮานเห็นสองคนเดินมาด้วยกันทำหน้าตา
แปลกๆ ก็เลยพูดขึ้นว่าดึกแล้วกลับกันเถอะ พร้อมบอกเชอรีนว่าจะไป
ส่งขึ้นรถที่สถานีรถไฟ เชอรีนตอบรับ และเดินออกมาพร้อมฮาน
" พักนี้เบนแปลกไปเธอว่ามั้ย ไม่ยอมกลับบ้านด้วย มีอะไรหรือเปล่านะ " ฮานเอ่ย
" นั่นสิ ปกติก็เงียบอยู่แล้ว ่นี้ยิ่งไม่พูดเลย " เชอรีนก็รู้สึกได้
" แล้วเธอละ ่นี้เป็ไง ไปอยู่ที่บ้านคุณตา " ฮานถาม
" ไม่ค่อยชินเลย ที่บ้านค่อนข้างเข้มงวด อึดอัดเป็บ้าเลย" เชอรีนกล่าว
" ถ้างั้นเื่เรียนต่อ ที่บ้านน่าจะเป็คนเลือกใช่มั้ย " ฮานถาม
" เออนั่นสิ ชั้นยังไม่ได้คิดเื่นี้เลย " เชอรีนเพิ่งนึกขึ้นได้
" ถ้าอย่างงั้น เธออยากเรียนอะไรต่อหล่ะ " ฮานถาม
" ชั้นเหรอ ชั้นอยากเรียนร้องเพลง " เชอรีนตอบด้วยสายที่เต็มไปด้วยความหวัง
" แล้วนายละ จะไปเรียนทางด้านการเต้นต่อมั้ย " เชอรีนถามต่อ
ฮานหัวเราะ พลางตอบว่า " ก็อยากอยู่อ่ะนะ แต่มันไม่ง่ายอย่างนั้นนะสิ "
เชอรีนทำหน้าสงสัย ยังไม่ทันได้ถามฮานเห็นจึงอธิบายต่อ
" ก็หลังจากนี้ชีวิตพวกเราก็ถูกกำหนดไว้หมดแล้วหล่ะ ไม่ว่าจะเป็เื่เรียน
หรือแม้กระทั่งแต่งงานเองก็เถอะ เฮ้อ น่าเสียดายจัง ชีวิตวัยรุ่นที่แสนอิสระของชั้น
ใกล้สิ้นสุดลงแล้ว "
แล้วเชอรีนก็ทำหน้าเครียดขึ้นมาทันที ฮานหยุดเดิน เอียงคอมองหน้าเชอรีน
" ไม่เอา ไม่คุยเื่นี้แล้ว คุยเื่สบายใจกว่านี้กันดีกว่า " ฮานเปลี่ยนเื่
แล้วฮานก็ชวนเชอรีนคุยเื่เต้น เชอรีนก็เลยยิ้มออกมาได้
ทั้งคู่คุยกันอย่างสนุกสนานเฮฮาจนเดินไปถึงสถานีรถไฟ
วันรุ่งขึ้นที่ห้องเรียน เบนผู้ที่ตั้งใจเรียนกว่าใคร กลับนอนฟุบอยู่บนโต๊ะ
เชอรีนหันไปถามว่าเป็อะไร ่นี้ไม่ได้นอนเหรอ
เบนบอกว่า่นี้เค้าอ่านหนังสือค่อนข้างหนักเพราะใกล้สอบเข้า
มหาลัยแล้ว เค้าตั้งใจสอบหมออย่างที่เค้าเคยบอก จึงต้องอ่านหนังสือ
อย่างหนัก ตอนเลิกเรียนเพื่อนกำลังจะไปสนามบาสกัน
ก็มีโทรศัพท์สายหนึ่งโทรหาเจอาร์ ตามหาตัวเบน
" นี่แม่นายเค้าโทรมาถามหานายกับชั้น นี่มันอะไรกัน " เจอาร์ถามเบน
" ชั้นหนีออกจากบ้านหน่ะ " เบนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
ทุกคนใอุทานออกมาพร้อมกัน " ห๊ะ หนีออกจากบ้าน "
" พวกนายใอะไรกัน ก็แค่ออกมาอยู่ด้วยตัวเอง " เบนบอก
" แล้วทำไมต้องออกมาด้วยละ " เจอาร์ถาม
" ก็ชั้นไม่อยากไปเรียนบริหาร ไม่อยากไปเรียนต่างประเทศ
ก็เลยบอกที่บ้านไปว่า จากนี้จะดูแลตัวเอง ไม่รบกวนที่บ้าน
และจะเรียนต่อหมอที่ชั้นอยากเรียน " เบนบอก
เพื่อนต่างใในสิ่งที่เบนตัดสินใจ ใครๆก็รู้ว่าเบนอยากเป็หมอ
แต่ไม่มีใครคิดว่าเค้าจะทำจริงๆ เพราะทุกคนคิดว่าสุดท้ายเค้าก็ต้อง
ทำตามที่ทางบ้าน้า นี่เป็การกระทำที่เกินความคาดหมายของเพื่อนๆ
เพราะดูจากบุคลิกเบนแล้ว น่าจะเป็คนที่ยอมทำตามที่บ้าน้ามากที่สุด
" แล้วนายจะไปอยู่ไหน ใช้ชีวิตยังไง " เจอาร์ถาม
" งั้นก็มาพักที่ห้องสิ " เคนบอก
" ชั้นจ่ายไม่ไหวหรอกห้องนาย อย่าลืมสิตอนนี้ฉันจนมากนะ ฮ่าๆ " เบนบอก
" ห้องชั้นเป็ไง ที่บ้านเก่าชั้นไง " เชอรีนบอก
แล้วเชอรีนก็ให้เบนไปพักที่บ้านเก่าที่เชอรีนเคยอยู่กับพ่อ