กระทั่งเช้าฉันตื่นนอนภายใต้อ้อมกอดของเสวี๋ยฉี ในสภาพกายเปลือยเปล่าทั้งสองคน ฉันใรีบลุกขึ้นนั่งใช้นิ้วแตะในกลีบเนื้อหว่างขา ยังมีเมือกลื่นๆตกค้างอยู่ภายใน จึงรีบดูฟูกที่นอนก็ไม่พบคราบเืหรือคราบน้ำอสุจิอะไรเลย จึงปลุกเสวี๋ยฉีให้ตื่นเพื่อจะถามว่าทำไมเราสองคนจึงนอนเปลือยกายกอดกัน
เสวี๋ยฉีงัวเงียตื่นขึ้นมาเพราะถูกปลุก แต่หลับตาตอบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นว่า เมื่อคืนฉันพร่ำบ่นว่าหนาว จึงถอดเสื้อผ้านอนกอดกันเพื่อเพิ่มความอบอุ่น ฉันถามซ้ำกับเขาอีกครั้งว่าแค่นอนกอดจริงๆเหรอ
เสวี๋ยฉีงัวเงียตอบว่าอื้ม! แล้วพลิกตัวนอนหันหลังหลับต่อ ฉันจึงนั่งคิดอยู่แปบหนึ่ง ว่าอาจเป็เพราะฝันเมื่อคืนก็ได้ เพราะมันเหมือนจริงมากอาจทำให้น้ำหล่อลื่นไหลออกมาเอง เพราะถ้าเสวี๋ยฉีมีเซ็กส์กับฉันจริงๆป่านนี้เขาคงตายไปแล้ว ฉันคงฝันเปียกเองล่ะมั้ง
จึงก้มมองเนื้อตัวของตัวเองว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเองบ้าง หลังจากได้รับพลังิญญาจากเสวี๋ยฉีเมื่อคืน ก็เห็นรูปงูขาวเกล็ดสีเงินระเรื่อพันอยู่รอบต้นแขนฉันเหมือนเป็รอยสัก แต่รูปงูขาวตัวนี้มีลวดลายสวยงามมีรายละเอียดชัดเจนมากกว่า
แล้วฉันก็ต้องสะดุ้งใเพราะงูขาวที่พันอยู่รอบต้นแขนมันขยับได้ กำลังเลื้อยจากต้นแขนมาพันรอบตัววางหัวอยู่ที่เนินอก พร้อมกับแลบลิ้นเลียแผลบๆสองทีเหมือนกำลังเลียหัวนม จากนั้นงูขาวก็หยุดนิ่งไม่ขยับตัวเคลื่อนไหวอีก ฉันจึงหันไปถามเสวี๋ยฉีว่ารูปงูขาวบนตัวฉันคือพลังิญญาของเขาหรือ ทำไมขยับตัวเลื้อยได้
เสวี๋ยฉีจึงพลิกตัวกลับมางัวเงียตอบว่า เพราะพลังิญญาที่แข็งแกร่งของเขา รอยงูขาวจึงสามารถขยับเลื้อยบนตัวฉันได้ แต่อย่ากังวลเพราะงูขาวบนตัวฉันจะไม่ทำให้ฉันเป็ไข้เ็ปเนื้อตัวอีกแล้ว ฉันจึงถามด้วยความสงสัยอีกว่า แล้วงูขาวตัวนี้จะทำอะไรได้ จะปกป้องฉันได้ยังไง
เสวี๋ยฉีจึงลืมตาขึ้นมาตอบเพราะถูกถามจนหายง่วงแล้วพูดว่า นั่นคือรอยสัญลักษณ์แทนตัวเขา ทำให้เขาสามารถเชื่อมต่อกับฉันได้แม้จะอยู่ห่างไกล สามารถมาหาได้รวดเร็วผ่านทางรอยสัญลักษณ์นี้ เพียงแค่ฉันตั้งจิตคิดถึงและเรียกชื่อ เขาก็จะมาหาได้ในทันที อีกทั้งรอยสัญลักษณ์งูขาวนี้ ฉันยังสามารถเรียกออกมาใช้เป็อาวุธป้องกันตัวได้ แล้วจะสอนวิธีใช้ให้
ฉันจึงยิ้มขึ้นมาทันทีว่าต้องให้ได้แบบนี้สิเจ๋งไปเลย จากนั้นจึงหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ ลงจากเตียงเดินไปล้างหน้า แล้วตักน้ำใส่อ่างกับผ้าผืนหนึ่ง ยกมาวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียงให้เสวี๋ยฉีไว้ใช้ล้างหน้า เหมือนที่เขาเคยเตรียมไว้ให้ฉัน
จากนั้นจึงเดินมานั่งที่ชานบ้าน หยิบสมุนไพรต้นหอมออกมาจากเข็มขัดเวทย์ เพื่อจะหั่นเป็ท่อนสั้นๆนำไปตากแห้งทำเป็ชา สักพักเสวี๋ยฉีก็เดินออกมาดูว่าฉันกำลังทำอะไร ฉันตอบว่ากำลังจะทำใบชาแห้ง พอดีอยู่ว่างๆเลยหาอะไรทำ แต่น่าเสียดายลืมคิดไปว่าน่าจะดึงมาทั้งราก แล้วนำมาปลูกที่บ้าน
เสวี๋ยฉีบอกว่าในป่าไผ่น่าจะมีสมุนไพรชนิดนี้ เพราะเขาเคยเห็นผ่านตา เมื่ออาหารเช้าเสร็จแล้วเขาจะพาออกไปเก็บ พร้อมกับบอกว่าเขาจะทำปลาราดพริกให้กิน ฉันจึงลุกเดินตามไปช่วยเสวี๋ยฉีทำปลาราดพริกในครัว
และหลังจากที่เรากินอาหารเช้าเสร็จ เสวี๋ยฉีพาฉันเดินไปหาสมุนไพรต้นหอมในป่าไผ่ เราเดินเข้าไปได้สักระยะ เขาก็หยุดเดินเพราะหยางกวางในร่างมนุษย์ กับเหล่าบรรดางูที่หลบซ่อนตัวในป่าไผ่ พากันออกมาทำความเคารพเสวี๋ยฉี
เสวี๋ยฉีจึงพูดประกาศด้วยน้ำเสียงขึงขังกับหยางกวาง และพวกงูที่อยู่ตรงหน้าว่า ตอนนี้ฉันเป็นายหญิงของงูทุกตัวในป่าไผ่นี้ นับแต่นี้ไปงูทุกตัวจงเชื่อฟัง และปฏิบัติตามคำสั่งของฉัน เหมือนที่พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งของเสวี๋ยฉี และจงปกป้องคุ้มครองฉันด้วยชีวิต
หยางกวางและงูทุกตัวต่างรับคำสั่งค้อมตัวเรียกฉันว่านายหญิง จากนั้นงูทุกตัวก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนต่อ แต่เสวี๋ยฉีเรียกให้หยางกวางอยู่ก่อน แล้วถามหยางกวางว่า ได้ความคืบหน้าอะไรบ้างเกี่ยวกับสุนัขเยือกแข็ง
หยางกวางตอบว่า ไม่มีร่องรอยสุนัขเยือกแข็งบริเวณโดยรอบนี้ แต่เสือดำหยงเป่าพบร่องรอยของพวกสุนัขจำนวนหนึ่ง หายไปทางสุดเขตตอนเหนือของป่า พวกสุนัขเยือกแข็งน่าจะมาจากดินแดนอื่น
หยางกวางยังรายงานอีกว่า เขาพบลิงปีศาจสองตัวสีน้ำตาลแซมเหลือง แต่เป็ลิงเด็กพลังเวทย์ประมาณห้าร้อยปี ปีนต้นไม้ป้วนเปี้ยนส่งเสียงร้องอยู่แถวบริเวณด้านนอกของป่าไผ่ จะให้เขาออกไปไล่ลิงน้อยสองตัวไปให้พ้นจากบริเวณนี้หรือไม่
เสวี๋ยฉีจึงพูดว่าลิงปีศาจสองตัวนั่น คงจะตามฉันมาจากแถวต้นอัคคี และยังเอ่ยชมลิงน้อยว่าเก่งที่สามารถตามฉันมาถึงที่นี่ได้โดยไม่ถูกปีศาจหรือสัตว์ร้ายจับกิน ฉันจึงบอกเสวี๋ยฉีกับหยางกวางว่า ให้ปล่อยลิงน้อยสองตัวนั้นไป คงมาเที่ยวเล่นไกลเพราะความซนของลิงเด็ก
จากนั้นเสวี๋ยฉีก็ถามหยางกวางอีกว่า ต้นสมุนไพรที่มีลักษณะเหมือนต้นหอมขึ้นอยู่ตรงไหนในป่าไผ่ หยางกวางจึงเดินนำหน้าพาฉันกับเสวี๋ยฉีไปดู ก็พบขึ้นอยู่หลังกอไผ่กอใหญ่ ฉันจึงเดินเข้าไปดึงสมุนไพรต้นหอม แต่รากมันหยั่งลึกจึงดึงขึ้นลำบาก หยางกวางจึงรีบเข้ามาช่วยบอกให้ฉันยืนรอดีกว่า เขาจะเก็บสมุนไพรให้เอง ฉันจึงบอกว่าเอาแค่ห้าต้นก็พอ จะเอาไปทดลองปลูกที่บ้าน
ในขณะที่เรายืนรอหยางกวางขุดสมุนไพรต้นหอมให้ฉันอยู่นั้น หยงเป่าที่มาจากข้างนอกเดินเข้ามาหาพวกเราแล้วถามว่ากำลังทำอะไรกัน ฉันตอบว่าขุดสมุนไพรเอาไปปลูก แต่ฉันปลูกต้นไม้ไม่เป็ จึงจะให้เสวี๋ยฉีปลูกให้
เสวี๋ยฉีร้องห๊า! ขึ้นมาทันทีรีบบอกว่าเขาก็ปลูกต้นไม้ไม่เป็เหมือนกัน หยงเป่าจึงอาสาจะช่วยปลูกสมุนไพรให้เพราะเขาปลูกต้นไม้เห็น แล้วเสวี๋ยฉีก็หันไปพูดกัยหยงเป่าว่า หยางกวางเพิ่งรายงานมาว่า หยงเป่าเจอร่องรอยของสุนัขเยือกแข็ง
หยงเป่าตอบว่าใช่ และคิดว่าสุนัขเยือกแข็งอาจจะมาจากดินแดนรกร้างที่เส้นขอบฟ้า พร้อมกับเตือนเราว่าสุนัขเยือกแข็งอาจจะกลับมาในป่านี้อีก เพราะพวกสุนัขไม่ได้ล่าสัตว์หรือปีศาจอื่นกินเป็อาหารเลย แต่ไล่ล่าอะไรบางอย่างหวังฆ่าอย่างเดียว ให้พวกเราระมัดระวังตัวกันด้วย
ฉันจึงถามหยงเป่าว่าดินแดนที่เส้นขอบฟ้าคืออะไร หยงเป่าตอบว่าเป็ดินแดนรกร้างกันดาร มีอากาศหนาวเหน็บตลอดทั้งปี ยากที่มนุษย์ สัตว์ หรือปีศาจพลังเวทย์ต่ำจะมีชีวิตอยู่รอดที่นั่นได้
ว่ากันว่าดินแดนแห่งนั้นเป็สถานที่กักขังมนุษย์ ผู้กระทำผิดร้ายแรงต่อชาติบ้านเมือง จะถูกเนรเทศออกจากดินแดนและนำตัวไปกักขังที่นั่นตลอดชีวิต แต่ดินแดนรกร้างนั้นอยู่ห่างไกลจากที่นี่มาก หยงเป่าจึงแปลกใจว่าทำไมสุนัขเยือกแข็ง มาไล่ล่าอะไรถึงที่ป่าแห่งนี้
เสวี๋ยฉีจึงหันมากำชับเตือนฉันอีกครั้งว่า ่นี้อย่าออกไปไหนคนเดียวเด็ดขาดถ้าไม่มีเขาไปด้วย ฉันรีบรับคำว่าไม่ไปไหนคนเดียวแน่นอน จากนั้นเราจึงเดินหาสมุนไพรอื่นๆกันต่ออีกสักพัก ก็ได้สมุนไพรทั้งมีพิษและไม่มีพิษติดไม้ติดมือกลับมาหลายต้น
จากนั้นจึงพาเดินกลับบ้าน ก็เห็นซิ่นหลิงมานั่งรออยู่ที่ชานบ้านแล้ว พร้อมกวางตัวใหญ่นอนม่องเท่งอยู่ที่ลานหน้าบ้าน ซิ่นหลิงบอกว่าเขาเพิ่งจับกวางมาได้จากในป่าด้านนอก จะเอามาย่างให้ฉันกิน แล้วพูดที่เล่นทีจริงว่าเสวี๋ยฉีคงจะจับกบจับเขียดให้ฉันกินทุกมื้อเบื่อแย่
เสวี๋ยฉีทำสีหน้าเหวี่ยงใส่ที่ถูกซิ่นหลิงพูดยั่วโมโห จึงพูดโต้กลับว่าเขากินกระต่ายไม่กินกบ แต่ตอนนี้จะเปลี่ยนมากินแมงป่องแทนกระต่าย แล้วสองคนก็ทำท่าแยกเขี้ยวแง่งๆใส่กัน
จนฉันต้องแทรกตัวหว่างกลางเตือนสองคนว่า ถ้าทะเลาะต่อยตีกันอีกฉันจะใช้วาจาประกาศิตสั่งให้ไปนั่งกอดคอสามัคคีกันที่ลานบ้าน เสวี๋ยฉีรีบหันมาพูดกับฉันทันทีว่าไม่เอา! แล้วหันไปไล่ซิ่นหลิงให้ออกไปจากบ้าน ส่วนกวางที่นอนแอ้งแม๊งอยู่ที่ลานบ้านเขาจะเป็คนจัดการเอง
ฉันจึงบอกเสวี๋ยฉีว่ากำลังจะให้ซิ่นหลิงช่วยทำชั้นตากใบชากับสมุนไพร ถ้าเขาไล่ซิ่นหลิงไปตอนนี้ ฉันจะให้เสวี๋ยฉีมาช่วยฉันทำชั้นตากใบชาแทน เสวี๋ยฉีก็ร้องไม่เอาอีกจะไม่ทำชั้นตากใบชา เพราะเขาไม่ถนัดทำงานหนัก
ฉันจึงแนะใ้ห้เสวี๋ยฉีไปจัดการกับกวางที่ลานบ้าน นำกวางไปปรุงอาหารที่เขาถนัด เพราะเสวี๋ยฉีปรุงอาหารอร่อย และฉันก็อยากกินกวางที่เสวี๋ยฉีเป็คนปรุง เสวี๋ยฉีเมื่อได้ยินคำเยินยอก็ยอมทำตามที่ฉันแนะ เดินลากกวางไปจัดการในครัวเพื่อเตรียมเนื้อกวางไว้เป็อาหารมื้อกลางวัน
จากนั้นซิ่นหลิงก็บอกว่าเขาจะออกไปตัดไม้ไผ่มาทำเป็ชั้นตากสมุนไพร แล้วก็เดินออกไปที่ป่าไผ่ ส่วนหยงเป่าที่ยืนรอจะปลูกสมุนไพร จึงถามฉันว่าจะให้เขาขุดดินปลูกสมุนไพรตรงไหน ฉันจึงเลือกมุมข้างๆบ้านให้หยงเป่าขุดดินปลูกสมุนไพร
เมื่อหยงเป่าเริ่มลงมือขุดดินเพื่อปลูกสมุนไพร ฉันจึงเดินไปตักน้ำใส่ถังหิ้วไปวางเตรียมไว้ให้หยงเป่ารดน้ำต้นสมุนไพร แล้วลงนั่งยองๆข้างหยงเป่าถามถึงอายุ หยงเป่าหันมายิ้มแล้วตอบว่าอายุหนึ่งพันสามร้อยปี
ฉันจึงบอกเขาว่า หยงเป่าในร่างมนุษย์หล่อมาก แต่อยู่ในร่างเสือดำก็น่ารักเหมือนแมวตัวใหญ่ เพียงแต่ร่างเสือดำตอนโมโหดุร้ายน่ากลัวเหลือเกิน และถามเขาต่ออีกว่าถ้าสุนัขเยือกแข็งไม่ย้อนกลับมาที่ป่าอัคคีอีก เขาจะกลับไปที่ป่าทางใต้ใหม
หยงเป่าหยุดมือที่กำลังขุดดิน เงยหน้ามองสบตาแววตาลึกซึ้ง ห่วงใยเกินกว่าจะเป็แค่คนเพิ่งรู้จักกัน แล้วพูดว่าเขามาที่นี่ไม่ใช่แค่มาไล่ล่าสุนัขเยือกแข็ง แต่เป็เพราะเือันร้อนรุ่มของฉันที่อยู่ในตัวเขา ทำให้เขารู้สึกร้อนกระวนกระวายใจเมื่ออยู่ห่างไกลฉัน
เขาพยายามแล้วที่จะไปให้ไกลแต่ก็ทำไม่ได้ ในใจของเขากลับคิดถึงห่วงใยแต่ฉันจนไม่อาจแยกจากไปได้ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเขา และั้แ่ที่เขามาที่นี่ได้เฝ้ามองดู ได้อยู่ใกล้ๆยิ่งทำให้เขาสบายใจมีความสุข หยงเป่าจึงตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องฉันให้ปลอดภัย และไม่อยากแยกจากไปไหนอีก
ฉันจึงพูดว่าความรู้สึกของฉันก็ไม่ต่างจากเขา เพราะั้แ่ที่ฉันถูกพวกเขาสามคนกัด ก็รู้สึกผูกพันธ์กันอย่างบอกไม่ถูก แม้ตอนที่เจอกันครั้งแรก อาจจะไม่ค่อยประทับใจกันสักเท่าไหร่ แต่ตอนนี้กลับอยากอยู่ด้วยกันไม่อยากแยกจากกัน ถ้าเป็ไปได้ก็อยากให้เราทั้งสี่คน อาศัยอยู่ด้วยกันเป็ครอบครัวที่นี่เลยคงจะดีไม่น้อย
4K
