ศรายุทธพาบัวบงกชขับรถออกไป เธอกลัวจนตัวสั่นไม่รู้ว่าเขาจะพาเธอไปที่ไหนจะส่งไปขายต่อ หรือว่าจะส่งตัวไปให้คนใหญ่คนโตที่ไหนต่อ เธอก็ไม่อาจรู้ได้
พอรถแล่นเข้าไปยังหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่งแล้วจอดยังบ้านหลังหนึ่งที่ปิดไฟมืดบัวบงกชก็เริ่มใจชื้นขึ้นมาที่อย่างน้อยมันก็ไม่ใช่สถานที่ลับตาคนอย่างที่เธอกังวลใจ
ศรายุทธพาเธอมายังบ้านเดี่ยวชั้นเดียวที่เขาเป็เ้าของแล้วให้เธอลงไปดูข้างในกับเขา ข้างในมีเฟอร์นิเจอร์ครบทุกอย่าง ยกเว้นเครื่องใช้ภายในบ้านที่ไม่มี
“บ้านหลังนี้เป็ของฉันพอดีคนเช่าเพิ่งย้ายออกไป ยังไม่มีใครมาเช่าต่อ ฉันจะให้เธอย้ายมาอยู่ที่นี่ในฐานะเมียเก็บของฉัน คงเข้าใจความหมายดีนะ ว่าต้องทำอะไรบ้าง” ศรายุทธหันไปถามบัวบงกชที่ยังทำตัวไม่ถูกอยู่
“เอ่อขอโทษจริงนะคะ แต่ฉันไม่ทราบจริงๆ ว่าคุณจะให้ทำอะไรบ้างฉันไม่เคยเป็เมียเก็บใครมาก่อน” บัวบงกชพูดเสียงเบา
“ทำตัวเหมือนเมียแต่ไม่ได้เป็เมีย ไม่ต้องบอกให้ใครรู้” เขาอธิบายกับเธอ
ซึ่งบัวบงกชก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่านอกจากอ้าขาให้เขาแล้วเธอต้องทำอะไรอีก แต่ก็ไม่กล้าถามเซ้าซี้ กลัวเขาไม่พอใจอย่างน้อยเมียเก็บก็ไม่ต้องรับแขกมากหน้าหลายตา ซึ่งมันก็ส่งผลดีต่อเธอมากกว่าอยู่แล้ว
“นี่กุญแจบ้าน” ศรายุทธบอกแล้วยื่นกุญแจบ้านให้เธอถือเอาไว้พร้อมกับเงินอีกจำนวนหนึ่ง
“พรุ่งนี้ไปขนของเธอย้ายมาอยู่ที่นี่ส่วนรถถ้าอยากได้ก็จะเอามาไว้ให้ใช้ ทำความสะอาด จัดบ้านไว้รอฉันเงินที่เหลือก็ซื้อของใช้ที่จำเป็เข้าบ้าน ตอนเย็นฉันจะเข้ามาทานข้าวด้วย” ศรายุทธบอกเธอบัวบงกชพยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่เขาบอก
“แล้วฉันจะเป็เมียเก็บของคุณนานแค่ไหนคะจริงๆ ที่ฉันทำงานนี้เพราะความจำเป็กะว่าจะทำพอแค่ให้ได้เงินจำนวนหนึ่งแล้วก็จะพอ ไม่ได้อยากทำอาชีพนี้หรือเป็เมียเก็บของคุณไปตลอดชีวิตขอโทษนะคะที่ต้องบอกตามตรงแต่ว่าฉันอยากให้เราคุยกันถึงข้อตกลงและสิ่งที่ฉันจะได้รับจากคุณ” บัวบงกชบอกเขา
ศรายุทธถอนหายใจอย่างหงุดหงิดมองใบหน้าที่ใส่ซื่อของเธอ นี่เธอไม่รู้หรืออย่างไรกันว่าอาชีพที่เธอไปทำถ้าเขาไม่ช่วยออกมาเธอต้องโดนหลอกให้ทำต่อไปเรื่อยๆ และไม่มีทางที่จะมีงานดีๆ ทำอย่างคนทั่วไปถึงมีคนปลีกตัวออกมาได้แต่ก็ส่วนน้อยเท่านั้น
“สองปี อยู่ที่บ้านหลังนี้ห้ามนอกใจหรือไปนอนกับใคร อยากได้เงินเท่าไรก็ขอ เพราะฉันไม่รู้ว่าเธอต้องใช้เงินเท่าไรครบสองปีฉันอาจจะให้เงินไปตั้งตัวก้อนหนึ่ง แต่ไม่รู้จะให้เท่าไรมันขึ้นอยู่กับการทำวางตัวของเธอนั่นแหละ เอาใจฉันให้มากๆ เจ๊นุชคงสอนมาแล้วว่าเอาใจผู้ชายยังไงให้ได้เงิน” ศรายุทธบอกแล้วยกยิ้มอย่างดูแคลน
ที่เขาเลือกเธอไม่ใช่พอใจอะไรเธอนักหนาเพียงแต่เห็นว่าเธอเพิ่งผ่านมือเขาเป็ครั้งแรก นั่นหมายถึงเธอยังสะอาดเหมาะที่จะให้มาเป็เมียเก็บของเขาเขาเบื่อแล้วที่ต้องออกไปหาความสุขที่สถานที่เ่าั้อย่างน้อยมีบัวบงกชคอยปรนนิบัติ ก็ยังปลอดภัยและสบายใจกว่า
ศรายุทธเดินนำเธอไปยังห้องนอนที่มีสองห้องห้องแรกจะเป็ห้องนอนใหญ่ที่มีห้องน้ำในตัว ส่วนห้องนอนที่สองเป็ห้องนอนเล็กก่อนจะเดินกลับเข้ามาที่ห้องนอนใหญ่อีกครั้ง ที่ตอนนี้โล่ง มีแค่เตียงกับที่นอนตู้เสื้อผ้าบิวท์อิน และโต๊ะเครื่องแป้ง ซื้อเครื่องนอนเข้ามาที่นี่ก็พร้อมอยู่แล้ว
“ไหวหรือเปล่า”ศรายุทธหันมาถามเธอ
“อะไรคะ”บัวบงกชถามอย่างไม่เข้าใจ
ศรายุทธเดินไปแล้วจับตัวเธอไปนั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งแล้วยืนจังก้าต่อหน้าเธอ ค่อยๆ ถอดเข็มขัดหางเกงออกแล้วถอดกางเกงลงให้คาที่ต้นขาเอาไว้
“อย่าลืมไปซื้อยาคุมมากินล่ะ”ศรายุทธบอกแล้วถอดกางเกงชั้นในของเธอออก ถลกกระโปรงขึ้นไปกองไว้ที่เอวแล้วจูบเธอบดริมฝีปากอย่างดุดัน สอดนิ้วเข้าไปกระตุ้มให้เธอมีอารมณ์ร่วม ก่อนจะจับแท่งลำนั้นยัดเข้าไปแล้วยืนซอยสะโพกอยู่ตรงนั้นจนโต๊ะเครื่องแป้งกระทบกำแพงดังกึกๆ
บัวบงกชกอดคอเขารับจูบนั้นอย่างเต็มใจยอมให้เข้ายืนกระแทกเข้าออกอยู่อย่างนั้นเพราะไม่รู้จะขัดขืนไปเพื่ออะไรในเมื่อเขาซื้อตัวเธอออกจากที่นั่นมาแล้ว เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำและนี่ก็คงเป็สิ่งเดียวที่เธอจะมอบให้เขาได้
ศรายุทธโยกเข้าออกสักพักบัวบงกชก็ถึงจุดหมายเพราะการกระแทกไปพร้อมๆ กับจูบที่เร้าอารมณ์ของเขามันกระตุ้นให้เธอถึงจุดหมายอย่างรวดเร็ว
เขายกยิ้มอย่างพอใจบดควงสะโพสลับกับการกระแทกถี่ๆ แล้วปลดปล่อยข้างในตัวเธอ
บัวบงกชเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงบอกให้เธอหายาคุมมาทานเพราะเขา้าปลดปล่อยเข้าไปข้างในนี่เอง
ทั้งสองคนจัดเสื้อผ้ากลับเข้าที่บัวบงกชหลบสายตาเขาด้วยความเขินอายเล็กน้อย
“กลับกันเถอะ ฉันจะไปส่งเธอที่ห้องแล้วพรุ่งนี้ค่อยย้ายของมา” เขาบอกแล้วเดินนำหน้าเธอออกไป
บัวบงกชรีบล็อคประตูบ้านแล้วขึ้นรถตามเขาไปอย่างไม่รอช้า กลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจข้อเสนอดีขนาดนี้หาไม่ได้อีกแล้วในอาชีพผู้หญิงกลางคืน และลีลาของเขานั้นมันก็ไม่รุนแรงหรือน่ากลัวอะไรแต่มันทำให้เธอมีความสุขมากเสียด้วยซ้ำ
*********************
บัวบงกชเก็บไปแค่เสื้อผ้าหนังสือเรียน และของใช้บางอย่างเท่านั้น เพราะจริงๆ แล้วเธอก็มีสมบัติติดตัวอยู่แค่นั้นเธอเรียกแท็กซี่พาเธอเอาของไปเก็บที่บ้าน แล้วให้แท็กซี่จอดรอเพื่อพาเธอไปส่งยังห้างสรรพสินค้า
เธอเลือกซื้อผ้าปูที่นอนทั้งชุดอาหารสดและอาหารแช่แข็ง เครื่องครัวและเครื่องปรุงต่างๆ รวมถึงเครื่องใช้ไฟฟ้าที่จำเป็ พวกหม้อหุงข้าวและกระติกต้มน้ำร้อน เพื่อนำไปใช้งานที่บ้าน แล้วเรียกแท็กซี่กลับไปที่บ้านเพื่อทำความสะอาดและจัดบ้านให้เสร็จตามที่เขาบอก
ตอนนี้บ้านได้ถูกจัดเรียบร้อยแล้วบัวบงกชจึงเริ่มลงมือทำอาหารไว้รอเขาตามที่เขาบอก เธอเตรียมอาหารเสร็จในตอนสี่โมงเย็น ดูนาฬิกาแล้วคิดว่าเขาคงยังไม่มาง่ายๆ คิดว่าถ้ามาถึงค่อยอุ่นอาหารอีกรอบ คิดได้ดังนั้นจึงเข้าไปอาบน้ำล้างคราบเหงื่อไคลและกลิ่นจากการเข้าครัวออก แล้วงีบหลับเอาแรงเพราะเหนื่อยจากการจัดห้องมาแล้วทั้งวัน
ศรายุทธมาถึงบ้านที่ยกให้บัวบงกชในตอนใกล้ค่ำเขาใช้กุญแจสำรองเปิดเข้าบ้านไป แปลกใจที่บ้านยังมืดอยู่ เลยเปิดไฟแล้วเดินหาบัวบงกช เขามองดูรอบๆ บ้านด้วยความพอใจแล้วเดินไปดูในครัวมองดูอาหารที่เธอเตรียมเอาไว้แล้วส่ายหน้าเบาๆ
‘ทำได้แค่ผัดผักรวมมิตรกับแกงจืดเท่านี้เนี่ยนะ’
ศรายุทธเดินหาบัวบงกชแล้วพบว่าเธอนอนหลับอยู่ที่ห้องนอนของเธอ เขาเลยตัดสินใจปลุกเธอขึ้นมา
“บัวตื่นได้แล้ว” เขาเรียกเธอ บัวบงกชสะดุ้งตื่นเพราะเสียงเรียกนั้นแล้วก็ใเมื่อพบว่าตัวเองเผลองีบหลับนานไปจนมืดค่ำแล้ว
“ขอโทษค่ะบัวเผลอหลับนานไปหน่อย ขอโทษด้วยนะคะ เดี๋ยวบัวจะไปอุ่นอาหารให้คุณเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ” เธอบอกแล้วรีบลุกไปอย่างรีบร้อน
ศรายุทธมองแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ใบหน้าที่ปราศจากเครื่องสำอางและท่าทางไร้เดียงสาของเธอ มันเป็ธรรมชาติ ต่างจากตอนที่ใช้มารยาออดอ้อนเขาเมื่อคืนนี้มากจนคิดว่าเป็คนละคนกัน
บัวบงกชอุ่นอาหารแล้วจัดโต๊ะอาหารเสร็จศรายุทธก็เดินเข้ามาพอดี เขานั่งลงแล้วเริ่มลงมือทานอาหารพร้อมๆ กับเธอ
“ทานเยอะๆนะคะ บัวอาจจะทำอาหารไม่เก่ง แต่ก็พอทำได้ ถ้ารสชาติไม่ถูกปากก็ติได้นะคะบัวจะได้ปรับปรุง” บัวบงกชบอกแล้วยิ้มหวานให้เขา พยายามเอาใจเขาอย่างเต็มที่
“ทานเยอะไม่ได้เดี๋ยวจุก” เขาพูดขึ้นตรงๆ ทำเอาบัวบงกชอดหน้าแดงไม่ได้เธอรู้ว่าทานอาหารเสร็จแล้วจะต้องอะไรต่อ
“แล้วเื่รถอยากได้รุ่นไหนก็บอกมาก็แล้วกัน” ศรายุทธบอก แล้วทานอาหารตรงหน้าไปเรื่อยๆคิดว่ารสชาติมันก็พอทานได้ รสชาติพื้นๆ ไม่ได้แย่อะไรมากนัก
“วันนี้บัวใช้เงินหมดแล้วว่าจะขอเงินเพิ่มอีกนิดหน่อย แล้วก็มีค่า...” บัวบงกชกำลังจะขอเงินเขาแต่ก็โดนขัดขึ้นมาก่อน
“อยากได้เท่าไรก็บอกแต่อย่ามาพูดเื่เงินบนโต๊ะอาหาร” เขาบอกเธอเสียงเรียบ
บัวบงกชยิ้มเจื่อนๆแล้วตักอาหารเอาใจเขา ไม่อยากให้เขาเครียด เพราะเธอต้องใช้เงินแล้ว
*********************
1K
