เกิดใหม่มาเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

        บทที่80 

        เริ่มการลงทุน

        เริ่มการตกลงในการค้าขายชาสวรรค์ทำให้เขานั้นได้รับเงินมาจำนวนนึงซึ่งเงินจำนวนนี้ถือได้ว่าเป็นเงินที่มีจำนวนที่มากมายกว่าที่เขาคิดเอาไว้การค้าขายใบชารอบแรกได้เงินเกือบจะสองตำลึงมันถือว่าเป็นจำนวนเงินที่มากสามารถเลี้ยงดูเขาและบุตรสาวไปได้อีกนาน

        เมื่อได้รับเงินจากการซื้อขายใบชาในรอบแรกมาลู่หยางเลือกทำเลในการตั้งโรงหมอของตนเองเขามองเห็นว่าที่ดินถัดไปประมาณสองผืนมันมีที่ดินขนาดใหญ่ที่ถือได้ว่าเป็นที่ดินที่กว้างขวางอยู่ 

        บริเวณนั้นไม่มีผู้คนอาศัยอยู่เป็นที่ดินกว้างๆที่ไร้สิ่งก่อสร้างถ้าจะสร้างโรงหมอที่นอกเมืองแน่นอนว่าถ้าทำการสร้างโรงหมอตรวจภายในที่ดินผืนนั้นจะต้องเป็นการดีอย่างแน่นอน

        เมื่อลองมองดูที่ดินก็ขอคำแนะนำจากคุณชายเว่ยทั้งสองมามองดูที่ดินด้วยกันมันเป็นที่ดินผืนหนึ่งที่มีความกว้างประมาณหนึ่งหมู่ถือว่าไม่ได้ใหญ่มากนักและก็ไม่ได้เล็กด้วยสามารถสร้างโรงหมอแล้วก็ขยับขยายพื้นที่ได้ 

        อีกอย่างพื้นที่บริเวณรอบๆนี้มีที่ดินอีกหลายแปลงที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ในวันข้างหน้ายาวจะขยับขยายก็เพียงแค่ซื้อที่ดินแปลงข้างๆเอาไว้ 

        ที่ดินผืนนี้ใช้เงินซื้อจำนวนมากกว่าสองตำลึงโดยที่ดินบริเวณเขตนอกเมืองผืนนี้เขาใช้เงินซื้อประมาณเกือบสิบตำลึงซึ่งมันต้องใช้เงินเก็บที่เขามีอยู่ด้วยในการซื้อขาย

        เป็นที่ดินเขตนอกเมืองอยู่ตั้งอยู่บริเวณชานเมืองมันเป็นเพราะว่าสถานที่แห่งนี้มันเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่เป็นศูนย์กลางของการค้าขาย

        น่าจะเป็นที่ดินบริเวณชานเมืองที่ไม่ค่อยมีผู้คนอาศัยอยู่และอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองมันก็ยังมีราคาแพง

        สถานที่แห่งนี้เป็นจุดศูนย์กลางของหลายๆอย่างตัวอย่างสถานศึกษาเงินที่ใช้ในการศึกษาเล่าเรียนในแต่ละปียังใช้จำนวนเงินไม่ต่ำกว่าสิบตําลึง

        บ่งบอกให้ล่วงรู้ว่าการที่จะส่งบุตรหลานของตนเองไปเล่าเรียนที่สถานศึกษาแห่งนั้นมันเองต้องใช้เงินจำนวนเท่ากับซื้อที่ดินหนึ่งหมู่ต่อปีเลยทีเดียว

        เพราะแบบนั้นภายในสถานศึกษาแห่งเมืองนี้ที่เป็นสถานศึกษาขนาดใหญ่เลยมีแต่พวกลูกขุนนางและก็พวกลูกของตระกูลเศรษฐีมาเข้าเรียน

        สำหรับพวกมันแล้วการสูญเสียเงินเพียงแค่จำนวนแค่นั้นมันไม่ได้มากมายอะไรเลยพวกมันสามารถสูญเสียเงินจำนวนนั้นได้ถ้าทำให้บุตรของตนเองสามารถเข้าเป็นขุนนางได้ก็ถือว่าคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม

        ภายในยุคสมัยนี้ขุนนางถือได้ว่าเป็นสิ่งที่มีเกียรติที่สุดมีทั้งอำนาจบารมีมีทั้งเส้นสายและก็มีเงินทอง

        การที่ได้เป็นขุนนางถือได้ว่าเป็นจุดสูงสุดของใครหลายๆคนภายในชีวิต

        ลู่หยางสูญเสียเงินจำนวนนั้นไปเขาใช้เงินเก็บของตนเองที่มีเหลืออยู่ในการซื้อที่ดิน 

        เมื่อลองหักลบเงินที่สูญเสียไปถือได้ว่าตอนนี้ยังเหลือเงินอีกจำนวนหนึ่งในการเลี้ยงดูตนเองรอใบชารอบใหม่สามารถเก็บเกี่ยวได้หนึ่งเดือนหน้าส่งขายก็จะได้เงินอีก

        ในตอนนี้มันเป็นช่วงฤดูเหมันต์ฤดูหนาวที่ลมหนาวพัดผ่านหิมะตกหนักอยู่ตลอดเวลายากที่จะกระทำอันใดหลายๆอย่าง

        วันนี้เขาอยากจะทำการขยายแปลงชาเพิ่มให้มากขึ้นเพื่อให้มีจำนวนมากในการส่งขาย

        คุณชายเว่ยหลังจากที่ได้พบหน้ากันตอนดูที่ดินก็ได้บอกมาว่าชาสวรรค์ชนิดนี้เป็นที่นิยมเป็นอย่างมาก

        ที่มีผู้ใดเคยได้ลองลิ้มรสชาชนิดนี้มาก่อนเหล่าเศรษฐีภายในเมืองต่างพากันติดอกติดใจแล้วก็อยากจะซื้อชาชนิดนี้มากขึ้น

        แต่เสียดายที่ตอนนี้ไม่มีชาขายให้พวกมันแล้วลู่หยางเริ่มทำการเพาะเมล็ดในรอบที่สามการที่จะให้ต้นพวกนี้เติบโตจนสามารถเก็บเกี่ยวได้มันก็คงจะต้องรออีกสักระยะนึง

        ก่อนหน้านี้หลังจากที่ลงแปลงแรกไปเรียบร้อยแล้วเมื่อยามที่เห็นต้นชาสวรรค์เติบโตได้ประมาณสามเดือนเขาก็เริ่มลงแปลงที่สองไปเรียบร้อยแล้วแปลงที่สองที่เขาลงไปเริ่มเติบโตแต่ยังไม่เต็มที่เขาก็เลยเริ่มลงแปลงที่สาม

        ตอนนี้แปลงชาของเขามีสามแปลงแปลงชาที่หนึ่งสามารถเก็บเกี่ยวได้ส่วนแปลงชาที่สองเติบโตเป็นต้นกลางอีกสามเดือนจะสามารถเก็บเกี่ยวได้ส่วนแปลงชาที่สามเพิ่งจะลงมาเล็กไปอีกหกเดือนถึงจะสามารถเก็บเกี่ยวได้

        การจะขยับขยายแปลงชามันไม่ได้ง่ายดายเลยยิ่งตัวของเขาไม่ได้มีเงินจ้างผู้คนมาทำงานให้เลยต้องลงมือและลงแรงทำด้วยตนเองทุกอย่าง

        หลังจากที่ทำการซื้อที่ดินผืนนั้นจนเสร็จทำการซื้อขายตามหลักกฎหมายเมื่อได้รับโฉนดแปลงที่ดินมาเรียบร้อยแล้ว

        คุณชายเว่ยลงมืออย่างรวดเร็วตามคำที่ตัวของเขาเคยบอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะเป็นคนลงแรงและก็หาคนมาก่อสร้างให้ 

        ลู่หยางความประสงค์ของตนเองว่าตนเองนั้นต้องการอันใดเขาต้องการโรงหมอที่มีขนาดไม่ได้ใหญ่มากนักแต่ว่ามีหนึ่งอย่างที่อยากจะให้คนที่ทำการก่อสร้างโรงหมอนั่นได้ล่วงรู้และถือได้ว่าเป็นสิ่งสำคัญนั่นก็คืออยากจะให้มีหน้าต่างภายในโรงหมอให้มีจำนวนมากขึ้นหน่อย

        มันเป็นเพราะว่าคนที่ได้รับอาการบาดเจ็บบางครั้งเองก็ต้องการอากาศที่ถ่ายเทเป็นอย่างดีพวกเขาถูกรักษาภายในโรงหมอที่มีแต่ความอึดอัดพวกเขาเองก็จะหายได้ช้า โดยเฉพาะพวกแผลที่โดนฟันหรือว่าโดนแทง

        เมื่อทำการตกลงหลายๆอย่างกันเสร็จเริ่มทำการลงมือก่อสร้างอย่างรวดเร็วช่างที่ถูกจ้างมาในการสร้างครั้งนี้ถือได้ว่าเป็นช่างชุดประจำของตระกูลเว่ยที่ติดต่อมาจากเมืองข้างๆ 

        คุณชายเว่ยกล่าวว่าช่างชุดนี้สามารถทำงานได้รวดเร็วมองดูแล้วการก่อสร้างน่าจะใช้เวลาไม่กี่เดือนผ่านพ้นฤดูหนาวไปก็คงจะสามารถเปิดโรงหมอได้สำเร็จ

        ลู่หยางยังคิดว่าตัวของเขาโชคดีเลยเดินทางหนีตายมาที่เมืองแห่งนี้แม้ในช่วงแรกๆจะรู้สึกลำบากอยู่บ้างแต่ตอนนี้ก็ได้คุณชายเว่ยเข้ามาช่วยเหลือหลายๆอย่าง

        คนผู้นี้สามารถช่วยเหลือเขาได้ในหลายๆด้านถือได้ว่าเป็นสหายผู้ที่น่าเคารพคนนึง

        เขาเดินทางมากี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็นำของติดไม้ติดมือมาไม่ว่าจะเป็นอาหารแห้งหรือว่าชุดสวมใส่ป้องกันความหนาวล้วนแล้วแต่เป็นของใหม่ที่เพิ่งซื้อมาทั้งนั้น

        ลู่หยางไม่ใช่ว่าได้รับการต้อนรับอย่างดีกับคุณชายเว่ยเท่านั้นเพราะว่าหลังจากที่ลู่หยางไม่รู้จักกันในนามของหมอวิเศษผู้ที่ช่วยผู้คนให้หายจากโรคบุปผาสีชาด

        เขาเดินเข้าไปภายในเมืองทีไร้ผู้คนเองก็ต่างต้อนรับเขาเป็นอย่างดีไม่ว่าเดินไปในถนนเส้นไหนพ่อค้าแม่ค้าก็ต่างพากันนำเอาของที่ตนเองค้าขายมายัดใส่มือของเขาให้เขาโดยที่ไม่คิดตังค์แม้ซักตำลึงเดียว

        คนพวกนี้อยากจะตอบแทนลู่หยางในตอนนี้ที่เมืองแห่งนี้สามารถกลับคืนสู่สภาพปกติได้และทำให้พวกเขานั้นยังคงมีชีวิตอยู่ได้

        ไม่ใช่เป็นเพราะว่าท่านหมอผู้นี้จะเป็นเพราะผู้ใดอีกแบบนั้นในยามนี้เพราะเขาเลยคิดจะตอบแทนท่านหมอผู้ที่ช่วยชีวิตพวกเขาเอาไว้

        ในตอนนี้ไม่ว่าจะเดินไปที่ใดก็ต่างมีแต่คนเคารพแล้วก็มีแต่คนรักลู่หยางว่าเป็นคนที่โดนต้อนรับเป็นอย่างดีภายในเมืองแห่งนี้

        อีกอย่างแม้ว่าตอนนี้โรงหมอของเขาจะยังไม่ได้เปิดอย่างสมบูรณ์แต่มันเป็นเพราะว่าเขาที่ได้รู้จักกันในชื่อของหมอเทวดา หรือว่าแพทย์เทวะ 

        ทำให้ผู้คนที่เจ็บป่วยต่างพากันเดินทางมาให้เขานั้นรักษาถึงบ้าน

        ภายในเมืองแห่งนี้ไม่มีหมอเหลืออยู่แล้วหลังจากที่ลงหมอประจำเมืองถูกกวาดล้างไปในการขายเทียบยาปลอมก็ไม่มีผู้ใดที่เชี่ยวชาญวิชาการแพทย์ 

        อากาศมันเปลี่ยนแปลงผู้คนโดนความเย็นเข้าแทรกแซงร่างกายทำให้พวกเขาล้มป่วยอยู่บ่อยครั้งเลยต้องเดินทางมาหาท่านหมอที่อยู่บริเวณชานเมืองเพื่อให้รักษา

        ลู่หยางทำการรักษาพวกเขาไปโดยเขาคิดเงินในการรักษาไม่แพงถือว่าเป็นการดีที่ช่วยให้คนเหล่านี้สามารถหายจากอาการบาดเจ็บและไม่ต้องเสียเงินมากมายนัก

        ลู่หยางเขาหักลบจากค่าสมุนไพรที่ตนเองต้องใช้และก็เก็บเงินเพียงแค่เล็กน้อยเป็นค่าแรงของตนเองในการรักษาเท่านั้น

        เหล่าผู้คนต่างพากันชื่นชมเขามากขึ้นภายในเมืองมันเป็นเพราะว่าพวกเขานั้นต่างพูดกันว่าท่านหมอลู่เก็บค่ารักษาไม่แพงถ้าเทียบกับโรงหมอก่อนหน้านี้ที่เก็บค่ารักษาเหล่ากับขูดเลือดขูดเนื้อเพราะว่าเห็นเมืองแห่งนี้เป็นเมืองใหญ่

        มันก็ทำให้กูคนหลายๆคนไม่มีเงินพอที่จะเข้าโรงหมอภายในเมืองแห่งนี้สุดท้ายก็เดินทางไปที่ต่างเมืองเพื่อรักษาด้วยราคาที่ถูกกว่าแม้ว่าจะต้องใช้เวลาเดินทางนานหน่อย

        ยามนี้เห็นท่านหมอผู้นี้รักษาและคิดค่ารักษาเพียงแค่เล็กน้อยพวกเขาก็รู้สึกชื่นชมจากใจมันทำให้ลู่หยางไปเป็นที่ชื่นชมของผู้คนภายในเมืองแห่งนี้มากขึ้น

        ถือว่าเป็นการดีที่ชื่อเสียงของเขานั้นเอนเอียงไปในทิศทางที่ดีเช่นนี้มันจะเป็นผลดีกับเขาในอนาคตเพราะว่าถ้าตัวของเขาทำการเปิดโรงหมอขึ้นมาจะทำให้ผู้คนนั้นรู้จักโรงหมอเขาแล้วก็เดินทางมามาขึ้น

        ในระหว่างที่โรงหมอยังสร้างไม่เสร็จเขาดูแลต้นชาและก็รักษาผู้ป่วยอย่างโปรไฟล์ที่เดินทางมาที่เรือนของเขาให้รักษา 

        มันทำให้ลู่หยางได้เงินจากการรักษาเป็นค่าแรงของตนเองอยู่บ้างพอใช้เงินเหล่านั้นเลี้ยงดูตนเอง 

        อันที่จริงแล้วการใช้ชีวิตอยู่ภายในเมืองแห่งนี้เท่านั้นแทบจะไม่ได้ใช้เงินอันใดเลยด้วยซ้ำมันเป็นเพราะว่าเมื่อเขาเดินทางเข้าไปภายในเมืองเมื่อใดกูคนก็ต่างพานำเอาของกินมากมายมาให้เขาโดยที่ไม่คิดเงินเลยแม้แต่น้อย 

        มันถือได้ว่าเป็นสิ่งตอบแทนที่เขาได้รับจากการเสียสละก่อนหน้านี้ที่เขาทำให้ผู้คนภายในเมือง

        ทิศทางภายในเมืองแห่งนี้มันช่างสงบสุขผู้คนภายในเมืองใช้ชีวิตต่างๆเรียบง่ายดำเนินไปเป็นเส้นตรงโดยที่ไม่มีอะไรมาขัดขวางแต่กลับกันภายในเมืองหลวงตอนนี้สายลมลูกใหญ่พัดโชยมาภายในราชสำนักหนักหน่วงมากขึ้น 

        จบบท