เช้าวันต่อมา สามสหายและพริกยืนอยู่กลางลานกว้างหน้าศาลเ้า รอบๆนั้นดูเงียบเฉียบจนน่าใจหาย เพราะถ้าเป็ยามปกติจะมีผู้คน รถราวิ่งผ่านทั้งวัน แต่บัดนี้เหลือเพียงสายลมและถนนว่างเปล่า ชวนให้หงอยเหงาสุดๆ
ทว่าก็ยังมีอีกหนึ่งสิ่งที่คอยยืนโงนเงนประกอบฉาก นั่นก็คือซอมบี้ชายชราเชื้อสายจีนที่เสื้อสีขาวของเขากลับกลายเป็สีอะไรก็ไม่รู้ เหตุเกิดจากคราบสกปรกและเืที่เปรอะตามตัว
“ เอาล่ะ พริก เราจะเริ่มฝึกแล้วนะ ” แตงไทยประกาศ พร้อมบุ้ยใบ้ไปที่ผีดิบตนนั้น
“ ค่ะ ” พริกรับคำ ก่อนจะเหวี่ยงแขนข้างที่ถือไม้เบสบอล
“ ใจเย็น นังหนู ไม่ใช่แบบนั้น ” แห้งที่ยืนไม่ห่าง ร้องขัด
“ หมายความว่าไง ” พริกรีบหันไปถาม สีหน้าดูเอาเื่ แต่แห้งไม่กล่าวคำใด พร้อมโยนคันธนูและลูกศรให้เด็กสาว
“ เอ๊ะ! ” เด็กสาวนึกสงสัย แต่ไม่ทันอ้าปาก แตงไทยก็อธิบายต่อ
“ พี่อยากดูก่อนว่าพริกเหมาะกับอะไร จะได้สอนไม่ผิดทาง ”
พริกเข้าใจทันที และเล็งธนูไปที่ซอมบี้ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 15 ก้าว เธอง้างสายสุดแรง ท่วงท่าดูดีราวกับเคยเป็นักกีฬาอาชีพที่คว้าแชมป์โลก ปิดท้ายด้วยการปล่อยลูกศร
“ เฟี้ยว ”
ลูกธนูพุ่งตรงด้วยความเร็วที่เข้าขั้น ทว่ากลับห่างเป้าหนึ่ง่แขน ทำเอาพริกถึงกับหัวเสีย
“ พลาดได้ไงวะ เอาใหม่ ”
พริกลองอีกหลายดอก แต่ไม่ได้ใกล้เคียงกับเป้าหมายที่ยังยืนนิ่ง จวบจนสิบลูกผ่านไป เด็กสาวก็กุมขมับสลับหอบถี่
“ แฮ่ก แฮ่ก ทำไมยากจังวะ ไม่เห็นง่ายเหมือนในหนัง ”
“ ฮ่า ฮ่า เธอน่ะตัดสินใจเร็ว สายตาดี แต่มือไม่นิ่ง เลยยิงว่าว ” แห้งที่ยืนเอนหลังพิงกระบะ หัวเราะร่าเป็เชิงชอบใจ ทำให้พริกหงุดหงิดกว่าเดิม
“ แล้วทำไมไม่สอนล่ะ ปล่อยให้ยิงมั่วอยู่ได้ ”
“ เออๆ ฟังนะ ขั้นแรกเธอต้องนิ่ง เล็งให้ตรง ค่อยๆง้าง อย่ากระชาก แล้วคุมลมหายใจไปด้วย ” แห้งเอาคันศรของตัวเองมาเล็งบ้าง พอเข้าที่เข้าทาง เขาก็…..
“ ปล่อย ”
“ เฟี้ยว…..ปึก ”
ลูกธนูวิ่งพุ่งเป็เส้นตรงไปปักหัวซอมบี้ ส่งผลให้มันร่วงล้มลงไปนอน
“ โห น้าคนนี้โคตรแม่นเลย เล่นเฮดช็อตในดอกเดียว ” พริกทึ่งในความสามารถ ทว่าด้วยทิฐิ เด็กสาวจึงกวนต่อ
“ ชิ แค่นี้เอง บอกมาั้แ่แรกก็จบแล้ว ”
แห้งอยากเขกกะโหลกเด็กสาวจอมแก่นซักที แต่พยายามข่มใจไว้ และกล่าวอย่างใจเย็น
“ รู้แล้ว ก็ลองดู ”
เมื่อเป็เช่นนี้ พริกก็ขยับเข้าไปเล็งซอมบี้อีกตัวซึ่งกำลังนั่งอ้าปากพะงาบๆที่เสาไฟฟ้า จากนั้นก็พยายามเลียนแบบท่าทางที่แห้งทำให้ดูเมื่อครู่นี้
“ ขั้นแรกนิ่ง และค่อยๆง้างศร ” เด็กพยายามไม่กระโดกกระเดกเหมือนทุกที และบรรจงพาดลูกศรเข้ากับสาย แต่ไม่ทันไร สายธนูก็หลุดมือจนต้องง้างใหม่อีกหลายหน พอทำสำเร็จ พริกก็นึกถึงบทเรียนขั้นต่อไป นั่นก็คือ “คุมลมหายใจ”
“ อย่างกับนั่งสมาธิเลย แล้วเราต้องกำหนดพุทโธด้วยมั้ยเนี่ย ”
เมื่อพริกรู้สึกว่านิ่งพอ ก็ปล่อยลูกธนูทันที แต่ปรากฏว่า….มันกลับตกลงพื้นก่อนจะถึงเป้าหมายซะอย่างงั้น
“ อ้าว เฮ้ย ” พริกเริ่มโมโห ทีนี้เลยยิงรัวอีกนับสิบดอกจนหมดกระบอก แต่ผลที่ได้ก็เป็แบบเดียวกับรอบแรก นั่นก็คือไม่เฉียดซอมบี้ตัวนั้นเลย
“ เฟี้ยว….ฉึก ” พอเห็นว่าเด็กสาวไม่น่าไหว แห้งเลยแผลงศรอีกครั้ง ซึ่งก็เข้าหัวอย่างง่ายดายจนซอมบี้ตัวนั้นคอพับลง
“ ฮึ่ม ” พริกโกรธจนหันไปคำรามใส่แห้งที่อยู่ไม่ห่าง แต่คาวบอยร่างผอมกลับออกคำสั่ง
“ บทเรียนต่อมา คือเก็บลูกธนูที่ยิงพลาดซะ ”
“ ได้ ” พริกกระแทกเสียงใส่ ก่อนวิ่งไปเก็บตามคำสั่ง
หลังจากที่ชาวแก๊งพิจารณา จึงพบว่าพริกไม่เหมาะกับอาวุธยิง เพราะเป็คนไม่นิ่ง เลยเปลี่ยนมาให้แตงไทยฝึกสอนแทน
“ เอาล่ะ ลองให้พี่สอนบ้าง ”
“ ค่ะ ” พริกรับคำแข็งขัน
………………………
ด้วยความที่สกิลของแตงไทยเป็แนวลอบเร้น ชาวแก๊งจึงต้องตระเวนหาเป้าหมายที่ไม่รู้ตัว ซึ่งก็งมอยู่นานพอดู กว่าจะเจอเหยื่อ อันเป็ซอมบี้เด็กปั้มที่ยืนงงๆอยู่ร้านข้าวข้างศาลเ้า
“ เอาเลย พริก ลองทำตามที่พี่บอก ”
“ เฮือก ค่ะ ” พริกกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่ ก่อนจะย่องเข้าหาซอมบี้เด็กปั้มที่ยืนหันหลังให้ ในใจนึกทบทวนสิ่งที่เพิ่งเรียนรู้มา มือกระชับมีดคมที่ยืมแตงไทย
“ คุมจังหวะ วางเท้าเบาๆ มองเป้าหมาย ใจต้องนิ่ง จากนั้นค่อยลงมือ ” แต่พอเอาเข้าจริงๆ แค่ขยับได้สามก้าว พริกก็เผลอเหยียบกิ่งไม้แห้งจนเกิดเสียงดังแล้ว
“ แป้ก ”
“ เฮ้ย! ซวยแล้ว ดันลืมมองพื้น ” และเมื่อพริกเงยหน้าขึ้นมา เธอก็ได้สบตากับซอมบี้เด็กปั้ม เด็กสาวเลยยิ้มแหยๆให้
“ แฮะๆ อย่าเพิ่งรู้ตัวดิ ”
“ แฮ่….” แน่นอนว่าซอมบี้ตัวนั้นไม่ยอมรับฟัง และพุ่งเข้าโจมตีอย่างดุร้าย กระนั้นพริกก็เตรียมพร้อมอยู่เลย เลยวิ่งเข้าไปฟาดมีดสั้นลงไปที่ใบหน้าจนเกิดรอยบาก เืแดงคล้ำหลั่งทะลักออกมา
“ ฉั้ว ”
ซอมบี้เด็กปั้มล้มลงบนพื้น ทำให้พริกดีใจจนร้องเฮ
“ ไงล่ะ ทีเดียวล้มเลย เห็นมั้ย! ”
ทว่าซอมบี้ตัวนั้นก็ลุกขึ้นมาอีก โดยไม่สนแผลฉกรรจ์ตรงหว่างคิ้วที่ทำให้มันอัปลักษณ์ยิ่งกว่าเดิม
“ เฮ้ย ยังไม่ตายนี่หว่า ” พริกะโดัง ก่อนเตรียมจะเข้าไปฟันอีกหน แต่ไม่ทันได้ขยับ แตงไทยก็เข้าไปล็อคคอซอมบี้ตัวนั้นจากทางด้านหลัง แล้วปักมีดลงไปที่กลางศีรษะ
“ ฉึก ”
“ เฮ้ย! มาไงเนี่ย ” พริกใ เพราะแตงไทยโผล่มาเร็วอย่างกับผีหลอก
พอเห็นว่าซอมบี้สิ้นฤทธิ์ สาวร่างเล็กก็ดึงมีดพกออก และปล่อยมือ ทำให้มันร่วงล้มลงไปนอนกอง
“ เอ่อ อ่า โทษทีค่ะ หนูพลาด แฮะๆ ” พริกก้มหัวสำนึกผิด แต่แตงไทยยิ้มให้
“ พี่รู้อยู่แล้วว่าพริกจะพลาด เลยเตรียมย่องมาเก็บเงียบ ” แตงไทยเว้น่หายใจทีนึง ก่อนจะกล่าวต่อ
“ และเท่าที่ดู พริกไม่เหมาะกับสายลอบเร้น เพราะถึงเร็ว ตัดสินใจไว แต่ใจร้อนเกินไป จึงมีคนเดียวที่น่าจะสอนพริกได้ ”
“ อย่าบอกนะว่า….” พริกเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี
“ ใช่แล้ว คนๆนั้นคือพี่ขนุน ” แตงไทยเฉลย ก่อนจะแจงว่าพริกเป็สายลุยชน แม้จะไม่หนักเท่าขนุน แต่ก็มีความว่องไวมาทดแทน และแรงพอจะล้มซอมบี้ได้อย่างสบาย ถ้าได้รับคำแนะนำที่ถูกต้อง
“ อีกอย่าง ไม้เบสบอลที่พริกใช้ เป็อาวุธทื่อยาวแบบเดียวกับที่พี่ขนุนถนัดอีก จึงเป็ศิษย์อาจารย์กันได้แน่ๆ ” แตงไทยให้กำลังใจ
เมื่อเป็เช่นนี้ ขนุนและพริกจึงสบตากัน ก่อนจะทำหน้าเหยเกทั้งคู่
“ เอาก็เอาวะ ไฟท์บังคับแล้ว ”
………………………..
และวิธีการฝึกของขนุนก็ง่ายๆ แค่เดินตามหาซอมบี้ละแวกศาลเ้า ซึ่งไม่นานก็เจอผีดิบชายถึงสองตน และมันกำลังเดินตรงเข้ามา ด้วยเห็นชาวแก๊งเป็อาหารจานหลัก
“ ฮื่อ แฮ่ ”
ทว่าขนุนเดินสวนเข้าไป พร้อมค้อนปอนด์ในมือ ทำให้พริกนึกห่วง เพราะศัตรูมีตั้งสองตัว แต่แตงไทยและแห้งยังคงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ ประมาณเชื่อมั่นว่าชายร่างใหญ่เอาอยู่
“ ดูให้ดี นังหนู ” ขนุนกล่าวเสียงเข้ม ก่อนจะเงื้อค้อนปอนด์ไปที่ด้านหลัง และพออยู่ห่างได้ระดับ เขาก็เหวี่ยงไปที่กะบาลของสองซอมบี้ทันที
“ เปรี้ยง ”
ซอมบี้ทั้งสองร่วงลงไปนอนแน่นิ่ง ทำให้พริกถึงกับเหวอ
“ ลุงนี่สัตว์ประหลาดชัดๆ หวดทีเดียว ร่วงถึงสองตัว ”
กระนั้นขนุนก็มีทีท่าทีเฉยเมย ไม่ได้ตื่นเต้น ดีใจหรือมีอารมณ์ใดๆ ก่อนจะหันกลับมาถามเรียบๆว่า
“ ดูทันมั้ย ”
“ อ่า กะ ก็ทันอยู่ ” พริกตอบตะกุกตะกัก
“ งั้นเห็นแล้วใช่มั้ย ว่าชั้นฟาดยังไง ” ขนุนคาดคั้น ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ ทำให้พริกรู้สึกเกรงขาม เพราะนี่เป็ครั้งแรกที่ได้เห็นฝีไม้ลายมือของมือค้อนคนนี้แบบเต็มๆ
“ ก็ อืม เหวี่ยงสุดแรงล่ะมั้ง ”
“ ผิด ชั้นใส่แรงเข้าไปก็จริง แต่มันมีเคล็ดลับ ” ขนุนลั่นคำกร้าว ก่อนจะสอนต่อยาวเหยียด
“ อย่างแรก ดูระยะให้เป็ อย่าใกล้เกิน อย่าห่างเกิน แล้วให้่ที่หนักสุดของไม้โดนเป้าหมาย ” ขนุนเว้นวรรคครู่หนึ่ง ก่อนอธิบายต่อ พร้อมทำท่าให้ดู ซึ่งก็ขึงขังเลยทีเดียว
“ จากนั้นส่งแรงจากปลายเท้า ผ่านขา บิดสะโพก เหวี่ยงเอว หัวไหล่และข้อแขน เพื่อถ่ายน้ำหนักไปที่ไม้ ”
“ และสุดท้าย เธอรู้มั้ย ตรงไหนคือเป้าหมายที่ดีที่สุด ” ขนุนถามกลับ
“ เอ่อ กลางกระบาลมั้ง ”
“ ไม่ใช่ ตรงนั้นแค่ทำให้ทรุด เว้นแต่เธอจะทุบแรงพอจนกะโหลกมันแตก ”
“ งั้น ลำคอล่ะ ”
“ อันนั้นทำให้เสียหลัก ยังไม่ใช่จุดตาย ”
“ แล้วจุดไหน ”
ขนุนมองหน้านิ่งๆอยู่แวบนึง ก่อนจะบอก
“ ฐานกะโหลกและท้ายทอย ถ้าโดนตรงนั้นเต็มๆ ต่อให้ตีไม่แรงนัก ก็เอาลงได้ไม่ยาก ”
“ แต่ถ้าถ่ายน้ำหนักเป็ เข้าระยะเหมาะสม อาวุธดีพอ ตีตรงไหนก็พังทั้งนั้น ” ขนุนสรุปจบ ทำให้พริกนึกทึ่งจนเผลอตบมือให้หลายครั้ง
“ แปะ แปะ ”
“ โห ลุงนี่มันเครื่องบดมนุษย์ชัดๆ ”
“ แค่ดู แค่ฟัง ไม่ช่วยให้เป็ ลองสู้เองเลย ” ขนุนพูดจบ ก็ชี้ไปที่ซอมบี้หญิงสาวคนนึงที่โซเซ
พริกเลยถือไม้เบสบอลคู่ใจ ก่อนจะก้าวเข้าไปหาซอมบี้ตัวนั้นอย่างระมัดระวัง ในใจย้อนระลึกถึงท่วงท่าที่เพิ่งได้รับการสอนจากขนุน
“ โอเค…เท้า ขา เอว ไหล่ แล้วฟาด… แบบนั้นใช่มั้ย ”
“ ฟุบ ”
แต่ด้วยความที่พริกรีบไปหน่อย เลยหวดไม้เบสบอลผิดเป้าหมายไปนิ้วนึง เปิดโอกาสให้ซอมบี้หญิงสาวกระโจนเข้าถึงตัว
“ แฮ่…..”
“ ซวยแล้ว เหวี่ยงเร็วไป ” และนี่คือความคิดสุดท้ายของพริก ก่อนจะเห็นใบหน้าเละๆที่ขาวซีดของซอมบี้ตนนั้นอย่างชัดเจน
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
