ตอนที่ 9: “เงามืดในร่างแยก”
หลุดโลกนั่งอยู่ในความมืดของฐานที่พักเดิม เขายังคงกำบันทึกของสายดีดไว้แน่น มือของเขาสั่นเล็กน้อย ความโกรธ ความเสียใจ และความสับสนตีรวนกันอยู่ในใจ
“สายดีด... นายทำแบบนี้ทำไม?” เขาพึมพำออกมา ดวงตาเหม่อมองไปยังแสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างแตกๆ
ทันใดนั้น เสียงกีตาร์โปร่งที่หลุดโลกดีดเบาๆ ในความเงียบกลับไม่ช่วยปลอบใจตัวเองเหมือนครั้งก่อน เสียงดนตรีที่เคยสร้างความมั่นใจ กลับเต็มไปด้วยคำถามในใจของเขา
---
ขณะเดียวกัน สายดีดนั่งอยู่ในรถขององค์กรลับที่กำลังมุ่งหน้าไปยังฐานใต้ดินลับของพวกเขา รถเคลื่อนตัวผ่านเส้นทางรกร้างมืดมน สายตาของสายดีดจับจ้องไปที่ถนนด้านหน้า แต่ภายในจิตใจของเขากลับมีเสียงของแจมดังก้อง
"นายบอกฉันได้ไหมว่านายกำลังทำอะไร?" แจมถามด้วยน้ำเสียงเ็า
“ฉันทำสิ่งที่จำเป็ต้องทำ” สายดีดตอบในใจ แต่คำตอบนั้นกลับดูเหมือนเขากำลังปลอบตัวเองมากกว่าจะตอบแจม
"แล้วนายคิดว่าเขาจะเข้าใจไหม? หลุดโลกน่ะ เขาไว้ใจนาย แล้วนายก็ทำแบบนี้"
สายดีดไม่ได้ตอบ เขาหลับตาลงพยายามสงบใจ แต่คำพูดของแจมยังคงดังอยู่
"หรือจริงๆ แล้ว มันไม่ใช่ฉันที่นายพยายามจะปิดบัง แต่เป็ตัวนายเองที่ไม่กล้าสู้กับความจริง?"
---
เมื่อมาถึงฐานลับ สายดีดถูกพาเข้าไปในห้องโถงใหญ่ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์เทคโนโลยีล้ำสมัย และห้องทดลองที่มีหลอดแก้วใส บรรจุของเหลวสีเรืองแสง พร้อมคริสตัลอารมณ์ที่ฝังอยู่ในหลอด
หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการขององค์กรลับ ซึ่งเป็หญิงสาวในชุดสูทสีดำ เดินเข้ามาหาสายดีด
“ยินดีต้อนรับกลับบ้าน สายดีด” เธอยิ้มเย็น “หรือฉันควรเรียกว่านายสองคนดีล่ะ? แจมอยู่ที่นี่ด้วยใช่ไหม?”
สายดีดขมวดคิ้วทันที เขาไม่ได้คาดคิดว่าหญิงคนนี้จะรู้เื่แจมในร่างของเขา
“ฉันไม่ได้กลับมาเพราะฉันอยากอยู่กับพวกนาย” สายดีดตอบ น้ำเสียงแฝงความกดดัน “ฉันมีเื่ที่ต้องจัดการ”
หญิงสาวหัวเราะเบาๆ “แน่นอน แต่ก่อนอื่น ฉันอยากให้นายเข้าใจว่าทำไมนายถึงสำคัญกับเรา” เธอพยักหน้าให้ลูกน้องที่อยู่ข้างๆ พวกเขานำสายดีดไปยังห้องทดลองขนาดใหญ่
ในห้องนั้น สายดีดเห็นหลอดทดลองขนาดมหึมา ภายในนั้นมีคริสตัลเรืองแสงหลากสีหมุนวนอยู่ เหมือนกับพลังงานของมนุษย์จำนวนมากถูกเก็บไว้ในนั้น
“นี่คือสิ่งที่เราสร้างจากพลังอารมณ์ทั้งหมด” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ “และนายก็เป็หนึ่งในตัวทดลองที่ดีที่สุดของเรา พลังแร็ปของนายไม่ใช่แค่ดนตรี แต่มันคือการปลดปล่อยอารมณ์ดิบที่เรา้า”
สายดีดกำหมัดแน่น รู้สึกถึงความโกรธที่พุ่งพล่าน แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้ว่าต้องเก็บอารมณ์นี้ไว้
“แล้วทำไมนายถึงกลับมาล่ะ?” แจมถามในใจของสายดีด “นายไม่ได้บอกฉันด้วยซ้ำว่านายคิดจะทำอะไร”
“ฉัน้าข้อมูลบางอย่าง” สายดีดตอบในใจ “และนี่เป็วิธีเดียว”
แจมหัวเราะเยาะเบาๆ "วิธีเดียว หรือแค่ข้ออ้างที่จะปิดบังตัวเอง?"
สายดีดสะบัดหัวไล่เสียงของแจม ก่อนจะหันไปพูดกับหญิงสาวตรงหน้า “ฉัน้าพลังที่มากกว่านี้ พลังที่ฉันจะสามารถควบคุมทุกอย่างได้”
หญิงสาวมองเขาด้วยรอยยิ้ม “แน่นอน ถ้านายพร้อมจะร่วมมือกับเรา เราสามารถให้สิ่งที่นาย้าได้ แต่ฉันอยากเตือนว่านี่ไม่ใช่เส้นทางที่นายจะหันหลังกลับได้”
“ฉันไม่คิดจะหันหลังอยู่แล้ว” สายดีดตอบ น้ำเสียงหนักแน่น
---
ในขณะเดียวกัน หลุดโลกกำลังพยายามค้นหาเบาะแสเกี่ยวกับที่อยู่ของสายดีด เขาเดินทางมายังเมืองรกร้างที่เขาคาดว่าอาจเป็เส้นทางที่องค์กรลับซ่อนตัวอยู่
ขณะเดินทาง เขาหยุดพักและนั่งดีดกีตาร์โปร่ง เสียงดนตรีของเขาดังไปทั่วพื้นที่รกร้าง แต่คราวนี้มันแฝงไปด้วยความเ็ปและความคิดถึง
“สายดีด...นายอยู่ที่ไหนกันแน่?”
เสียงลมพัดผ่านเหมือนจะตอบคำถามของเขา แต่ในใจของหลุดโลกกลับรู้สึกถึงเงามืดบางอย่างที่ไม่อาจระบุได้
---
ที่ฐานลับ สายดีดถูกพาไปยังห้องที่เต็มไปด้วยข้อมูลเกี่ยวกับโครงการลับขององค์กร เขาใช้เวลาสำรวจทุกอย่างโดยละเอียด
“นี่แหละ” เขาพึมพำเบาๆ ขณะพบเอกสารที่เขาตามหา “นี่คือสิ่งที่ฉัน้า”
แจมในจิตใจของเขาถามทันที "แล้วหลังจากนี้ล่ะ? นายจะทำยังไงต่อ?"
“ฉันยังบอกไม่ได้ แต่ฉันรู้ว่ามันต้องมีทาง”
แจมเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง "ฉันหวังว่านายจะไม่ลืมว่ามีคนที่ไว้ใจนายอยู่ข้างนอกนั่น"
สายดีดถอนหายใจ รู้ว่าการกระทำของเขากำลังทำให้หลุดโลกสงสัยในตัวเอง แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น
“ฉันต้องทำเพื่อเขาด้วยซ้ำ” เขาพึมพำในใจ ขณะถือเอกสารที่อาจเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง...