"นี่มันเกิดเื่อะไรขึ้น!?" ฟางหลีเว่ยหรือนายท่านฟางที่เดินเข้ามาก่อนหน้านี้มีคนไปแจ้งเขาว่าเกิดเื่ขึ้นที่เรือนรับรองแขกเขาจึงได้รีบมาในที่เกิดเหตุตอนที่คนไปแจ้งข่าวแก่เขานั้นไม่ได้เล่ารายละเอียดให้เขาฟังมากนักเขาจึงยังไม่รู้ถึงต้นสายปลายเหตุของเื่ราว
"ท่านพี่มาแล้ว ท่านต้องช่วยลูกของเราด้วยนะเ้าคะคุณหนูใหญ่ทำเช่นนี้ไม่ถูกถึงนางจะแต่งออกไปแล้วแต่พวกเราก็ยังเป็ครอบครัวเดียวกันจะทำเช่นนี้กับพี่น้องได้อย่างไร"หลินฮูหยินที่เห็นสามีก้าวเข้ามาภายในห้องก็รีบพูดขึ้นก่อนนางจะให้สามีทวงความยุติธรรมให้กับบุตรสาวของตนเอง
"ใช่เ้าค่ะท่านพ่อพี่ใหญ่ทำกับพี่รองเช่นนี้ได้อย่างไรพวกเราเป็พี่น้องกันก็ควรจะรักใคร่กลมเกลียวแต่พี่ใหญ่กลับทำร้ายพี่รองนางไม่เห็นพวกเราเป็พี่น้องแล้วกระมัง"ฟางซีหรูรีบพูดสบทบไปอีกคนคำพูดที่กล่าวออกมานั้นยิ่งทำให้ผู้อื่นเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดมากขึ้นครอบครัวใดเล่าจะไม่มีเหตุการณ์ใส่ร้ายป้ายสีเช่นนี้หากแต่ก็ทำได้เพียงแค่ยืนชมอยู่รอบข้างเท่านั้น
"ฟางซูซิน เ้าทำอะไรน้องของเ้า?" นายท่านฟางหันหน้าไปถามบุตรสาวคนโตเสียงเครียด
"ท่านพ่อ ข้าไม่ได้ทำอะไรเ้าค่ะ"ฟางซูซินตอบเสียงเรียบเช่นกัน นางพอจะมองสถานการณ์ออกแล้วว่าเื่ราวเป็มาอย่างไร การมาบ้านเดิมคราวนี้ก็คงจะมีเื่อีกเช่นเคยไม่เคยมีคราใดที่นางจะสุขใจยามที่ได้กลับมาที่นี่เลยสักครั้ง
"พี่ใหญ่นี่ท่านยังจะโกหกอีกหรือเ้าคะข้าเห็นเองกับตาว่าท่านเป็คนใส่ยาลงไปในถ้วยชาของพี่รองท่านรีบยอมรับผิดมาเถิดเ้าค่ะท่านพ่ออาจจะยอมลดโทษให้ท่านได้บ้าง"ฟางซีหรูยังคงเติมเชื้อไฟเพิ่มเข้าไปอีกนางมั่นใจว่าอย่างไรครานี้ฟางซูซินจะต้องได้รับโทษทัณฑ์จากท่านพ่อแน่ๆ
ผู้คนที่เหลืออยู่ต่างก็มองมายังฟางซูซินเป็ตาเดียวพวกเขาค่อนข้างแปลกใจกับรูปร่างหน้าตาของคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลฟางอยู่บ้างเนื่องจากนางไม่ค่อยได้ออกงานสังคมสักเท่าไรจึงไม่ค่อยจะมีคนรู้จักนางเอาแต่คิดว่านางคงหน้าตาบ้านๆจึงไม่กล้าที่จะออกมาพบปะผู้คน หากแต่วันนี้ได้พบตัวจริงก็ทำให้ได้รู้ว่าตระกูลฟางก็มีสาวงามแอบซ่อนอยู่จะน่าเสียดายก็ตรงที่นางแต่งงานแล้วนี่สิ
"หึ ไม่รู้ว่าอี้เฟิงยอมแต่งกับนางได้อย่างไรอ่อนแอขนาดนี้"เสียงบุรุษผู้หนึ่งกระซิบพูดคุยอยู่กับหยางอันเล่อคุณหนูแห่งตระกูลหยาง
"พี่ชายใหญ่ท่านจะต่อว่าพี่อี้เฟิงเช่นนี้ก็ไม่ถูกนะเ้าคะเขาเต็มใจแต่งเสียที่ไหนกันเป็ฮ่องเต้ที่จัดการให้เขาต่างหาก"หยางอันเล่อกล่าวเสียงใสนางจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าการแต่งงานนี้เป็ฝีมือของฝ่าาที่้าให้โม่อี้เฟิงแต่งงานมีครอบครัวแต่จะแปลกใจก็ตรงที่เลือกตระกูลฟางนี่สิ
"นางอ่อนแอเช่นนี้จะอยู่รอดได้อีกกี่ปีกันเล่นยอมให้คนอื่นรังแกเช่นนี้อี้เฟิงคงต้องได้หาภรรยาใหม่แน่ๆ" หยางอันเทียนกล่าวตามที่ตนเองเห็นเขารู้สึกว่านางอ่อนแอเกินกว่าที่จะมาเป็ภรรยาของแม่ทัพใหญ่หากนางจะอ่อนแอเช่นนี้ก็ไม่ควรที่จะออกจากจวนด้วยซ้ำเก็บเนื้อเก็บตัวต่อไปเถิด
"..." หยางอันเล่อไม่ได้เอ่ยตอบอะไรเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากอย่างอ่อนโยนนางก็อยากให้สิ่งที่พี่ใหญ่พูดเป็เื่จริงเร็วๆเช่นกัน
ทางด้านของฟางซูซินนางไม่ได้สนใจเสียงซุบซิบที่ดังอยู่รอบตัวเพียงยืนสงบนิ่งหลุบตามองพื้นท่าทางเช่นนี้ยิ่งทำให้ฟางซีหรูได้ใจนางเอ่ยว่า
"พี่ใหญ่..."ฟางซีหรูที่กำลังจะพูดอะไรอีกสักประโยคก็ถูกขัดขึ้นเสียก่อน
"ข้าไม่ได้ทำ...หากเ้ายังกล่าวหาข้าอยู่เช่นนี้ก็ไปคุยกันที่ศาลเถิดหากว่าข้าผิดจริงข้าก็พร้อมจะยอมรับโทษแต่หากว่าข้าไม่ได้เป็ผู้กระทำจริง...เ้าเองก็ควรจะระวังตัวไว้ด้วยเช่นกันแต่ก่อนเ้าอาจจะทำอะไรกับข้าก็ได้แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้วข้าเป็ภรรยาของท่านแม่ทัพไม่อาจทำให้ชื่อเสียงของเขาเสียหายได้เ้าเองก็รู้ดีว่าการพูดให้ร้ายครอบครัวขุนนางมีบทลงโทษเป็เช่นไร"แม้น้ำเสียงที่กล่าวออกมาจะไม่ได้ฟังดูดุดันนักแต่ร่างของนางกลับแผ่รังสีเ็าออกมาจนฟางซีหรูที่เพิ่งจะเคยเห็นฟางซูซินเป็เช่นนี้ครั้งแรกยังอดที่จะเสียวสันหลังไม่ได้
"พะ พี่ใหญ่กล่าวเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรเ้าคะข้าพูดความจริงเหตุใดจะต้องกลัวด้วยเล่าท่านพ่อพี่ใหญ่กำลังข่มขู่ข้าท่านต้องช่วยข้านะเ้าคะ"ในเมื่อไม่สามารถกดดันฟางซูซินได้อีกต่อไปนางจึงหันหน้าไปพึ่งพาท่านพ่อของนางแทนทั้งยังทำเสียงสั่นเครือคล้ายกำลังจะร้องไห้
"ลูกอกตัญญู!! กลับมาบ้านทั้งทียังสร้างแต่เื่ช่างโอหังนัก ดูสิว่าแต่งออกไปแล้วข้าจะยังลงโทษเ้าได้อยู่อีกหรือไม่"นายท่านฟางรู้สึกเสียหน้าอยู่บ้างที่บุตรสาวคนโตกล่าวอ้างชื่อสามีเพื่อมากดข่มคนในครอบครัวของเขาหากว่าไม่ได้สั่งสอนนางกลับไปก็คงจะนอนไม่หลับเป็แน่
"ใต้เท้าฟางโปรดใจเย็นลงก่อนท่านก็รู้ดีนี่ว่าคนของแม่ทัพใหญ่ท่านสามารถแต่ต้องได้หรือ"หยางอันเทียนกล่าวขึ้นด้วยเสียงเ็าเมื่อเห็นว่าชายชราผู้นี้กำลังลบหลู่เกียรติของสหายตนเองเขาเองก็ไม่ได้อยากจะสอดมือเข้ามายุ่งแต่มันกลับเกี่ยวพันไปถึงสหายเสียนี่
"อึก คุณชายใหญ่หยางโปรดอย่าสอดมือข้ากำลังอบรมสั่งสอนบุตรสาวอยู่หากท่านรับไม่ได้ก็ควรจะหลบออกไปเสีย"ฟางจางเยี่ยกล่าวขึ้นอย่างไม่อ้อมค้อมเขาไม่ได้รู้สึกหวั่นเกรงกับบุรุษหนุ่มผู้นี้สักเท่าไรหากจะบอกว่าตระกูลหยางมีอำนาจมากแค่ไหนเขาเองก็มีคนหนุนหลังที่พอจะฟาดฟันกับคนพวกนี้ได้เช่นกัน
"หึครอบครัวของท่านข้าไม่อาจเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้แต่ตอนนี้คุณหนูใหญ่ฟางแต่งเข้าตระกูลโม่แล้วก็ย่อมเป็คนของตระกูลโม่ด้วยเช่นกันหากว่าท่านจะลงโทษนางก็ควรจะถามสามีของนางก่อนว่ายินยอมให้ท่านทำเช่นนี้หรือไม่ท่านยังไม่ได้พิสูจน์ว่าสิ่งที่คนกล่าวหาว่านางเป็คนทำนั้นจริงหรือไม่กลับจะลงโทษนางเสียแล้วเช่นนี้จะเป็ธรรมกับนางได้อย่างไรใต้เท้าฟางท่านว่าข้ากล่าวถูกต้องหรือไม่ขอรับ"หยางอันเทียนพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มปากยิ้มแต่ตาไม่ยิ้ม
"ท่าน...เหอะหากจะพิสูจน์ก็ย่อมได้ในเมื่อบุตรสาวคนที่สามของข้าบอกว่าเห็นนางเป็ผู้ลงมือเองเช่นนั้นสิ่งที่นางใส่ลงไปในถ้วยน้ำชาก็ต้องยังอยู่กับตัวนางให้คนค้นตัวของนางกับสาวใช้หากว่าเจอหลักฐานข้าจะต้องลงโทษนางให้ได้ต่อให้ท่านแม่ทัพมาเองข้าก็จะไม่ยอมละเว้น"ฟางจางเยี่ยกล่าวขึ้นอย่างเสียอารมณ์แต่ก่อนเขาจะลงโทษนางก็ไม่มีคนมาขัดขวางรู้เช่นนี้ไม่น่าให้นางแต่งไปกับแม่ทัพผู้นั้นเลย
"เชิญท่านตามสบาย"หยางอันเทียนกอดอกยืนดูอยู่ด้านข้างดังเดิมหยางอันเล่อช้อนตาขึ้นมองพี่ใหญ่ของตนด้วยใบหน้าเรียบเฉยนางไม่้าให้พี่ใหญ่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเื่นี้แต่ก็ไม่สามารถพูดออกไปได้หยางอันเทียนรู้สึกว่าน้องสาวจ้องมองตนเองอยู่จึงได้ก้มหน้ามองนาง
"มีอะไรหรือ?" เขาเห็นนางจ้องตนเองอยู่ก่อนแล้วจึงได้ถาม
"...ไม่มีอะไรเ้าค่ะ"หยางอันเล่อยิ้มตอบอย่างอ่อนหวานจะให้นางพูดได้อย่างไรว่าไม่ให้เขาเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเื่นี้นางอยากจะเห็นฟาง
ซูซินถูกลงโทษต่อหน้าผู้คนชื่อเสียงของนางจะได้ย่ำแย่ถึงตอนนั้นท่านพี่อี้เฟิงก็คงจะทนไม่ไหวขออย่านางเมื่อถึงตอนนั้นโอกาสก็จะเป็ของนาง
ฟางซูซินเงยหน้ามองบุรุษที่โต้เถียงกับบิดาก็เห็นว่าเขามองมาที่นางด้วยเช่นกันสายตาของเขานั้นบ่งบอกว่ากำลังนึกสมเพชนางอยู่เช่นกันเขาคงจะเป็สหายของท่านแม่ทัพที่้าปกป้องเกียรติของสหายตนเองถึงได้เอ่ยวาจาเช่นนี้ออกมานางคงจะทำให้เขาไม่พอใจเข้าแล้วล่ะ
ฟางซีหรูที่ได้ยินว่าท่านพ่อจะให้คนค้นตัวฟางซูซินกับสาวใช้ก็แอบยิ้มอย่างสมใจคนผู้นั้นบอกว่าผงยาไม่ได้อยู่กับตัวฟางซูซินแต่อยู่กับสาวใช้ของนางในเมื่อสาวใช้มีผงยานั้นอยู่กับตัวแล้วเ้านายอย่างฟางซูซินจะพ้นข้อกล่าวหานี้ไปได้อย่างไรมีสาวใช้กลุ่มหนึ่งพาฟางซูซินกับลี่ซือไปที่ห้องข้างๆเพื่อค้นตัวผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วยามพวกนางก็เดินออกมาสาวใช้ที่ได้รับคำสั่งต่างก็ก้มหน้าเดินออกมาด้วยเช่นกัน
"เป็อย่างไรเจอผงยาหรือไม่"เป็ฟางซีหรูที่โพล่งถามขึ้นมาก่อนใคร
"ไม่ ไม่พบสิ่งใดเ้าค่ะ"สาวใช้ผู้นั้นตอบเสียงสั่น
"เป็ไปได้อย่างไรเ้าหาดีแล้วหรือหาจนทั่วแล้วหรือยัง" ฟางซีหรูไม่เชื่อสิ่งที่ตนเองได้ยินมันจะเป็ไปได้อย่างไรในเมื่อคนผู้นั้นให้คนมาแจ้งแก่นางเองว่าได้ทำตามแผนเรียบร้อยแล้วหรือว่าฟางซูซินจะรู้ตัวก่อน เป็ไปไม่ได้จะต้องมีอะไรอะไรผิดพลาดแน่
1K
