เราชื่อ นุช ตอนที่เกิดเื่ครั้งแรกกับเราตอนนั้นเราอายุ 27 ปี
จะบอกว่า เื่ต่อไปนี้มันคงเป็อะไรที่เลวร้ายสำหรับคนดีๆ
คนปกติทั่วไปเขาคงไม่ทำกัน
่นั้นเราทำงานอยู่บริษัทแห่งหนึ่งในเมืองหลวงนี่แหละ
คือไม่อยากพาดพิงชื่อจังหวัด ฮ่าๆ
วันที่เกิดเื่ คือ เราบังเอิญต้องกินเลี้ยงวันเกิดเพื่อนเรา
คือตอนนั้นเราก็มีแฟนอยู่นะ
แต่วันที่เกิดเื่ แฟนเราเมามากจนเราต้องให้เพื่อนของแฟน
พานั่งแท็กซี่กลับบ้านไป ด้วยความที่เรา เป็ลูกสาวคนเล็ก
พี่สาวเราแต่งงานไปแล้ว แถมอยู่ต่างจังหวัด
พ่อแม่เราหวงเรามากพอสมควร ตอนนั้นพอพ่อรู้ว่าเราต้องกลับบ้านเอง
แม่ก็ใส่เราเป็ชุดเลย เพราะทีแรกคือว่า แฟนเราบอกจะมาส่ง
แต่เขาดันเมาเละเทะ มันโชคดีนะที่ตอนนั้นเรามัวม้อยมอยกับเพื่อน
จนแทบไม่ได้ยกเหล้ายกดื่มเลย ยิ่งพอเราเห็นแฟนเราดื่มกับเพื่อนเขา
เรารู้เลยว่าไม่รอดหรอก ก็เป็งั้นจริงๆ
แม่เลยให้พ่อถ่อมาจากบ้าน เพื่อมารับเรา พ่อมาถึงที่ร้านที่เรากินเลี้ยง
ราวๆ 23.30 น. พ่อเราโทรตาม ตอนนั้นเราเข้าห้องน้ำอยู่
พอรับสายพ่อเราเสร็จ เราก็บอกลาเพื่อนๆเรา
ถึงแม้จะเป็วัยทำงาน พ่อกับแม่เราก็ไม่เคยปล่อยเราเป็อิสระเลย
เื่เซ็กส์กับแฟนนี่แทบไม่ต้องพูดถึง ต้องอาศัยจังหวะสุดๆ
ถึงขั้นต้องแอบหาเวลาไปเข้าม่านรูดแล้วให้แฟนทะลวงช่องคลอดเอา
ยาคุมนี่เป็สิ่งที่เรา ก็อยากกินมาก
เพื่อจะให้แฟนเอาน้ำเชื้อของเขามาฝากในท้องน้อยเราบ้าง
แต่แฟนก็เป็ห่วงเรา กลัวว่าจะมีผลระยะยาว
เขาเลยใช้แต่ถุงยางอนามัยตลอด เพราะเดือนนึง
เราจะโดนแฟนเอาลำควยมาเข้ารูหีแค่เดือนละ ครั้งสองครั้งเอง
ว่าไปมันก็ถึงเป็โชคดีของเราอีกนั้นแหละ
เพราะแฟนเราก็เข้าใจนะ เขาไม่เคยน้อยใจอะไรเลยเขายิ่งชอบด้วยซ้ำ
เพราะเหมือนพ่อแม่เราเป็เหมือนคนคอยคุมเราแทนเขา
เมื่อเราเดินมาหน้าร้านที่เรากินเลี้ยง เราเจอพ่อเรายืนสูบบุหรี่อยู่
เราเห็นพ่อเรายืนคุยกับ พี่ รปภ. ของทางร้าน
"เออ มาแล้วตัวแสบ"
พ่อเราทัก พร้อมกับหันไปบอก รปภ.
"โอ้ ผมนึกว่าลูกสาวน้ายังแบบเด็กสาว"
"นี่โตแล้ว ไม่น่าหวงขนาดนี้เลย"
รปภ. หนุ่มที่ยืนคุยกับพ่อเราแซวพ่อเรา
"ปะพ่อไปกัน"
เราทักพ่อ และหันไปยิ้มให้ รปภ. หนุ่ม
เรากับพ่อเดินออกมาจากหน้าร้านราวๆ 50 เมตรได้มั้ง
ยืนรอแท๊กซี่นานมาก ยุ่งก็เริ่มรุมมากัด
อาจเป็เพราะมันดึกมั้ง จนเราจะเปลี่ยนใจเดินกลับไปที่ร้าน
เพื่อหาเพื่อนที่ยังไม่เมาแล้วรอให้เพื่อนไปส่ง แล้วรถเมล์คันเล็กๆคนนึงก็โผล่มา
"เห้อกว่าจะมาได้"
พ่อเราบ่น แต่พอรถมาถึงใกล้ๆ โหคนนี่แบบเต็มคันเลย
"พ่อ จะไปเหรอหนูว่าหาแท๊กซี่ดีกว่าเถอะ"
เราบอกพ่อ แต่พ่อเราไม่ตอบอะไร พ่อเราโบกรถเมล์ พอรถจอด ประตูเปิด
"ยังขึ้นได้อีกไหมครับ"
พ่อเราถามพนักงาน อาจด้วยเพราะวัย 50 กว่าแล้ว คนขับเลยตอบมาเหมือนจะสงสาร
"ได้ครับลุง ขึ้นมาเลยคันนี้ รอบสุดท้ายครับ"
คนขับะโบอก เรากับพ่อเลยต้องฝืนขึ้นไป
"แน่นหน่อยลุง พอดีมันรอบสุดท้าย"
คนขับบอก เราเลยเดินตามตูดพ่อไป เบียดๆคนไปในรถ
ในรถมืดมาก ขนาดเปิดไฟอยู่นะ อาจเพราะคนเยอะด้วยมั้ง
พอรถเริ่มขับออกไป เราก็เสไปเสมา พอมานั่งรถเมล์
แทนที่จะไวแต่กลายเป็นานเสียอีก
ลมที่โกรกเข้ามาในรถมันพอช่วยให้อากาศไม่ร้อนมากเท่าไหร่
พอรถขับออกมาจากหน้าร้านที่เราไปกินเลี้ยงกับเพื่อได้สักพัก
มันก็เริ่มเข้าสู่ถนนลูกรัง ด้วยความที่ตอนขึ้นรถมา
เราเดินตามพ่อ แต่พอยืนแบบนี้ กลายเป็พ่อที่ยืนข้างหลังเรา
เราเริ่มรู้สึกอึดอัดแปลกๆ เพราะจู่ๆพ่อเราก็ถูกคนอื่นเบียดมาเรื่อยๆ
เพราะคนที่เขายืนด้านในบางทีก็จะลงก่อนด้วย
"ขยับๆให้คนอื่นลงด้วยครับผม"
เสียงคนขับะโบอก พอมีคนลงไป เราก็ได้ยินเสียงพ่อเรา
"นุช เป็ไงบ้างลูก"
เสียงพ่อเราถามในความสลัวๆของแสงไฟ
"ไม่เป็ไรพ่อ พ่อละ"
เราถามพ่อ
"ก็แน่นไปหน่อย ลงไปต่อแท๊กซี่ไหมลูก"
พ่อเราถามเรา เราเนมันดึกแล้วเลยบอกไป
"ไม่เป็ไรพ่อ"
เราตอบและหันไปมองข้างทาง พยายามมองผ่านหัวคนที่นั่งอยู่ออกไป
พอรถเริ่มขับออกนอกเมือง ได้ไม่ไกลมาก
"ขอปิดไฟนะครับ มันสะท้อนกระจกครับ"
คนขับพูดขึ้นมา แล้วไฟในรถก็ดับลง
ท่ามกลางความมืด มีแต่เสียงเครื่องยนต์
ผ่านไปได้ไม่ถึง 5 นาที เราก็รู้สึกการลวนลามที่เกิดขึ้นกับเรา
เรารู้สึกว่ามีใครบางคน กำลังใช้มือลูบๆคลำๆที่สะโพกเราอยู่
เราเองใส่กระโปรงไปทำงาน มันไม่ได้สั้นอะไร ก็ประมาณครึ่งขานี่แหละ
มือนั่นเหมือนพยายามลูบแก้มตูดเราเบาๆ
เราก็เลยแกล้งเรียกพ่อ
"พ่ออยู่ตรงไหนอะ"
เราเรียกพ่อ อาจด้วยความที่เราโดนเลี้ยงมาแบบรัดกุม
ตอนนี้เราเลยกลายเป็ลูกแงของพ่อขึ้นมาทันที
ใจเราตอนนี้ตื่นเต้นมาก ทั้งกลัวทั้งใ มือไม้สั่นไปหมดเพราะมือนั้น
ไม่ยอมหยุดลูบคลำตูดเราเลย แล้วใจเราก็ตกไปที่ตาตุ่ม
"เงียบๆ"
เสียงของชายแปลกหน้าที่ใช้อะไรสักอย่าง
จี้หลังเราอยู่ เหมือนเขาจะกระซิบใส่หูเราเบาๆ
เรากลัวมาก น้ำตาแม่งไหลออกมาตอนนั้นเลย
เรายอมปล่อยให้มันลวนลามเราต่อไป จากทีแรกที่ลูบๆคลำๆตูดเรา
ตอนนี้มือของมันก็เร่มลูบที่ขาอ่อนเรา
เราคิดว่ามันจะต้องทำมากกว่านั้นแน่ๆ
เพราะมันพยายามเอามือล้วงเข้าในใต้กระโปรงเราให้ได้
แล้วจู่ๆรถก็จอดไฟเปิดอีกครั้ง มีคนลงรถไป
เราอาศัยจังหวะนั้นหันไปมองหาพ่อ แต่ด้านหลังเรากับมีผู้หญิงยืนอยู่
เราแปลกใจมากว่าเสียงผู้ชายนั้นหายไปไหน
เราแทรกตัวเบียดคนอื่นเพื่อไปขยับไปหาพ่อทันที ด้านหลังพ่อ ไม่มีคนอยู่เลย
แทนที่จะเอาเบาะมาเสริม แต่กลายเป็เรากับพ่ออยู่หลังสุดของรถ
ตรงนั้นมันเป็เหมือนจุดวางของอะไรสักอย่าง แต่ก็ดีจะได้ไม่มีใครมาเบียดเรากับพ่ออีก
พอรถเริ่มขับออกไปต่อไฟในรถดับเราก็รู้สึกว่า เรามีความปลอดภัยมากขึ้น
อาจเพราะว่า ข้างหลังเรามีพ่อเรายืนอยู่
เราหันไปหาพ่อเราและกระซิบบอกพ่อว่า
“ตะกี้มีใครไม่รู้มาลวนลามหนู”
“แต่พอรถเปิดไฟล์มันหายไปแล้ว”
พอพูดเสร็จ พ่อก็ไม่ตอบอะไร เราเลยยืนเฉยๆ
แต่ในใจเรายังรู้สึกว่ากลัวอยู่
เราเลยยื่นมือลงไป จับเอามือพออีกข้างนึง มาจับที่เอวเรา
คือเอาจริงๆแล้วเราไม่คิดอะไรหรอก แต่พอมือของพ่อมาวางที่เอวเรา
ทำไมเรารู้สึกว่า มือของพ่อเหมือนกำลังรั้งเอวของเราเข้าไปหาตัวพ่ออยู่
ซึ่งตอนนั้นเราเองก็ไม่คิดอะไรนะแล้วรถก็ตกหลุม
ทางจากที่ดีๆก็กลายเป็ทางลูกรังอีก
ท่ามกลางความมืดเรารู้สึกถึงความ แปลกประหลาดที่เกิดขึ้น
ตรงตูดของเรา เรารู้สึกถึงความเคลื่อนไหวตรงเป้าพ่อ
แน่นอนสิก็พ่อกอดเอวเราอยู่
ร่องตูดเรากำลังมีท่อนเนื้อของพ่อ ที่กำลังตื่นขึ้นมาภายในกางเกงของพ่อ
แต่แปลกที่เราไม่รู้สึกแย่อะไรเลย เพราะตอนที่พ่อดึงเอวเราไปกอด
เราหันไปมองนะ ว่าใช่พ่อหรือเปล่าที่กอดเอวเราอยู่
พอเห็นเป็พ่อที่อมยิ้มให้เรา เรากลับไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรเลย