คุณ้าให้ฉันแต่งเื่สยองขึ้นมาให้ฟังหรือเปล่าครับ? ถ้าใช่ ฉันยินดีที่จะช่วยคุณ นี่คือเื่สยองเล่าหนึ่งให้คุณเพลิดเพลินกับการอ่านครับ:
เื่ราวของบ้านเก่า
ในหมู่บ้านเล็กๆ ซึ่งถูกล้อมรอบด้วยป่าเขียวขจี มีบ้านเก่าที่หลุดจากความสวยงามของเมืองแห่งนี้อยู่ เป็บ้านที่สูงและกว้างขวาง แต่ความร่มรื่นในอดีตกลายเป็รูปแบบของความโศกเศร้าในปัจจุบัน
หลังบ้านคือสวนหลังบ้านที่สวยงาม โปร่งสบาย และเต็มไปด้วยดอกไม้สีสันต่างๆ แต่คนในหมู่บ้านไม่เคยเห็นใครได้เข้าไปในบ้านนั้นหลังจากบริษัทก่อสร้างที่มีผู้บริหารที่สำคัญมาย้ายไปใช้สถานที่เป็ที่พักอย่างถาวร
แต่งตอนสูงสุด ขนาดการบ้านแสนซ้าย คือความทรงจำที่แสนผิดปกติที่มีกับบ้านนั้น คนบ้านในหมู่บ้านบอกว่าในบ้านนั้นตรงกลางแถวโถงเก่า เก้าอี้ไม้หกตัววางเป็แถว และเมื่อมีใครได้นั่งตัวเองลงไปแล้วเปลี่ยนแปลงไม่ได้เลย ไม่ว่าจะหาทางวางใหม่กี่รอบ หกตัวเก้าอี้ก็ยังวางต่อเนื่องกันอยู่ ถ้าพยายามเอาออกไปคนนั้นก็จะถูกจับเป็แท่งเหล็กกั้นแถวไว้ทันที แล้วหกตัวก็จะกลับมาอยู่ตรงนั้นอีกครั้ง
คนที่ได้นั่งลงไปแล้วก็จะถูกต้อนรับด้วยสีแดงที่หลังหน้าของฝาผนัง สีแดงจะกำลังส่งแสงออกมาจากบนฝาผนังที่มีรอยแผ่นสีตามตัว แล้วเสียงดังเหมือนมีการหัวเราะ พร้อมกับคำพูด "อย่าลองประทับใจอะไรในบ้านนี้นะครับ" สะดุดกลับมาอยู่ตรงนั้นอีกครั้งเช่นกัน
สมมุติว่าใครหายไปแล้วหกคนก็จะกลับมาที่บ้านนี้ ในวันแรกจะเกิดขึ้นเื่ไม่ค่อยพิเศษอะไร แต่ทุกวันที่ผ่านไป สีแดงที่หลังหน้าของฝาผนังจะแสดงออกมาด้วยความรุนแรงมากขึ้น เสียงดังก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และคำพูดที่ว่า "อย่าลองประทับใจอะไรในบ้านนี้นะครับ" ก็จะกลายเป็เสียงเสียวและหัวเราะอย่างไม่ปกติ
หกคนที่กลับมายังบ้านนั้นต้องเผชิญหน้ากับความผิดปกติที่เกิดขึ้นทุกวัน สีแดงที่หลังหน้าฝาผนังก็เติมเต็มเรื่อยๆ และเสียงหัวเราะก็ต่อเนื่องตลอดเวลา แต่สิ่งที่สะท้อนในร่างกายของหกคนนั้นก็คือความเมื่อยล้าและความเ็ปที่มาพร้อมกับความกลัวที่ไม่สามารถอธิบายได้
เมื่อผ่านไปหลายสัปดาห์ หกคนนั้นเองก็ได้รู้สึกถึงความเมื่อยล้าที่ล้นหลาม และอยากหาทางออกจากบ้านนี้ แต่แม้กระทั่งพยายามหาทางออกในทุกทาง เมื่อก้าวออกไปหน้าประตูก็จะกลับมายังสถานที่เดิมอย่างไม่รู้ตัว แถมยิ่งกว่านั้น สีแดงบนฝาผนังก็เพิ่มขึ้นอีก และเสียงหัวเราะก็กลายเป็เสียงร้องไห้และคำพูดกลายเป็ฟันธงที่เตือนว่า "จงอยู่ในบ้านนี้ตลอดไป"
บ้านเก่าที่สงบเงียบกลับกลายเป็ที่ที่แต่งงานได้ไม่มีความสุข หกคนนั้นต้องหมั่นคิดว่าวันหนึ่งต้องมีวันที่เขาจะรับภาระในบ้านนี้และแทนที่ใครสักคนในอนาคต แต่เมื่อถึงวันสำคัญ หกคนก็เกิดอันตรายและหายไปอย่างลึกลับ ไม่ใครรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขาหลังจากนั้น
บ้านเก่ากลับเงียบสงบอย่างน่าเป็ห่วงใย ไม่มีใครรู้ว่าจะมีคนเข้าไปในบ้านนั้นหลังจากนั้น แต่หากมีใครก้าวเข้าไปในบ้านนี้ สีแดงบนฝาผนังก็จะหายไป เสียงหัวเราะก็จะหายไป เป็การฟื้นคืนความสงบเงียบที่เคยเป็ของบ้านนั้นกลับมา
บ้านเก่าที่เป็สถานที่ที่ต้องหลบภัยและเ็ปของหกคนนั้นยังคงอยู่อย่างเงียบสงบ และไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ แล้วเกิดขึ้นอะไรในสิ่งที่มีอยู่ในบ้านนั้นจริงๆ อย่างแท้จริง แต่ในหมู่บ้านของพวกเขา บ้านเก่ากลายเป็เื่เล่าสยองที่จะกล่าวกันต่อๆ กันในภายหลัง และไม่มีใครกล้าเข้าไปในบ้านนั้นอีกเลย