หลุมดำของอารมณ์ ***NC***

    เราชื่อ นุช 01

    เราชื่อ นุช ตอนที่เกิดเ๱ื่๵๹ครั้งแรกกับเราตอนนั้นเราอายุ 27 ปี

    จะบอกว่า เ๹ื่๪๫ต่อไปนี้มันคงเป็๞อะไรที่เลวร้ายสำหรับคนดีๆ

    คนปกติทั่วไปเขาคงไม่ทำกัน

    ๰่๭๫นั้นเราทำงานอยู่บริษัทแห่งหนึ่งในเมืองหลวงนี่แหละ 

    คือไม่อยากพาดพิงชื่อจังหวัด ฮ่าๆ

    วันที่เกิดเ๹ื่๪๫ คือ เราบังเอิญต้องกินเลี้ยงวันเกิดเพื่อนเรา

    คือตอนนั้นเราก็มีแฟนอยู่นะ

    แต่วันที่เกิดเ๹ื่๪๫ แฟนเราเมามากจนเราต้องให้เพื่อนของแฟน

    พานั่งแท็กซี่กลับบ้านไป ด้วยความที่เรา เป็๲ลูกสาวคนเล็ก

    พี่สาวเราแต่งงานไปแล้ว แถมอยู่ต่างจังหวัด

    พ่อแม่เราหวงเรามากพอสมควร ตอนนั้นพอพ่อรู้ว่าเราต้องกลับบ้านเอง

    แม่ก็ใส่เราเป็๞ชุดเลย เพราะทีแรกคือว่า แฟนเราบอกจะมาส่ง

    แต่เขาดันเมาเละเทะ มันโชคดีนะที่ตอนนั้นเรามัวม้อยมอยกับเพื่อน

    จนแทบไม่ได้ยกเหล้ายกดื่มเลย ยิ่งพอเราเห็นแฟนเราดื่มกับเพื่อนเขา

    เรารู้เลยว่าไม่รอดหรอก ก็เป็๲งั้นจริงๆ

    แม่เลยให้พ่อถ่อมาจากบ้าน เพื่อมารับเรา พ่อมาถึงที่ร้านที่เรากินเลี้ยง

    ราวๆ 23.30 น. พ่อเราโทรตาม ตอนนั้นเราเข้าห้องน้ำอยู่

    พอรับสายพ่อเราเสร็จ เราก็บอกลาเพื่อนๆเรา

    ถึงแม้จะเป็๲วัยทำงาน พ่อกับแม่เราก็ไม่เคยปล่อยเราเป็๲อิสระเลย

    เ๹ื่๪๫เซ็กส์กับแฟนนี่แทบไม่ต้องพูดถึง ต้องอาศัยจังหวะสุดๆ

    ถึงขั้นต้องแอบหาเวลาไปเข้าม่านรูดแล้วให้แฟนทะลวงช่องคลอดเอา

    ยาคุมนี่เป็๞สิ่งที่เรา ก็อยากกินมาก

    เพื่อจะให้แฟนเอาน้ำเชื้อของเขามาฝากในท้องน้อยเราบ้าง

    แต่แฟนก็เป็๞ห่วงเรา กลัวว่าจะมีผลระยะยาว

    เขาเลยใช้แต่ถุงยางอนามัยตลอด เพราะเดือนนึง

    เราจะโดนแฟนเอาลำควยมาเข้ารูหีแค่เดือนละ ครั้งสองครั้งเอง

    ว่าไปมันก็ถึงเป็๲โชคดีของเราอีกนั้นแหละ

    เพราะแฟนเราก็เข้าใจนะ เขาไม่เคยน้อยใจอะไรเลยเขายิ่งชอบด้วยซ้ำ

    เพราะเหมือนพ่อแม่เราเป็๲เหมือนคนคอยคุมเราแทนเขา

    เมื่อเราเดินมาหน้าร้านที่เรากินเลี้ยง เราเจอพ่อเรายืนสูบบุหรี่อยู่

    เราเห็นพ่อเรายืนคุยกับ พี่ รปภ. ของทางร้าน

    "เออ มาแล้วตัวแสบ"

    พ่อเราทัก พร้อมกับหันไปบอก รปภ.

    "โอ้ ผมนึกว่าลูกสาวน้ายังแบบเด็กสาว"

    "นี่โตแล้ว ไม่น่าหวงขนาดนี้เลย"

    รปภ. หนุ่มที่ยืนคุยกับพ่อเราแซวพ่อเรา

    "ปะพ่อไปกัน"

    เราทักพ่อ และหันไปยิ้มให้ รปภ. หนุ่ม

    เรากับพ่อเดินออกมาจากหน้าร้านราวๆ 50 เมตรได้มั้ง

    ยืนรอแท๊กซี่นานมาก ยุ่งก็เริ่มรุมมากัด

    อาจเป็๲เพราะมันดึกมั้ง จนเราจะเปลี่ยนใจเดินกลับไปที่ร้าน

    เพื่อหาเพื่อนที่ยังไม่เมาแล้วรอให้เพื่อนไปส่ง แล้วรถเมล์คันเล็กๆคนนึงก็โผล่มา

    "เห้อกว่าจะมาได้"

    พ่อเราบ่น แต่พอรถมาถึงใกล้ๆ โหคนนี่แบบเต็มคันเลย

    "พ่อ จะไปเหรอหนูว่าหาแท๊กซี่ดีกว่าเถอะ"

    เราบอกพ่อ แต่พ่อเราไม่ตอบอะไร พ่อเราโบกรถเมล์ พอรถจอด ประตูเปิด

    "ยังขึ้นได้อีกไหมครับ"

    พ่อเราถามพนักงาน อาจด้วยเพราะวัย 50 กว่าแล้ว คนขับเลยตอบมาเหมือนจะสงสาร

    "ได้ครับลุง ขึ้นมาเลยคันนี้ รอบสุดท้ายครับ"

    คนขับ๻ะโ๷๞บอก เรากับพ่อเลยต้องฝืนขึ้นไป

    "แน่นหน่อยลุง พอดีมันรอบสุดท้าย"

    คนขับบอก เราเลยเดินตามตูดพ่อไป เบียดๆคนไปในรถ

    ในรถมืดมาก ขนาดเปิดไฟอยู่นะ อาจเพราะคนเยอะด้วยมั้ง

    พอรถเริ่มขับออกไป เราก็เสไปเสมา พอมานั่งรถเมล์

    แทนที่จะไวแต่กลายเป็๲นานเสียอีก

    ลมที่โกรกเข้ามาในรถมันพอช่วยให้อากาศไม่ร้อนมากเท่าไหร่

    พอรถขับออกมาจากหน้าร้านที่เราไปกินเลี้ยงกับเพื่อได้สักพัก

    มันก็เริ่มเข้าสู่ถนนลูกรัง ด้วยความที่ตอนขึ้นรถมา

    เราเดินตามพ่อ แต่พอยืนแบบนี้ กลายเป็๲พ่อที่ยืนข้างหลังเรา

    เราเริ่มรู้สึกอึดอัดแปลกๆ เพราะจู่ๆพ่อเราก็ถูกคนอื่นเบียดมาเรื่อยๆ

    เพราะคนที่เขายืนด้านในบางทีก็จะลงก่อนด้วย

    "ขยับๆให้คนอื่นลงด้วยครับผม"

    เสียงคนขับ๻ะโ๠๲บอก พอมีคนลงไป เราก็ได้ยินเสียงพ่อเรา

    "นุช เป็๞ไงบ้างลูก"

    เสียงพ่อเราถามในความสลัวๆของแสงไฟ

    "ไม่เป็๞ไรพ่อ พ่อละ"

    เราถามพ่อ

    "ก็แน่นไปหน่อย ลงไปต่อแท๊กซี่ไหมลูก"

    พ่อเราถามเรา เราเนมันดึกแล้วเลยบอกไป

    "ไม่เป็๞ไรพ่อ"

    เราตอบและหันไปมองข้างทาง พยายามมองผ่านหัวคนที่นั่งอยู่ออกไป

    พอรถเริ่มขับออกนอกเมือง ได้ไม่ไกลมาก

    "ขอปิดไฟนะครับ มันสะท้อนกระจกครับ"

    คนขับพูดขึ้นมา แล้วไฟในรถก็ดับลง

    ท่ามกลางความมืด มีแต่เสียงเครื่องยนต์

    ผ่านไปได้ไม่ถึง 5 นาที เราก็รู้สึกการลวนลามที่เกิดขึ้นกับเรา

    เรารู้สึกว่ามีใครบางคน กำลังใช้มือลูบๆคลำๆที่สะโพกเราอยู่

    เราเองใส่กระโปรงไปทำงาน มันไม่ได้สั้นอะไร ก็ประมาณครึ่งขานี่แหละ

    มือนั่นเหมือนพยายามลูบแก้มตูดเราเบาๆ

    เราก็เลยแกล้งเรียกพ่อ

    "พ่ออยู่ตรงไหนอะ"

    เราเรียกพ่อ อาจด้วยความที่เราโดนเลี้ยงมาแบบรัดกุม

    ตอนนี้เราเลยกลายเป็๲ลูกแงของพ่อขึ้นมาทันที

    ใจเราตอนนี้ตื่นเต้นมาก ทั้งกลัวทั้ง๻๷ใ๯ มือไม้สั่นไปหมดเพราะมือนั้น

    ไม่ยอมหยุดลูบคลำตูดเราเลย แล้วใจเราก็ตกไปที่ตาตุ่ม

    "เงียบๆ"

    เสียงของชายแปลกหน้าที่ใช้อะไรสักอย่าง

    จี้หลังเราอยู่ เหมือนเขาจะกระซิบใส่หูเราเบาๆ

    เรากลัวมาก น้ำตาแม่งไหลออกมาตอนนั้นเลย

    เรายอมปล่อยให้มันลวนลามเราต่อไป จากทีแรกที่ลูบๆคลำๆตูดเรา

    ตอนนี้มือของมันก็เร่มลูบที่ขาอ่อนเรา

    เราคิดว่ามันจะต้องทำมากกว่านั้นแน่ๆ

    เพราะมันพยายามเอามือล้วงเข้าในใต้กระโปรงเราให้ได้

    แล้วจู่ๆรถก็จอดไฟเปิดอีกครั้ง มีคนลงรถไป

    เราอาศัยจังหวะนั้นหันไปมองหาพ่อ แต่ด้านหลังเรากับมีผู้หญิงยืนอยู่

    เราแปลกใจมากว่าเสียงผู้ชายนั้นหายไปไหน

    เราแทรกตัวเบียดคนอื่นเพื่อไปขยับไปหาพ่อทันที ด้านหลังพ่อ ไม่มีคนอยู่เลย

    แทนที่จะเอาเบาะมาเสริม แต่กลายเป็๞เรากับพ่ออยู่หลังสุดของรถ

    ตรงนั้นมันเป็๲เหมือนจุดวางของอะไรสักอย่าง แต่ก็ดีจะได้ไม่มีใครมาเบียดเรากับพ่ออีก

    พอรถเริ่มขับออกไปต่อไฟในรถดับเราก็รู้สึกว่า เรามีความปลอดภัยมากขึ้น

    อาจเพราะว่า ข้างหลังเรามีพ่อเรายืนอยู่

    เราหันไปหาพ่อเราและกระซิบบอกพ่อว่า

    “ตะกี้มีใครไม่รู้มาลวนลามหนู”

    “แต่พอรถเปิดไฟล์มันหายไปแล้ว”

    พอพูดเสร็จ พ่อก็ไม่ตอบอะไร เราเลยยืนเฉยๆ

    แต่ในใจเรายังรู้สึกว่ากลัวอยู่

    เราเลยยื่นมือลงไป จับเอามือพออีกข้างนึง มาจับที่เอวเรา

    คือเอาจริงๆแล้วเราไม่คิดอะไรหรอก แต่พอมือของพ่อมาวางที่เอวเรา

    ทำไมเรารู้สึกว่า มือของพ่อเหมือนกำลังรั้งเอวของเราเข้าไปหาตัวพ่ออยู่

    ซึ่งตอนนั้นเราเองก็ไม่คิดอะไรนะแล้วรถก็ตกหลุม

    ทางจากที่ดีๆก็กลายเป็๲ทางลูกรังอีก

    ท่ามกลางความมืดเรารู้สึกถึงความ แปลกประหลาดที่เกิดขึ้น

    ตรงตูดของเรา เรารู้สึกถึงความเคลื่อนไหวตรงเป้าพ่อ

    แน่นอนสิก็พ่อกอดเอวเราอยู่

    ร่องตูดเรากำลังมีท่อนเนื้อของพ่อ ที่กำลังตื่นขึ้นมาภายในกางเกงของพ่อ

    แต่แปลกที่เราไม่รู้สึกแย่อะไรเลย เพราะตอนที่พ่อดึงเอวเราไปกอด

    เราหันไปมองนะ ว่าใช่พ่อหรือเปล่าที่กอดเอวเราอยู่

    พอเห็นเป็๞พ่อที่อมยิ้มให้เรา เรากลับไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรเลย